Ερευνητές ανακαλύπτουν τον «πλαστικό» φωτισμό

Νέα τεχνολογία στο πεδίου του φωτισμού, ανακάλυψαν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Wake Forrest της Βόρειας Καρολίνα στην Αμερική. Το Fipel (Field Induced Polymer Electroluminescent) αποτελείται από στρώσεις πολυμερών που εκπέμπουν φως, με νανο-υλικά που ενεργοποιούνται όταν τα διαπεράσει το ηλεκτρικό ρεύμα.

Το «πλαστικό» φως που παράγεται είναι πιο δυνατό και καθαρό από μια συμβατική λάμπα και έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, σύμφωνα με δηλώσεις των δημιουργών του.

Όπως δηλώνει ο καθηγητής Φυσικής του πανεπιστημίου, Dr. David Carroll «αυτό που ανακαλύψαμε είναι ένας τρόπος να παράγουμε μόνο φωτεινή ενέργεια και όχι θερμική. Επίσης οι συσκευές μας δεν περιέχουν υδράργυρο ούτε καυστικά χημικά και δεν μπορούν να σπάσουν γιατί πολύ απλά δεν αποτελούνται από γυαλί».

Το νέο υλικό είναι πολύ εύκολο στην διάπλασή του με αποτέλεσμα να μπορεί να πάρει όποια μορφή θελήσουμε και αποδίδει πολύ καλύτερο φωτισμό από την σημερινή τεχνολογία LED, δε χρειάζεται συστήματα υποστήριξης ή ψύξης. Υπάρχει ακόμα δυνατότητα να ρυθμιστεί ώστε να λαμβάνει διάφορους χρωματισμούς ή παραλλαγές του λευκού. Περισσότερες λεπτομέρειες για την νέα τεχνολογία έχουν δημοσιευτεί στο άρθρο του επιστημονικού site, OrganicElectronics.

Η νέα τεχνολογία φωτός φέρνει πραγματική επανάσταση στο χώρο, και σίγουρα θα επηρεάσει τις οθόνες, τα σπίτια μας και κάθε μορφή τεχνολογίας που βασίζεται στο φως. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, θα είναι φθηνό, αξιόπιστο και με διάρκεια ζωής έως και 10 χρόνια. Πηγή: techit.gr

Συνέχεια»

Τεχνολογία εμφανίζει γραπτά μηνύματα στους φακούς επαφής

Μια νέα τεχνολογία που κατασκεύασαν Βέλγοι ερευνητές επιτρέπει την προβολή πληροφοριών όπως γραπτά μηνύματα από κινητό τηλέφωνο να εμφανίζονται απευθείας στους φακούς επαφής του ανθρώπινου ματιού.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Ghent και συγκεκριμένα κατασκευάστηκε μια σφαιρική LCD οθόνη η οποία ενσωματώνεται στους φακούς επαφής και διαχειρίζεται προβαλλόμενες σε αυτήν εικόνες χρησιμοποιώντας ασύρματη τεχνολογία.

"Από τη στιγμή που κατασκευάσαμε επιτυχώς τη βασική τεχνολογία, μπορούμε να επικεντρωθούμε σε πραγματικές εφαρμογές οι οποίες πιθανότατα να είναι ευρύτερα διαθέσιμες τα επόμενα χρόνια" δηλώνει ο καθηγητής Herbert De Smet. Σε σύγκριση με προηγούμενες τεχνολογίες οθονών φακών επαφής που περιορίζονται σε ελάχιστα pixel για τη δημιουργία εικόνας, η νέα τεχνολογία επιτρέπει την αξιοποίηση ολόκληρης της επιφάνειας του φακού επαφής.

Μία από τις εντυπωσιακές εφαρμογές που προτάθηκαν είναι η χρήση των pixel ως κινητά γυαλιά ηλίου. "Δεν πρόκειται για επιστημονική φαντασία" αναφέρει ο καθηγητής De Smet, ο οποίος ευελπιστεί να δούμε τα πρώτα εμπορικά αποτελέσματα της έρευνάς του μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.


Πηγή: insomnia.gr

Συνέχεια»

Οι άνθρωποι με δυσχρωματοψία διακρίνουν «αόρατες» αποχρώσεις

Τα άτομα (συνήθως άνδρες) που πάσχουν από τη συνηθέστερη μορφή αχρωματοψίας συχνά δεν μπορούν να ξεχωρίσουντο πράσινο από το κόκκινο, περιέργως όμως διακρίνουν τόνους του χακί που μοιάζουν ίδιοι στους ανθρώπους με φυσιολογική όραση.

«Τα ευρήματα φέρνουν στη μνήμη αναφορές από τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις οποίες παρατηρητές με δυσχρωματοψία ίσως έιναι ανώτεροι στο να διαπερνούν το καμπουφλάζ» γράφουν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέμπτιτζ στην επιθεώρηση Current Biology.

H έρευνα εστιάστηκε σε άτομα με δευτερανωμαλία, μια μορφή δυσχρωματοψίας που οφείλεται σε μεγάλλαξη στο χρωμόσωμα Χ. Επειδή οι γυναίκες φέρουν δύο χρωμοσώματα Χ, από τα οποία το ένα αρκεί για τη φυσιολογική όραση, η δευτερανωμαλία είναι συχνότερη στους άνδρες.

Η μετάλλαξη επηρεάζει μία από τις τρεις φωτοευαίσθητες ουσίες που υπάρχουν στον αμφιβληστροειδή του ματιού για να ανιχνεύουν το πράσινο, το κόκκινο και το μπλε. Στα άτομα με δευτερανωμαλία, η χρωστική που κανονικά ενεργοποιείται από το πράσινο χρώμα έχει γίνει ευαίσθητη σε μεγαλύτερα μήκη κύματος, δηλαδή σε πιο κόκκινες αποχρώσεις.

Οι επιστήμονες υποψιάζονταν ότι υπάρχουν χρωματικές διαβαθμίσεις τις οποίες μόνο οι άνθρωποι με δευτερανωμαλία μπορούν να διακρίνουν. Για το λόγο αυτό, δημιούργησαν κάρτες με 105 συνδυασμούς δύο χρωμάτων και τις έδειξαν τόσο σε εθελοντές ασθενείς όσο και σε άτομα με φυσιολογική όραση.

Πράγματι, οι ασθενείς μπορούσαν να διακρίνουν 15 τόνους του χακί και του λαδί που έμοιαζαν πανομοιότυποι στους υπόλοιπους.

Σύμφωνα με το Nature.com, το γεγονός ότι η μετάλλαξη της διαταραχής είναι σχετικά συχνή στους ανθρώπους υποδεικνύει ότι η δευτερανωμαλία ίσως παρέχει εξελικτικό πλεοντέκτημα σε ορισμένα περιβάλλοντα -για παράδειγμα, όταν οι άνδρες κυνηγοί χρειαζόταν να διακρίνουν την τροφή τους ανάμεσα σε πυκνές φυλλωσιές. Πηγή: in.gr

Συνέχεια»

«Φακός επαφής» θεραπεύει με βλαστικά κύτταρα

Μια νέα τεχνική για τη θεραπεία βλαβών του κερατοειδούς με βλαστικά κύτταρα μέσω ενός «φακού επαφής» αναπτύχθηκε από βρετανούς επιστήμονες. Η μέθοδος παρακάμπτει σημαντικά προβλήματα των θεραπειών με βλαστικά που δοκιμάζονται σήμερα και υπόσχεται φυσική αποκατάσταση ενός προβλήματος που οδηγεί σε τύφλωση εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη. Κλινικές δοκιμές αναμένεται να αρχίσουν σύντομα στην Ινδία.

Βιοδιαλυτή μεμβράνη

Η νέα μέθοδος, η οποία αναπτύχθηκε από μηχανικούς του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ, συνίσταται στον σχεδιασμό ενός τεχνητού δίσκου σαν μεμβράνη, ο οποίος φέρει το μόσχευμα των βλαστικών κυττάρων και εφαρμόζεται στο μάτι σαν φακός επαφής. Ο δίσκος είναι φτιαγμένος από βιοδιαλυτά υλικά, με τρόπο ώστε να μιμείται τη δομή του ματιού, και επιτρέπει στα βλαστικά κύτταρα να «μεταφερθούν» σταδιακά στην επιφάνεια του κερατοειδούς – του εξωτερικού διάφανου χιτώνα του οφθαλμού.

Η βασική καινοτομία του είναι ότι διαθέτει κοιλότητες – εσοχές παρόμοιες με αυτές που διαθέτει στις άκρες του ο κερατοειδής. Τα βλαστικά κύτταρα, τα οποία λαμβάνονται από το υγιές μάτι του ασθενούς, τοποθετούνται σε αυτές τις εσοχές ώστε να προστατεύονται και να διατηρούνται περισσότερο, επιτρέποντας μια φυσική, όπως λένε οι ερευνητές, αποκατάσταση των βλαβών.

Η Ιλιδα Ορτέγα, κύρια συγγραφέας της μελέτης, με τον φακό που ανέπτυξαν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ

«Ο δίσκος έχει έναν εξωτερικό δακτύλιο ο οποίος διαθέτει κοιλότητες μέσα στις οποίες μπορούν να τοποθετηθούν βλαστικά κύτταρα που λαμβάνονται από το υγιές μάτι του ασθενούς» εξήγησε η δρ Ιλιδα Ορτέγα, κύρια συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Acta Biomaterialia». «Το υλικό στο κέντρο του δίσκου είναι λεπτότερο από ό,τι στον δακτύλιο οπότε διαλύεται πιο γρήγορα, επιτρέποντας στα βλαστικά κύτταρα να πολλαπλασιαστούν κατά μήκος της επιφάνειας του ματιού για να αποκαταστήσουν τον κερατοειδή».

Πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλες μεθόδους

Οι μέθοδοι θεραπείας της τύφλωσης εξαιτίας βλάβης του κερατοειδούς που εφαρμόζονται σήμερα συνίστανται είτε σε μεταμόσχευση του κερατοειδούς χιτώνα είτε σε μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων με τη χρήση αμνιακής μεμβράνης από ανθρώπινο δότη ως προσωρινού «μεταφορέα» των βλαστικών.

Σε ορισμένους ασθενείς ωστόσο η θεραπεία μπορεί να αποτύχει ύστερα από μερικά χρόνια επειδή το μάτι αποβάλλει τα βλαστικά κύτταρα, τα οποία είναι απαραίτητα για τη διατήρηση της αποκατάστασης του κερατοειδούς. Ως αποτέλεσμα στον χιτώνα αναπτύσσεται λευκός ουλώδης ιστός ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε μερική ή και σε ολική τύφλωση.

Οι εσοχές που δημιούργησαν οι ερευνητές του Σέφιλντ στον βιοδιαλυτό δίσκο τους έχουν ως στόχο να «ενισχύσουν» τη δράση των βλαστικών κυττάρων συγκεντρώνοντάς τα σε ομάδες και λειτουργώντας σαν μια δεξαμενή που τροφοδοτεί συνεχώς το μάτι με υγιή κύτταρα. Το γεγονός ότι ο δίσκος είναι φτιαγμένος από βιοδιαλυτά υλικά που χρησιμοποιούνται ήδη στα οφθαλμολογικά ράμματα εξασφαλίζει ότι είναι αβλαβής και επιταχύνει σημαντικά τις διαδικασίες. Οι κλινικές δοκιμές αναμένεται να ξεκινήσουν σύντομα στο Οφθαλμολογικό Ινστιτούτο L.V. Prasad, το οποίο συνεργάζεται στη μελέτη στο πλαίσιο κοινού προγράμματος. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Μοριακή παρέμβαση «θα προσέφερε υπέρυθρη όραση»

Όλοι βλέπουμε γύρω μας το κόκκινο χρώμα σε πολλές και διαφορετικές εκδοχές του. Φανταστείτε όμως να μπορούσαμε να δούμε το κόκκινο… πέρα από το κόκκινο. Ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν άλλαξαν τη δομή μιας πρωτεΐνης που ανευρίσκεται φυσικά στο ανθρώπινο μάτι ώστε να μπορεί να απορροφά ένα είδος κόκκινου φωτός το οποίο ο άνθρωπος δεν μπορεί να δει – με μήκος κύματος πολύ κοντά στο υπέρυθρο φως.

Η νέα «μεταλλαγμένη» πρωτεΐνη θα μπορούσε θεωρητικώς να μας προσφέρει τη δυνατότητα να βλέπουμε… στο (κατα)κόκκινο – πέρα από ό,τι μας επιτρέπει σήμερα το οπτικό φάσμα μας, όπως αναφέρεται σε σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Science».

Ο ρόλος των χρωμοφόρων

Η έγχρωμη όραση σε σχεδόν όλα τα ζώα βασίζεται σε χημικές ουσίες που ονομάζονται χρωμοφόρα και οι οποίες εντοπίζονται μέσα σε πρωτεΐνες απορροφώντας διαφορετικά μήκη κύματος φωτός. Συγκεκριμένες πρωτεϊνικές δομές πιστεύεται ότι προσδιορίζουν τι μήκος κύματος θα απορροφούν κάθε φορά τα χρωμοφόρα.

Με στόχο την καλύτερη κατανόηση της χημείας που κρύβεται πίσω από την έγχρωμη όραση ο Μπάμπακ Μπόρχαν και οι συνεργάτες του από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν προκάλεσαν μια σειρά μεταλλάξεων οι οποίες οδήγησαν σε αλλαγή της δομής ανθρώπινων πρωτεϊνών που περιέχουν χρωμοφόρα. Αυτές οι δομικές αλλαγές προκάλεσαν με τη σειρά τους μεταβολή των ηλεκτροστατικών ιδιοτήτων εντός των πρωτεϊνών με αποτέλεσμα να υποστεί μεταβολή και το φάσμα απορρόφησης των χρωμοφόρων.

