2025 μ.Χ. Η τεχνολογία στη ζωή μας. Πώς πιστεύετε ότι θα είναι;

Αναλογιστείτε πόσο έχει αλλάξει η ζωή μας από τότε που μπήκαν στην καθημερινότητά μας πράγματα όπως το Διαδίκτυο, τα smartphones, οι εφαρμογές. Από τότε που, λίγο ως πολύ, δικτυωθήκαμε. Οι αλλαγές ήταν δραματικές.

Το 2025 θα ολοκληρωθεί το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα και με αυτό το ορόσημο, ο Πέτρος Κηπουρόπουλος σε ρόλο ρεπόρτερ και, ο Κυριάκος Μακαρονίδης, σε ρόλο οπερατέρ, περνοδιαβαίνουν τους χώρους που διεξήχθη το 3ο InfoCom Mobile & Apps, πριν λίγες ημέρες στην Αθήνα και ρωτούν τους συμμετέχοντες, συντελεστές, φίλους, γνωστούς και αγνώστους: Ποια είναι τα πράγματα που βλέπετε να αλλάζουν στην τεχνολογία το 2025; Και πώς θα είναι η τεχνολογική μας ζωή, τότε;

Οι συνεντεύξεις είναι απολαυστικές, οι απαντήσεις ευρηματικές και η ελπίδα για την τεχνολογία να λάβει τον ρόλο που της αξίζει, δηλαδή να εξυπηρετεί με ακόμα καλύτερο τρόπο την καθημερινότητα και τις επιδιώξεις μας, σε πρώτο πλάνο. Enjoy:


Πηγή: digitallife.gr

Συνέχεια»

«Εκτύπωσαν» τεχνητό αφτί!

Ερευνητές στις ΗΠΑ χρησιμοποίησαν την τεχνολογία της τρισδιάστατης εκτύπωσης (3D printing ) και κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα τεχνητό ανθρώπινο αφτί που μοιάζει και λειτουργεί όπως το φυσικό. Πρόκειται για ένα επίτευγμα που θεωρείται πολύ σημαντικό αφού, αν τελικά αυτό το τεχνητό αφτί αποδειχθεί λειτουργικό, θα μπορέσει να χρησιμοποιηθεί για να αντικαταστήσει παιδιά με εκ γενετής δυσμορφίες στα αφτιά όπως π.χ., η μικρωτία (πρόκειται για μια γενετική ανωμαλία στην οποία το πτερύγιο του αφτιού δεν αναπτύσσεται πλήρως).

Ακοή μέσω «εκτύπωσης»

Ερευνητές του Weill Cornell Medical College στη Νέα Υόρκη χρησιμοποίησαν αρχικώς μια τρισδιάστατη εικόνα ενός ανθρώπινου αφτιού και με τη βοήθεια ενός 3D εκτυπωτή δημιούργησαν ένα καλούπι στο σχήμα του αφτιού. Στη συνέχεια τοποθέτησαν στο εκμαγείο ένα υψηλής πυκνότητας υδροτζέλ που αποτελείτο από ζωντανά ανθρώπινα κύτταρα. Οταν ο χόνδρος του αφτιού σχηματίστηκε μέσα στο καλούπι οι ερευνητές αφαίρεσαν αυτόν τον «σκελετό» και τον τοποθέτησαν μέσα στην πλάτη αρουραίων. Μέσα σε διάστημα 1-3 μηνών αναπτύχθηκε το νέο αφτί εντός του οργανισμού των τρωκτικών (όσο περίεργο και αν φαίνεται δεν είναι η πρώτη φορά που αφτιά ''καλλιεργούνται'' μέσα στο σώμα τρωκτικών).

«Χρειάζονται περίπου δώδεκα ώρες για να δημιουργηθεί το καλούπι και περίπου 24 ώρες για να εκτυπωθεί το αφτί. Γίνεται η έγχυση του τζελ στο καλούπι επί ένα μισάωρο και μετά από 15 λεπτά αφαιρούμε τον χόνδρο που έχει δημιουργηθεί για να ακολουθήσει η διαδικασία της καλλιέργειας. Μερικές μέρες αργότερα το τεχνητό αφτί είναι έτοιμο για να τοποθετηθεί σε κάποιο ασθενή. Στόχος είναι μελλοντικά τα κύτταρα του τζελ να προέρχονται από τον ίδιο τον ασθενή ώστε να περιορίσουμε την πιθανότητα απόρριψης του μοσχεύματος» αναφέρει ο Τζέησον Σπέκτορ, εκ των επικεφαλής των ερευνητών.

