Η -ένδοξη- ιστορία του χαρτιού τουαλέτας

«Τεράστια και απλησίαστη ανακάλυψη!», διάβαζε με πηχυαίους τίτλους ο αναγνώστης στο περιοδικό Scientific American. Ήταν η δεκαετία του 1850, μια εποχή όπου οι εφευρέσεις έπεφταν βροχή και άλλαζαν δραστικά τον κόσμο: η μοντέρνα ραπτομηχανή και το οπλοπολυβόλο έβλεπαν, ανάμεσα σε άλλα, το φως της ημέρας.

Οι αναγνώστες του δημοφιλούς περιοδικού «σκόνταφταν» σε μια μικρή διαφημιστική καταχώρηση κάτω από τη γιγαντιαία επικεφαλίδα: ήταν η ρεκλάμα για το «φαρμακευτικό χαρτί» του Joseph C. Gayetty, η πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας που το χαρτί τουαλέτας γινόταν εμπορικό προϊόν!

Η «μεγαλύτερη ευλογία της εποχής», όπως διαλαλούσε η διαφήμιση, άφησε ωστόσο το κοινό εμβρόντητο. Η θριαμβευτική ανακοίνωση του Gayetty αποδεικνυόταν αρκετά προκλητική: μπορεί σήμερα το ρολό υγείας να θεωρείται απαραίτητη οικιακή άνεση, πίσω στα 1850 ωστόσο η ιδέα του να πετάξει κανείς τα λεφτά του για κάτι τέτοιο φάνταζε εξωφρενική!

Η ανθρωπότητα εξάλλου σκούπιζε τον πισινό της με ό,τι έβρισκε εδώ και χιλιετίες χωρίς πρόβλημα!

Πόσο μάλλον που η επιστημονική κοινότητα και το ιατρικό κατεστημένο γέλασαν με την καρδιά τους με την «ανακάλυψη» του Gayetty, κυρίως από τους ισχυρισμούς του δαιμόνιου νεοϋρκέζου επιχειρηματία ότι το «φαρμακευτικό» του χαρτί μπορούσε να θεραπεύσει τις αιμορροΐδες. Σύντομα λοιπόν οι σελίδες των πλέον έγκριτων ιατρικών επιθεωρήσεων κατακλύζονταν από σάτιρα και επιχειρηματολογία κατά του νέου προϊόντος.

Παρά τις μεγαλειώδεις διακηρύξεις του ωστόσο, ο Gayetty δεν ήταν ο πρώτος που «ανακάλυπτε» το χαρτί τουαλέτας. Όπως με την πυξίδα, τη χειράμαξα, το μετάξι και την πυρίτιδα, οι Κινέζοι το χρησιμοποιούσαν εδώ και εκατοντάδες χρόνια: οι ενδείξεις κάνουν λόγο ήδη για τον 2ο αιώνα μ.Χ., με το ρολό υγείας να προορίζεται αρχικά για τους αυτοκρατορικούς πισινούς.

Περί τα τέλη του 14ου αιώνα ωστόσο η χρήση του γενικεύτηκε και στους κοινούς θνητούς, με το χαρτί υγείας να κυκλοφορεί στα πέρατα της αχανούς χώρας. Ακόμα και ο αυτοκράτορας Hongwu, ένας βάναυσος και δεσποτικός ηγεμόνας του 14ου αιώνα, έδειξε την ευαίσθητη πλευρά του παραγγέλλοντας 15.000 φύλλα αρωματισμένου και μαλακού χαρτιού για την αυτοκρατορική του οικία…

Η καινοτομία δεν επεκτάθηκε ωστόσο στη Δύση. Οι βρετανοί μικροκτηματίες ήταν ικανοποιημένοι από την καθαριστική χρήση του μαλλιού των προβάτων και των φύλλων των δέντρων, την ίδια ώρα που η αριστοκρατία κρατούσε την περιοχή καθαρή με λινά υφάσματα ή κομμάτια από σκισμένα ρούχα, συχνά μάλιστα αναθέτοντας στους υπηρέτες της το επίπονο αυτό έργο.

H έλευση της τυπογραφίας έμελλε να προμηθεύσει τον Δυτικό με νέα μέσα για την περιποίηση της επίμαχης περιοχής: εφημερίδες, φυλλάδια και μπροσούρες ήταν πλέον διαθέσιμα για την πρωκτική φροντίδα. Όπως μάλιστα παρατηρεί ο συγγραφέας του 17ου αιώνα Thomas Browne: «Αυτός που παράγει βιβλία σε αφθονία ή παράγει παιδιά σε αφθονία είναι υπό μία έννοια ευεργέτης του κόσμου, γιατί τον προμηθεύει με χαρτί τουαλέτας και στρατιώτες»…

Αυτό βέβαια θα άλλαζε καθοριστικά τον 19ο αιώνα: ο Gayetty δεν ήταν μόνος στον αγώνα του να εμπορευματοποιήσει το ρολό υγείας. Η βρετανική φίρμα GW Atkins & Co, που κυριαρχούσε στην αγορά το 1890, ισχυριζόταν ότι διέθετε βασιλική εξουσιοδότηση για την παραγωγή χαρτιού τουαλέτας ήδη από το 1817. Υπόθεση που δεν επιβεβαιώνεται ωστόσο και μπορεί να εμπίπτει σε μαρκετίστικους χειρισμούς.

Όπως κι αν έχει, ήταν το «φαρμακευτικό χαρτί» του Gayetty που προκάλεσε τη μεγαλύτερη αναταραχή όταν εμφανίστηκε στα ράφια των φαρμακείων της Αμερικής. Τα φύλλα του χαρτιού υγείας ήταν, όπως το έθετε κομψά ο Gayetty, «ευαίσθητα σαν χαρτονόμισμα». Αυτό που προκάλεσε ωστόσο τη μήνη της ιατρικής κοινότητας ήταν ο κομπασμός του Gayetty ότι το χαρτί του όχι μόνο θεράπευε τις αιμορροΐδες, αλλά μπορούσε και να αποτρέψει την εμφάνισή τους. Παρά την έντονη αντίδραση του επιστημονικού κατεστημένου και τις πολλαπλές διαψεύσεις σε επιστημονικό και καθημερινό Τύπο, η αντίληψη ότι το «φαρμακευτικό χαρτί» θεράπευε τις αιμορροΐδες θα επικρατούσε υπογείως μέχρι και τη δεκαετία του 1930.

Η σθεναρή αντίδραση του ιατρικού κόσμου έφτασε μάλιστα μέχρι το σημείο να θεωρεί απατεώνα και αγύρτη τον Gayetty, αρνούμενη να του αναγνωρίσει ακόμα και το προφανές: το χαρτί του ήταν πράγματι πιο υγιεινό για την επίμαχη χρήση από το πολτοποιημένο και γεμάτο μελάνι χαρτί των εφημερίδων! Πώς γινόταν να μην το βλέπουν αυτό, διαμαρτυρόταν εντόνως ο Gayetty;

Ένας απρόσμενος σύμμαχος για τον πιονέρο της υγιεινής θα αποδεικνυόταν η έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The Lancet, η οποία διέθετε την αβρότητα να του αναγνωρίσει ότι το χαρτί του θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί τουλάχιστον από χειρουργούς που ασχολούνταν με το επίμαχο σημείο. Όχι βέβαια προτού σαρκάσει και αυτή με τη σειρά της, «προειδοποιώντας» τους χειρουργούς αιμορροΐδων ότι ήταν έτοιμοι να χάσουν τη δουλειά τους από ένα απλό κομματάκι χαρτί με το όνομα του Gayetty τυπωμένο πάνω του!

Φυσικά, το προϊόν του Gayetty δεν ήταν πυροτέχνημα: ακόμα κι αν δεν θεράπευε τις αιμορροΐδες, δεν έπαυε να ήταν απαλότερο και καθαρότερο από τα δωρεάν υποκατάστατά του, γεγονός που εκτίμησε τελικά το κοινό. Και πολύ σύντομα μια σειρά από μιμητές θα έριχναν στην αγορά τις δικές τους εκδοχές του «φαρμακευτικού χαρτιού».

Παρά τη διάχυση του ρολού τουαλέτας στην αγορά, οι πρώιμες αυτές προσπάθειες δεν δικαίωναν πάντα τις προσδοκίες του κόσμου. Γι’ αυτό και στα 1930 η Northern Tissue αναγκάστηκε να διακηρύξει ότι το δικό της χαρτί ήταν «χωρίς αγκίδες», σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τις διαμαρτυρίες του κοινού για το κακής ποιότητα ρολό υγείας του ανταγωνισμού.

Σήμερα, η βιομηχανία χαρτιού υγείας στις ΗΠΑ μετρά πάνω από 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, με τον μέσο Αμερικανό να χρησιμοποιεί περισσότερα από 20.000 φύλλα τον χρόνο. Η «ανακάλυψη» του Gayetty έμελλε να έχει επιτυχία, όχι βέβαια προτού πειστεί τελεσίδικα ο κόσμος για την ανάγκη αλλά και τα οφέλη της χρήσης χαρτιού υγείας.

Το δικό του χαρτί τουαλέτας, το μόνο που κυκλοφορούσε στην αγορά από το 1857 έως το 1890, έπρεπε να ανταγωνιστεί τις δωρεάν εναλλακτικές λύσεις που πρόσφεραν αφειδώς οι παλιές εφημερίδες, οι μπροσούρες και τα φύλλα των δέντρων… Πηγή: otherside.gr

Συνέχεια»

“Κέρινη” άσφαλτος από ανακυκλωμένο πλαστικό στους δρόμους του Βανκούβερ

Στο πλαίσιο της προσπάθειάς του να γίνει «η πιο πράσινη πόλη στον κόσμο» έως το 2020, το Βανκούβερ στον Καναδά, ανακοίνωσε ότι θα στρώσει τους δρόμους του με… ανακυκλωμένο πλαστικό.

Για την ακρίβεια, θα χρησιμοποιηθεί μία νέα διαδικασία, που επαναχρησιμοποιεί κοινά πλαστικά απορρίμματα από αυτά που καταλήγουν στους κάδους ανακύκλωσης, απαιτώντας επίσης λιγότερο καύσιμο.

Σε συνεργασία με την εταιρεία GreenMantra, με έδρα το Τορόντο, η δημοτική αρχή ανακοίνωσε ότι θα χρησιμοποιήσει ένα υλικό που μοιάζει με κοκκώδες κερί και το οποίο θα προστεθεί στο μείγμα ασφάλτου. Το υλικό αυτό θα επιτρέπει στην άσφαλτο να απλώνεται πιο εύκολα και σε πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία, περιορίζοντας το κόστος του καυσίμου που απαιτείται για τη θέρμανσή της, σύμφωνα με τον αρμόδιο αξιωματούχο.

Μιλώντας στη Vancouver Sun, ο Πίτερ Τζαντ εξήγησε ότι το συμβατικό μείγμα ασφάλτου πρέπει να βρίσκεται σε θερμοκρασία 140 – 160 βαθμών Κελσίου για να απλωθεί στην επιφάνεια. Με την πρόσθεση του ανακυκλωμένου πλαστικού ωστόσο, η θερμοκρασία μπορεί να μειωθεί ακόμη και κατά 40 βαθμούς. «Αυτό σημαίνει ότι καταναλώνεται 20% λιγότερο καύσιμο, μια τεράστια εξοικονόμηση σε εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου», πρόσθεσε ο ίδιος.