Απορρόφηση κοντά στο φάσμα του υπέρυθρου φωτός

Η ερευνητική ομάδα δημιούργησε στο εργαστήριο 11 διαφορετικές τεχνητές πρωτεΐνες και χρησιμοποίησε την τεχνολογία της φασματοφωτομετρίας, η οποία συγκρίνει την ένταση του φωτός που μπαίνει και βγαίνει από ένα δείγμα, προκειμένου να προσδιορίσει ποια ακριβώς μήκη κύματος φωτός μπορούσαν να απορροφήσουν τα χρωμοφόρα των πρωτεϊνών. Όπως προέκυψε, τα χρωμοφόρα μιας συγκεκριμένης πρωτεΐνης μπορούσαν να απορροφήσουν κόκκινο φως με μήκος κύματος της τάξεως των 644 νανομέτρων – πολύ κοντά στο μήκος κύματος του υπέρυθρου φωτός που ξεκινά από τα περίπου 750 νανόμετρα. Αυτό ήταν αναπάντεχο για τους ερευνητές με δεδομένο ότι τα φυσικά χρωμοφόρα έχουν μέγιστο βαθμό απορρόφησης της τάξεως των περίπου 560 νανομέτρων.

«Εκπλαγήκαμε» ανέφερε ο δρ Μπόρχαν και προσέθεσε ότι «δεν ξέρουμε εάν το όριο απορρόφησης που είδαμε είναι και το μεγαλύτερο. Μπορεί να υπάρχει και πιο μεγάλο».

Βλέποντας πράσινα με την υπερ-κόκκινη όραση

Αν αυτές οι πρωτεΐνες ήταν παρούσες στο ανθρώπινο μάτι τότε θα μπορούσαμε να δούμε τύπους κόκκινου φωτός που σήμερα είναι αόρατοι, εξήγησε ο δεύτερος συγγραφέας της νέας μελέτης Τζέιμς Γκέιτζερ, επίσης από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Με δεδομένο όμως ότι τα αντικείμενα ανακλούν μια μείξη διαφορετικών χρωμάτων φωτός, ο κόσμος γύρω μας δεν θα έμοιαζε αποκλειστικά πιο κόκκινος. «Κάτι που πριν το βλέπαμε λευκό, θα έδειχνε πράσινο με τη νέα υπερ-κόκκινη όραση» ανέφερε ο δρ Γκέιτζερ.

Ο Μάρκο Γκαραβέλι από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια στην Ιταλία σημείωσε ότι μελλοντικά «ίσως είμαστε σε θέση να προκαλούμε μεταλλάξεις στους οπτικούς υποδοχείς οι οποίες θα επιτρέπουν να βλέπουμε χρώματα πέρα από το φυσικό φάσμα». Ο ειδικός συμπλήρωσε πάντως ότι δεν είναι σαφές εάν αυτές οι τροποποιημένες πρωτεΐνες θα επηρεάζουν τη νευρική σήμανση στον εγκέφαλο.

Χρήση στην ιατρική απεικόνιση

Προς το παρόν πάντως η ερευνητική ομάδα από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν ελπίζει ότι οι τροποποιημένες πρωτεΐνες της θα αποδειχθούν χρήσιμες στις ιατρικές απεικονιστικές τεχνικές. Σήμερα προκειμένου να απεικονιστούν συγκεκριμένα κύτταρα τα οποία επιθυμούν να μελετήσουν κάθε φορά οι ειδικοί, χρησιμοποιούνται πράσινες φθορίζουσες πρωτεΐνες οι οποίες προσδένονται στα κύτταρα αυτά. Έτσι τα κύτταρα φθορίζουν κάτω από υπεριώδες φως.

Η αντικατάσταση αυτών των πρωτεΐνών με τις νέες «πειραγμένες» πρωτεΐνες θα επιτρέπει την απορρόφηση φωτός μεγαλύτερου μήκους κύματος. Καθώς τα μεγαλύτερα μήκη κύματος μπορούν να διεισδύσουν πιο βαθιά στο σώμα, πιθανότατα οι τεχνητές πρωτεΐνες των ειδικών από το Μίσιγκαν να προσφέρουν και μια καθαρότερη εικόνα των ιστών που είναι… καλά κρυμμένοι εντός μας. Πηγή: in.gr

Συνέχεια»

Άγνωστη ως σήμερα πρωτεΐνη μεγαλώνει τους μυς μετά την άσκηση

Μια πρωτεΐνη που προκαλεί υπερτροφία των μυών έπειτα από την άσκηση με βάρη απομονώθηκε από ερευνητές έγκριτων αμερικανικών ιδρυμάτων, τα οποία ελπίζουν τώρα να την αξιοποιήσουν κατά της απώλειας μυϊκής μάζας σε καρκινοπαθείς και κατάκοιτους ασθενείς. Εφόσον όμως επιβεβαιωθούν τα ευρήματα της μελέτης, η πρωτεΐνη θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί και για ντοπάρισμα.

Γενετικές παρεμβάσεις σχεδιασμένες να ανεβάζουν τα επίπεδα της πρωτεΐνης οδήγησαν σε αύξηση του μεγέθους και της δύναμης των μυών, αναφέρουν στην επιθεώρηση Cell ερευνητές του Ινστιτούτου Καρκίνου Dana-Farber, του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και της Κλινικής Mayo.

Η πρωτεΐνη, με την ονομασία PGC-1 α-4, ανιχνεύεται στους σκελετικούς μυς τόσο των τρωκτικών όσο και των ανθρώπων, διαπίστωσε η ερευνητική ομάδα.

Το εντυπωσιακό είναι ότι η PGC-1 α-4 είναι σχεδόν πανομοιότυπη με μια άλλη πρωτεΐνη, την PGC-1 α, η οποία είναι γνωστό ότι αυξάνει την αντοχή έπειτα από αερόβια άσκηση.

«Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι δύο πρωτεΐνες που προέρχονται από το ίδιο γονίδιο ρυθμίζουν τις επιδράσεις και των δύο τύπων άσκησης [της άσκησης αντίστασης με βάρη και της αερόβιας άσκησης]» σχολίασε ο Χορχέ Ρούας, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

«Θα ήταν συναρπαστικό να βρίσκαμε τρόπο να αυξήσουμε τα επίπεδα αυτής της πρωτεΐνης» πρόσθεσε ο Ρούας, ο οποίος εργαζόταν στο Ινστιτούτο Dana-Farber κατά τη διάρκεια της μελέτης αλλά έχει πλέον μεταφερθεί στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Σουηδίας.

Η επίδραση της PGC-1 α-4 στους μυς διαπιστώθηκε με μια ποικιλία πειραμάτων.

Σε ένα από αυτά, γενετικά τροποποιημένοι ιοί χρησιμοποιήθηκαν ως φορείς για την εισαγωγή του γονιδίου της πρωτεΐνης στα πόδια ποντικών. Μερικές μέρες αργότερα, οι μυϊκές τους ίνες ήταν 60% μεγαλύτερες σε σχέση με την ομάδα ελέγχου.

Σε ένα άλλο πείραμα, ποντίκια που είχαν τροποποιηθεί γενετικά ώστε να παράγουν αυξημένα επίπεδα της PGC-1 α-4 αύξησε κατά 20% τόσο τη μυϊκή δύναμη όσο και την αντοχή. Επιπλέον, τα πειραματόζωα αυτά είχαν μειωμένο ποσοστό σωματικού λίπους σε σχέση με την ομάδα ελέγχου.

Οι ερευνητές μπόρεσαν επίσης να διαλευκάνουν το μηχανισμό δράσης της πρωτεΐνης, ο οποίος είναι διπλός: Από τη μία.η PGC-1 α-4 αυξάνει τη δραστηριότητα μιας άλλης πρωτεΐνης (IGF1) που είναι γνωστό ότι προάγει την αύξηση των μυών. Από την άλλη, καταστέλλει τη δράση της πρωτεΐνης μυοστατίνης, η οποία λειτουργεί σαν φρένο στην αύξηση των μυών.

Η ερευνητική ομάδα ελπίζει τώρα ότι η ανακάλυψη θα ωφελήσει τους καρκινοπαθείς που παρουσιάζουν μεγάλη απώλεια μυϊκής μάζας -ήδη, τα πρώτα πειράματα σε ποντίκια δίνουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Επιπλέον, η νέα πρωτεΐνη θα μπορούσε ν περιορίζει τις απώλειες μυϊκής μάζας σε κατάκοιτους ή ηλικιωμένους ασθενείς.

Ο χρόνος θα δείξει αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την αύξηση των αθλητικών επιδόσεων. Πηγή: in.gr

Συνέχεια»

Ηλιακός φούρνος στο Μεξικό ψήνει τορτίγιες (και πολλά άλλα) με μηδενικές εκπομπές

Κάτω από τον καυτό ήλιο του κεντρικού Μεξικού, μια διάταξη ηλιακών πάνελ σε σχήμα δίσκου συλλέγουν την ηλιακή ενέργεια και εκπέμπουν τη θερμότητα σε μια κουζίνα όπου φτιάχνονται λαχταριστές τορτίγιες.

Ο Γερμανός επιχειρηματίας Γκρέγκορ Σάπερς σχεδίασε και εγκατέστησε τα κυκλικά ηλιακά πάνελ στη μικρή πόλη Ελ Σαούζ, 180 χιλιόμετρα βόρεια της Πόλης του Μεξικού, όπου οι θερμοκρασίες φτάνουν σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Στόχος του είναι αυτός περιβαλλοντικά φιλικός ηλιακός φούρνος να μειώσει δραματικά το κόστος της ενέργειας για τις φτωχές, αγροτικές κοινότητες του Μεξικού.

Η τεχνολογία ανήκει στον Αυστριακό Βόλφγκανγκ Σέφλερ, αλλά η κατασκευή των ηλιακών πάνελ έγινε στο Μεξικό από την εταιρεία Trinysol που ίδρυσε ο Σάπερς.

“Μπορείς να μαγειρέψεις για 60 άτομα με ένα μόνο κάτοπτρο” δηλώνει ο Γερμανός στο AFP.

Τα ηλιακά πάνελ από γυαλί και αλουμίνιο έχουν επιφάνεια 10 ή 16 τετρ. μέτρων, είναι τοποθετημένα σε γωνία 45 μοιρών στραμμένα προς τον ουρανό και μπορούν να εκπέμψουν θερμότητα της τάξης των 1020 βαθμών Κελσίου.

Όταν η θερμότητα φτάνει στην ηλιακή κουζίνα τη μοιράζονται ένα καζάνι, ένα ταψί για τορτίγιες και ένας φούρνος. Τα ηλιακά πάνελ μπορούν να χρησιμοποιηθούν επίσης σε εστιατόρια ή αρτοποιεία.

Η κατασκευή του ηλιακού συστήματος μαγειρέματος κοστίζει μεταξύ 4000 και 5000 δολαρίων, ωστόσο μετά εκμηδενίζει το κόστος ηλεκτρικής ή άλλης ενέργειας.

Παράλληλα με τις ηλιακές κουζίνες, ο Σάπερς αναπτύσσει τρεις ακόμα χρήσεις για τα πάνελ του: ένα θερμοκήπιο, ένα μελίσσι και ένα σύστημα για ατμόλουτρα.

“Αρχικά οι κάτοικοι ήταν καχύποπτοι με τα πάνελ. Αυτό διήρκεσε μέχρι να τους δείξουμε τις πραγματικές τους δυνατότητες” λέει ο Γερμανός.

Τα ηλιακά πάνελ του Σάπερς προσφέρουν εκμεταλλεύονται την καθαρή ενέργεια του ήλιου για μαγείρεμα μηδενικών εκπομπών αερίων. Πηγή: econews.gr

Συνέχεια»

Το διάφανο εργοστάσιο αυτοκινήτων την Volkswagen στη Δρέσδη

Ξεχάστε ότι γνωρίζατε για τα κλασσικά εργοστάσια παραγωγής αυτοκινήτων. Το εργοστάσιο της Volkswagen στη Δρέσδη σίγουρα δεν μοιάζει με κανένα άλλο!

Το συγκεκριμένο εργοστάσιο είναι εντελώς διαφανές και ο καθένας μπορεί να παρακολουθήσει πώς κατασκευάζονται τα αυτοκίνητα της Volkswagen στο εσωτερικό!

Μάλιστα σαν υποψήφιος αγοραστής μπορείς να μπεις στον χώρο κατασκευής και να βάλεις και συ το χεράκι σου στο νέο σου αυτοκίνητο!

Δείτε στο παρακάτω video ένα αφιέρωμα σχετικά με το πρωτότυπο αυτό εργοστάσιο!


Πηγή: endiaferonta.com

Συνέχεια»

Το Λούβρο επεκτείνεται με νέο μουσείο στη Βόρεια Γαλλία

Βλέπεις τις φωτογραφίες, μέρα, νύχτα, στη βροχή, με κόσμο, χωρίς, τα έργα, την ατμόσφαιρα, και θέλεις να πας. Tα επίσημα εγκαίνια έγιναν. Οι πόρτες για το κοινό θα ανοίξουν στις 12 Δεκεμβρίου. Θέλεις να ψάξεις να βρεις πού είναι η Λενς, 75 λεπτά με το γρήγορο τρένο, το TGV, από Παρίσι, 50 χιλιόμετρα από τα βελγικά σύνορα. Το Λούβρο, ένα από τα δημοφιλέστερα μουσεία διεθνώς, απέκτησε καινούργια πτέρυγα. Λούβρο στο Παρίσι, τώρα και στη Λενς…

Η Λενς είναι μια πρώην πόλη ανθρακωρύχων στη Βόρεια Γαλλία. Εχει περάσει μια δεκαετία από την εποχή που ο τότε πρωθυπουργός της Γαλλίας, Ζαν-Πιερ Ραφαρίν, δήλωνε ότι οι θησαυροί του Λούβρου δεν θα έπρεπε να εκτίθενται μόνο στους Παριζιάνους και τους τουρίστες…

Η τοποθεσία που επελέγη τελικά για το μικρό αδερφάκι του Λούβρου, αντί για τη Βουλώνη και την Αμιένη, ήταν η Λενς. Ο πρόεδρος του Λούβρου, Ανρί Λουαρέτ, παραδέχεται ότι ακόμη και στη Γαλλία υπάρχουν άνθρωποι που δεν γνωρίζουν πού είναι η Λενς. «Αλλά είμαι σίγουρος ότι η Λενς είναι το σωστό μέρος. Το savoir-faire του Λούβρου είναι για ολόκληρο το έθνος».