Οπως αναφέρουν οι ειδικοί, η καλύτερη ηλικία για γίνει η τοποθέτηση του νέου αφτιού σε ένα παιδί με μικρωτία είναι τα 5-6 έτη. «Ένα τέτοιο αφτί θα βοηθήσει επίσης άτομα που έχουν χάσει το εξωτερικό μέρος του αυτιού τους από κάποιο ατύχημα ή από καρκίνο» αναφέρει ο Σπέκτορ. Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση PLOS One. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Μικροτσίπ χαρίζει όραση

Τυφλά άτομα κατάφεραν να δουν το χαμόγελο στα πρόσωπα των οικείων τους, το φαγητό στο πιάτο τους, ακόμη και κάποια αντικείμενα μέσα στο σπίτι τους μετά την τοποθέτηση στα μάτια τους ηλεκτρονικών μικροτσίπ τα οποία προσέφεραν μερική αποκατάσταση της όρασής τους.

Κλινική δοκιμή σε εννέα ασθενείς

Τα αποτελέσματα κλινικής δοκιμής στους πρώτους εννέα ασθενείς με μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια, μια κληρονομική νόσο η οποία καταστρέφει τα φωτοευαίσθητα κύτταρα του ματιού, παρουσιάζονται στην επιθεώρηση «Proceedings of the Royal Society B» από ειδικούς του Πανεπιστημιακού Οφθαλμιατρικού Νοσοκομείου στο Τίμπινγκεν της Γερμανίας. Σύμφωνα με αυτά, οι πέντε από τους εννέα ασθενείς στους οποίους τοποθετήθηκε το εμφύτευμα, δήλωσαν ότι αυτό βελτίωσε την όρασή τους σε βαθμό τέτοιο ώστε να αλλάξει την καθημερινότητά τους.

Το τσιπ το οποίο έχει διαστάσεις 3Χ3 χιλιοστά φέρει 1.500 φωτοευαίσθητα εικονοστοιχεία τα οποία «συλλαμβάνουν» το φως που πέφτει στην ωχρά κηλίδα, το πιο ευαίσθητο σημείο του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού. Το εμφύτευμα τοποθετείται κάτω από την επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς και αναλαμβάνει τον ρόλο των δυσλειτουργικών κυττάρων της περιοχής ανιχνεύοντας τις ακτίνες του φωτός και μετατρέποντάς τες σε ηλεκτρικούς παλμούς οι οποίοι αποστέλλονται μέσω του οπτικού νεύρου στον εγκέφαλο.


Ακτινογραφία ασθενούς στον οποίον τοποθετήθηκε το εμφύτευμα (Πηγή: Robert MaLaren/Oxford Eye Hospital)

Μερική αποκατάσταση της όρασης

Ο καθένας από τους εννέα ασθενείς (επρόκειτο για άνδρες και γυναίκες ηλικίας 35 ως 62 ετών) υπεβλήθη σε μια 10ωρη επέμβαση τοποθέτησης του τσιπ το οποίο πρέπει να σημειωθεί ότι δεν αποκαθιστά πλήρως την όραση. Οι ασθενείς είναι σε θέση να δουν φωτεινά και σκοτεινά σημεία σε μια μικρή περιοχή του οπτικού πεδίου τους – σαν να είχαν ασπρόμαυρη σωληνειδή όραση (tunnel vision). Ορισμένοι εξ αυτών πάντως μετά την τοποθέτηση του εμφυτεύματος ήταν επίσης σε θέση να διαβάσουν σήματα σε πόρτες, να δουν την ώρα σε αναλογικά ρολόγια και να ξεχωρίσουν το κόκκινο από το λευκό κρασί. Ενας ασθενής μπόρεσε να διακρίνει μια χήνα να κολυμπά στο νερό ενώ ένας άλλος είδε τον μίσχο ενός ηλίανθου.