Η υβριδική άσφαλτος θα είναι φτιαγμένη από χρησιμοποιημένα μπουκάλια νερού, κύπελλα γιαουρτιών και χαρτόκουτα από γάλα, ωστόσο το χρώμα της δεν θα διαφέρει από αυτό της κοινής ασφάλτου.

Το ανακυκλωμένο πλαστικό θα αυξήσει το κόστος της κατασκευής ενός δρόμου κατά 1-3%. Εκτιμάται όμως ότι θα μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 300 τόνους το χρόνο, ποσότητα που δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη, αλλά σίγουρα αποτελεί μια αρχή εάν το Βανκούβερ θέλει να γίνει «η πιο πράσινη πόλη στον κόσμο». Πηγή: econews.gr

Συνέχεια»

Βρέθηκε φωτογραφία του ατομικού μανιταριού που αφάνισε τη Χιροσίμα

Μία φωτογραφία του ατομικού μανιταριού που αφάνισε τη Χιροσίμα στις 6 Αυγούστου 1945 ανακαλύφθηκε στο βάθος μίας σχολικής βιβλιοθήκης της πόλης, ανακοίνωσε σήμερα συντηρήτρια του Μουσείου για την Ειρήνη της ιαπωνικής πόλης.

Θεωρείται ότι αυτή η ασπρόμαυρη φωτογραφία ελήφθη από το έδαφος 30 λεπτά μετά την έκρηξη και από απόσταση δέκα χιλιομέτρων από το επίκεντρο. Το θανατηφόρο σύννεφο φαίνεται ότι υψώνεται από δύο σημεία.

«Η ύπαρξη αυτής της φωτογραφίας αναφερόταν στα εγχειρίδια της ιστορίας, αλλά είναι η πρώτη φορά που βρίσκουμε ένα αντίτυπο», εξήγησε η συντηρήτρια, όπως αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Η φωτογραφία βρέθηκε ανάμεσα σε σωρό άρθρων και εγγράφων σχετικών με την έκρηξη στη βιβλιοθήκη δημοτικού σχολείου της Χιροσίμα. Οι γνωστότερες φωτογραφίες της έκρηξης και του ατομικού μανιταριού έχουν ληφθεί από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ.

Η βόμβα «Little Boy», η οποία ρίχθηκε από το αμερικανικό βομβαρδιστικό B-29 Enola Gay, προκάλεσε τον θάνατο 140.000 ανθρώπων. Η δεύτερη ατομική βόμβα που έπληξε τρεις ημέρες αργότερα, στις 9 Αυγούστου, το Ναγκασάκι, προκάλεσε τον θάνατο 70.000 ανθρώπων. Πηγή: endiaferonta.com

Συνέχεια»

Σύννεφο κόκκινης σκόνης ταξιδεύει στον Ινδικό Ωκεανό

Εντυπωσιακή θύελλα κόκκινης σκόνης, η οποία ταξιδεύει στον Ινδικό Ωκεανό, χτύπησε τις ακτές της βορειοδυτικής Αυστραλίας και συγκεκριμένα την πόλη Onslow, αφήνοντας στο πέρασμά της ποσότητες από τη χρωματιστή άμμο.

Το εντυπωσιακό σύννεφο, που μοιάζει με τσουνάμι, είναι αποτέλεσμα των ισχυρών ανέμων που δημιουργούνται πάνω από τον ωκεανό.


Πηγή: naftemporiki.gr, dailymail.co.uk

Συνέχεια»

3D φωτογραφία από το Central Park

Η φωτογραφία που βλέπετε παραπάνω τραβήχτηκε από τον Ρώσο φωτογράφο Sergey Semonov και κέρδισε την πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό Epson International Photographic Pano Awards.

Η φωτογραφία απεικονίζει τρισδιάστατα το Central Park της Νέας Υόρκης και μπορείτε να την δείτε σε πλήρη ανάλυση εδώ. Πηγή: endiaferonta.com

Συνέχεια»

H αποτύπωση μίας διαδρομής, με βάση τα δεκαδικά ψηφία του «π»

Τι είναι αυτό το χρωματιστό νεφέλωμα; Το έργο τέχνης κάποιου «πειραγμένου» καλλιτέχνη; Όχι ακριβώς. Είναι η αποτύπωση μίας διαδρομής, με βάση τα δεκαδικά ψηφία του «π», δηλαδή, του λόγου του μήκους της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρό του. Όπως μάθαμε στο σχολείο, τα δεκαδικά ψηφία του αριθμού π, εκτείνονται στο άπειρο.

Ο Franscisco Javier Aragon Artacho, πήρε τα πρώτα 100 δισεκατομμύρια δεκαδικά ψηφία του π και καθόρισε μία «διαδρομή». Μία «ακίδα» ξεκίνησε από το σημείο έναρξης και με κάθε ψηφίο, άρχισε να κινείται, όπου μηδέν προς τα δεξιά, όπου 1 προς τα πάνω, όπου 2 προς τα αριστερά και όπου 3, προς τα κάτω.

Το αποτέλεσμα αυτής διαδρομής είναι ο «πίνακας» που βλέπετε στη φωτογραφία και για την δημιουργία του, χρησιμοποιήθηκε το σύστημα CARMA (Priority Research Centre for Computer-Assisted Research Mathematics and its Applications), στο πανεπιστήμιο του Newcastle, στην Αυστραλία.

Δεν λατρεύετε τα μαθηματικά; Πηγή: digitallife.gr

Συνέχεια»

Τουλάχιστον 100 δισ. πλανήτες στον Γαλαξία

Ομάδα αστρονόμων στις ΗΠΑ προσπάθησε να υπολογίσει τον αριθμό των πλανητών που υπάρχουν στον γαλαξία μας. Οι ερευνητές επικέντρωσαν την προσοχή τους σε ένα πλανητικό σύστημα που ανακαλύφθηκε πρόσφατα το οποίο θεωρούν αντιπροσωπευτικό των πλανητικών συστημάτων που σχηματίζονται στον Γαλαξία.

Δεν μπορούν φυσικά να δώσουν με ακρίβεια έναν αριθμό, αλλά δίνουν μια τάξη μεγέθους αναφέροντας ότι υπάρχουν τουλάχιστον 100 δισ. πλανήτες στον γαλαξία μας.

Η μελέτη

Αστρονόμοι του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech) μελέτησαν το πλανητικό σύστημα Kepler 32 που βρίσκεται σε απόσταση 915 ετών φωτός από τη Γη. Γύρω από το άστρο του συστήματος έχουν εντοπιστεί να κινούνται μέχρι στιγμής πέντε πλανήτες. Το άστρο ανήκει στην κατηγορία των κόκκινων νάνων, που αποτελούν σύμφωνα με τους ειδικούς το 75% των άστρων του γαλαξία μας.

Οι ερευνητές έκαναν συγκρίσεις και αναλύσεις του Kepler 32 με άλλα πλανητικά συστήματα που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα. «Υπάρχουν τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια πλανήτες στον γαλαξία μας, μόνο στον γαλαξία μας! Αν το σκεφτείς πρόκειται για ένα απίστευτο νούμερο» αναφέρει ο Τζόναθαν Σουίφτ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Astrophysical Journal». Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Γιγάντιοι πίδακες ενέργειας στο κέντρο του Γαλαξία

Γιγάντια «ποτάμια» φορτισμένων σωματιδίων που ταξιδεύουν με υπερηχητική ταχύτητα άνω των 1.000 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, ξεπηδούν αδιάκοπα από το κέντρο του γαλαξία μας και οι αστρονόμοι, που έκαναν την ανακάλυψη, πιστεύουν ότι αποτελούν προϊόν της γέννησης εκατομμυρίων νέων άστρων στην κεντρική περιοχή του γαλαξία.

Οι ενεργειακοί πίδακες εκτείνονται σε απόσταση 50.000 ετών φωτός, δηλαδή καλύπτουν περίπου τη μισή διάμετρο του γαλαξία μας.

Από την οπτική γωνία του παρατηρητή στη Γη, οι πίδακες (που είναι αόρατοι με γυμνά μάτια) καταλαμβάνουν σχεδόν τα δύο τρία του ουρανού, από τη μια άκρη έως την άλλη του ορίζοντα.

Οι Αυστραλοί, Αμερικανοί, Ιταλοί και Ολλανδοί ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Έτορε Καρέτι, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Nature", χρησιμοποίησαν το μεγάλο ραδιοτηλεσκόπιο Παρκς, διαμέτρου 64 μέτρων, στην ανατολική Αυστραλία.

Οι επιστήμονες εξεπλάγησαν τόσο με την ταχύτητα εκροής των πιδάκων από το γαλαξιακό κέντρο, όσο και με την τεράστια ποσότητα ενέργειας που περιέχουν και είναι περίπου ένα εκατομμύριο φορές μεγαλύτερη από την ενέργεια ενός άστρου που εκρήγνυται ως σούπερ-νόβα.

Οι πίδακες αυτοί δεν μεταφέρουν μόνο σωματίδια και αέρια σε μεγάλες αποστάσεις, αλλά επίσης, όπως εκτιμούν οι επιστήμονες, παίζουν σημαντικό ρόλο στη δημιουργία και τη διατήρηση των ισχυρών μαγνητικών πεδίων στο γαλαξία μας.

Επειδή οι πίδακες σωματιδίων εκρέουν από το γαλαξιακό κέντρο κάθετα σε σχέση με το γαλαξιακό επίπεδο, όπως ο άξονας ενός τροχού, δεν συνιστούν απειλή για τη Γη και το ηλιακό μας σύστημα, που περιφέρεται σε απόσταση περίπου 30.000 ετών φωτός γύρω από το κέντρο του γαλαξία μας.

Τα εν λόγω ενεργειακά «ποτάμια» που έγιναν αντιληπτά μέσω ραδιοκυμάτων, αντιστοιχούν, όπως συνειδητοποιούν τώρα οι επιστήμονες, με τη διάχυτη μικροκυματική ακτινοβολία που είχαν προηγουμένως εντοπίσει τα δορυφορικά τηλεσκόπια WMAP και «Πλανκ», καθώς με τις μυστηριώδεις «Φυσαλίδες Φέρμι» που ανίχνευσε το 2010 το διαστημικό τηλεσκόπιο «Φέρμι» στην περιοχή του γαλαξιακού κέντρου.

Οι νέες παρατηρήσεις του ραδιοτηλεσκοπίου Παρκς δείχνουν ότι αυτές οι εκροές φορτισμένων σωματιδίων έχουν ως πηγή τα απομεινάρια της ακτινοβολίας από τις διαδοχικές γενιές των άστρων που γεννήθηκαν και εξερράγησαν ως σούπερ-νόβα στην κεντρική περιοχή του γαλαξία κατά τα τελευταία 100 εκατομμύρια χρόνια.

Άλλη διεθνής ομάδα αστρονόμων, με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου ALMA του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στη Χιλή, για πρώτη φορά κατάφεραν να φωτογραφίσουν μια σημαντική φάση κατά τη διαδικασία γέννησης των πλανητών.