Πριν από δύο χρόνια, το Πομπιντού του Παρισιού άνοιξε νέο παράρτημα στο Μες στην ανατολική Γαλλία. Το Λούβρο ακολουθεί την ίδια τακτική, αν και ο πρόεδρος του μουσείου λέει ότι η επιλογή της Λενς είναι πιο φιλόδοξη. «Αυτή η πόλη καταστράφηκε δύο φορές – στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όταν έκλεισε το ανθρακωρυχείο τη δεκαετία του 60. Το να πηγαίναμε κάπου όπως η Aix-en-Provence, με εμφανή τουριστική κίνηση, θα ήταν ανούσιο. Αυτή είναι η αφετηρία για εμάς».

Σύμφωνα με τον προγραμματισμό του μουσείου, χιλιάδες επισκέπτες θα πάνε από το Βέλγιο και την Ολλανδία, όπως και από τη Γερμανία και την Αγγλία. Η νέα γκαλερί έχει σχεδιαστεί από τους αρχιτέκτονες SANAA (Sejima & Nishizawa and Associates) που έχουν αποσπάσει βραβείο Pritzker. Τα ασημένια γκρι κτίρια εντυπωσιάζουν για την απλότητά τους. Το συνολικό κόστος δεν ξεπέρασε τα 150 εκατ. ευρώ. Ο κ. Λουαρέτ λέει πως τα σχέδια δεν είχαν στόχο να εντυπωσιάσουν όπως συνέβη με το Γκουγκενχάιμ του Φρανκ Γκέρι στο Μπιλμπάο πριν από 15 χρόνια. «Είμαι πολύ χαρούμενος με πιο απλά κτίρια. Στη Λενς έχουμε ένα μουσείο με τοίχους και φεγγίτες\u0387 είναι ακριβώς αυτό που ήθελα».

Η Galerie du Temps του μουσείου φιλοξενεί περίπου 200 έργα που επελέγησαν από το Λούβρο του Παρισιού. Ο πρόεδρος του μουσείου επιμένει ότι το Λενς δεν θα έχει έργα τέχνης από τις αποθήκες του Λούβρου. «Αντίθετα, μόνο αριστουργήματα». Το κυρίαρχο κομμάτι του Louvre-Lens είναι το έργο «Η ελευθερία οδηγεί τον λαό» του Ντελακρουά (1830).

Στο Louvre-Lens αναμένονται 500.000 επισκέπτες τον χρόνο, ενώ στο Παρίσι πηγαίνουν 9 εκατομμύρια. Για αρχή, η είσοδος στην μόνιμη συλλογή θα είναι ελεύθερη. Με τον καιρό, έργα τέχνης από το Λούβρο του Παρισιού θα μένουν στη Λενς για μήνες ή και χρόνια. Μοναδική εξαίρεση η «Μόνα Λίζα» του Λεονάρντο ντα Βίντσι, η οποία, είναι τόσο ντελικάτη που δύσκολα θα φύγει ποτέ από το Παρίσι… (Σαντυ Tσαντακη για την καθημερινή) Πηγή: kala-nea.gr

Συνέχεια»

Νέα τράπεζα ψηφιακού νομίσματος στην Γαλλία

Η υπηρεσία ανταλλαγής Bitcoin-Central, που χρησιμοποιεί το ψηφιακό νόμισμα Bitcoin, κατάφερε να εξασφαλίσει την επίσημη έγκριση της Γαλλίας για να λειτουργήσει ως τράπεζα.

Πρόκειται για να ένα νέο είδος νομίσματος που λόγο της ψηφιακής του φύσης, αντιμετώπισε πολλές αντιδράσεις όταν πρωτοπαρουσιάστηκε. Πλέον δείχνει σιγά σιγά να κερδίζει την εμπιστοσύνη μίας αναπτυγμένης οικονομίας και ίσως στο άμεσο μέλλον να το δούμε και σε άλλες χώρες.

Η Bitcoin Central ήρθε σε συνεργασία με τη γαλλική εταιρεία διαχείρισης πληρωμών Aqoba και την τράπεζα Credit Central για τη δημιουργία μια υπηρεσίας πληρωμών που να βασίζεται στο νέο ψηφιακό νόμισμα. Οι πελάτες θα μπορούν να καταθέτουν χρήματα είτε σε ευρώ είτε σε Bitcoins, με την μετατροπή από το ένα νόμισμα στο άλλο είναι μία εύκολη διαδικασία.

Οι λογαριασμοί του Bitcoin-Central θα είναι ενσωματωμένοι στο τραπεζικό σύστημα της χώρας, που θα δώσει την δυνατότητα για άμεσες καταθέσεις με το νέο νόμισμα καθώς και πολλές άλλες καινούριες υπηρεσίες διευκόλυνσης των συναλλαγών. Η έκδοση ειδικής χρεωστικής κάρτας για αγορές με Bitcoins, είναι υπό συζήτηση όπως και το πότε θα ξεκινήσει να λειτουργεί κανονικά.

Προς το παρόν δε γνωρίζουμε πότε η υπηρεσία αναμένεται να κάνει την εμφάνιση της, αλλά και μόνο η έγκριση από τη Γαλλίας φέρνει το Bitcoin ένα βήμα πιο κοντά στην αποδοχή του ως ένα εναλλακτικό τρόπο για οικονομικές συναλλαγές. Πηγή: techit.gr

Συνέχεια»

Γίγαντες του Σύμπαντος

Την περασμένη Τετάρτη εντοπίστηκε μια κολοσσιαία μαύρη τρύπα, πιθανώς η μεγαλύτερη που έχει εντοπιστεί ως σήμερα. Εχει μάζα 17 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ηλιου! Ποιοι είναι όμως οι υπόλοιποι «γίγαντες» του Σύμπαντος; Δείτε ορισμένα από τα μεγαλύτερα αντικείμενα που υπάρχουν στο Σύμπαν.

Τα άστρα-«τέρατα»

Οι επιστήμονες είχαν καταλήξει στο πόσο μεγάλο μπορεί να γίνει ένα άστρο. Η κρατούσα θεωρία ανέφερε ότι το μέγιστο μέγεθος στο οποίο μπορεί να φθάσει ένα άστρο είναι 150 φορές μεγαλύτερο από το μέγεθος του Ηλιου. Η επιστημονική κοινότητα έμεινε με ανοιχτό το στόμα όταν πριν από δύο χρόνια εντοπίστηκαν άστρα που είχαν μέγεθος 300 φορές μεγαλύτερο από εκείνο του Ηλιου!

Από τότε οι ειδικοί προσπαθούσαν να βρουν στοιχεία για αυτά τα άστρα που χαρακτηρίστηκαν «τέρατα», χωρίς όμως να καταφέρνουν να δώσουν απάντηση στο πώς δημιουργούνται. Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βόννης υποστηρίζουν ότι βρήκαν τη λύση σε αυτό το κοσμικό μυστήριο.

Εστρεψαν την προσοχή τους στο αστρικό σμήνος R136 που βρίσκεται σε απόσταση 160.000 ετών φωτός από τη Γη στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, έναν γειτονικό μας γαλαξία. Στο συγκεκριμένο σμήνος έχουν εντοπιστεί τέσσερα άστρα-«τέρατα», τα οποία και μελέτησαν. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα άστρα-«τέρατα» δεν γεννιούνται και μεγαλώνουν μόνα τους ώσπου να φθάσουν σε αυτό το πραγματικά τερατώδες μέγεθος αλλά πρόκειται για συμβατικά άστρα τα οποία στην πορεία είτε συγχωνεύονται με άλλα είτε αυξάνουν το μέγεθός τους «ρουφώντας» την ύλη γειτονικών άστρων είτε και τα δύο μαζί.

Πιο μεγάλη τρύπα γίνεται;

Διεθνής ομάδα ερευνητών εντόπισε μια κολοσσιαία μαύρη τρύπα με χρήση του τηλεσκοπίου Hubble καθώς και του τηλεσκοπίου Hobby-Eberly στο Παρατηρητήριο McDonald του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Οστιν. Η τεράστια μαύρη τρύπα απέχει 220 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στην «καρδιά» του μακρινού γαλαξία NGC 1277 στον αστερισμό του Περσέα. Η μελανή οπή έχει μάζα 17 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ηλιου. Είναι τόσο μεγάλη που ισοδυναμεί με το 14% της συνολικής μάζας του γαλαξία της, αντί για το περίπου 0,1% μιας «τυπικής» μαύρης τρύπας. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι ένα τόσο υψηλό ποσοστό ενδέχεται να οδηγήσει σε αναθεώρηση των θεωριών σχετικά με τον σχηματισμό των γαλαξιών.

Η «σούπερ μαμά»

Μια εκπληκτική ανακάλυψη έκανε ομάδα ερευνητών του Κέντρου Αστροφυσικής Harvard-Smithsonian. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ένα γιγάντιο σμήνος γαλαξιών σε απόσταση 5,7 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη, το οποίο ονόμασαν Φοίνικα. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες δομές, αν όχι τη μεγαλύτερη, που έχει εντοπιστεί ως σήμερα στο Σύμπαν.

Η ανακάλυψη θα προσφέρει νέα στοιχεία για τη δημιουργία των γαλαξιακών σμηνών. Το ακόμη πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι το σμήνος αυτό αποτελεί το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής άστρων του Σύμπαντος ενώ ταυτόχρονα αποτελεί και την πιο λαμπρή πηγή ακτίνων Χ που έχει εντοπιστεί ως σήμερα στο Σύμπαν.

Στο κέντρο του Φοίνικα υπάρχει ένας γαλαξίας ο οποίος σύμφωνα με τους ερευνητές παράγει ετησίως περίπου 740 άστρα. Ο γαλαξίας μας παράγει ετησίως ένα άστρο. Οι ειδικοί έδωσαν στον εν λόγω γαλαξία τον χαρακτηρισμό «σούπερ-μαμά». Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι η ετήσια παραγωγή άστρων του Φοίνικα είναι 20 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του σμήνους του Περσέα, ενός σμήνους στο οποίο βρίσκονται περισσότεροι από 2.000 γαλαξίες.

Ο πιο μεγάλος πλανήτης

Ο μεγαλύτερος εξωηλιακός πλανήτης που έχει εντοπιστεί ως σήμερα ονομάζεται WASP-12b και βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1.200 ετών φωτός από τη Γη. Είναι ένας γίγαντας αερίου 1,4 φορές πιο μεγάλος από τον Δία, τον μεγαλύτερο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος. Οπως αναφέρουν οι επιστήμονες, πρόκειται για τον πρώτο πλανήτη που έχει βρεθεί να περιέχει περισσότερο άνθρακα από οξυγόνο. Οπως συμβαίνει και με τον Δία, ο WASP-12b αποτελείται κυρίως από αέρια, ενώ μόνο ο πυρήνας του περιέχει μέταλλα με βάση τον άνθρακα, όπως διαμάντια και γραφίτη.

Ο WASP-12b σαρώνεται από ανέμους και είναι άκρως καυτός. Βρίσκεται τόσο κοντά στο μητρικό άστρο του ώστε ολοκληρώνει μία περιστροφή γύρω από αυτό μέσα σε μόλις μία ημέρα σε σύγκριση με τις 365 ημέρες που χρειάζεται η Γη για να κάνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον Ηλιο. Οι ερευνητές υποθέτουν πως με δεδομένο ότι ο συγκεκριμένος πλανήτης είναι τόσο ζεστός δεν μπορεί να υποστηρίξει ζωή. Αυτό όμως, όπως λένε, δεν σημαίνει ότι άλλοι πλανήτες στους οποίους πιθανώς «βασιλεύει» ο άνθρακας είναι αφιλόξενοι για τη ζωή.

Ατελείωτη γέφυρα

Το διαστημικό παρατηρητήριο Planck του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος εντόπισε μια γιγάντια κοσμική γέφυρα η οποία ενώνει δύο γειτονικά σμήνη γαλαξιών. Πρόκειται για ένα νέφος καυτού αερίου που ενώνει τα γαλαξιακά σμήνη Abell 399 (στο κάτω μέρος της εικόνας) και Abell 401 (επάνω αριστερά). Τα δύο σμήνη βρίσκονται σε απόσταση 1 δισεκατομμυρίου ετών φωτός από τη Γη. Η κοσμική «γέφυρα» εκτείνεται σε μήκος 10 εκατομμυρίων ετών φωτός. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Γείτονας μας ο Πολικός Αστέρας

Το διασημότερο «σημάδι» του νυκτερινού ουρανού, ο Πολικός Αστέρας, είναι σύμφωνα με νέους υπολογισμούς πολύ πιο κοντά στη Γη από ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Η τελευταία εκτίμηση είχε γίνει στην δεκαετία του 1990 και σύμφωνα με αυτή ο Πολικός Αστέρας βρισκόταν σε απόσταση 434 ετών φωτός από εμάς. Διεθνής ομάδα αστρονόμων διαπίστωσε ότι το άστρο βρίσκεται τελικά σε απόσταση 323 ετών φωτός από τη Γη.

Ο ουράνιος φάρος

Ο Πολικός Αστέρας, γνωστός και ως Polaris ή α της Μικρής Άρκτου, βρίσκεται σχεδόν πάνω στη νοητή προέκταση του άξονα της Γης, γι΄αυτό και φαίνεται να βρίσκεται πάντα πάνω από τον γεωγραφικό βορρά. Για να βρει κανείς πού είναι ο βορράς, χωρίς να χρησιμοποιήσει πυξίδα, το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να εντοπίσει τον Πολικό Αστέρα στην άκρη της «λαβής» της Μικρής Άρκτου.