Στη δημοσίευση στο «Proceedings of the Royal Society B» οι γερμανοί ερευνητές με επικεφαλής τον καθηγητή Εμπερχαρτ Τσρένερ περιγράφουν τις εμπειρίες των ασθενών στους οποίους εμφύτευσαν το τσιπ καθώς και τις επιδόσεις των εθελοντών σε τεστ αξιολόγησης της οπτικής οξύτητας στα οποία υποβλήθηκαν τρεις ως εννέα μήνες μετά την τοποθέτηση του εμφυτεύματος. Τρεις εκ των ασθενών ήταν σε θέση να διαβάσουν γράμματα αμέσως μετά την επέμβαση (όπως τα Τ, V, L, O). Σε μια άλλη δοκιμασία πέντε συμμετέχοντες μπορούσαν να διακρίνουν φωτεινές τελείες καθώς αυτές κινούνταν επάνω στην οθόνη υπολογιστή.


Το εμφύτευμα τοποθετείται κάτω από την επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς

Κανένα μέρος του συστήματος δεν είναι ορατό

Το τσιπ συνδέεται ασύρματα με μια μπαταρία την οποία ο ασθενής έχει στην τσέπη του – έτσι κανένα μέρος του συστήματος δεν είναι ορατό από τους γύρω του. Ο ασθενής έχει επίσης έναν μικρό πίνακα ενδείξεων στο πίσω μέρος του αφτιού του προκειμένου να προσαρμόζει τη φωτεινότητα ανάλογα με τις συνθήκες φωτισμού που επικρατούν σε διαφορετικά περιβάλλοντα.

Τα αποτελέσματα της δοκιμής στους εννέα ασθενείς ήλθαν να επισφραγίσουν εκείνα μιας πιλοτικής δοκιμής σε 27 άτομα η οποία είχε παρουσιαστεί το 2010 προκαλώντας εντύπωση. Παρότι στην τελευταία δημοσίευση περιλαμβάνονται μόνο οι περιπτώσεις γερμανών ασθενών, το συγκεκριμένο τσιπ έχει επίσης εμφυτευθεί μέχρι στιγμής σε ασθενείς σε κέντρα της Οξφόρδης, του Λονδίνου, του Χονγκ Κονγκ και της Σιγκαπούρης. Σύμφωνα με τον καθηγητή Τσρένερ τα αποτελέσματα της νέας δοκιμής «ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Η νέα μελέτη προσφέρει επιπλέον ενδείξεις σχετικά με το ότι η τεχνολογία τοποθέτησης του εμφυτεύματος κάτω από τον αμφιβληστροειδή μπορεί να βοηθήσει κάποιους ασθενείς με εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς χιτώνα να αποκτήσουν ξανά λειτουργική όραση χωρίς να χρειάζεται να φορούν ορατό, εξωτερικό εξοπλισμό».

Τα νέα ευρήματα δίνουν ελπίδα στα 15 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως τα οποία βυθίζονται στο σκοτάδι εξαιτίας της μελαγχρωστικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Το κόκκινο κρασί «θωρακίζει» την ακοή

Προστασία ενάντια στην απώλεια ακοής φαίνεται ότι προσφέρει το κόκκινο κρασί, σύμφωνα με αμερικανούς επιστήμονες. Μέχρι σήμερα το κόκκινο κρασί, και συγκεκριμένα η ουσία ρεσβερατρόλη που εντοπίζεται στα κόκκινα σταφύλια, είχε συνδεθεί με προστατευτική δράση ενάντια στην άνοια και στα καρδιαγγειακά νοσήματα.

Η λίστα αυτή, βάσει των ευρημάτων των ερευνητών του Νοσοκομείο Χένρι Φορντ του Ντιτρόιτ, όπως φαίνεται τώρα μακραίνει με την προσθήκη της προστασίας της ακοής.



Πίνεις και… ακούς

Οι ειδικοί πραγματοποίησαν πειράματα σε ποντίκια. Είδαν λοιπόν, ότι τα υγιή ποντίκια στα οποία είχε χορηγηθεί ρεσβερατρόλη πριν από την έκθεσή τους σε θόρυβο υψηλής έντασης, αντιμετώπιζαν πολύ χαμηλότερο κίνδυνο απώλειας της ακοής τους συγκριτικά με τα υπόλοιπα.

«Η τελευταία μας μελέτη επικεντρώνεται στη ρεσβερατρόλη και στην επίδρασή της σε τυχόν τραυματισμούς – κάτι το οποίο πιστεύεται ότι ευθύνεται για πολλά προβλήματα υγείας συμπεριλαμβανομένων της νόσου Αλτσχάιμερ, του καρκίνου, της διαδικασίας της γήρανσης και της απώλειας ακοής» εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης δρ Μάικλ Σάιντμαν.