Συγκεκριμένα, παρατήρησαν δύο πρωτο-πλανήτες (στο αρχικό στάδιο του σχηματισμού τους) να «ρουφάνε» πελώρια ρεύματα αερίων από τον δίσκο ύλης και κοσμικής σκόνης που περιβάλλει ένα νεαρό άστρο (το HD 142527), το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 450 ετών φωτός από τη Γη.

Αν και οι αστρονόμοι δεν μπόρεσαν να παρατηρήσουν άμεσα τους υπό δημιουργία πλανήτες (που είναι κρυμμένοι μέσα στα πυκνά νέφη των αερίων τους), οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Σάιμον Κασάσους του πανεπιστημίου της Χιλής, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση επίσης στο "Nature", δήλωσαν σίγουροι ότι επιβεβαίωσαν για πρώτη φορά την κυρίαρχη θεωρία ότι οι γιγάντιοι πλανήτες δημιουργούνται καθώς συνεχώς απορροφούν αέρια μέσω μιας «γέφυρας» που τους επιτρέπει να τα «ρουφάνε» από το μητρικό άστρο τους (ένα είδος πλανητικού ομφάλιου λώρου!). Πηγή: nooz.gr

Συνέχεια»

Πόσιμο νερό από διαστημικά σκουπίδια και η ανακύκλωση παροπλισμένων δορυφόρων

Το πρόβλημα των απορριμμάτων δεν περιορίζεται στον πλανήτη Γη, καθώς σοβαρό θέμα προκύπτει και με το ζήτημα των διαστημικών σκουπιδιών. Επιστήμονες της NASA εξετάζουν τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος των απορριμμάτων που παράγουν οι διαστημικές αποστολές και πώς τα απορρίμματα αυτά μπορούν να ανακυκλωθούν και να επαναχρησιμοποιηθούν.

Ερευνητές του Ερευνητικού Κέντρου AMES της NASA, το οποίο βρίσκεται στην Καλιφόρνια, ανέπτυξαν έναν κομποστοποιητή απορριμμάτων που λιώνει τα σκουπίδια και δεν τα αποτεφρώνει, αλλά τα “μεταμορφώνει” σε δίσκους διαμέτρου 20 εκατοστών. Μια πιθανή χρήση των δίσκων αυτών θα ήταν ως σκίαστρα σε χώρους ύπνου ή άλλους μέσα στο διαστημικό σκάφος.

Η NASA θεωρεί ότι το ζήτημα της διαχείρισης απορριμμάτων είναι μείζον στα διαστημόπλοια λόγω του περιορισμένου χώρου, αλλά και πόρων, δεδομένου ότι το πλήρωμα μπορεί να περάσει έως και δύο χρόνια στο διάστημα.

Επιπλέον, ανακύπτει ζήτημα ρύπανσης στο διάστημα και η NASA μελετά τρόπους αποστείρωσης των απορριμμάτων κατά την θερμική κομποστοποίηση.

Επίσης, εξετάζεται η πιθανότητα απομάκρυνσης και συλλογής νερού από τα απορρίμματα και η μετατροπή του σε πόσιμο, καθώς στο διάστημα κάθε σταγόνα μετράει.

—Ανακύκλωση δορυφόρων

Αξίζει να σημειωθεί ότι η υπηρεσία Defense Advance Research Projects Agency (DARPA) του αμερικανικού στρατού που εξειδικεύεται στην ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων, προβληματίζεται για τους παροπλισμένους δορυφόρους που θα περιστρέφονται αέναα ως διαστημικά σκουπίδια γύρω από τη Γη αν δεν γίνει κάτι.

Η DARPA ερευνά τη δυνατότητα να στείλει ρομπότ στο διάστημα για να συλλέξουν και να ανακυκλώσουν τους παροπλισμένους δορυφόρους.

Έχει υπολογιστεί πως γύρω από τη Γη περιστρέφονται 1300 ανενεργοί δορυφόροι, 35.000 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια.

H DARPA εκτιμά πως οι παροπλισμένοι δορυφόροι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή νέων, σύγχρονων σε μια προσπάθεια εξοικονόμησης χρημάτων και αντιμετώπισης του ζητήματος των διαστημικών σκουπιδιών.

Το πρόγραμμα της DARPA ακούει στο όνομα Phoenix (σαν το μυθικό πουλί που αναγεννάται από τις στάχτες τους) και προβλέπεται να ξεκινήσει ως το 2015. Πηγή: econews.gr

Συνέχεια»

Παράξενο αλλά αληθινό: Οι αστροναύτες ψηλώνουν στο διάστημα

Οι αστροναύτες στο διάστημα μπορούν να ψηλώσουν κατά 3% κατά τη διάρκεια της περιόδου που βρίσκονται σε περιβάλλον μικροβαρύτητας σύμφωνα με τους επιστήμονες της NASA.

Αυτό σημαίνει πως ένα άτομο ύψους περίπου 180 εκατοστών θα μπορούσε να κερδίσει έως και 5 εκατοστά ενώ βρίσκεται σε τροχιά. Αν και οι επιστήμονες γνώριζαν πως οι συνθήκες που επικρατούν στο διάστημα επηρεάζουν το ύψος των αστροναυτών, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που επιχειρούν με υπέρηχους να βρουν ακριβώς τι συμβαίνει στο σώμα τους.

Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο επιμηκύνεται η σπονδυλική στήλη σε συνθήκες μικροβαρύτητας θα μπορούσε να βοηθήσει τους γιατρούς να αναπτύξουν αποτελεσματικότερες τεχνικές αποκατάστασης των αστροναυτών, όταν αυτοί επιστρέφουν στη Γη.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει πως όταν η βαρύτητα είναι μικρότερη τότε οι ενώσεις των σπονδύλων χαλαρώνουν και η σπονδυλική στήλη επιμηκύνεται. Ωστόσο, όπως σημειώνουν οι επιστήμονες στο Space.com, αυτή η αύξηση του ύψους είναι περιστασιακή, καθώς όταν οι αστροναύτες πατήσουν στη Γη το ύψος τους επιστρέφει στο φυσιολογικό επίπεδο.

Το επόμενο διάστημα οι ερευνητές θα συνεχίσουν τις μετρήσεις στους αστροναύτες ώστε να καταγράψουν το τρόπο με τον οποίο συντελείται η αλλαγή στο ύψος τους μετά από 30, 90 και 150 ημέρες σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Πηγή: tvxs.gr

Συνέχεια»

Όταν ο Άρης ήταν... Γη

Ένας αμερικανός μηχανικός λογισμικού χρησιμοποιώντας δεδομένα της NASA δημιούργησε ένα τρισδιάστατο μοντέλο του Αρη όπως αυτός ήταν πριν από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, όταν επικρατούσαν συνθήκες παρόμοιες με αυτές της Γης - όταν δηλαδή στον Αρη υπήρχε νερό σε υγρή μορφή αλλά και ατμοσφαιρικές συνθήκες παρόμοιες με αυτές του πλανήτη μας.

Οι εικόνες που δημιουργήθηκαν αποκαλύπτουν μια εικόνα του Αρη στην οποία μοιάζει με δίδυμο αδελφάκι της Γης.

Το μοντέλο δημιούργησε ο Κέβιν Γκιλ που έσπευσε να αναφέρει ότι οι εικόνες δεν αποτελούν απόλυτα πιστή ανασύνθεση των επιστημονικών δεδομένων για τον Αρη αλλά έχει γίνει η σχετική επεξεργασία ώστε η εικόνα του πλανήτη να προσομοιάζει με εκείνη της Γης. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

NASA: η πρώτη γεώτρηση του Curiosity και το “λουλούδι” στον Άρη

Την πρώτη γεώτρηση βραχώδους επιφάνειας στον πλανήτη Άρη αναμένεται να πραγματοποιήσει το σκάφος-εργαστήριο Curiosity της NASA τις προσεχείς ημέρες, ενώ συνάντησε και ένα “λουλούδι” στον Κόκκινο Πλανήτη.

Το Curiosity έχει ήδη μετακινηθεί 650 μέτρα από το σημείο που προσεδαφίστηκε, ένα κοίλωμα γνωστό και ως Yellowknife Bay.

Ο βράχος που θα επιλεγεί για έρευνα βρίσκεται πιθανότατα σε αυτή την περιοχή.

Τα όργανα με τα οποία είναι εξοπλισμένο το Curiosity έχουν χρησιμοποιηθεί στο σύνολό τους πλην του τρυπανιού.

Χρησιμοποιώντας ένα ειδικό σφυρί το Curiosity θα καταφέρει να συλλέξει κονιορτοποιημένα δείγματα του πετρώματος από βάθος 5 εκατοστών, τα οποία θα υποβληθούν σε ανάλυση στο κινητό εργαστήριο.

Η περιοχή Yellowknife Bay επιλέχθηκε διότι φιλοξενεί αρχαία πετρώματα ηλικίας 3-3,5 δισεκατομμυρίων ετών, διαφορετικά από τα πιο πρόσφατα του σημείου της αρχικής προσεδάφισης που έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 2012.

Λουλούδι στον Άρη

Εντωμεταξύ, φωτογραφίζοντας πετρώματα στην επιφάνεια του Άρη, το Curiosity έπεσε πάνω σε άγνωστο αντικείμενο που θυμίζει ύπερο άνθους που φυτρώνει μέσα από το έδαφος.

Οι επιστήμονες ονόμασαν αυτό το αντικείμενο «Το λουλούδι του Άρη», ωστόσο το λουλούδι αυτό είναι ανόργανο.

Πιθανότατα πρόκειται για κομμάτι τσαλακωμένου πλαστικού που έπεσε από το ίδιο το όχημα.


Πηγή: econews.gr

Συνέχεια»

Η «Μαύρη Καλλονή» του Άρη

Σκούροχρωμο πέτρωμα από τον Άρη που βρέθηκε στην Σαχάρα έχει ενθουσιάσει τους επιστήμονες με την ιδιαιτερότητά του: Το πέτρωμα, με το παρατσούκλι «Μαύρη Καλλονή» και μέγεθος μπάλας του μπέιζμπολ, είναι σπάνιο τόσο λόγω της ηλικίας του -πάνω από δύο δισεκατομμύρια έτη- όσο και του περισσότερου νερού που περιέχει σε σύγκριση με άλλα πετρώματα που προέρχονται από τον Κόκκινο Πλανήτη.

Το πέτρωμα

Επιπλέον, ο βράχος παρουσιάζει εντυπωσιακές ομοιότητες με ηφαιστειακά πετρώματα που έχουν εξετάσει στον Άρη τα δίδυμα ρομπότ Spirit και Opportunity. «Έχουμε εδώ ένα κομμάτι του Άρη που μπορώ να κρατήσω στα χέρια μου. Είναι συναρπαστικό!» δήλωσε ο Καρλ Έιτζι, διευθυντής του Ινστιτούτου Μετεωριτών στο Λος Άντζελες και επικεφαλής της ανάλυσης που δημοσιεύεται στο «Science». Τα περισσότερα ξένα σώματα που πέφτουν στη Γη προέρχονται από τη Ζώνη των Αστεροειδών, αλλά η προέλευση λίγων από αυτά φτάνει μέχρι τη Σελήνη ή τον Άρη.