Ο Πολικός Αστέρας έχει αποκληθεί «ο χρησιμότερος πρακτικά αστέρας στον ουρανό», επειδή βοηθά όχι μόνο τη ναυσιπλοΐα αλλά και την κάθε εύρεση του βορρά από ξηρά και θάλασσα στην οποιαδήποτε αστροφώτιστη νύχτα: βρίσκεται πρακτικά στο ίδιο σημείο οποιαδήποτε ώρα του 24ώρου και οποιαδήποτε στιγμή του έτους.
Ο Πολικός Αστέρας ανήκει σε ένα σύστημα που αποτελείται από τρία άστρα και υπολογίζεται ότι έχει τέσσερις χιλιάδες φορές μεγαλύτερη φωτεινότητα από αυτή του Ηλιου.

Η απόσταση

Χρησιμοποιώντας τον ευρωπαϊκό δορυφόρο «Ίππαρχο» που κατέγραφε τροχιές άστρων οι επιστήμονες είχαν υπολογίσει ότι ο Πολικός Αστέρας βρισκόταν σε απόσταση 434 ετών φωτός. Ομάδα αστρονόμων από τον Καναδά, την Ουκρανία και το Βέλγιο χρησιμοποίησαν νέα προηγμένα όργανα παρατήρησης και διαπίστωσαν ότι το άστρο βρίσκεται 111 έτη φωτός πιο κοντά στη Γη.

«Ο Πολικός Αστέρας παρουσιάζει ορισμένες ανωμαλίες που με τα προϋπάρχοντα τεχνολογικά μέσα έκαναν ιδιαίτερα δύσκολη την μελέτη του. Τα νέα τεχνικά μέσα και ειδικά η υψηλής ανάλυσης φασματοσκοπικές παρατηρήσεις ανοίγουν νέους δρόμους στην μελέτη του άστρου» αναφέρει ο Ντέιβιντ Τέρνερ, του Πανεπιστημίου Saint Mary στο Χάλιφαξ του Καναδά που ήταν ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Astrophysical Journal Letter». Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

14 ετών γίνεται ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός

Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός, σύμβολο παγκόσμιας συνεργασίας στην εξερεύνηση του διαστήματος, κλείνει 14 χρόνια λειτουργίας, ενώ άδηλες είναι προς το παρόν οι μελλοντικές προοπτικές αυτού του μεγάλου “τροχιακού” προγράμματος.

Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη από το 1998, κι έχει φιλοξενήσει περισσότερους από 200 αστροναύτες, από 15 διαφορετικές χώρες.

Ο πρωτοπόρος σοβιετικός διαστημικός σταθμός «ΜΙΡ»

«Το πρόγραμμα της κατασκευής διαστημικών σταθμών έχει ιστορία που ξεπερνά τα 40 χρόνια», λέει ο Σεργκέι Κρικαλιόφ, διευθυντής του κέντρου εκπαίδευσης κοσμοναυτών «Γιούρι Γκαγκάριν». «Ο πρώτος σταθμός “Σαλιούτ” τέθηκε σε τροχιά το 1971. Και με βάση την εμπειρία του Σαλιούτ, στήσαμε στο διάστημα το σταθμό “ΜΙΡ”. Αυτή η βασική μονάδα αποτέλεσε το κομβικό σημείο στην εξερεύνηση του σύμπαντος και στη μακρόχρονη διαμονή του ανθρώπου σε συνθήκες διαστήματος. Αποτέλεσε ουσιαστικά το πρότυπο για το μελλοντικό Διεθνή Διαστημικό Σταθμό».

«Κατά τη διάρκεια των πτήσεων προς το σταθμό «ΜΙΡ» μάθαμε πολλά. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα μπορούσαμε να κατασκευάσουμε τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, χωρίς τη γνώση που αποκτήσαμε από τις αποστολές στον ΜΙΡ. Και όταν ξεκίνησε το νέο project, τόσο οι ρώσοι, όσο και οι αμερικανοί, ήδη γνώριζαν πώς να εργαστούν από κοινού, τόσο για τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων και του εξοπλισμού, όσο και για το πώς ξεκουραζόμαστε όλοι μαζί», δήλωσε ο αμερικανός αστροναύτης Michael Barratt.

“Ο σταθμός είναι το κοινό μας σπίτι”

«Νομίζω ότι οι διαστημικές έρευνες, στο πλαίσιο μιας παγκόσμιας προοπτικής για τη μελέτη των άλλων πλανητών, θα πρέπει να είναι διεθνείς», λέει η αστροναύτης της NASA Peggy Whitson. «Κάνουμε αρκετά για τον κόσμο, σαν μια μεγάλη κοινότητα. Στην πραγματικότητα όμως, το πιο δύσκολο έργο που υλοποιήσαμε από κοινού, είναι ο διαστημικός σταθμός. Αυτή είναι η αδιαμφισβήτητη απόδειξη. της ισχύος εν τη ενώσει».

Σήμερα, παρά τις μικρές τεχνικές δυσκολίες της «καθημερινής διαβίωσης» και τις συνέπειες από το ατύχημα του ρωσικού φορτηγού διαστημικού σκάφους «Progress», το επανδρωμένο πρόγραμμα του σταθμού, βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Δυστυχώς, μόνον η έλλειψη προβλημάτων στη «μεταλλοκατασκευή» του συγκροτήματος, δεν αρκεί για να θεωρηθεί το πρόγραμμα επιτυχές.

Η απάντηση στο ερώτημα: «πώς βλέπετε το μέλλον του σταθμού;», είναι πραγματικά δύσκολο να δοθεί. Πάντως, η προοπτική της διατήρησης της σημερινής ομάδας είναι μικρή. Αντικειμενικά, οι κύριοι ιδιοκτήτες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί, ενδιαφέρονται με διαφορετικό τρόπο, για το πώς θα προχωρήσουν οι εργασίες στο κοινό τροχιακό τους σπίτι.

Η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, αναπτύσσουν νέα σχέδια επανδρωμένων διαστημικών προγραμμάτων. Τι θα αντικαταστήσει το Διεθνή Σταθμό; Αν πιστέψουμε το δημοσίευμα της 5ης Ιουλίου 2011, για το πρόγραμμα των δραστηριοτήτων της NASA σε χαμηλή γήϊνη τροχιά, στην οποία περιστρέφεται ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός, τότε όλα δίνονται σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα μεταφέρουν τουρίστες στο διάστημα, θα διεξάγουν έρευνες, κλπ. Το πρώτο ιδιωτικό διαστημόπλοιο Dragon, έχει ήδη εκτελέσει με επιτυχία σύνδεση με το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Οι κρατικοί πόροι που εξοικονομούνται, σχεδιάζεται να διατεθούν στο πρόγραμμα της εξερεύνησης του εξώτερου διαστήματος, δηλαδή, στα επονομαζόμενα «σεληνιακά» και «αρειανά» projects.

Διαστημικός σταθμός στη Σελήνη

Θα συνεχίσουν άραγε οι Ηνωμένες Πολιτείες τη συνεργασία με τη Ρωσία στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό; Θα υπάρξουν κίνητρα για την εκπόνηση κοινών ερευνητικών προγραμμάτων, που σήμερα είναι ελάχιστα; Θα προχωρήσουμε στη διενέργεια κοινών επιστημονικών πειραμάτων; Σήμερα ο όγκος τους είναι ασήμαντος και η εμπειρία εκπόνησης κοινών project στο σταθμό, ελάχιστη. Αυτό είναι ένα κρίσιμο σημείο στη συνεργασία, πολύ περισσότερο που έχει ξεκινήσει η προετοιμασία για τα ταξίδια στη Σελήνη και στον Άρη, τα οποία οι εταίροι μας φαίνεται να τα θεωρούν ως μια καθαρά «δική τους υπόθεση».

Για τη Ρωσία, αντιθέτως, ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός εξακολουθεί να είναι σημαντικός, για την ανάπτυξη επανδρωμένων διαστημικών αποστολών. Η απώλεια του σταθμού, θα είναι, χωρίς υπερβολή, ένα σοβαρό «τραύμα» στην ανάπτυξη του συνόλου της διαστημικής βιομηχανίας.

Τον Μάϊο του 2011, ο επικεφαλής του κεντρικού ερευνητικού Ινστιτούτου Μηχανοκατασκευής, Γκενάντι Ραϊκούνοφ, δήλωσε ότι, για τους Ρώσους επιστήμονες ο Διεθνής Διαστημικός σταθμός είναι μια φάση που έχει ολοκληρωθεί. Το επόμενο στάδιο, θα είναι η χρήση εγκαταστάσεων επί της Σελήνης.

«Οι δυνατότητες του σταθμού έφτασαν στο όριο τους. Πρέπει να σκεφτούμε κάτι πιο δυναμικό, που να δίνει προοπτικές. Προς το παρόν εξετάζουμε σε ποιό βαθμό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο φυσικός μας δορυφόρος, το φεγγάρι, για την κατασκευή διαστημικού σταθμού. Στη Σελήνη μπορούμε να υλοποιήσουμε πολύ περισσότερα πειράματα, κι αυτή η δυνατότητα που θα μας παράσχει πολύ μεγαλύτερη ευελιξία στα διαστημικά προγράμματα. Δεν τίθεται καν ζήτημα σύγκρισης δυνατοτήτων μεταξύ τροχιακού και σεληνιακού σταθμού», κατέληξε ο Ραϊκούνοφ.

Τι θα συμβεί αραγε με τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στο μέλλον; Προς το παρόν, πάντως, η απάντηση στο ερώτημα παραμένει ανοικτή. Εν τω μεταξύ, όπως διαβεβαίωσε ο Σεργκέι Κρικαλιόφ, ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός θα συνεχίσει να βρίσκεται σε τροχιά, τουλάχιστον μέχρι το 2020. Πηγή: tvxs.gr

Συνέχεια»

2012: Το πιο ζεστό έτος στην ιστορία της Γης

Το φετινό έτος θα είναι το ένατο θερμότερο στα μετεωρολογικά αρχεία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού (ΠΜΟ). Ήδη, το δεκάμηνο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2012 είναι το ένατο πιο ζεστό μετά το 1850.

Τα τελικά στοιχεία του ΠΜΟ θα δοθούν στη δημοσιότητα τον Μάρτιο του 2013 και έως τότε μπορεί να έχει υπάρξει αναθεώρηση αυτής της εκτίμησης. Πιο αβέβαιη είναι πάντως η εκτίμηση της Βρετανικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, που προβλέπει ότι το 2012 θα είναι το τέταρτο έως το 14ο θερμότερο έτος από το 1850.

Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τον ΠΜΟ, η μέση συνδυασμένη παγκόσμια θερμοκρασία στη ξηρά και τη θάλασσα κατά το 2012 έχει διαμορφωθεί στους 14,65 βαθμούς Κελσίου, κατά περίπου 0,45 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο των ετών 1961-1990 (14,2 βαθμοί).

Πάντως, η μέση θερμοκρασία της Γης φέτος αναμένεται να είναι ελαφρώς χαμηλότερη από τον μέσο όρο της τελευταίας δεκαετίας (της πρώτης του 21ού αιώνα, η οποία ήταν η θερμότερη όλων των εποχών) λόγω της ψυχραντικής επίδρασης του φαινομένου Λα Νίνια στην αρχή του 2012. Η επίδραση αυτή σταμάτησε τον Απρίλιο και στη συνέχεια η παγκόσμια θερμοκρασία αυξήθηκε. Έτσι, το εξάμηνο Μαϊου - Οκτωβρίου 2012 ήταν το τέταρτο θερμότερο στην ιστορία.

Όμως η μικρή παρατηρούμενη επιβράδυνση φέτος στη διαχρονική τάση αύξησης της θερμοκρασίας αποκλείεται να ξεφύγει της προσοχής των σκεπτικιστών κατά της κλιματικής αλλαγής, παρόλο που εννέα στα δέκα θερμότερα έτη στην ιστορία έχουν όλα υπάρξει μετά το 2001.

Σύμφωνα με τον ΠΜΟ, στο δεκάμηνο του 2012 καταγράφηκαν θερμοκρασίες πάνω από τον μακροχρόνιο μέσο όρο στις περισσότερες περιοχές, ιδίως στη Νότια Ευρώπη (όπου και η Ελλάδα) και στην Αμερική.

Ο ΠΜΟ επίσης επισημαίνει το άνευ προηγουμένου κατά το 2012 λιώσιμο των αρκτικών πάγων, καθώς και τα ποικίλα ακραία καιρικά φαινόμενα (καύσωνες, ξηρασίες, πλημμύρες, χιόνι, κυκλώνες κ.α.), με πιο πρόσφατο τον τυφώνα «Σάντι» που σάρωσε την ανατολική ακτή των ΗΠΑ. Οι πάγοι της Αρκτικής μειώθηκαν φέτος τον Σεπτέμβριο στη χαμηλότερη έκταση που έχει ποτέ καταγραφεί, στα 3,41 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα, κατά 18% μικρότερη από το προηγούμενο ιστορικό αρνητικό ρεκόρ του Σεπτεμβρίου 2007. Πηγή: nooz.gr

Συνέχεια»

Φωτογράφησαν για πρώτη φορά τη διπλή έλικα του DNA Πηγή: Φωτογράφησαν για πρώτη φορά τη διπλή έλικα του DNA

Iταλοί ερευνητές κατάφεραν να φωτογραφίσουν τη διπλά έλικα του DNA, μέσω μιας νέας μεθόδου οπτικής καταγραφής. Το επιστημονικό αυτό επίτευγμα αναμένεται να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της λειτουργίας των μορίων.

Σύμφωνα με το tovima.gr, στο παρελθόν δεν υπήρχαν τα τεχνικά μέσα για να καταγραφούν εικόνες σε μοριακό επίπεδο.

Οταν αυτά κατασκευάστηκαν προέκυψε ένα άλλο πρόβλημα. Οι επιστήμονες δεν μπορούσαν να ξεμπλέξουν τα μόρια του DNA από τις δομές τους για να τα φωτογραφήσουν.

Πώς τα κατάφεραν οι ιταλοί ερευνητές

Οι επιστήμονες από η γειτονική χώρα πήραν «κλωστές» DNA που βρισκόταν μέσα σε αραιωμένο διάλυμα και στη συνέχεια τις τέντωσαν σε νανοσκοπικούς στύλους πυριτίου.