«Η ρεσβερατρόλη αποτελεί μια πανίσχυρη χημική ουσία η οποία φαίνεται να προστατεύει τον αντιφλεγμονώδη μηχανισμό του οργανισμού, ο οποίος σχετίζεται με τη διαδικασία της γήρανσης, την λειτουργία του εγκεφάλου και την απώλεια της ακοής» προσθέτει ο ίδιος.

«Αποδείξαμε ότι χορηγώντας ρεσβερατρόλη στα ποντίκια, μπορούμε να περιορίσουμε τα επίπεδα φθοράς της ακοής και των νοητικών λειτουργιών» επισημαίνει ο δρ Σάιντμαν.

Τα ενδιαφέροντα ευρήματα παρουσιάζονται στο επιστημονικό έντυπο «Otoralyncology-Head and Neck Surgery». Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Επιστήμονες αναζητούν γυναίκα για να κυοφόρησει Νεάντερταλ!

Στην αναζήτηση εθελόντριας που θα δεχτεί να αναστήσει τον περιβόητο Νεάντερταλ βρίσκονται οι επιστήμονες, κάτι που θα λέγαμε ότι θυμίζει περισσότερο σενάριο κινηματογραφικής ταινίας παρά πραγματικότητα!

Ο καθηγητής George Church της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Harvard δήλωσε ότι αυτή τη στιγμή η επιστήμη είναι σε θέση να επανακτίσει το DNA του Ανθρώπου του Νεάντερταλ, παρότι το συγκεκριμένο είδος έχει εκλείψει τα τελευταία 33.000 χρόνια.

Για την επίτευξη του φιλόδοξου αυτού σχεδίου θα χρησιμοποιηθούν δείγματα από οστά που έχουν ανασκαφθεί όλα αυτά τα χρόνια, ενώ το μόνο που απομένει είναι η εύρεση της θαρραλέας εθελόντριας που θα δεχτεί να κυοφορήσει ένα σύγχρονο Νεάντερταλ. Σύμφωνα με τον καθηγητή η επιστροφή των Νεάντερταλς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για το καλό της ανθρωπότητας:

“Οι Νεάντερταλς πιθανότατα θα σκέφτονται διαφορετικά από εμάς. Γνωρίζουμε ότι το μέγεθος του κρανίου τους είναι αρκετά μεγαλύτερο από το δικό μας και δεν αποκλείεται να είναι ακόμα και πιο ευφυείς. Σε μια δύσκολη περίσταση όπως για παράδειγμα την αντιμετώπιση μιας επιδημίας, ο τρόπος σκέψης τους θα μπορούσε να αποδειχτεί σωτήριος.”

Σε περίπτωση που θέλετε να μείνετε στην ιστορία ως μια σύχρονη μαμά Νεάντερταλ δεν έχετε παρά να επικοινωνήσετε με τον καθηγητή… Πηγή: techgear.gr

Συνέχεια»

«Λεξικό» του κλάματος τα μάτια των μωρών

Τρόπο επικοινωνίας αποτελεί για τα μωρά το κλάμα. Μέσα από την εμφανή – και πολλές φορές εκκωφαντική - δυσαρέσκειά τους προσπαθούν να εκφράσουν την πείνα, τον πόνο, τον θυμό, τον φόβο τους. Μέχρι όμως οι γονείς να καταλάβουν τι ακριβώς ζητάει το μωρό τους, πολλές φορές χρειάζονται αρκετή ώρα και υπομονή.

Ερευνητές από το τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Βαλένθια, στην Ισπανία, κατάφεραν να «αποκρυπτογραφήσουν» το κλάμα μωρών ηλικίας 3-18 μηνών. Όπως φάνηκε από τη μελέτη των ηχητικών τους μοτίβων, η σημασία του κλάματος κρύβεται στο πόσο κλειστά είναι τα μάτια των μωρών.



Το κλάμα σε… μετάφραση

Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι τα «θυμωμένα» μωρά είχαν συνήθως τα μάτια τους μισόκλειστα, με την ένταση του κλάματος να αυξάνεται σταδιακά.