Οι μετεωρίτες

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι χτυπήματα μετεωριτών στη Σελήνη και τον Άρη μπορούν να αποκολλήσουν κομμάτια του εδάφους τους και να τα στείλουν στο διάστημα -και έπειτα να φτάσουν έτσι στη Γη. Μέχρι στιγμής έχουν βρεθεί περίπου 65 πετρώματα στη Γη που θεωρούνται αρειανά, κυρίως στην Ανταρκτική και τη Σαχάρα. Το αρχαιότερο από αυτά έχει ηλικία 4,5 δισ. ετών, λιγότερα από δέκα είναι ηλικίας 1,5 δισ. ευρώ και τα υπόλοιπα δεν ξεπερνούν τα 600 εκατομμύρια χρόνια.

Το εν λόγω πέτρωμα, με «επίσημο» όνομα NWA 7034, δώρησε Αμερικανός στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικό, ο οποίος με τη σειρά του το είχε αγοράσει πέρυσι από Μαροκινό έμπορο. Είναι το δεύτερο αρχαιότερο τέτοιο πέτρωμα που βρίσκεται στα χέρια των επιστημόνων. Εκτός από την ηλικία της, η Μαύρη Καλλονή ενθουσιάζει τους επιστήμονες επειδή προκύπτει ότι έχει αλλοιωθεί από νερό. Αν και η ποσότητα νερού που απελευθερώθηκε κατά την υποβολή σε υψηλές θερμοκρασίες ήταν μικρή (περίπου 6.000 μέρη ανά εκατομμύριο), και πάλι υπερτερεί εκείνων που έχουν παρατηρηθεί σε άλλα πετρώματα. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Αστρονομική ανακάλυψη από μαθητή Λυκείου!

Ένας μαθητής λυκείου από το Στρασβούργο (ανατολική Γαλλία), 15 ετών, ο Νέιλ Ιμπάτα, συνυπέγραψε επιστημονική μελέτη αστροφυσικής, που ήδη δημοσίευσε η έγκυρη βρετανική επιθεώρηση Nature.

"Ο πατέρας του μαθητή, Ροντρίγκο Ιμπάτα, που συνυπογράφει τη μελέτη, κάλεσε τον γιό του στο αστεροσκοπείο Στρασβούργου (ο πατέρας εργάζεται εκεί) να κάνει εκπαίδευση στο πλαίσιο του προγράμματος Python - το πρόγραμμα αυτό αφορά την εξέλιξη των πολύ μικρών γαλαξιών, γύρω από τον μεγάλο γαλαξία της Ανδρομέδας, αναφέρει το CNRS.

Πράγματι, ο μαθητής εργάστηκε κοντά στον πατέρα του για το πρόγραμμα Python.

"Μελετώντας ο γιος Ιμπάτα, πρώτος έφερε στο φως την κίνηση εναλλαγής, που κάνουν συνεχώς κάποιοι μικροσκοπικοί γαλαξίες γύρω απ τον πολύ μεγαλύτερό τους γαλαξία της Ανδρομέδας", αναφέρει πάντοτε το CNRS.

Έτσι, απέκτησε ο μαθητής το δικαίωμα να συνυπογράψει την επιστημονική μελέτη (μαζί με τον πατέρα του και περίπου 15 άλλους αστρο-φυσικούς - από πολλά ευρωπαϊκά κράτη, αλλά και από την Αυστραλία, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες).

Πράγματι, η παρουσία μικροσκοπικών γαλαξιών γύρω από πολύ μεγαλύτερους γαλαξίες, παραδείγματος χάρη της Ανδρομέδας, έχει επισημανθεί επιστημονικά εδώ και καιρό: οι μικροσκοπικοί γαλαξίες είναι τα υπολείμματα πολύ πιο ευρύχωρων γαλαξιών,που όμως οι γειτονικοί γαλαξίες απορροφούν διαρκώς κομμάτια τους.

Για καιρό, οι αστρονόμοι θεωρούσαν ότι αυτά τα δύο συμπαντικά φαινόμενα, αντικείμενα διαρκούς παρατήρησης, είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους, υπενθυμίζει το CNRS.

Με τη νέα μελέτη, που δημοσιεύει η επιθεώρηση Nature, συνυπογραφόμενη από τον πατέρα και τον γιό Ιμπάτα, η αστρονομική θεωρία εμπλουτίζεται, αποκαλύπτεται και τεκμηριώνεται η εξής επιστημονική πραγματικότητα:

Γύρω από τον γαλαξία της Ανδρομέδας η πλειοψηφία των μικροσκοπικών γαλαξιών είναι οργανωμένη σε μια γιγάντια δομή, με τη μορφή ενός πιάτου και διαρκείς κινήσεις εναλλαγής στο εσωτερικό της δομής, τόσο γιγάντιας δομής, ώστε η διέλευση απ αυτήν θα διαρκούσε πιο πολύ από ένα εκατομμύριο έτη φωτός.

Πρόκειται για μιαν επιστημονική ανακάλυψη που θα πρέπει να ωθήσει τους αστροφυσικούς να ξαναμελετήσουν, πώς σχηματίζονται σταδιακά οι γαλαξίες. Πηγή: nooz.gr

Συνέχεια»

Πώς το Facebook μπορεί να κλειδώσει το λογαριασμό σου αν κάποιος ισχυριστεί ότι …πέθανες!

Νέο κενό ασφαλείας ανακαλύφθηκε μόλις στο Facebook το οποίο κλειδώνει το λογαριασμό σου σε περίπτωση που κάποιος ισχυριστεί ότι δε βρίσκεσαι πια στη ζωή!

Η όλη διαδικασία είναι εξαιρετικά απλή και συγκεκριμένα αρκεί κάποιος να συμπληρώσει μια σύντομη φόρμα με το όνομα του “αποθανόντος”, το email του, τη σχέση τους (φίλοι, συγγενείς κ.ο.κ.) καθώς και ένα αποδεικτικό θανάτου που να φέρει το όνομα του -ακόμα και αν πρόκειται για απλή συνωνυμία.

Μάλιστα, ακόμα και όταν ο υποτιθέμενος αποθανών δηλώσει ότι στην πραγματικότητα είναι ζωντανός, το Facebook κάνει αρκετές μέρες για να ενεργοποιήσει και πάλι το λογαριασμό του. H Facebook παραδέχεται ότι έχει υποπέσει πολλές φορές στο μακάβριο αυτό σφάλμα και σχολιάζει:

“Προσπαθούμε να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν δεχόμαστε τέτοιου είδους αιτήματα και παρέχουμε μια διαδικασία διάψευσης για όλα τα λάθη που μπορεί να κάνουμε. Βέβαια αυτό δε δικαιολογεί γιατί θεωρήσαμε έγκυρο αποδεικτικό θανάτου τη νεκρολογία ενός ανθρώπου 50 χρόνια μεγαλύτερου από το υποτιθέμενο θύμα…”. Πηγή: techgear.gr

Συνέχεια»

"Κενό" ασφάλειας ενημερώθηκε από το Facebook

Ένα κενό ασφάλειας κατάφερε να επιδιορθώσει το Facebook, έπειτα από διάστημα πέντε μηνών. Το bug με το όνομα “Peeping Tom” επέτρεπε σε hackers να βιντεοσκοπούν χρήστες του Facebook μέσω της κάμερας του υπολογιστή τους και να δημοσιεύουν το βίντεο στο χρονολόγιό τους.

Την ευπάθεια ανακάλυψε ο Ινδός ερευνητής ασφάλειας Αditya Gupta με την βοήθεια του συνεργάτη του Subho Halder. Οι δύο ερευνητές αμείφθηκαν από το Facebook με το ποσό των 2500 δολαρίων.

Το Cross-Site Request Forgery (CSRF) bug ήταν απόρροια της μη εφαρμογής κατάλληλων ελέγχων ασφάλειας. Ο Gupta είχε ενημερώσει το Facebook για το συγκεκριμένο bug από τον Ιούλιο, αλλά το δημοφιλές site κοινωνικής δικτύωσης χρειάστηκε περισσότερο από πέντε μήνες για να το επιδιορθώσει. Πηγή: nooz.gr

Συνέχεια»

Grom Social: Ένα κοινωνικό δίκτυο φτιαγμένο μόνο για παιδιά

Μία εναλλακτική πρόταση για την κοινωνική δικτύωση των παιδιών ηλικίας 15 ετών και κάτω αποτελεί το Grom Social. Το Grom Social διαθέτει Ερωτήσεις και Απαντήσεις για τους γονείς που θέλουν να μάθουν περισσότερα, ενώ μπορούν να λαμβάνουν και τακτικές ενημερώσεις σχετικά με διαδικτυακή δραστηριότητα των παιδιών τους μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Μάλιστα, για τους αθυρόστομους νέους, «φιλτράρονται» λέξεις-κλειδιά,

ούτως ώστε να μην δημοσιεύονται σε αυτό το χώρο. Το Grom έχει σήμερα πάνω από 7.000 ενεργά μέλη, αλλά ο αριθμός αυτός μεγαλώνει καθημερινά.

Επίσης, παιχνίδια, μουσική, ταινίες, διασημότητες, νέα και πάρα πολλά άλλα θέματα θα προσελκύσουν το ενδιαφέρον των μικρών ενδιαφερόμενων. Το μόνο που έχουν να κάνουν είναι η εγγραφή στην ιστοσελίδα.

Δημιουργός του είναι ο Zachary Marks, μόλις 11 ετών που αποφάσισε να δημιουργήσει το νέο δίκτυο έπειτα από δύο χρόνια που χρησιμοποιούσε το Facebook. «Περνούσα πολλές ώρες στο chat με τους φίλους μου. Μία μέρα ένας από τους ενήλικες φίλους μου, μου έστελνε «προτάσεις φιλίας» για άτομα τα οποία εγώ δεν γνώριζα. Μέχρι που το ανακάλυψε ο πατέρας μου κι έγινε έξαλλος», δηλώνει ο ίδιος. Πηγή: secnews.gr

Συνέχεια»

Θα μας τρελάνει η Kingston: Ανακοινώνει στη CES 2013 USB 3.0 flash drive χωρητικότητας 1TB!

Το Data Traveler HyperX Predator 3.0 αναμένεται να αποτελέσει σύντομα ένα USB flash drive της Kingston με χωρητικότητα που προκαλεί… «τρέλα». Ούτε λίγο ούτε πολύ, 1TB υπόσχεται η εταιρεία σ’ αυτό, σημειώνοντας, βέβαια, πως, προς το παρόν, θα είναι διαθέσιμη στην αγορά μόνο η έκδοση των 512GB.

Το DT HyperX Predator 3.0 είναι, επιπλέον, η ταχύτερη USB 3.0 πρόταση ανάμεσα στα Flash Drives της Kingston, επιτυγχάνοντας ταχύττητες έως 240MB/s στην ανάγνωση και έως 160MB/s στην εγγραφή δεδομένων.