Με τη βοήθεια του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου σάρωσης, οι ερευνητές κατάφεραν να τραβήξουν τις πρώτες «καθαρές» εικόνες της διπλής έλικας του DNA.

Οπως αποδείχθηκε και από τις εικόνες αυτές η διπλή έλικα έχει την ίδια μορφή που είχαν προβλέψει πριν από 60 χρόνια οι Τζέιμς Γουάτσον και Φράνσις Κρικ που ανακάλυψαν τη δομή του DNA.

H μοριακή φωτογραφική μηχανή

Το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης χρησιμοποιεί ηλεκτρόνια και ηλεκτρομαγνητικούς φακούς για τη δημιουργία ειδώλου της επιφανείας ενός αντικειμένου στην οθόνη ηλεκτρονικού υπολογιστή ή τηλεόρασης. Πηγή: iefimerida.gr

Συνέχεια»

Τα ψυχικά τραύματα «αφήνουν ίχνη στο DNA ορισμένων παιδιών»

Γερμανική μελέτη, η οποία εντοπίζει μακροπρόθεσμες μεταβολές στο γενετικό υλικό ανθρώπων που είχαν ζήσει τραυματικά περιστατικά ως παιδιά, δείχνει να εξηγεί γιατί τα ψυχικά τραύματα σε νεαρή ηλικία αυξάνουν τον κίνδυνο ψυχικών διαταραχών στην ενήλικη ζωή.

Ερευνητές του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής Max Planck στο Μόναχο αναφέρουν στο Nature Neuroscience ότι ορισμένοι άνθρωποι είναι γενετικά προδιατεθειμένοι να εμφανίσουν μόνιμη διαταραχή των ορμονών του στρες αν υποστούν κακοποίηση σε παιδική ηλικια.

Τα ψυχικά τραύματα, έδειξε η μελέτη, αλλάζουν τα μοτίβα μεθυλίωσης του DNA, τα οποία ρυθμίζουν το πόσο έντονα λειτουργούν τα γονίδια. Η προσθήκη και η απομάκρυνση μεθυλομάδων (-CH3) από τα γονίδια ονομάζεται «επιγενετική» αλλαγή, σε αντιδιαστολή με τις γενετικές αλλαγές που αφορούν την ίδια την πληροφορία που περιέχουν τα γονίδια.

Συγκεκριμένα, το στρες που προκαλεί η κακοποίηση στην παιδική ηλικία φαίνεται ότι προκαλεί την απομάκρυνση μιας μεθυλομάδας από το γονίδιο FKBP5, το οποίο πιστεύεται ότι βοηθά στη ρύθμιση των ορμονών του στρες.

Προηγούμενες μελέτες είχαν συνδέσει το FKB5 με τον κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης, διαταραχών άγχους και μετατραυματική διαταραχή, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ανθρώπων που είχαν υποστεί ψυχικά τραύματα σε παιδική ηλικία.

Στη νέα μελέτη, η Δρ Ελίζαμπεθ Μπάιντερ και οι συνεργάτες της εξέτασαν 2.000 Αφροαμερικανούς που είχαν υποστεί σοβαρά και πολλαπλά ψυχικά τραύματα είτε ως παιδιά είτε ως ενήλικες. Το ένα τρίτο των εθελοντών της μελέτης είχε εμφανίσει μετατραυματική διαταραχή, μια κατάσταση ακραίου άγχους που εμφανίζεται συχνά έπειτα από τραυματικές καταστάσεις όπως ο πόλεμος.

Οι εργαστηριακές εξετάσεις έδειξαν ότι η πιθανότητα να είχε εμφανίσει μετατραυματική διαταραχή ένας οποιοσδήποτε εθελοντής αυξάνεται ανάλογα με τη σοβαρότητα των τραυματικών εμπειριών, μόνο όμως στην περίπτωση που ο εθελοντής αυτός είναι φορέας μιας συγκεκριμένης ποικιλίας του FKB5.

Επιπλέον, απομεθυλίωση του FKB5 διαπιστώθηκε μόνο σε όσους είχαν πέσει θύματα κακοποίησης στην παιδική ηλικία και όχι ως ενήλικες.

Το συμπέρασμα είναι ότι η αύξηση των επιπέδων των ορμονών του στρες που προκαλεί στα παιδιά η κακοποίηση οδηγεί σε επιγενετικές αλλαγές, όπως είχαν δείξει και προηγούμενες μελέτες. Με τη σειρά τους, οι επιγενετικές αλλαγές προκαλούν μόνιμες αλλαγές στο σύστημα των ορμονών του στρες και αυξάνουν έτσι τον κίνδυνο διαταραχών που συνδέονται με το άγχος.

Αυτό όμως συμβαίνει μόνο σε γενετικά προδιατεθειμένα παιδιά (αυτά που φέρουν τη συγκεκριμένη ποικιλία του FKBP5) και επομένως η αύξηση του κινδύνου ψυχικών διαταραχών προκύπτει από την αλληλεπίδραση γονιδίων και περιβάλλοντος.

Όπως σχολιάζει ο Δρ Τόρστεν Κλένγκελ του Ινστιτούτου Max Planck, «το στοιχείο-κλειδί για τα θύματα παιδικής κακοποίησης είναι ότι οι επιγενετικές αλλαγές που προκαλούνται από το στρες μπορούν να συμβούν μόνο αν το DNA έχει μια συγκεκριμένη αλληλουχία». Πηγή: in.gr

Συνέχεια»

Χαρίζεται το χάρισμα;

Ο Νέλσον Μαντέλα το 'χει. Ο Ρίτσαρντ Μπράνσον το 'χει. Η Αούνγκ Σαν Σούου Κίι το 'χει, με τον δικό της, ήσυχο τρόπο. Ο Στιβ Τζομπς το είχε, αν και χρησιμοποιούσε κόλπα για να το ενισχύει. Ο Μπαράκ Ομπάμα το έχει επίσης - και προφανώς το διατηρεί.

Το χάρισμα αποτελεί μια από τις πλέον περιζήτητες ιδιότητες μιας προσωπικότητας. Αλλά τι ακριβώς είναι; Γεννιόμαστε με αυτό ή μπορούμε να το καλλιεργήσουμε; Γιατί υποκύπτουμε τόσο εύκολα στη δύναμή του; Και, ακόμη πιο σημαντικό, μπορούμε να το χάσουμε;

Αν και το αναγνωρίζουμε μόλις το βλέπουμε, το χάρισμα είναι μάλλον μια ασαφής έννοια. Για τους αρχαίους Ελληνες ταυτιζόταν με το ήθος, υπό την έννοια της δύναμης της πειθούς. Ο μεγάλος ιάπωνας θεατρικός συγγραφέας Ζεάμι, που έζησε τον 14ο αιώνα, το έλεγε «χάνα» - το ανώτερο επίπεδο εκείνου που αποκαλούσε «το άνθος της απαράμιλλης γοητείας».

Στα λεξικά ερμηνεύεται ως ταλέντο, η ικανότητα κάποιου να επηρεάζει ή να εμπνέει τους άλλους. Οι σύγχρονοι ψυχολόγοι δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε κάποιον ορισμό, αρχίζουν όμως να κατανοούν τι είναι το χάρισμα και πόσο ψηλά μπορεί να μας φθάσει. Τα καλά νέα για όποιον θέλει να φέρει την επανάσταση σε μια χώρα ή απλώς να γίνει η ψυχή ενός πάρτι είναι ότι κάποιες πλευρές του μπορούμε να τις αποκτήσουμε με την εκμάθηση. Αυτό θα έπρεπε να μας κάνει να αμφισβητήσουμε την τόσο μεγάλη αξία που δίνουμε στην πιο ελκυστική ίσως ιδιότητα της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Στον μιντιοκρατούμενο και παγκοσμίως συνδεδεμένο κόσμο μας το χάρισμα είναι σημαντικότερο από ποτέ, ιδιαίτερα για όποιον θέλει να βρίσκεται στο κέντρο της δημοσιότητας. Οι ηθοποιοί πρέπει να είναι χαρισματικοί, αλλιώς δεν θα βρίσκουν ρόλους, λέει ο Τζόζεφ Ρόουτς, ιστορικός θεάτρου του Πανεπιστημίου Γέιλ ο οποίος έχει γράψει ένα βιβλίο για το χάρισμα με τίτλο «It».

Το να θεωρούνται χαρισματικοί είναι επίσης καθοριστικό για τους ηγέτες, λέει ο Μάικλ Μόρις της Columbia Business School της Νέας Υόρκης. Και όχι μόνο για τους παγκόσμιους ηγέτες. Το χάρισμα είναι ένα σημαντικό εργαλείο για να ενώσεις μια ομάδα και να γεννήσεις προσδοκίες, οπότε μπορεί να είναι ανεκτίμητο για κάποιον ο οποίος θέλει να ηγηθεί ενός οργανισμού ή να πείσει άλλους για μια νέα ιδέα. «Δεν είναι απαραίτητο να είσαι χαρισματικός για να είσαι καλός μάνατζερ, είναι όμως πολύ χρήσιμο να σε θεωρούν χαρισματικό όταν προσπαθείς να ιδρύσεις μια οργάνωση ή να την αλλάξεις» αναφέρει.

Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνει ορισμένους να είναι χαρισματικοί και άλλους να μην είναι; Τα γονίδια μπορεί να παίζουν κάποιον ρόλο. Ο Νέιθαν Φοξ, ερευνητής της Κοινωνικής Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στο Κόλετζ Παρκ, έχει μελετήσει τη λειτουργία της κοινωνικότητας σε πολύ μικρά παιδιά και έχει διαπιστώσει ότι κάποια μπορούν να χαρακτηριστούν ως κοινωνικά ήδη από την ηλικία των τεσσάρων μηνών: αλληλεπιδρούν με τους ενηλίκους και τα άλλα παιδιά και γενικώς έχουν ένα πληθωρικό ταμπεραμέντο. Αυτά ίσως έχουν περισσότερες πιθανότητες να εξελιχθούν σε χαρισματικούς ενηλίκους, χρειάζονται όμως και άλλες ιδιότητες. «Θα έλεγα ότι το χάρισμα είναι μια συνάρτηση όχι μόνο κοινωνικής ικανότητας αλλά και μιας θετικής εικόνας του εαυτού» λέει ο ερευνητής, τονίζοντας ότι αυτή τείνει να εμφανίζεται στη μέση παιδική ηλικία, ως προϊόν μιας έμφυτης ιδιοσυγκρασίας και των συνθηκών του περιβάλλοντος του παιδιού.

Αίνιγμα και αντιφάσεις

Ο κ. Ρόουτς έχει διαφορετική άποψη. «Το κλειδί είναι μια αινιγματική γοητεία η οποία πείθει τους άλλους να υποταχθούν στο αινιγματικό πρόσωπο» λέει. Πιστεύει ότι οι αντιφάσεις είναι καθοριστικές. Ο Μπαράκ Ομπάμα, για παράδειγμα, είναι ζεστός και σκληρός, μαύρος και λευκός, από την τροπική Χαβάη και το γκρίζο Σικάγο. Παρομοίως, προσθέτει, η ηθοποιός Τζουλιάν Μουρ είναι συναρπαστική γιατί αποπνέει ταυτοχρόνως μια δυνατή και μια ευάλωτη πλευρά. Ορισμένες περιστάσεις μπορούν να κάνουν το χάρισμα να αναδυθεί ή να αναπτυχθεί. Ο επιστήμονας επισημαίνει ότι η «ντροπαλή Ντάι» της εποχής του γάμου της με τον πρίγκιπα Κάρολο έγινε αργότερα η «Πριγκίπισσα του λαού». Η Πριγκίπισσα Νταϊάνα, προσθέτει, χρειάστηκε να σκάψει βαθιά για να ανακαλύψει το χάρισμα που πάντα είχε μέσα της.

Κατά τη γνώμη του κ. Ρόουτς το χάρισμα είναι ένα είδος X factor με τον οποίο ορισμένοι άνθρωποι έχουν την τύχη να γεννιούνται. Το παρομοιάζει με το τέλειο σουτ: αν το έχεις μπορείς να το καλλιεργήσεις, αν όχι, είναι δύσκολο να βελτιωθείς και ποτέ δεν θα το αποκτήσεις πλήρως. Αλλοι το βλέπουν σαν μια σειρά από χαρακτηριστικά που μπορούν να «έρχονται» περισσότερο ή λιγότερο φυσικά από άτομο σε άτομο, κανένας όμως δεν συμφωνεί στο ποια είναι αυτά τα χαρακτηριστικά.

Εξι απαραίτητα συστατικά

Βασιζόμενος σε περισσότερες από τρεις δεκαετίες ερευνών ο Ρόναλντ Ρίτζο, ψυχολόγος του Claremont McKenna College στην Καλιφόρνια, έχει εντοπίσει έξι χαρακτηριστικά ή δεξιότητες που πιστεύει ότι είναι ουσιαστικές: συναισθηματική εκφραστικότητα, ενθουσιασμός, ευγλωττία, αυτοπεποίθηση, όραμα και ανταπόκριση στους άλλους. Για να θεωρείται κάποιος χαρισματικός είναι ζωτικής σημασίας να έχει μια ισορροπία ανάμεσα σε αυτά τα συστατικά, υποστηρίζει. Ενα πλεόνασμα συναισθηματικής εκφραστικότητας, για παράδειγμα, μπορεί να μειώσει το προσωπικό χάρισμα - σκεφθείτε τους κωμικούς ηθοποιούς Ρόμπιν Γουίλιαμς και Τζιμ Κάρεϊ.

Η ιδέα ότι το χάρισμα περιλαμβάνει έναν συνδυασμό ιδιοτήτων αντανακλάται επίσης στην κλίμακα χαρισματικής ηγεσίας Κόνγκερ-Κανούνγκο, ένα από τα πιο δημοφιλή και καταξιωμένα μέτρα για το χάρισμα. Συνίσταται σε 20 δηλώσεις που αξιολογούν ισχυρά σημεία σε πέντε τομείς: όραμα, ανταπόκριση στους άλλους, ανταπόκριση σε ευκαιρίες, ανάληψη κινδύνων και αντισυμβατικότητα.