Τα τρομαγμένα μωρά, σύμφωνα με τους ερευνητές, κρατούν συνήθως τα μάτια τους ανοιχτά και τείνουν να έχουν διαπεραστικό βλέμμα. Το κλάμα τους είναι εκρηκτικό, μετά από μια σταδιακή αύξηση ως προς την έντασή του.
Ο πόνος πάλι μεταφράζεται σε κλειστά μάτια και μέγιστη ένταση κλάματος.«Το κλάμα αποτελεί τον κύριο τρόπο επικοινωνίας των δυσάρεστων συναισθημάτων ενός μωρού και στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για τον μοναδικό τρόπο έκφρασής του» εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης δρ Μαριάνο Τσολίθ.

Τα εντυπωσιακά ευρήματα παρουσιάζονται στο επιστημονικό έντυπο «Spanish Journal of Psychology». Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Γυναίκες και άντρες προσποιούνται οργασμό

Επτά στις δέκα γυναίκες και περίπου το ένα τρίτο των αντρών έχουν προσποιηθεί οργασμό, σύμφωνα με νέα έρευνα. Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Κάνσας κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το 68% των γυναικών και των 28% των αντρών έχουν προσποιηθεί ότι «έχουν φτάσει σε κορύφωση» με το σύντροφό τους.

Και τα δύο φύλα ισχυρίστηκαν τους ίδιους λόγους για τους οποίους το έκαναν αυτό –επειδή ο σύντροφός τους πλησίαζε στον οργασμό και αισθάνθηκαν ότι έπρεπε να δείξουν ότι ένιωθαν το ίδιο.

Άλλοι ανέφεραν ότι «ήθελαν απλά να τελειώνουν, χωρίς να πληγώσουν το σύντροφό τους» ή ότι «είχαν αρχίσει να βαριούνται αφού έβλεπαν ότι οι ίδιοι δεν επρόκειτο να φτάσουν σε οργασμό».

Στην έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο Journal of Sex Research, συμμετείχαν 281 φοιτητές και φοιτήτριες.

Σε αρκετές περιπτώσεις, τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες, προσποιούνταν ότι έφταναν σε οργασμό επειδή ένιωθαν μεγάλη πίεση να δείξουν ότι απολαμβάνουν το σεξ.

«Η έμφαση που δίνεται στην ικανότητα ενός άντρα να προσφέρει στη σύντροφό του “συγκλονιστικούς οργασμούς” πολλές φορές αγχώνει τόσο τους άντρες όσο και τις γυναίκες, με αποτέλεσμα να προσποιούνται ότι όντως συμβαίνει» ανέφερε η έρευνα.

Περσινή έρευνα του πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης ισχυριζόταν ότι οι γυναίκες προσποιούνται οργασμό για να «κρατήσουν τους συντρόφους τους».

Το 2011 μια άλλη έρευνα από το πανεπιστήμιο Temple της Πενσιλβάνια ανέφερε ότι οι γυναίκες προσποιούνταν ότι έφταναν σε κορύφωση επειδή είχαν πολλές ανασφάλειες και φοβούνταν την οικειότητα.

Κι αν ο οργασμός συνοδεύεται από… φωνές, το γεγονός αυτό μπορεί να κάνει ακόμη μεγαλύτερο καλό στην ερωτική σας ζωή. Κι αυτό γιατί πρόσφατη έρευνα από το πανεπιστήμιο του Leeds αποκάλυψε ότι όσοι είναι αρκετά θορυβώδεις στο κρεβάτι, έχουν καλύτερη σεξουαλική ζωή.

Κάτι που φαίνεται να υποστηρίζουν οι γυναίκες, οι οποίες προτιμούν ο σύντροφός τους να εκφράζεται φωναχτά, γιατί έτσι νιώθουν σίγουρες ότι έχουν «αποδώσει καλά». Πηγή: nooz.gr

Συνέχεια»

Γέννησε δύο σετ ομοζυγωτικών διδύμων!

Ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου η 36χρονη Τρέζα Μοντάλβο που ζει στο Τέξας έφερε στον κόσμο τα τετράδυμα που κυοφορούσε. Οπως διαπίστωσαν έκπληκτοι οι γιατροί τα τέσσερα αδερφάκια ήταν στην πραγματικότητα δύο σετ ομοζυγωτικών διδύμων. Πρόκειται για περίπτωση με πιθανότητα να συμβεί 1 στα 70 εκατομμύρια.