Τι είπατε; Πόσο κοστίζουν αυτά τα USB flash drives, με τα οποία σας «τρέχουν τα σάλια»; Χμμμ… εδώ θα σας στενοχωρήσουμε λιγάκι, καθώς η έκδοση των 512GB, που θα κυκλοφορήσει σε αυτή τη φάση, έχει κόστος μόλις… 1.750 δολάρια! Για το 1ΤΒ δε γνωρίζουμε ακόμη λεπτομέρειες, είμαστε σίγουροι, πάντως, ότι η τιμή του θα μας φέρει λιποθυμίες… Πηγή: digitallife.gr

Συνέχεια»

Νέα βελτίωση του USB 3 προτύπου φέρνει ταχύτητες 10Gbps

Στα πλαίσια της έκθεσης CES που πραγματοποιείται αυτές της μέρες στο Λας Βέγκας, ανακοινώθηκε μια βελτιωμένη έκδοση του USB 3.0 προτύπου με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα μεταφοράς δεδομένων, διπλάσια σχεδόν από την τρέχουσα SuperSpeed τεχνολογία.

Πρόκειται να είναι πλήρως συμβατή τα καλώδια και τους connectors που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα, ενώ αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξή της μέχρι και στα μισά του έτους.

Η βελτίωση του προτύπου φέρει ταχύτητες 10Gbps, βελτιωμένη κωδικοποίηση δεδομένων για πιο αποδοτική μεταφορά τους και φυσικά όπως αναφέρθηκε συμβατότητα με τις υποδοχές των 5Gbps.

Οι πρώτες συσκευές που θα ενσωματώνουν το πρότυπο αναμένεται να κυκλοφορήσουν το 2014, ενώ πιο ευρεία αποδοχή του βελτιωμένου αναμένεται να γίνει από το 2015. Πηγή: insomnia.gr

Συνέχεια»

PaperTab, το εύκαμπτο tablet PC που φιλοδοξεί να αντικαταστήσει το χαρτί

H Plastic Logic απεκάλυψε κατά τη διάρκεια του CES 2013 στο Las Vegas το PaperTab, ένα εύκαμπτο tablet PC λεπτό σαν χαρτί με πλαστική οθόνη 10.7 ιντσών υψηλής ανάλυσης που τροφοδοτείται από έναν Intel Core i5 επεξεργαστή.

To PaperTab είναι προς το παρόν πρωτότυπη συσκευή και διαφέρει από τα συνηθισμένα tablets της αγοράς αφού θα μπορεί να τρέχει μόνο μία εφαρμογή ανά οθόνη.

Με αυτόν τον τρόπο οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες μεταξύ των PaperTabs πολύ απλά φέρνοντάς τα σε επαφή ή να ενώνουν τις οθόνες δημιουργώντας μια μεγαλύτερη. Η συσκευή μπορεί, επίσης, να αποθηκεύσει χιλιάδες έγγραφα αντικαθιστώντας την ανάγκη για οθόνες υπολγοιστών και στοίβες χαρτιών.

Ιδανικά, το PaperTab φιλοδοξεί να αντικαταστήσει πολλαπλά φύλλα χαρτιού και χάριν στο μικρό του βάρος η ιδέα δεν μας φαίνεται τόσο τραβηγμένη. Δυστυχώς, δεν γνωρίζουμε πόσο θα κοστίζουν ή πότε θα κυκλοφορήσουν.


Πηγή: techgear.gr

Συνέχεια»

Τα iPhone θα αποκτήσουν όσφρηση, χάρις σε ένα νέο τσιπ

Σε ένα με δύο χρόνια, ο κάτοχος ενός smartphone της Apple θα μπορεί να αξιοποιήσει το τηλέφωνο για να ελέγξει αν το κρασί του έχει ξινίσει ή μήπως η αναπνοή του μυρίζει άσχημα.

Αυτό υπόσχεται η αμερικανική εταιρεία Adamant Technologies, η οποία αναπτύσσει ένα τσιπ για τα iPhone που θα μπορεί να ανιχνεύσει και να «καταλάβει» μία μεγάλη ποικιλία από οσμές,

περίπου όσες και ο σκύλος.

Η δημιουργία μιας «ηλεκτρονικής μύτης» δεν είναι εύκολη υπόθεση, κάτι που αποδεικνύεται από τις αντίστοιχες συσκευές που έχουν μέχρι στιγμής κατασκευάσει άλλες εταιρείες ή ερευνητικά ινστιτούτα. Αν και αρκετά ευαίσθητες, όλες αυτές οι συσκευές ανιχνεύουν ένα είδος μυρωδιάς – για παράδειγμα, οι συσκευές αλκοτέστ μετρούν αποκλειστικά τις συγκεντρώσεις αλκοόλης στην αναπνοή. Έτσι, δεν μπορούν να συγκριθούν με την ανθρώπινη όσφρηση, χάρις στην οποία μπορεί κανείς π.χ. να καταλάβει ότι στον ίδιο χώρο ψήνεται π.χ. ταυτόχρονα μία πίστα και ένα γλυκό από σοκολάτα.

Σύμφωνα όμως με την Adamant Technologies, το τσιπ της ξεπερνά κατά πολύ τις ικανότητες της ανθρώπινης όσφρησης. Κι αυτό γιατί, αν μύτη μας περιέχει 400 «αισθητήρες» που της επιτρέπουν να παγιδεύει και να αναλύει χημικές ενώσεις από τον αέρα, για τον ίδιο σκοπό το ηλεκτρονικό κύκλωμα χρησιμοποιεί 2.000 αισθητήρες. Έτσι, είναι ευαίσθητο σε όσες περίπου μυρωδιές μπορεί να ανιχνεύσει και ο σκύλος.

Η εταιρεία θα ξεκινήσει σε λίγους μήνες τη μαζική παραγωγή του τσιπ, σε μία βιομηχανική μονάδα στο Τέξας. Το επόμενο βήμα θα είναι να αναπτύξει εφαρμογές για λειτουργικό σύστημα του iPhone, κάθε μία από τις οποίες θα αξιοποιεί την όσφρηση του τσιπ για έναν συγκεκριμένο σκοπό – για παράδειγμα, μία τέτοια εφαρμογή θα ελέγχει την κακοσμία του στόματος. Η Adamant υπολογίζει ότι οι δοκιμές του hardware και του software θα έχουν ολοκληρωθεί το αργότερο σε δύο χρόνια, ώστε να κυκλοφορήσει το προϊόν της στην αγορά.

Στην εμπορική του μορφή, το προϊόν θα έχει τη μορφή ενός μικρού εξαρτήματος που θα συνδέεται στα iPhone και δεν θα κοστίζει περισσότερο από 100 δολάρια. Εκτός από την κακοσμία του στόματος, η εταιρεία υποστηρίζει πως μερικές ακόμη από τις πρώτες χρήσεις που θα υποστηρίζει το εξάρτημα θα είναι η μέτρηση του αλκοόλ στην αναπνοή, αλλά και η παρακολούθηση ασθενειών που δημιουργούν μια χαρακτηριστική «χημική υπογραφή» στην ανάσα. Πηγή: secnews.gr

Συνέχεια»

Ανιχνευτής για… χαμένες βαλίτσες

Οποιοσδήποτε ταξιδεύει συχνά με αεροπλάνο γνωρίζει ότι κάποιες φορές ο εντοπισμός βαλίτσας μπορεί να είναι μεγάλος «πονοκέφαλος». Αυτό το πρόβλημα φιλοδοξεί να λύσει το Trakdot της GlobaTrac, που συμμετέχει στη φετινή CES στο Λας Βέγκας.

Πρόκειται για μία μικρή συσκευή η οποία τοποθετείται στις αποσκευές και μεταδίδει τη θέση τους μέσω δικτύου κινητής τηλεφωνίας στο κινητό του χρήστη (για την ακρίβεια, σε οποιαδήποτε συσκευή έχει τη δυνατότητα χρήσης μηνυμάτων SMS). Για παράδειγμα,

εάν ο χρήστης προσγειωθεί σε μία πόλη και η βαλίτσα του σε άλλη, μπορεί να εντοπίσει σε ποιο σημείο «χώρισαν οι δρόμοι» τους και στη συνέχεια να βρει σε ποια πόλη κατέληξε, επιταχύνοντας τη διαδικασία ανάκτησής της.

Το Trakdot ενημερώνει τον κάτοχο της βαλίτσας για την πόλη όπου βρίσκεται τόσο μέσω κινητού (μέσω SMS) όσο και μέσω email. Η διαδικασία εντοπισμού μπορεί να γίνει είτε μέσω του site του Trakdot, είτε μέσω δωρεάν εφαρμογής, ενώ μία μονάδα Trakdot μπορεί να «συνδεθεί» και με πολλαπλά smartphones και το αντίθετο: ένα smartphone μπορεί να «παρακολουθεί» πολλαπλές βαλίτσες με Trakdot.

Όπως λένε οι κατασκευαστές του, επέλεξαν να χρησιμοποιούν σήματα κινητής τηλεφωνίας αντί για GPS, καθώς στην περίπτωση του GPS ενδεχομένως να υπάρχουν προβλήματα στον εντοπισμό εάν η συσκευή βρίσκεται σε σημείο από όπου είναι δύσκολη η «πρόσβαση» στον ουρανό. Επίσης, το Trakdot διαθέτει «συναγερμό» για να ενημερώνει τον χρήστη ότι οι αποσκευές του πλησιάζουν στον ιμάντα παραλαβής, μετά την αποβίβαση από το αεροσκάφος.

Η διάρκεια ζωής της μπαταρίας φτάνει τις τρεις εβδομάδες, ενώ η συσκευή απενεργοποιείται αυτόματα κατά την απογείωση και την προσγείωση ενός αεροσκάφους, καθώς αντιλαμβάνεται την επιτάχυνση μέσω αξελερόμετρου- μετά την απογείωση ενεργοποιείται ξανά, σε κατάσταση μόνο λήψης.

Η διάθεση της συσκευής αναμένεται να ξεκινήσει το Μάρτιο, και η τιμή της θα ξεκινά από τα 49,95 δολάρια. Η ενεργοποίησή της θα έχει κόστος 8,99 δολάρια, ενώ η ετήσια «συνδρομή» θα είναι στα 12,99 δολάρια. Πηγή: secnews.gr

Συνέχεια»

Στα καταστήματα η πρώτη ουρά για… ανθρώπους

Στο «Πάνθεον» των πιο άχρηστων εφευρέσεων που κατασκευάζονται με ταχύτητα φωτός σε χώρες της Ασίας, πρόσφατα ξεκίνησαν και οι πωλήσεις της πρώτης ανθρώπινης ουράς. Πρόκειται για ένα εξάρτημα υψηλής τεχνολογία που «εξωτερικεύει» τα συναισθήματα του ατόμου που τη φοράει.

Η ψεύτικη ουρά περιλαμβάνει μία ζώνη με αισθητήρες και το γούνινο τελείωμα (ουρά). Οι αισθητήρες συμβαδίζουν με τους σφυγμούς του ανθρώπου που τη φοράει και αναλόγως κουνιέται, ακριβώς όπως γίνεται και στα σκυλιά.

Όταν δηλαδή κάποιος είναι χαρούμενος και αυξάνουν οι παλμοί του, η ουρά κουνιέται πιο γρήγορα.