Μπορούμε να το καλλιεργήσουμε;

Αυτό το οποίο υποδηλώνεται από αυτή τη «συναρμολογούμενη» άποψη για το χάρισμα είναι ότι κάποιες πλευρές του μπορούν να καλλιεργηθούν. Η ευγλωττία βελτιώνεται με την εξάσκηση. Τον ενθουσιασμό μπορεί κάποιος να τον υποκριθεί. Επίσης μπορεί κάποιος να μάθει να ανταποκρίνεται περισσότερο στους άλλους. Ακόμη και η συναισθηματική εκφραστικότητα μπορεί να βελτιωθεί, λέει ο Ντιν Σίμοντον του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις στο κλασικό βιβλίο του «Why presidents succeed».

Εχει διαπιστώσει ότι οι πιο επιτυχημένοι αμερικανοί πρόεδροι χρησιμοποιούσαν γλώσσα πλούσια σε λέξεις οι οποίες μεταδίδουν βασικά συναισθήματα και δημιουργούν σύνδεση με το κοινό, όπως αγάπη, μίσος και απληστία. Οποιοσδήποτε επίδοξος χαρισματικός θα πρέπει να χρησιμοποιεί φράσεις όπως «νιώθω τον πόνο σας» αντί για «συμμερίζομαι την άποψή σας».

Το όραμα, ή η εντύπωση ότι είναι κάποιος οραματιστής, μπορεί επίσης να αποκτηθεί ή να ενισχυθεί. Ο Στιβ Τζομπς, συνιδρυτής της Apple, αφιέρωνε ως και 10 ώρες σε πρόβες για υποτίθεται «αυθόρμητες» και μη προετοιμασμένες 10λεπτες παρουσιάσεις οι οποίες υπήρξαν καθοριστικές για την απόκτηση της φήμης του ως ενός οραματιστή, χαρισματικού ηγέτη, λέει ο κ. Μόρις, ο οποίος πέρυσι δημοσίευσε μια μελέτη επί του θέματος.

Ο Μπαράκ Ομπάμα επίσης επεδίωξε να ενισχύσει τη «θέση» του ως οραματιστή. Μετά την έφοδο που σκότωσε τον Οσάμα μπιν Λάντεν, τον ιδρυτή της «Αλ Κάιντα», «ο Ομπάμα ανακοίνωσε ότι οι μυστικές υπηρεσίες ήταν μόνο κατά 50% βέβαιες ότι είχαν τον Μπιν Λάντεν αλλά ο ίδιος είχε ένα προαίσθημα και έτσι πήρε την απόφαση» λέει ο δρ Μόρις. «Εμένα μου φάνηκε ότι οι μυστικές υπηρεσίες ήταν μάλλον 99% βέβαιες. Ωστόσο η δική του εκδοχή τον κάνει να φαίνεται περισσότερο οραματιστής».

Μαθήματα για επίδοξους ηγέτες

Οι ηγέτες που μπορούν να συγκινήσουν το κοινό με τη ρητορική τους, που έχουν άνεση στις θεατρικές εκδηλώσεις και που είναι πρόθυμοι να εκφράσουν ένα όραμα για το μέλλον μπορούν να ενεργοποιήσουν το υποσυνείδητό μας με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν οι σαμάνοι σε ορισμένες παραδοσιακές κοινωνίες, προσθέτει ο κ. Μόρις. Αυτά θεωρεί ότι μπορούν να διδαχθούν: διοργανώνει μαθήματα στην Columbia Business School τα οποία έχουν ως στόχο τη βελτίωση των επιδόσεων σε αυτούς τους τομείς.

Το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) προσφέρει επίσης εκπαιδευτικά προγράμματα για στελέχη επιχειρήσεων που θέλουν να ενισχύσουν το χάρισμά τους. Αντί ωστόσο να τους μαθαίνουν να είναι περισσότερο οραματιστές, συναισθηματικά εκφραστικοί ή εύγλωττοι, ο Σάντι Πέντλαντ και οι συνεργάτες του υιοθετούν μια διαφορετική προσέγγιση. Χρησιμοποιώντας γκάτζετ - μεταξύ των οποίων συσκευές που καταγράφουν πληροφορίες όπως ο τόνος της φωνής, η εγγύτητα με τους άλλους και οι χειρονομίες - έχουν εντοπίσει τέσσερις τύπους μη λεκτικών κοινωνικών σημάτων που πιστεύουν ότι «στηρίζουν» το χάρισμα.

Μη λεκτικά κοινωνικά σήματα

Πρώτη είναι η μίμηση: οι αλληλεπιδράσεις στις οποίες εμπλέκεται ένα χαρισματικό άτομο τείνουν να περιλαμβάνουν σε μεγαλύτερο βαθμό μια ασυνείδητη αντιγραφή της γλώσσας του σώματος όπως η ανταλλαγή χαμόγελων και νευμάτων. Δεύτερον, οι χαρισματικοί άνθρωποι επιδεικνύουν υψηλά επίπεδα δραστηριότητας - π.χ. είναι περισσότερο σπινθηροβόλοι παρά άτονοι - δείχνοντας το ενδιαφέρον και τον ενθουσιασμό τους. Τρίτον, ο λόγος και οι κινήσεις τους επιδεικνύουν περισσότερο ειρμό και ρευστότητα. Τέλος, η επιρροή ενός ατόμου μπορεί να «μετρηθεί» από τον βαθμό στον οποίο κάνει τους άλλους να ταιριάζουν ασυνείδητα τα μοτίβα του λόγου τους με τα δικά του.

Αναλύοντας αυτά τα δείγματα και μόνο ο κ. Πέντλαντ μπορεί να προβλέψει ποια στελέχη θα είναι πιο επιτυχημένα στο να «πουλήσουν» τα επιχειρηματικά τους σχέδια σε μια ομάδα συναδέλφων τους. «Αυτό που μετράει ίσως να μην είναι αυτό που λες αλλά το πώς το λες» αναφέρει. Τα κοινωνικά σήματα αυτού του είδους είναι δύσκολο να τα υποκριθεί κάποιος, προσθέτει ο καθηγητής. Παρ' όλα αυτά η ομάδα του εργάζεται αυτή τη στιγμή σε ένα εργαλείο που αποκαλούν «ο διαμεσολαβητής meeting» και το οποίο συλλέγει ακουστικές και κινητικές πληροφορίες από το κάθε μέλος μιας ομάδας και παρέχει σε πραγματικό χρόνο πληροφορίες σχετικά με τα μοτίβα των αλληλεπιδράσεών τους με στόχο να βελτιώσει τα κοινωνικά σήματα που επιδεικνύουν και άρα και την έκβαση του meeting.

Χάρισμα και επανάσταση

Εκτός από το να παράσχουν ενδείξεις σχετικά με το πώς μπορεί να ενισχυθεί το χάρισμα, τα ευρήματα του κ. Πέντλαντ θα μπορούσαν επίσης να ρίξουν φως στην προέλευσή του. Αν τα βασικά συστατικά του χαρίσματος είναι προ-γλωσσικά κοινωνικά σήματα, αυτό υποδηλώνει, όπως λέει, ότι εξελικτικά είναι αρχαίο. Γενικώς τα κοινωνικά σήματα τείνουν να ενθαρρύνουν τη συναίνεση μεταξύ ατόμων, οπότε μπορεί να εξελίχθηκαν για να βοηθήσουν στη δημιουργία σταθερών κοινωνικών ομάδων. Οι ανθρώπινες κοινωνίες όμως δεν πρέπει να είναι υπερβολικά σταθερές, αλλιώς δεν θα μπορούν ποτέ να καταφέρουν άλματα σαν αυτά που οδήγησαν σε τεχνολογικές και κοινωνικές επαναστάσεις - και εδώ είναι που μπαίνουν στο παιχνίδι τα χαρισματικά άτομα, υποστηρίζει ο καθηγητής. Χρειάζεται κάποιος χαρισματικός για να αλλάξει μια κουλτούρα.

Ο κ. Πέντλαντ δεν είναι ο μόνος που πιστεύει ότι το χάρισμα σπείρει την επανάσταση. Αλλοι υποστηρίζουν ότι μόνο ηγέτες που προκαλούν μια ριζική αλλαγή μπορούν να θεωρηθούν πραγματικά χαρισματικοί. Ενας υπέρμαχος αυτής της ιδέας, ο Τάκης Παππάς του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας, λέει ότι ο Στιβ Τζομπς εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία, όπως και ο Σαρλ ντε Γκωλ, η Μάργκαρετ Θάτσερ, ο Αδόλφος Χίτλερ και ο Ιωσήφ Στάλιν. Οπως δείχνουν κάποια από τα ονόματα σε αυτή τη λίστα το πραγματικό χάρισμα μπορεί να είναι πολύ ισχυρό και η χρήση του μπορεί να έχει εξαιρετικά διχαστικές ή ακόμη και καταστροφικές συνέπειες. Η δημοκρατία προσφέρει θεσμικά αντίβαρα για να περιορίσει τις καταχρήσεις εξουσίας από χαρισματικούς επαναστάτες, όμως το χάρισμα μπορεί παρ' όλα αυτά να είναι μια δηλητηριώδης δύναμη.

Χαρισματικός ίσον ικανός;

Υπάρχει επίσης ένας άλλος λόγος για τον οποίο θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι στο χάρισμα: το ότι ενδέχεται να μην υποστηρίζεται από πραγματική ικανότητα. Ο Ρακές Κουράνα της Harvard Business School έχει διαπιστώσει ότι οι αμερικανικές εταιρείες που αναζητούν έναν νέο ηγέτη επιζητούν το χάρισμα πάνω από οτιδήποτε άλλο. Τα αποτελέσματα όμως μπορεί να είναι απογοητευτικά.

Σε αβέβαιες συνθήκες των αγορών ένας χαρισματικός διευθύνων σύμβουλος μπορεί να ενισχύσει την τιμή της μετοχής μιας εταιρείας, κάτι τέτοιο όμως μπορεί να είναι βραχύβιο επειδή το άτομο αυτό μπορεί να είναι καλύτερο στο να μεταδίδει μια εικόνα από ό,τι στο να διευθύνει μια επιχείρηση, λέει ο κ. Κουράνα. Αν και τα πιο ικανά στελέχη μπορούν να μάθουν να είναι χαρισματικά, το γεγονός ότι το χάρισμα τώρα διδάσκεται στις σχολές επιχειρήσεων μπορεί τελικά να εντείνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα.

Αλλωστε, αν δώσουμε την πίστη μας σε χαρισματικούς ηγέτες υπάρχει πάντοτε το ενδεχόμενο το χάρισμά τους να εξατμιστεί. Αυτό συνέβη στον Τόνι Μπλερ και τον Μπιλ Κλίντον. Και οι δύο θεωρείται γενικώς ότι έχουν έντονο προσωπικό χάρισμα, όταν όμως ήταν στην εξουσία, μη δημοφιλείς πολιτικές ή προσωπικές αδυναμίες έκαναν το ηγετικό τους χάρισμα να ξεγλιστρήσει. Ο πρόεδρος Ομπάμα στις αρχές της πρώτης προεδρίας του είχε χαιρετιστεί ως σύμβολο ελπίδας. Πιο πρόσφατα έχει επικριθεί ως ενδοτικός, εγωκεντρικός και απόμακρος. Φυσικά είναι ακόμη ο ίδιος άνθρωπος, όμως η αντίληψη του κόσμου είναι εκείνο που μετράει.

«Μέρος του χαρίσματός του βρισκόταν στα μάτια των οπαδών του» είχε δηλώσει πριν από μερικούς μήνες ο Τζόζεφ Νάι της John F. Kennedy School of Government του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. «Οι σκληροί οικονομικοί καιροί καθιστούν δύσκολη τη διατήρηση του χαρίσματος» είχε προσθέσει υπογραμμίζοντας ότι το προσωπικό χάρισμα εξαρτάται επίσης από τη γενικότερη κατάσταση.

Ακόμη και ο κ. Ρόουτς δέχεται ότι το χάρισμα των πολιτικών μπορεί να μειωθεί αν συνδεθεί με μη δημοφιλείς πολιτικές. «Φαντάζομαι όμως ότι αν ο Μπαράκ Ομπάμα έμπαινε στο δωμάτιο αυτή τη στιγμή δεν θα λέγατε ότι έχει χάσει το χάρισμά του» λέει. Οι εκλογές του Νοεμβρίου αποτέλεσαν κατά τη γνώμη του ένα κρίσιμο τεστ. «Ποτέ ένας απερχόμενος πρόεδρος δεν επανεξελέγη σε μια τόσο δύσκολη οικονομική περίοδο» επισημαίνει. «Η επανεκλογή του θα πρέπει να αποδοθεί σε μεγάλο βαθμό στον προσωπικό μαγνητισμό του - στο χάρισμά του». Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Προσομοίωση του ανθρώπινου εγκεφάλου μιμείται ακόμα και τις αδυναμίες μας

Ένα εντυπωσιακό μοντέλο του ανθρώπινου εγκεφάλου, το οποίο τρέχει σε έναν υπερυπολογιστή στον Καναδά, μπορεί να αναγνωρίζει γραπτά σύμβολα, να κάνει αριθμητικές πράξεις και να λύνει λογικά προβλήματα. Ακόμα πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι ο εικονικός εγκέφαλος μιμείται και ορισμένες παραξενιές των ανθρώπων, αναφέρουν οι δημιουργοί του στο Science.

Στο μέλλον, προβλέπουν οι ερευνητές, το λογισμικό θα μπορούσε να ελέγχει θεωρίες για τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου, ή ακόμα και να προβλέπει τις δράσεις και τις παρενέργειες ψυχιατρικών φαρμάκων.

Η νέα προσομοίωση, με την ονομασία Spaun (προέρχεται από τα αρχικά της φράσης Ενοποιημένο Δίκτυο Αρχιτεκτονικής Εννοιολογικού Δείκτη) δεν είναι η πρώτη απόπειρα δημιουργίας μοντέλων της εγκεφαλικής λειτουργίας -το πρόγραμμα Synapse της IBM, για παράδειγμα, προσομοιώνει ένα δισεκατομμύριο νευρώνες.