Οι απίθανες πιθανότητες

Το ζευγάρι έχει ήδη ένα αγοράκι 2,5 ετών και θέλησε να κάνει άλλο ένα παιδί για να έχει ο μικρός ένα αδερφάκι. Ομως στα υπερηχογραφήματα διαπιστώθηκε ότι το αγοράκι δεν θα έχει ένα αλλά τέσσερα αδερφάκια και μάλιστα όλα αγόρια. Οι γιατροί αποφάσισαν να τα φέρουν στον κόσμο με καισαρική στις 31 εβδομάδες της κύησης.

Το πρώτο φως είδαν αρχικά δύο από τα βρέφη και ένα λεπτό αργότερα τα άλλα δύο. Οπως διαπίστωσαν έκπληκτοι οι γιατροί τα τέσσερα αδερφάκια ήταν στην πραγματικότητα δύο σετ ομοζυγωτικών διδύμων. Περίπου το 2% των κυήσεων έχουν ως αποτέλεσμα τη γέννηση ομοζυγωτικών διδύμων και αυτό συμβαίνει όταν ένα γονιμοποιημένο ωάριο διαχωρίζεται στα δύο. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι οι πιθανότητες να συμβεί γέννηση δύο σετ ομοζυγωτικών διδύμων είναι μία στα εβδομήντα εκατομμύρια!

Πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι τα τετράδυμα δεν προέκυψαν από εξωσωματική γονιμοποίηση αλλά με φυσικό τρόπο. Οι πολύδυμες κυήσεις ως αποτέλεσμα εξωσωματικής είναι ετεροζυγωτικές. Οι γονείς των τετραδύμων έχουν επιλέξει να τους δώσουν τα ονόματα Ace, Blaine, Cash και Dylan τα αρχικά των οποίων είναι τα τέσσερα πρώτα γράμματα του αγγλικού αλφάβητου (ABCD).

Πώς συνέβη

«Στην περίπτωση των ομοζυγωτικών διδύμων ένα γονιμοποιημένο ωάριο διαχωρίζεται λίγο πριν εμφυτευθεί - με φυσικό τρόπο - στη μήτρα. Στη προκειμένη περίπτωση δύο ωάρια γονιμοποιήθηκαν από το σπέρμα και στη συνέχεια και τα δύο διαχωρίστηκαν πριν εμφυτευθούν στη μήτρα. Οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο είναι πράγματι περίπου 1 στα εβδομήντα εκατομμύρια» δήλωσε στην εφημερίδα Daily Mail ο Μπάσκι Θιλαγκανάθαν εκπρόσωπος του Βασιλικού Κολεγίου Μαιευτικής και Γυναικολογίας στη Βρετανία. Ο κ. Θιλαγκανάθαν σημείωσε επίσης ότι η δημιουργία ομοζυγωτικών διδύμων είναι μια φυσική διεργασία και δεν σχετίζεται με τις μεθόδους τεχνητής γονιμοποίησης οι τεχνικές των οποίων παράγουν κατά βάση ετεροζυγωτικά δίδυμα. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Οι αρχαίοι Έλληνες εξυπνότεροι από τους... σύγχρονους

Αν Αθηναίος του 1000 π.Χ. ερχόταν πίσω στη ζωή σήμερα, το πιθανότερο είναι ότι θα ήταν ευφυέστερος από όλους εμάς, υποστηρίζει ο Dr. Gerald Crabtree, κορυφαίος γενετιστής του Πανεπιστημίου Stanford των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, πρόσφατη έρευνα του οποίου αποκαλύπτει ότι ο άνθρωπος, με την πάροδο του χρόνου γίνεται όλο και λιγότερο ευφυής.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του αυστραλιανού Τύπου, ο αμερικανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι αναπόφευκτες αλλαγές στο γενετικό μας σύστημα, σε συνδυασμό με τεχνολογικές εξελίξεις, είχαν ως αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε ένα ακρωτηριασμένο σώμα του πρώην εαυτού μας και πολύ λιγότερο ευφυείς από τους προγόνους μας.