Ο εφευρέτης της ανθρώπινης ουράς Σότα Ισιβατάρι, εκτιμά πως η ουρά, που ονομάζεται «Tailly», θα κάνει ιδιαίτερη εμπορική επιτυχία και ελπίζει πως σύντομα θα αρχίσει να πωλείται εκτός από την Ιαπωνία και στην Βρετανία.

Ο ίδιος δηλώνει πως η ουρά είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε συνεσταλμένα άτομα, καθώς μπορεί να τη φορέσουν σε ραντεβού και να δείχνει τα συναισθήματά τους χωρίς να πρέπει να τα εκφράσουν με λόγια.

Μάλιστα προτείνει στο ραντεβού να τη φορούν και οι δύο ώστε να συγκρίνουν και την «έκταση» της χαρά τους.


Πηγή: tanea.gr

Συνέχεια»

10 παράξενα φαινόμενα που συμβαίνουν στο μυαλό μας

Όλοι έχουμε μια εμπειρία από διάφορα συναισθήματα και σκέψεις που βιώνουμε περιστασιακά. Μερικά πράγματα που λέμε ή κάνουμε, την ίδια στιγμή έχουμε την αίσθηση ότι τα έχουμε ξαναπεί ή ότι τα έχουμε ξανακάνει. Νιώθουμε ότι… έχουμε ξαναζήσει τη στιγμή ή ότι γνωρίζουμε τι θα πει ο άλλος πριν το πει, και άλλα παρόμοια.

Ας δούμε τα 10 πιο παράξενα φαινόμενα που συμβαίνουν κάποιες στιγμές στο μυαλό μας!

1. Deja vu

Το Déjà vu είναι η εμπειρία του να έχετε βιώσει ή δει μια νέα κατάσταση στο παρελθόν. Να νιώσετε σαν το γεγονός να έχει ήδη συμβεί ή να επαναλαμβάνεται. Η εμπειρία συνήθως συνοδεύεται από μια έντονη αίσθηση οικειότητας και μια αίσθηση παραδοξότητας ή παραξενιάς. Η “προηγούμενη” εμπειρία συνήθως αποδίδεται σε ένα όνειρο, αλλά μερικές φορές υπάρχει μια σταθερή αίσθηση ότι έχει πραγματικά συμβεί στο παρελθόν.

2. Deja Vecu

Το Déjà vécu είναι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι δοκιμάζουν όταν νομίζουν ότι βιώνουν το deja vu. Déjà vu είναι η αίσθηση που έχει κάποιος όταν έχει δει κάτι πριν, ενώ déjà vécu είναι η εμπειρία του να έχει δει ένα γεγονός στο παρελθόν, αλλά με μεγάλη λεπτομέρεια, όπως το να αναγνωρίσει μυρωδιές και ήχους. Αυτό, επίσης, συνήθως συνοδεύεται από μια πολύ ισχυρή αίσθηση γνώσης για το τι πρόκειται να γίνει στη συνέχεια.

3. Deja Visite

Το Déjà visite είναι μια λιγότερο κοινή εμπειρία και περιλαμβάνει μια παράξενη γνώση ενός νέου τόπου. Για παράδειγμα, ίσως γνωρίζετε την τοποθεσία γύρω σας (μια νέα πόλη ή ένα τοπίο) παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν την έχετε επισκεφτεί. Γνωρίζετε, δηλαδή, ότι είναι αδύνατο για σας να έχετε αυτή τη γνώση και όμως την έχετε.

4. Deja Senti

Το Déjà senti είναι το φαινόμενο του να έχεις ήδη νιώσει κάτι. Η φράση “αυτό το έχω ξανανιώσει” αποτυπώνει απόλυτα το Deja Senti. Αυτό είναι αποκλειστικά και μόνο ένα ψυχικό φαινόμενο και σπάνια παραμένει στη μνήμη μας αργότερα. Αρκετοί επιληπτικοί ασθενείς βιώνουν συχνά το deja senti.

5. Jamais Vu

Το Jamais Vu περιγράφει μια γνώριμη κατάσταση την οποία δεν αναγνωρίζουμε. Συχνά θεωρείται ότι είναι το αντίθετο του déjà vu. Ο παρατηρητής δεν αναγνωρίζει την κατάσταση αν και είναι γνωστό ότι παρευρισκόταν σε αυτή. Όπως όταν ένα άτομο προς στιγμήν δεν αναγνωρίζει ένα πρόσωπο, μια λέξη, ή έναν τόπο παρά το γεγονός ότι στην ουσία τα γνωρίζει.

6. Presue Vu

Το Presque Vu είναι πολύ παρόμοιο με την αίσθηση στην “άκρη της γλώσσας”. Όταν κάποιος είναι έτοιμος να πει μια λέξη αλλά κολλάει το μυαλό του και δεν του βγαίνει.

7. L’esprit de l’escalier

L’esprit de l’escalier είναι όταν μας έρχεται μια ιδέα, μια έξυπνη σκέψη όταν είναι πολύ αργά. Είναι το γνωστό σε εμάς “κατόπιν εορτής”.

8. Capgras Delusion

Το Capgras Delusion είναι το φαινόμενο κατά το οποίο ένα άτομο πιστεύει ότι ένας στενός φίλος ή ένα μέλος της οικογένειας του έχει αντικατασταθεί από ένα πανομοιότυπο και αναζητεί αυτόν που τον εξαπάτησε. Αυτή την αυταπάτη την συναντάμε σε άτομα που πάσχουν από σχιζοφρένεια.

9. Fregoli Delusion

Το Fregoli Delusion είναι ένα σπάνιο φαινόμενο του εγκεφάλου στο οποίο ένα άτομο έχει την πεποίθηση ότι διαφορετικοί άνθρωποι είναι το ίδιο πρόσωπο σε ποικίλες μεταμφιέσεις. Συχνά συνδέεται με την παράνοια και την πεποίθηση ότι το άτομο που είναι μεταμφιεσμένο προσπαθεί να τους καταδιώξει.

10. Prosopagnosia

Η Prosopagnosia είναι ένα φαινόμενο στο οποίο ένα άτομο αδυνατεί να αναγνωρίσει πρόσωπα των ανθρώπων ή αντικειμένων που έπρεπε να γνωρίζει. Οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν αυτή τη διαταραχή είναι συνήθως σε θέση να χρησιμοποιούν άλλες αισθήσεις τους για να αναγνωρίσουν τα άτομα – όπως αρώματα ενός προσώπου, το σχήμα ή το στυλ των μαλλιών τους, τον ήχο της φωνής τους, ή ακόμα και το περπάτημα τους. Μια κλασική περίπτωση αυτής της διαταραχής παρουσιάστηκε σε ένα βιβλίο το 1998 που ονομάζεται “Ο άνθρωπος που μπέρδεψε τη σύζυγό του με ένα καπέλο». Πηγή: endiaferonta.com

Συνέχεια»

Αλλο χρώμα, άλλη... γεύση!

Το σερβίρισμα ενός γεύματος ή ενός ποτού σε σερβίτσια και ποτήρια διαφορετικών χρωμάτων μπορεί να έχει άμεσο αντίκτυπο στη γεύση του, υποστηρίζουν βρετανοί και ισπανοί επιστήμονες.

Σε πειράματα που πραγματοποίησαν οι ειδικοί από τα πανεπιστήμια της Οξφόρδης και της Βαλένθια, προσέφεραν σε 57 εθελοντές ζεστή σοκολάτα σε πλαστικά χρωματιστά φλιτζανάκια λευκού, μπεζ, πορτοκαλί ή κόκκινου χρώματος. Διαπίστωσαν λοιπόν, ότι όσοι είχαν πιει το ρόφημα σε πορτοκαλί και μπεζ φλιτζάνι είχαν δηλώσει ότι είχε καλύτερη γεύση, συγκριτικά με όσους το είχαν πιει σε κόκκινο ή λευκό φλιτζάνι.

Πορτοκαλομπέζ αποχρώσεις της σοκολάτας

Τα νέα ευρήματα, σύμφωνα με τους ερευνητές, θα μπορούσαν ενδεχομένως να εξηγήσουν γιατί κάποια άτομα υποστηρίζουν ότι το τσάι και ο καφές τους έχουν καλύτερη γεύση όταν τα απολαμβάνουν από την αγαπημένη τους κούπα.

Κατά την αξιολόγηση των συμμετεχόντων, η σοκολάτα που είχε σερβιριστεί σε πορτοκαλί και μπεζ φλιτζάνια είχε καλύτερη γεύση, με τα πορτοκαλί να αναδεικνύουν περισσότερο τη γεύση της σοκολάτας και τα μπεζ να ενισχύουν το άρωμα και τη γλυκύτητά της. Αντίθετα, η σοκολάτα των λευκών φλιτζανιών χαρακτηρίστηκε ως η χειρότερη.

Τα ευρήματα των ειδικών παρουσιάζονται στο επιστημονικό έντυπο «Journal of Sensory Studies».

Παλαιότερα ευρήματα

Προηγούμενες μελέτες είχαν επίσης δείξει ότι η αλλαγή ενός κοινότυπου πιάτου ή ποτηριού στην περίπτωση ενός γεύματος ή ποτού σε κάτι πιο ιδιαίτερο, φάνηκε να αλλάζει τη γεύση του. Οι επιστήμονες πάντως, δεν έχουν καταφέρει ακόμα να εξηγήσουν τον ακριβή μηχανισμό που κρύβεται πίσω από την επιρροή του χρώματος στην αντίληψη της γεύσης.

«Σε άλλη, πρόσφατη μελέτη μας είχαμε δει ότι ένα γλυκό φράουλας είχε κατά 10% πιο γλυκιά γεύση και κατά 15% πιο γεμάτη γεύση αν είχε σερβιριστεί σε λευκό πιάτο, συγκριτικά με το αν είχε σερβιριστεί σε κόκκινο πιάτο» εξηγεί ο καθηγητής Τσαρλς Σπενς, ένας εκ των συγγραφέων της ισπανοβρετανικής μελέτης. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Γονίδιο του «δραστήριου χαρακτήρα» συνδέεται και με τη μακροζωία

Ένα γονίδιο που δείχνει να αυξάνει τη σωματική και «κοινωνική» δραστηριότητα φαίνεται ότι ευνοεί έμμεσα και τη μακροζωία, δείχνει γενετική μελέτη σε ποντίκια και ανθρώπους. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει εξάλλου ότι οι δραστήριοι άνθρωποι τείνουν να γερνούν καλύτερα.

Η νέα μελέτη αφορά μια ποικιλία ενός γονιδίου, η οποία διαπιστώθηκε ότι υπάρχει σε υψηλά ποσοστά σε ανθρώπους που επιβιώνουν πέρα από τα 90 χρόνια. Επιπλέον, συνδέεται με αύξηση της διάρκειας ζωής στα πειραματόζωα. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο «The Journal of Neuroscience».

To γονίδιο (συγκεκριμένα μια ποικιλία του γονιδίου DRD4) αντιστοιχεί σε έναν «υποδοχέα της ντοπαμίνης», μια δομή που υπάρχει στην επιφάνεια ορισμένων κυττάρων του εγκεφάλου και μεσολαβεί στη μεταξύ τους επικοινωνία.