Το Spaun περιλαμβάνει μόλις 2,5 εκατομμύρια νευρικά κύτταρα, συγκριτικά με τους περίπου 90 δισεκατομμύρια νευρώνες στο μέσο ανθρώπινο εγκέφαλο. Η διαφορά όμως σε σχέση με άλλα μοντέλα είναι ότι το Spaun προσομοιώνει την ίδια τη φυσιολογία του εγκεφάλου, από τους ηλεκτρικούς παλμούς στους άξονες των νευρώνων μέχρι τη λειτουργία των συνάψεων, οι οποίες λειτουργούν σαν γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα στους νευρώνες. Επιπλέον, οι εικονικοί νευρώνες είναι μοιρασμένοι σε ομάδες που αντιστοιχούν σε εξειδικευμένες περιοχές του εγκεφάλου όπως ο οπτικός φλοιός.

Το νέο μοντέλο είναι πνευματικό παιδί του Κρις Έλιασμιθ, θεωρητικού νευροεπιστήμονα στο Πανεπιστήμιο του Βατερλώ στον Καναδά. Το Spaun είναι σχεδιασμένο να διαβάζει σύμβολα και αριθμούς γραμμένους με το χέρι. Μπορεί στη συνέχεια να εκτελεί εργασίες όπως η αντιγραφή μιας εικόνας, να κάνει απλές μαθηματικές πράξεις και να απαντά σε απλά λογικά προβλήματα.

Για παράδειγμα, αν δει την αλληλουχία αριθμών «1,2,3 - 5, 6, 7 - 3, 4, ?» το λογισμικό υπολογίζει ότι ο αριθμός που πρέπει να συμπληρώσει είναι το 5.

Το εντυπωσιακό είναι ότι το Spaun όχι μόνο εκτελεί αυτές τις εργασίες με την ακρίβεια του μέσου ανθρώπου, αλλά επιπλέον αναπαράγει ορισμένες χαρακτηριστικές ανθρώπινες αδυναμίες. Για παράδειγμα, θυμάται καλύτερα τους αριθμούς που βρίσκονται στην αρχή ή στο τέλος μιας λίστας, παρά αυτούς που βρίσκονται στη μέση.

«Δεν μας εξέπληξε η ικανότητά του να εκτελεί εργασίες, μας εξέπληξε όμως που κάποια ανεπαίσθητα χαρακτηριστικά του, όπως ο χρόνος που χρειαζόταν για να εκτελέσει τις εργασίες, ή τα λάθη που έκανε, ήταν ίδια με αυτά των ανθρώπων» σχολιάζει ο Δρ Έλιασμιθ στο δικτυακό τόπο του Nature.

Ο ερευνητής έχει ήδη χρησιμοποιήσει το Spaun για να ελέγξει μια ανεπιβεβαίωτη έως σήμερα υπόθεση, σύμφωνα με την οποία εξειδικευμένες περιοχές του εγκεφάλου που ονομάζονται βασικά γάγγλια λειτουργούν ως διακόπτες για την εναλλαγή διαφορετικών συμπεριφορών.

«Δείξαμε ότι τα βασικά γάγγλια μπορούν να εκτελούν αυτή τη λειτουργία με τρόπο που επιτρέπει στο Spaun να μιμείται τις ανθρώπινες επιδόσεις σε διαφορετικές εργασίες» αναφέρει ο Έλιασμιθ.

Ο ερευνητής εκτιμά ότι στο μέλλον οι προσομοιώσεις θα βοηθήσουν όχι μόνο στην κατανόηση της οργάνωσης του εγκεφάλου αλλά και στη μελέτη του μηχανισμού διαφόρων ασθενειών.

Για παράδειγμα, η ομάδα του Έλιασμιθ έχει ήδη υποβάλλει για δημοσίευση μια μελέτη που έδειξε ότι όταν το Spaun χάνει νευρώνες μιμούμενο της διαδικασία της γήρανσης παρουσιάζει την ίδια έκπτωση των νοητικών λειτουργιών που παρατηρείται και στους ηλικιωμένους.

Τέτοιου είδους μελέτες απαιτούν πάντως πολύ χρόνο, καθώς ο υπερυπολογιστής στον οποίο τρέχει το Spaun χρειάζεται περίπου δύο ώρες για να προσομοιώσει ένα δευτερόλεπτο εγκεφαλικής λειτουργίας.


Πηγή: in.gr

Συνέχεια»

«Εξυπνο» καλτσάκι παρακολουθεί την αναπνοή του βρέφους

Μια έξυπνη συσκευή η οποία υπόσχεται την συνεχή παρακολούθηση του βρέφους κατά τη διάρκεια της νύχτας και την προστασία του από τον κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου, ανέπτυξαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Μπρίγκχαμ Γιάνγκ, στις ΗΠΑ.

Ο λόγος για ένα τεχνολογικά προηγμένο καλτσάκι το οποίο φοριέται στο πόδι του μωρού, παρακολουθεί τη διαδικασία της αναπνοής και στη συνέχεια επικοινωνεί και ενημερώνει μια συνοδευτική εφαρμογή, που βρίσκεται εγκατεστημένη στο smartphone του πατέρα ή της μητέρας.

Φοριέται, παρακολουθεί, ενημερώνει

Αγκαλιάζοντας ευγενικά το ποδαράκι του μωρού, το Owlet Baby Monitor, καταγράφει τους καρδιακούς παλμούς και τα επίπεδα οξυγόνωσης του αίματος και εμφανίζει τα αποτελέσματα των μετρήσεων στην ομώνυμη εφαρμογή, την οποία ο γονιός μπορεί να ελέγχει ανά πάσα στιγμή. Σε περίπτωση που το παιδί σταματήσει να αναπνέει ή σημειωθεί οποιαδήποτε αλλαγή στους καρδιακούς του παλμούς η εφαρμογή ειδοποιεί αμέσως τους γονείς.

Στόχος των ερευνητών ήταν να δημιουργήσουν μια αξιόπιστη τεχνολογία η οποία να παρακολουθεί το βρέφος χωρίς να είναι επεμβατική ή να παρεμποδίζει την ελευθερία των κινήσεων του και παράλληλα να καθησυχάζει τους γονείς από τον κίνδυνο του συνδρόμου αιφνίδιου βρεφικού θανάτου και να τους επιτρέπει να ξεκουράζονται όποτε κάτι τέτοιο είναι εφικτό.

Το πρότυπο της έξυπνης συσκευής κατέλαβε την πρώτη θέση στον ετήσιο διαγωνισμό εφευρέσεων του Πανεπιστημίου.

«Αναζητούσαμε μια συσκευή που να συνδυάζει την καινοτομία, την μηχανική και την εμπορική αξία» σχολιάζει ο καθηγητής Τζάστιν Σάιρος. «Η συγκεκριμένη συσκευή όχι μόνο είχε όλα τα απαιτούμενα στοιχεία αλλά θα μπορούσε να σώσει και ανθρώπινες ζωές».

Προς το παρόν οι ερευνητές έχουν καταθέσει αίτηση κατοχύρωσης της ευρεσιτεχνίας τους και περιμένουν την έγκρισή της.

«Σε λίγους μήνες, ενδεχομένως να βρισκόμαστε ένα βήμα πιο κοντά στην κυκλοφορία του Owlet Baby Monitor στην αγορά» καταλήγει ο εκπρόσωπος των ερευνητών Τζέικομπ Κόλβιν.


Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Το ψωμί που παραμένει φρέσκο για 60 μέρες

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το φρεσκοψημμένο ζεστό ψωμί, δυστυχώς όμως η απόλαυση κρατά για λίγο αφού μετά από 1-2 μέρες τα φυσιολογικά ψωμιά μπαγιατεύουν. Τη λύση στο πρόβλημα έρχεται να φέρει η αμερικανική εταιρεία Microzap η οποία υπόσχεται ολόφρεσκο ψωμί για 60 ολόκληρες μέρες!

Το μυστικό βρίσκεται στην παρασκευή του ψωμιού η οποία πραγματοποιείται κάνοντας χρήση ενός μεγάλου, προηγμένου φούρνου μικροκυμάτων. Αρχικά η συσκευή κατασκευάστηκε για την εξουδετέρωση βακτηριών όπως η σαλμονέλα, αλλά λίγο αργότερα οι ερευνητές παρατήρησαν ότι διατηρούσε το ψωμί φρέσκο σα να είχε βγει μόλις από το φούρνο για διάστημα μέχρι και 2 μηνών.

Η συγκεκριμένη τεχνική αναμένεται να περιορίσει σημαντικά τη σπατάλη ψωμιού και κατ’επέκταση να βοηθήσει στο σοβαρό πρόβλημα της σίτισης που αντιμετωπίζει μεγάλο μέρος του πλανήτη. Ωστόσο, δεν παύει να υφίσταται το ζήτημα του κόστους της συγκεκριμένης τεχνικής μιας και η αρτοβιομηχανία ως γνωστόν έχει ελάχιστα περιθώρια κέρδους. Πηγή: techgear.gr

Συνέχεια»

Ο ψηλότερος ουρανοξύστης του κόσμου θα χτιστεί μέσα σε 90 μέρες!

Κινεζική κατασκευαστική εταιρεία υποστηρίζει ότι έχει απλοποιήσει σε τέτοιο βαθμό τη διαδικασία ανέγερσης οικοδομών που δηλώνει ότι μπορεί να κατασκευάσει τον ψηλότερο ουρανοξύστη στον κόσμο (220 ορόφων) μέσα σε μόλις 90 ημέρες.

Σύμφωνα με το Atlantic Wire, η εταιρεία Broad Sustainable Building Corporation, που είναι γνωστή για την ανέγερση ψηλών κτιρίων σε εξωφρενικά μικρά χρονικά διαστήματα, θα ξεκινήσει να θέτει τα θεμέλια του project «Ουράνια Πολιτεία» αυτό το μήνα.

Ο νέος ουρανοξύστης θα ξεπερνά κατά 10 περίπου μέτρα τον τρέχοντα ψηλότερο ουρανοξύστη «Burj Khalifa» στο Ντουμπάι.

Η εταιρεία έχει ήδη κατασκευάσει ένα κτήριο 30 ορόφων μέσα σε 15 ημέρες. Πηγή: endiaferonta.com

Συνέχεια»

Αόρατη ομπρέλα “γκελάρει” το νερό της βροχής

Μια αόρατη ομπρέλα που “διώχνει” τις σταγόνες της βροχής με τη βοήθεια του αέρα σχεδίασαν δύο επιστήμονες στη Νότια Κορέα. Οι σχεδιαστές της ομπρέλας, Τσε Σουνγκ Παρκ και Γου Τζουν Κουόν ανέπτυξαν ένα αλεξιβρόχιο που αποτελείται μόνο από ένα χερούλι.

Η αέρινη ομπρέλα (Air Umbrella) χρησιμοποιεί τον εξερχόμενο αέρα από το στόμιο του χερουλιού για να απομακρύνει τη βροχή, ενώ ο χρήστης μπορεί να προσαρμόσει τόσο το μήκος του χερουλιού όσο και τη διάμετρο του αέρινου προστατευτικού θόλου.

Ο αέρας εισέρχεται από τον πάτο του χερουλιού για να εξέλθει με πίεση από την κορυφή. Η πίεση είναι επίσης ρυθμιζόμενη σύμφωνα με τις ανάγκες του χρήστη και ανάλογα με την ένταση της βροχόπτωσης.

Μεγάλο πλεονέκτημα της Air Umbrella είναι ότι δεν παρασύρεται από τον δυνατό άνεμο, ενώ επίσης ο χρήστης δεν διατρέχει κίνδυνο να τον χτυπήσει κεραυνός.

Στα μειονεκτήματα της συσκευής περιλαμβάνεται η διάρκεια ζωής της μπαταρίας, καθώς η βροχή ορισμένες φορές διαρκεί επί μακρόν.

Επίσης, το νερό που απομακρύνεται από το χρήστη ενδέχεται να ενοχλεί τους γύρω του. Πηγή: econews.gr

Συνέχεια»

Έρευνα για νέες τεχνολογίες αποθήκευσης ενέργειας

Το υπουργείο Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών αποφάσισε να χρηματοδοτήσει μία νέα έρευνα που έχει ως στόχο την ανακάλυψη νέων τεχνολογιών στο χώρο των μπαταριών. Για την υλοποίηση του νέου πρότζεκτ το υπουργείο Ενέργειας θα ιδρύσει το κέντρο Ερευνών για την Αποθήκευση Ενέργειας (Joint Center for Energy Storage Research) στο οποίο θα επενδύσει περίπου 120 εκατομμύρια δολάρια σε διάστημα πέντε χρόνων.

Το νέο κέντρο θα επανδρωθεί με επιστήμονες από έξι εργαστήρια, πέντε πανεπιστήμια και τέσσερις ιδιωτικές εταιρίες που ασχολούνται με τη διαχείριση και αποθήκευση της ενέργειας.

Η νέα έρευνα έχει ως στόχο τη δημιουργία μιας νέα γενιάς μπαταριών που θα έχουν πέντε φορές μεγαλύτερη ισχύ από τη σημερινή τεχνολογία και θα κοστίζουν έως και πέντε φορές λιγότερο από τις σημερινές.

Ο Stephen Chu, γενικός γραμματέας του υπουργείου Ενέργειας, δήλωσε πως «όταν πρέπει να παραδώσεις το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σε πάρα πολύ μικρό χρόνο, είναι απαραίτητο να τοποθετήσεις τους καλύτερους επιστήμονες μαζί με τους καλύτερους μηχανικούς. Η νέα έρευνα είναι πολύ σημαντική για την αμερικανική βιομηχανία και θα τη βοηθήσει να γίνει ακόμα πιο ανταγωνιστική».