Ο ίδιος θα πει ότι ο άνθρωπος βρισκόταν στην ακμή του όταν ήταν αναγκασμένος να παλέψει μ' όλες του τις δυνάμεις για να επιβιώσει, δεδομένου ότι τότε ήταν υποχρεωμένος να βασιστεί στο μνημονικό του, στο πρακτικό πνεύμα του και την ψυχολογική ισορροπία που του επέτρεπαν να εμπιστεύεται το ένστικτό του και να προσαρμόζεται στις περιστάσεις γρήγορα.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, υποστηρίζει ο διακεκριμένος επιστήμονας, έχει άλλες απαιτήσεις από το σώμα και το μυαλό μας, η τεχνολογία όμως έχει αντικαταστήσει την ανάγκη να βασιζόμαστε στις φυσικές ικανότητες και τα ένστικτά μας.

Επίσης, οι βιομηχανοποιημένες τροφές, δεν είναι ακριβώς η καλύτερη επιλογή για το σύστημά μας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα ότι τροφές που περιέχουν υψηλά επίπεδα φρουκτόζης ενδέχεται να μειώσουν δραστικά το IQ μας. Πηγή: nooz.gr

Συνέχεια»

Οι κεραυνοί που χτύπησαν την Αθήνα κατά την καταιγίδα της Παρασκευής

Ένα βίντεο που αντικατοπτρίζει την κατάσταση που επικράτησε με την καταιγίδα στην Αθήνα κυκλοφόρησε τις προηγούμενες ώρες στο YouTube.

Δημιουργός του video είναι ο Γιώργος Γκουρνέλος, που κατέγραψε τους κεραυνούς που έπεσαν στην Αθήνα από την Κυψέλη.


Πηγή: econews.gr

Συνέχεια»

Ακούστε την «πρωτοφανή» ηχογράφηση από το μετέωρο που έπεσε στη Ρωσία

Τα κύματα υποήχων που προκάλεσε η πτώση του μετεώρου στα Ουράλια την περασμένη εβδομάδα ήταν τα ισχυρότερα που έχουν καταγραφεί ποτέ στη γήινη ατμόσφαιρα, ανακοίνωσε ο οργανισμός που συνέλεξε τα δεδομένα από σταθμούς μέτρησης σε όλο τον κόσμο.

Τα ηχητικά κύματα της μετεωρικής πτώσης είχαν συχνότητα γύρω στα 10 Hertz, πολύ κάτω από το όριο της ανθρώπινης ακοής. Για να γίνει ακουστό, το σήμα φιλτραρίστηκε και επιταχύνθηκε κατά 135 φορές.

Ο απόκοσμος ήχος καταγράφηκε από 17 σταθμούς του Οργανισμού για τη Συνθήκη Πλήρους Απαγόρευσης Πυρηνικών Δοκιμών (CTBTO), ο οποίος επαγρυπνεί για ενδεχόμενες πυρηνικές εκρήξεις σε όλο τον κόσμο (και κατέγραψε την πρόσφατη πυρηνική δοκιμή της Βορείου Κορέας).

Οι υπόηχοι έφτασαν μάλιστα μέχρι το σταθμό της Ανταρκτικής, περίπου 15.000 χιλιόμετρα από την περιοχή των Ουραλίων όπου εξερράγη το μετέωρο.


Πηγή: axortagos.gr

Συνέχεια»

Τι είναι το Σύμπαν; Μια καλή ερμηνεία μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα

Η εβδομάδα που μας πέρασε σημαδεύτηκε από την πτώση αστεροειδών στη Ρωσία και φυσικά το πέρασμα του αστεροειδούς DA14 που παρακολουθήσαμε live από τη NASA, οπότε για άλλη μια φορά στράφηκε για λίγο το ενδιαφέρον της ανθρωπότητας στον εντυπωσιακό κόσμο του Σύμπαντος.

Τι είναι, όμως, το Σύμπαν; Η απάντηση στο παρακάτω video της ομάδας MinutePhysics:



Πηγή: techgear.gr

Συνέχεια»

Aστροσκόνη

Η ταινία μικρού μήκους, Αστροσκόνη (Stardust), του Μισα Ροζεμα, αφορά το Voyager 1, το μη επανδρωμένο σκάφος που εκτοξεύθηκε το 1977 για να εξερευνήσει το διάστημα πέραν του ηλιακού συστήματος. Η ταινία έγινε προς τιμή του Ολλανδού γραφίστα, Αρχαν Γκρουτ, που πέθανε τον Ιούλιο του 2011 σε ηλικία 39 χρονών.