Το σύστημα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, στο οποίο επιδρούν πολλά ναρκωτικά όπως η κοκαΐνη, σχετίζεται μεταξύ άλλων με την επιθυμία για δραστηριότητες που προκαλούν ευχαρίστηση ή επιβράβευση.

Η συγκεκριμένη ποικιλία (DRD4 7R), φαίνεται ότι καταστέλλει τη δραστηριότητα της ντοπαμίνης. Και το πιθανό αποτέλεσμα είναι ότι οι φορείς πρέπει διεγείρουν πιο έντονα το σύστημα της επιβράβευσης στον εγκέφαλο για να αισθανθούν την ίδια ικανοποίηση.

Οι άνθρωποι που φέρουν το αλληλόμορφο DRD4 7R δείχνουν να ζουν πιο δραστήρια ζωή, να επιδιώκουν νέες εμπειρίες, αλλά και να είναι πιο κοινωνικοί.

Η ίδια ποικιλία, πάντως, έχει συνδεθεί και με τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, καθώς και με τάση για εθισμό και ριψοκίνδυνες συμπεριφορές.

Η νέα μελέτη συνδέει τώρα το αλληλόμορφο DRD4 7R με τη μακροζωία, χωρίς όμως να μπορεί να διευκρινίσει αν υπάρχει αιτιακή σχέση: «Αν και αυτή η γενετική ποικιλία πιθανώς δεν επηρεάζει άμεσα τη μακροζωία, συνδέεται με χαρακτηριστικά της προσωπικότητας τα οποία είναι γνωστό ότι
έχουν σημασία για μια μακρά, υγιή ζωή» αναφέρει ο Ρόμπερτ Μόιζις, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Άιρβινγκ και διευθυντής του αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Κατάχρησης Ουσιών.

Η ομάδα του παραπέμπει επίσης σε μελέτες που δείχνουν ότι η αυξημένη σωματική και κοινωνική δραστηριότητα τείνουν να προσφέρουν υγεία και να παρατείνουν τη ζωή.

Στη νέα έρευνα, η ομάδα του Μόιζις εξέτασε σε πρώτη φάση 310 από τους εθελοντές που συμμετείχαν σε μια μεγάλη, ευρύτερη μελέτη για τη μακροζωία. Η ανάλυση έδειξε ότι οι εθελοντές άνω των 90 ετών παρουσίαζαν 66% μεγαλύτερη πιθανότητα να φέρουν την ποικιλία 7R, συγκριτικά με μια ομάδα ελέγχου αποτελούμενη από σχεδόν 3.000 άτομα 7 έως 45 ετών.

Η μελέτη συνεχίστηκε σε ποντίκια, οπότε διαπιστώθηκε ότι τα πειραματόζωα που δεν έφεραν το συγκεκριμένο αλληλόμορφο παρουσίαζαν μείωση της διάρκειας ζωής κατά 7,0 έως 9,7 τοις εκατό.

Σύμφωνα μάλιστα με προηγούμενες εργασίες της ίδιας ερευνητικής ομάδας, το αλληλόμορφο 7R του υποδοχέα ευνοήθηκε από τη φυσική επιλογή στη διάρκεια ενός κύματος μετανάστευσης των ανθρώπων, από την Αφρική στην Ευρώπη πριν από 40 με 30 χιλιάδες χρόνια. Πηγή: in.gr

Συνέχεια»

Καταλυτική θεραπεία με αλκοόλ απευθείας στην καρδιά

Σύμφωνα με την Dailymail, γιατροί στην Βρετανία χρησιμοποίησαν μια σπάνια θεραπεία στον 77χρονο Ρόναλντ Άλντομ, ο οποίος υπέφερε από καρδιακή διαταραχή. Μην έχοντας άλλη λύση οι γιατροί χορήγησαν στην καρδιά του ασθενή καθαρό αλκοόλ με στόχο να του προκαλέσουν ελεγχόμενο έμφραγμα.

Ο καρδιολόγος Τομ Τζόνσον δήλωσε ότι ο ασθενής θα είχε πεθάνει, αν είχαν κάνει οτιδήποτε διαφορετικό. Ο Ρόναλντ Άλντομ, υπέφερε από καρδιακή διαταραχή, που ονομάζεται «κοιλιακή ταχυκαρδία» και η οποία προκλήθηκε από προηγούμενο έμφραγμα.

Η ιατρική ομάδα μέσω ενός καθετήρα εντόπισε το σημείο της καρδιάς, που παράγει τους συγκεκριμένους επικίνδυνους παλμούς. Στη συνέχεια με ένα μικρό μπαλονάκι, διοχέτευσαν καθαρό αλκοόλ στην αρτηρία, προκαλώντας ελεγχόμενο έμφραγμα.
Αυτό διέλυσε τον επικίνδυνο καρδιακό μυ, επιτρέποντας στην καρδιά, να επιστρέψει στους κανονικούς της ρυθμούς.

Νωρίτερα, οι γιατροί είχαν σκεφθεί να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με φαρμακευτική αγωγή και «ηλεκτρική εκτομή», αλλά έκριναν ότι δεν θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τις παραπάνω θεραπείες και ο ασθενής να επιζήσει. «Είναι υπέροχο, που οι γιατροί, προσπάθησαν τα πάντα στην περίπτωσή μου. Αν δεν το είχαν κάνει, δεν θα ήμουν εδώ τώρα», δήλωσε ο Άλντομ που πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο μετά από τρεις ημέρες. Πηγή: tvxs.gr

Συνέχεια»

Ανοιγοκλείνουμε τα βλέφαρα για να κάνει «σιέστα» ο εγκέφαλος

Περνάμε το 10% του χρόνου που είμαστε ξύπνιοι με τα μάτια… κλειστά. Και ενώ οι περισσότεροι πιστεύουν ότι ανοιγοκλείνουμε τα βλέφαρά μας προκειμένου να διατηρούμε την υγρασία στα μάτια μας, η αλήθεια τελικώς είναι ότι αυτό το βλεφάρισμα γίνεται προκειμένου να επιτρέπει στον εγκέφαλο να παίρνει μικρούς υπνάκους!

Ξεκούραση του εγκεφάλου

Μια νέα μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου της Οσάκα στην Ιαπωνία δείχνει ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος εκμεταλλεύεται αυτή την τόση δα στιγμούλα του ανοιγοκλεισίματος των βλεφάρων προκειμένου να ξεκουραστεί.

Μάλιστα οι ειδικοί από την Ιαπωνία ανακάλυψαν ότι αυτή η πνευματική «σιέστα» μπορεί να διαρκέσει από ένα ως και μερικά δευτερόλεπτα προτού αποκατασταθεί πλήρως η προσοχή του ατόμου.

Τα αποτελέσματα προέκυψαν μετά από διεξαγωγή απεικονιστικών εξετάσεων σε 20 υγιείς νεαρούς εθελοντές στη διάρκεια των οποίων οι ερευνητές παρακολουθούσαν τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο. Όπως είδαν, όταν οι εθελοντές έκλειναν στιγμιαία τα μάτια τους οι περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με την προσοχή έβγαιναν παροδικά εκτός λειτουργίας.

Η περιπλάνηση των σκέψεων

Σε αυτή τη φάση ο εγκέφαλος «χουζουρεύει». Οι σκέψεις μας περιπλανώνται: μπορεί να σκεφτόμαστε για παράδειγμα τι εννοούσε με ένα σχόλιό του που έκανε την προηγούμενη εβδομάδα ένας φίλος μας, τι κάναμε πριν από μερικές ημέρες ή να φανταζόμαστε τι θα μπορούσαμε να κάνουμε την επόμενη ημέρα.

Όταν ασχολούμαστε με ένα συγκεκριμένο καθήκον όπως το να ακούμε κάποιον να μας μιλά ή το να διαβάζουμε, τότε συνήθως ο εγκέφαλος μπαίνει σε αυτή τη φάση «χουζουρέματος» μέσω του βλεφαρίσματος στη στιγμή που ο συνομιλητής μας τελειώνει την πρότασή του ή τη στιγμή που τελειώνει μια πρόταση στο βιβλίο. Όταν πάλι βλέπουμε μια ταινία συνηθίζουμε να ανοιγοκλείνουμε τα μάτια όταν ο ηθοποιός βγαίνει από το πλάνο της δράσης ή όταν η κάμερα στρέφεται προς άλλη κατεύθυνση.

15-20 «σιέστες» το λεπτό

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν περί τις 15 ως 20 τέτοιες στιγμές ξεκούρασης του εγκεφάλου τους ανά λεπτό.

Στο πλαίσιο της νέας μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» οι 20 εθελοντές τοποθετήθηκαν στον εγκεφαλικό τομογράφο ενόσω έβλεπαν σκηνές από τη βρετανική κωμωδία Mr. Bean.

Καθώς οι εθελοντές ανοιγόκλειναν τα βλέφαρά τους οι ερευνητές ανίχνευσαν ένα στιγμιαίο «πάγωμα» στον οπτικό φλοιό και τον σωματοαισθητηριακό φλοιό του εγκεφάλου – και οι δύο εμπλέκονται στην επεξεργασία οπτικών ερεθισμάτων – καθώς και στις περιοχές που κυβερνούν την προσοχή.

Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι τη στιγμή που ένα άτομο ψεύδεται τείνει να ανοιγοκλείνει λιγότερο τα βλέφαρά του. Ωστόσο τα δευτερόλεπτα αφότου έχει ξεστομίσει το ψέμα, το άτομο ανοιγοκλείνει πολύ περισσότερο τα βλέφαρα σε σύγκριση με κάποιον που λέει αλήθεια. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Εντελώς τυφλά ποντίκια θεραπεύονται με ενέσεις κυττάρων

Πλήρως τυφλά ποντίκια απέκτησαν ξανά την όρασή τους χάρη σε έγχυση φωτοευαίσθητων κυττάρων απευθείας μέσα στα μάτια τους, αναφέρουν Βρετανοί ερευνητές. Η ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης χρησιμοποίησε ποντίκια τα οποία εμφάνιζαν πλήρη έλλειψη των κυττάρων – φωτοϋποδοχέων στους αμφιβληστροειδείς χιτώνες των ματιών. Τα πειραματόζωα δεν ήταν σε θέση να ξεχωρίσουν το φως από το σκοτάδι.

Έγχυση πρόδρομων κυττάρων

Οι ειδικοί ενέχυσαν μέσα στα μάτια των ποντικών «πρόδρομα» κύτταρα τα οποία μετατρέπονται στους «δομικούς λίθους» του αμφιβληστροειδούς. Όπως φάνηκε, μόλις δύο εβδομάδες μετά την έγχυση σχηματίστηκε ένας νέος αμφιβληστροειδής χιτώνας, σύμφωνα με δημοσίευση στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences».

Ο επικεφαλής των ερευνητών καθηγητής Ρόμπερτ ΜακΛάρεν ανέφερε: «Αναδημιουργήσαμε ολόκληρη τη δομή του αμφιβληστροειδούς. Βασικά δώσαμε τις πρώτες αποδείξεις σχετικά με το ότι μπορούμε να πάρουμε ένα πλήρως τυφλό ποντίκι, να του εγχύσουμε κύτταρα και να αναδομήσουμε ολόκληρο το φωτοευαίσθητο στρώμα του ματιού».