Οι υπεύθυνοι της έρευνας πιστεύουν πως η νέα τεχνολογία θα έχει μεγάλη αποδοχή από το καταναλωτικό κοινό, με τις νέες μπαταρίες να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κινητές συσκευές, αυτοκίνητα, αποθήκευση ηλιακής και αιολικής ενέργειας και σε πολλούς άλλους τομείς μέχρι το τέλος των πέντε χρόνων του πρότζεκτ. Πηγή: techit.gr

Συνέχεια»

StickNFind, bluetooth stickers για να μην χάσετε ποτέ ξανά τα πράγματά σας!

To Stick-N-Find είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα που ελπίζουμε να υλοποιηθεί μέσα από την ιστοσελίδα Ingiegogo (κάτι σαν το Kickstarter) για iOS και Android συσκευές. Πρόκειται για πολύ λεπτά και ελαφριά stickers πάχους τεσσάρων χιλιοστών που μπορείτε να τα κολλήσετε πρακτικά οπουδήποτε: στην τσάντα, στο πορτοφόλι, στο διαβατήριο, στο tablet, στα παπούτσια, στο σκύλο σας κτλπ.

Χάριν στην τεχνολογία bluetooth και το ενσωματωμένο buzzer και φωτάκι που διαθέτουν τα stickers μπορείτε να εντοπίσετε τα πολυτιμότερα αντικείμενά σας ανά πάσα στιγμή χρησιμοποιώντας την κατάλληλη εφαρμογή για iOS ή Android. Τα stickers έχουν μια εμβέλεια 30 μέτρων και μπαταρία που διαρκεί πάνω από ένα χρόνο.

Μπορείτε να στηρίξετε και εσείς το project στην επίσημη σελίδα του προϊόντος εδώ.


Πηγή: techgear.gr

Συνέχεια»

Κλειδώστε τον υπολογιστή σας με Picture Passwords!

Tα Picture Passwords είναι ένας νέος και ασφαλής τρόπος για να ξεκλειδώνετε το PC ή το tablet σας με Windows 8, αλλά κατά γενική ομολογία είναι και πιο εύκολη και ευχάριστη μέθοδος.

Επιλέξτε μια φωτογραφία όπως ένα τοπίο, την οικογένειά σας ή το αγαπημένο σας κατοικίδιο. Στη συνέχεια, εφαρμόστε τρεις κινήσεις είτε με τα δάχτυλα (σε συσκευές με οθόνη αφής) είτε με το ποντίκι. Για παράδειγμα, δύο χτυπήματα και ο σχηματισμός ενός κύκλου, σε οποιοδήποτε σημείο της φωτογραφίας σας βοηθά να το θυμάστε. Κυκλώστε τα κεφάλια των δύο φίλων σας και “χτυπήστε” τη μύτη του σκύλου σας, σε μια αντίστοιχη φωτογραφία!

Μπορείτε επίσης να τραβήξετε γραμμές, να σχηματίσετε γεωμετρικά σχήματα, να κάνετε απλά χτυπήματα – στο σύνολο όμως, πρέπει να είναι τρεις κινήσεις.

Τα picture passwords είναι εύκολο να τα θυμάστε και είναι εξίσου ασφαλή με έναν κωδικό που αποτελείται από 5 ή 6 τυχαίους χαρακτήρες! Αν κάποιος προσπαθήσει εσφαλμένα να ξεκλειδώσει τον υπολογιστή σας με εικόνα, έπειτα από 5 προσπάθειες θα του ζητηθεί ένας επιπρόσθετος κωδικός κειμένου, τον οποίο μόνο εσείς θα πρέπει να γνωρίζετε.

Πρόκειται για ένα συμπληρωματικό μέτρο ασφαλείας, γι’ αυτό και για να τον δημιουργήσετε εξ αρχής θα πρέπει πρώτα να έχετε θέσει έναν κωδικό ασφαλείας για τα Windows, ο οποίος και θα σας ζητηθεί. Πηγή: techit.gr

Συνέχεια»

Reddit: Πώς γεννήθηκε η δημοφιλής ιστοσελίδα social news

Για όσους δε γνωρίζουν, το Reddit είναι μια δημοφιλής ιστοσελίδα (47 εκατ. επισκέπτες τον περασμένο μήνα) που παραθέτει τα σημαντικότερα νέα που συμβαίνουν στον κόσμο όπως αυτά ορίζονται από τους δεκάδες εκατομμύρια χρήστες του στο Internet.

Ο κάθε χρήστης μπορεί να δημοσιεύει links, κείμενο, σχόλια κ.ο.κ. και να αξιολογεί τις δημοσιεύσεις των άλλων θετικά ή αρνητικά πατώντας άνω ή κάτω βελάκι αντίστοιχα. Το αποτέλεσμα είναι η σειρά των θεμάτων να επαναπροσδιορίζεται συνεχώς σε πραγματικό χρόνο με τα δημοφιλέστερα (βάσει αξιολογήσεων) θέματα να τοποθετούνται στην κορυφή.

Με αφορμή την επιτυχημένη πορεία του Reddit, οι ιδρυτές του Steve Huffman και Alexis Ohanian μιλούν στο παρακάτω video για τη γέννηση του δημοφιλούς social news site:


Πηγή: techgear.gr

Συνέχεια»

Τα δύο αγκάθια του internet στην Παγκόσμια Διάσκεψη της Διεθνούς Ενωσης Τηλεπικοινωνιών

Πώς πρέπει να κυβερνάται ο παγκόσμιος ιστός και κατά πόσον ένας ιντερνετικός «φόρος» θα μπορούσε να βοηθήσει στη βελτίωση των διαδικτυακών υποδομών; Αυτά είναι τα δύο μεγαλύτερα ερωτήματα της διάσκεψης για το αύριο του διαδικτύου που ξεκινούν σήμερα στο Ντουμπάι και θα ολοκληρωθούν στις 14 Δεκεμβρίου...

Ο λόγος για την Παγκόσμια Διάσκεψη της Διεθνούς Ενωσης Τηλεπικοινωνιών (International Telecommunication Union - ITU), μιας υπηρεσίας του ΟΗΕ με 193 κράτη-μέλη, που είναι υπεύθυνη για τα παγκόσμια τηλεπικοινωνιακά πρότυπα.

Σκοπός της Διάσκεψης είναι να τροποποιηθούν οι κανονισμοί που διέπουν τις διεθνείς τηλεπικοινωνίες (ITR), οι οποίοι αναθεωρήθηκαν τελευταία φορά το 1988. Ετσι, καθώς στα 24 χρόνια που μεσολάβησαν το web απέκτησε τεράστιο ρόλο στη διακίνηση πληροφοριών, οι συζητήσεις θα επικεντρωθούν σε μεγάλο βαθμό στο τι θα προβλέπουν οι νέοι κανονισμοί για το Ιντερνετ.

Αν και δικαίωμα ψήφου έχουν μόνο οι χώρες-μέλη, στη Διάσκεψη θα παρευρεθούν επίσης εκπρόσωποι από εταιρείες-κολοσσούς στον χώρο της τεχνολογίας. Στο διάστημα που προηγήθηκε, αρκετά κράτη και επιχειρήσεις κατέθεσαν τις προτάσεις τους στην ITU, χωρίς ωστόσο να δημοσιοποιηθούν - γεγονός για το οποίο κατακρίθηκε η Ενωση. Πάντως, από όσα διέρρευσαν στον Τύπο, φαίνεται πως η Ρωσία επιδιώκει να μειωθεί ο έλεγχος που έχουν σήμερα οι ΗΠΑ στη λειτουργία του web, μέσω φορέων όπως ο ICANN, που είναι υπεύθυνος για το σύστημα ονοματοδοσίας στο Διαδίκτυο. Με υποστηρικτή τουλάχιστον την Κίνα, η Ρωσία υποστηρίζει ότι οι αρμοδιότητες αυτών των φορέων θα πρέπει να μεταβιβασθούν στην ITU, η οποία είναι διεθνής οργανισμός.

Η πρόταση έχει ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, κατ’ αρχάς στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, με τον εκπρόσωπο των ΗΠΑ στη Διάσκεψη Terry Kramer να έχει ήδη ξεκαθαρίσει πως δεν μπορεί να γίνει δεκτή.

Πέρα από τους Αμερικανούς αξιωματούχους, πολλοί αναλυτές και ΜΚΟ υποστηρίζουν πως μία τέτοια εξέλιξη θα διευκολύνει τις προσπάθειες κρατών να αυξήσουν τη λογοκρισία στο Διαδίκτυο.

«Δεν είναι τυχαίο ότι η πρόταση προέρχεται από αυταρχικά καθεστώτα όπως η Ρωσία και η Κίνα», σημειώνει χαρακτηριστικά η οργάνωση Electronic Frontier Foundation. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και πρόσφατη απόφαση του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου, η οποία αναφέρει ότι η ITU δεν είναι ο κατάλληλος οργανισμός γι’ αυτό τον ρόλο και καλεί τις ευρωπαϊκές χώρες να «διασφαλίσουν ότι οποιαδήποτε αλλαγή δεν θα έχει αρνητική επίδραση στην ελευθερία της έκφρασης».

Το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου μιλάει επίσης για την προάσπιση της ουδετερότητας του Διαδικτύου, μία αρχή σύμφωνα με την οποία οι ιντερνετικοί πάροχοι δεν πρέπει να θέτουν περιορισμούς στα «πακέτα» δεδομένων που διακινούν.

Η European Telecommunications Network Operators Association (ETNO), μία κοινοπραξία τηλεπικοινωνιακών ομίλων από 35 χώρες της Γηραιάς Ηπείρου, προτείνει να συζητηθεί στη Διάσκεψη ένα νέο οικονομικό μοντέλο, όπου οι πάροχοι θα μπορούν να επιβάλλουν χρεώσεις σε διαδικτυακές υπηρεσίες.

Η ETNO ουσιαστικά «φωτογραφίζει» τους αμερικανικούς κολοσσούς όπως το Facebook και την Google, με το αιτιολογικό ότι οι εταιρείες αυτές αποκομίζουν αμύθητα κέρδη από το web, χωρίς να συμμετέχουν οικονομικά στην κατασκευή και την αναβάθμιση των δικτύων. Η ιδέα αυτή, μάλιστα, φαίνεται να βρίσκει σύμφωνο και τον γενικό γραμματέα της ITU, δρα Hamadoun Toure, ο οποίος έχει δηλώσει πως οι καινούργιοι κανονισμοί θα πρέπει να ενισχύουν τις επενδύσεις, δίνοντας επιπλέον κίνητρα στους παρόχους.

Αν και ο «ιντερνετικός φόρος» της ETNO δεν υιοθετείται από την Ευρώπη, παραλλαγές του έχουν κάνει την εμφάνισή τους στις προτάσεις ορισμένων αραβικών χωρών.

Σε αυτούς που τον απορρίπτουν συγκαταλέγεται η Google, υποστηρίζοντας ότι θα βάλει ταφόπλακα στην καινοτομία στο web. Παράλληλα, ανεξάρτητοι αναλυτές αμφισβητούν το γεγονός ότι, ειδικά στα αναπτυσσόμενα κράτη, αυτό το μέτρο θα εξασφαλίσει επιπλέον πόρους, για να επεκτείνουν τα δίκτυά τους.

Αντίθετα, οι μεγάλες ιντερνετικές υπηρεσίες απλώς θα αποσυρθούν από αυτές τις χώρες, αφού θα τους είναι πλέον οικονομικά ασύμφορο, υποστηρίζει ο ειδικός στις τηλεπικοινωνίες δρ Rohan Samarajiva από τη Σρι Λάνκα. Στην πραγματικότητα, προσθέτει, ο παγκόσμιος ιστός θα πάψει να είναι παγκόσμιος.

Μεγάλος κίνδυνος

Ισως δεν υπάρχει κανείς που να έχει περιγράψει με δραματικότερα λόγια τι διακυβεύεται στη Διάσκεψη στο Ντουμπάι, από τον Βιντ Σερφ, ο οποίος θεωρείται ένας από τους «πατέρες» του Διαδικτύου και είναι σήμερα αντιπρόεδρος της Google.

«Το ανοιχτό Ιντερνετ βρίσκεται σε μεγαλύτερο κίνδυνο από ποτέ. Ζούμε ένα νέο παγκόσμιο ανταγωνισμό, ο οποίος θα καθορίσει το μέλλον του Διαδικτύου», προειδοποιούσε τον περασμένο Μάιο, μιλώντας ενώπιον επιτροπής του αμερικανικού Κογκρέσου.

Από την πλευρά της, ωστόσο, η Διεθνής Ενωση Τηλεπικοινωνιών (ITU) υποστηρίζει πως τέτοιες αντιδράσεις είναι υπερβολικές.

Κατ’ αρχάς ξεκαθαρίζει ότι, ακόμη κι αν ορισμένα κράτη προτείνουν να επεκταθεί η δικαιοδοσία της και στο Ιντερνετ, όχι μόνον η Ενωση δεν έχει πρόθεση να αναλάβει τη διακυβέρνηση του web, αλλά και όποιες χώρες είναι αντίθετες θα μπορούν να μπλοκάρουν μία τέτοια απόφαση.

Παράλληλα, σε συνέντευξή του στο BBC τον Ιούλιο, ο γενικός γραμματέας της ITU ξεκαθάρισε ότι, εάν ανακύψουν σοβαρές διαφωνίες για κάποιον προτεινόμενο νέο κανονισμό, η Ενωση θα προσπαθήσει να αποτρέψει να τεθεί η πρόταση σε ψηφοφορία.

Σύμφωνα πάντως με τον Milton Mueller, καθηγητή Πληροφορικής στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Syracuse που είναι αντίθετος στις αλλαγές που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, εξίσου επικίνδυνο θα είναι να μην αντιμετωπισθούν προβλήματα που υπονομεύουν και σήμερα την ελευθερία στο Ιντερνετ.

Αλλωστε, αναφέρει, ακόμη και με το ισχύον καθεστώς, αρκετές χώρες ασκούν «ιντερνετική λογοκρισία», χρησιμοποιώντας μάλιστα συχνά δυτική τεχνολογία. Πηγή: skai.gr

Συνέχεια»