Προηγούμενες μελέτες είχαν δώσει παρόμοια αποτελέσματα με ποντίκια στα οποία ο αμφιβληστροειδής είχε εκφυλιστεί μερικώς. Ο καθηγητής ΜακΛάρεν σημείωσε ότι αυτό που πέτυχε τώρα η ομάδα του είναι «σαν να διορθώνει κάποιος ολόκληρη την επιφάνεια μιας οθόνης υπολογιστή και όχι μεμονωμένα πίξελ».

Επιβεβαίωση της αποκατάστασης της όρασης

Εξετάσεις που διεξήχθησαν στα ποντίκια επιβεβαίωσαν ότι εκείνα μετά τη θεραπεία ήταν σε θέση να βλέπουν. Οι ερευνητές εξέτασαν εάν οι κόρες των ματιών τους αντιδρούσαν στο φως ενώ υπέβαλαν τα ζώα και σε απεικονιστικές εξετάσεις του εγκεφάλου προκειμένου να ανακαλύψουν εάν ο εγκέφαλός τους επεξεργαζόταν τις οπτικές πληροφορίες.

Σχολιάζοντας τα νέα ευρήματα ο καθηγητής Ρόμπιν Αλι από το University College του Λονδίνου ο οποίος είχε δημοσιεύσει στην επιθεώρηση «Nature» μελέτη που έδειχνε ότι η μεταμόσχευση φωτοευαίσθητων κυττάρων στον αμφιβληστροειδή μπορεί να αποκαταστήσει την όραση σε ποντίκια με νυχτερινή τύφλωση καθώς και ότι η ίδια τεχνική μπορεί να είναι αποτελεσματική σε ποντίκια με εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς, ανέφερε: «Οι μελέτες αυτές αποδεικνύουν ότι είναι πιθανό να μεταμοσχευθούν επιτυχώς φωτοευαίσθητα κύτταρα σε ποντίκια, ακόμη και με σοβαρό βαθμό εκφύλισης».

Οι μέχρι τώρα δοκιμές σε ανθρώπους

Σε ό,τι αφορά τον άνθρωπο, αυτή τη στιγμή δοκιμάζεται η χρήση ανθρώπινων εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων σε ασθενείς με νόσο Stargardt, η οποία πλήττει νεαρά άτομα και αφορά εκφύλιση των φωτοευαίσθητων κυττάρων στο πίσω μέρος του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού. Πρώιμα αποτελέσματα των δοκιμών μαρτυρούν ότι η τεχνική είναι ασφαλής, ωστόσο θα παρέλθουν αρκετά χρόνια προτού εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

Παράλληλα τσιπ που τοποθετούνται στον αμφιβληστροειδή ή και βιονικά μάτια δοκιμάζονται σε ασθενείς με μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια. Πηγή: in.gr

Συνέχεια»

«Αρνητικές» θερμοκρασίες πέφτουν κάτω από το απόλυτο μηδέν

Ακούγεται αδύνατον, κι όμως το απόλυτο μηδέν δεν είναι η χαμηλότερη δυνατή θερμοκρασία: ερευνητές στο Μόναχο κατάφεραν για πρώτη φορά να παγώσουν άτομα κάτω από αυτό το απόλυτο όριο.

Το αλλόκοτο επίτευγμα

Το αλλόκοτο επίτευγμα, το οποίο παρουσιάζεται στο κορυφαίο περιοδικό «Science», βρίθει από διάφορα παράδοξα συμπεράσματα: για παράδειγμα, μπορεί κανείς να θεωρήσει ότι ένα σώμα με θερμοκρασία κάτω από το απόλυτο μηδέν είναι στην πραγματικότητα πιο καυτό από ένα αντικείμενο με άπειρη θερμοκρασία. Επιπλέον, οι θερμοκρασίες κάτω από το απόλυτο μηδέν θα επέτρεπαν θεωρητικά τη δημιουργία θερμικών μηχανών με απόδοση μεγαλύτερη από 100%.

Αποστομώνοντας τον λόρδο Κέλβιν

Για να φτάσουν σε αυτές τις αρνητικές θερμοκρασίες, οι ερευνητές ουσιαστικά κράτησαν ακίνητα τα άτομα ενός αερίου τη στιγμή που αύξαναν απότομα την ενέργειά τους. H θερμοκρασία ενός οποιουδήποτε σώματος εξαρτάται από το πόσο έντονα κινούνται τα άτομά του, ή με άλλα λόγια από τη μέση ενέργεια των ατόμων του.

Στη φυσική οι θερμοκρασίες μετρώνται στην κλίμακα Κέλβιν, την οποία όρισε στα μέσα του 19ου αιώνα Βρετανός φυσικός Λόρδος Κέλβιν. Ένας βαθμός Κέλβιν ισούται με έναν βαθμό Κελσίου, ωστόσο η κλίμακα Κέλβιν δεν ξεκινά στη θερμοκρασία που παγώνει στο νερό, αλλά στο λεγόμενο απόλυτο μηδέν, που βρίσκεται στους -273,15 βαθμούς Κελσίου (η θερμοκρασία των 0 βαθμών Κελσίου αντιστοιχεί επομένως σε 273,15 βαθμούς Κέλβιν).

Το απόλυτο μηδέν

Στο απόλυτο μηδέν, τα άτομα υποτίθεται ότι έχουν μηδενική ενέργεια και παραμένουν εντελώς ακίνητα. Από τεχνική άποψη όμως, αυτό δεν ισχύει πάντα. Στην πράξη, τα άτομα ενός υλικού δεν έχουν όλα την ίδια ενέργεια ταυτόχρονα. Σε κανονικές συνθήκες, τα περισσότερα άτομα έχουν ενέργεια κοντά στο μέσο όρο, ορισμένα όμως μπορεί να βρίσκονται σε υψηλότερα επίπεδα ενέργειας.

Όπως εξηγούν οι συγγραφείς της νέας μελέτης, οι θερμοκρασίες κάτω από το απόλυτο μηδέν εμφανίζονται όταν συμβαίνει το αντίθετο, όταν δηλαδή τα περισσότερα άτομα ενός υλικού έχουν ενέργεια πάνω από το μέσο όρο (συγκεκριμένα, οι θερμοκρασίες αυτές εμφανίζονται σε υλικά των οποίων τα άτομα ακολουθούν μια ανεστραμμένη κατανομή Boltzmann).

Σύμφωνα με τον Ούλριχ Σνάιντερ, επικεφαλής της μελέτης στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, οι θερμοκρασίες κάτω από το απόλυτο μηδέν μπορούν να θεωρηθούν ως θετικές θερμοκρασίες που ξεπερνούν το άπειρο. «Το αέριο που δημιουργήσαμε δεν είναι πιο ψυχρό από μηδέν Κέλβιν, αντιθέτως είναι θερμότερο. Είναι θερμότερο ακόμα και από οποιαδήποτε θετική θερμοκρασία: η κλίμακα θερμοκρασιών δεν σταματά στην αιωνιότητα, αλλά αντίθετα πηδά σε αρνητικές τιμές» αναφέρει ο ερευνητής στο LiveScience.com.

Τα παράδοξα δεν σταματούν εδώ. Για παράδειγμα, σε κανονικές συνθήκες η ενέργεια ρέει αυθόρμητα από τα θερμότερα στα ψυχρότερα σώματα. Παρόλα αυτά, η ενέργεια πάντα θα ρέει από τα αντικείμενα με αρνητική θερμοκρασία στα αντικείμενα με θετική θερμοκρασία. Με την έννοια αυτή, τα αντικείμενα με αρνητική θερμοκρασία είναι θερμότερα από τα αντικείμενα με θερμοκρασία πάνω από το απόλυτο μηδέν.

Αιωρούμενα άτομα

Για να πετύχει αρνητικές θερμοκρασίες, η ομάδα του Δρ Σνάιντερ τοποθέτησε άτομα καλίου σε έναν θάλαμο κενού και τα κατέψυξε σε θερμοκρασία μερικών δισεκατομμυριοστών πάνω από το απόλυτο μηδέν. Επιπλέον, σταθεροποίησε τα άτομα στη θέση τους χρησιμοποιώντας μαγνητικά πεδία και δέσμες λέιζερ.

Σε αυτή την κατάσταση, τα άτομα απωθούσαν το ένα το άλλο. Μια απότομη αλλαγή του μαγνητικού πεδίου, όμως, τα έκανε ξαφνικά να έλκονται και να εκτινάσσονται απότομα στη μέγιστη ενεργειακή τους κατάσταση. Ο κατάλληλος χειρισμός των λέιζερ εμπόδισε τα άτομα να καταρρεύσουν το ένα πάνω στο άλλο, δηλαδή τα κράτησε ακίνητα καθώς η τάση τους για ταλάντωση μεγιστοποιούνταν.

Η κατάσταση αυτή, αναφέρει η ερευνητική ομάδα, αντιστοιχεί στη μετάπτωση ενός σώματος από θερμοκρασίες λίγο πάνω από το απόλυτο μηδέν σε αρνητικές θερμοκρασίες μερικά δισεκατομμυριοστά του ενός βαθμού Κέλβιν κάτω από το απόλυτο μηδέν. Οι θερμοκρασίες αυτές θα επέτρεπαν θεωρητικά τη δημιουργία θερμικών μηχανών (μηχανών που μετατρέπουν τη θερμότητα σε έργο) με απόδοση άνω του 100%, κάτι που ακούγεται αδύνατο. Οι μηχανές αυτές ουσιαστικά θα παρήγαγαν μηχανικό έργο απορροφώντας θερμότητα όχι μόνο από τα θερμότερα σώματα αλλά και από τα ψυχρότερα.

Σε πρώτη φάση όμως οι αρνητικές θερμοκρασίες είναι πιθανότερο να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των κοσμολόγων, καθώς παρουσιάζουν ορισμένες ομοιότητες με τη λεγόμενη «σκοτεινή ενέργεια»: μια μυστηριώδη δύναμη που δρα αντίθετα από τη βαρύτητα να αναγκάζει το Σύμπαν να επιταχύνεται με ολοένα αυξανόμενη ταχύτητα. Η σκοτεινή ενέργεια μοιάζει με τις αρνητικές θερμοκρασίες επειδή τα άτομα ενός υλικού σε αρνητική θερμοκρασία έχουν την τάση να πλησιάσουν το ένα το άλλο, όπως οι γαλαξίες υπό την επίδραση της βαρύτητας, τελικά όμως παραμένουν στη θέση τους, επειδή η αρνητική θερμοκρασία τα εμποδίζει να πλησιάσουν.

«Μια καλύτερη κατανόηση της θερμοκρασίας θα μπορούσε να μας οδηγήσει σε νέες γνώσεις τις οποίες δεν έχουμε καν φανταστεί» σχολίασε ο Δρ Σνάιντερ. «Όταν κανείς μελετά τα βασικά πολύ προσεκτικά, ποτέ δεν ξέρει πού θα οδηγηθεί» είπε. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»