Η ταινία παρουσιάζει το τέλος του κόσμου με την διαστολή του Ήλιου σε ένα ψυχρό αλλά τεράστιο κόκκινο γίγαντα που θα κατασπαράξει πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Όμως το Voyager θα συνεχίσει το ταξίδι του μέσα στο χαώδες σύμπαν μεταφέροντας ένα μήνυμα από την ανθρωπότητα.


Πηγή: tvxs.gr

Συνέχεια»

Τη νεότερη μαύρη τρύπα στο γαλαξία μας, πιστεύουν ότι βρήκαν επιστήμονες

Τη νεότερη σε ηλικία μαύρη τρύπα στο γαλαξία μας, εικάζουν ότι εντόπισαν επιστήμονες αξιοποιώντας δεδομένα από διαστημικά και επίγεια τηλεσκόπια: Δημιουργήθηκε πριν από περίπου 1.000 χρόνια και απέχει από τη Γη 26.000 έτη φωτός.

Η εντυπωσιακή εικόνα που συνέθεσαν οι ειδικοί με τη βοήθεια των παρατηρησιακών οργάνων, δείχνει έναν υπερκαινοφανή αστέρα (σουπερνόβα), δηλαδή ένα αστέρι που ολοκλήρωσε τον κύκλο της ζωής του και εξερράγη μόλις του τελείωσαν τα πυρηνικά καύσιμα.

Οι εκρήξεις των υπερκαινοφανών αστέρων είναι σε γενικές γραμμές συμμετρικές. Το αστρικό υλικό που εκτοξεύεται δηλαδή, είναι σχεδόν ισόποσο προς όλες τις κατευθύνσεις. Όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο υπερκαινοφανής αστέρας W49B διαφέρει. Το αστρικό υλικό μετά την τελική έκρηξη δείχνει να εκτοξεύεται με μεγαλύτερη ταχύτητα από τους πόλους, απ’ ότι από την περιοχή του ισημερινού.

Το σχήμα του σουπερνόβα που είναι βαρελοειδές, σε συνδυασμό με τον τρόπο εκτόξευσης διαφόρων στοιχείων, όπως σίδηρο, θείο, πυρίτιο, υποδεικνύουν όπως λένε οι ειδικοί, ότι επρόκειτο για μία ασύμμετρη έκρηξη. Συνήθως όταν ένα μεγάλο αστέρι πεθαίνει, αφήνει πίσω του ως απομεινάρι, ένα μικρό συμπαγή και περιστρεφόμενο πυρήνα που λέγεται αστέρας νετρονίου.

Οι επιστήμονες που παρατήρησαν το σουπερνόβα με το τηλεσκόπιο Chandra X-ray Observatory της NASA, δεν βρήκαν κανένα ίχνος τέτοιου πυρήνα, γεγονός που τους κάνει να πιστεύουν ότι πρόκειται για μία μαύρη τρύπα, και μάλιστα τη νεώτερη που έχει βρεθεί μέχρι τώρα στο γαλαξία μας. Πηγή: tanea.gr

Συνέχεια»

Πράσινο φως για αποστολή στην Ευρώπη

Όπως έγινε γνωστό η NASA ενέκρινε την πρόταση για μια αποστολή εξερεύνησης της Ευρώπης, του δορυφόρου του Δία. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι κάτω από την παγωμένη επιφάνεια της Ευρώπης υπάρχει ένας ωκεανός που πιθανώς να φιλοξενεί κάποιες μορφές ζωής. Η αποστολή θα ονομαστεί Clipper και αν όλα πάνε σύμφωνα με τον προγραμματισμό το σκάφος που θα εξερευνήσει τον δορυφόρο θα ξεκινήσει το ταξίδι του το 2021 ή το 2022. Θα χρειαστεί περίπου έξι χρόνια για να φτάσει στην Ευρώπη και στη συνέχεια θα τεθεί σε τροχιά γύρω της για να μελετήσει λεπτομερώς την επιφάνεια της.

Η αποστολή

Οι επιτελείς της NASA είδαν και ενέκριναν τα σχέδια του σκάφους που θα κατασκευαστεί για την αποστολή. Θα διαθέτει ειδικά όργανα (ραντάρ, αισθητήρες κ.α) τα οποία θα μπορέσουν να χαρτογραφήσουν την επιφάνεια της Ευρώπης αλλά και να διεισδύσουν στο εσωτερικό της. Τα δεδομένα που θα συλλέξει το σκάφος θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να σχεδιάσουν στη συνέχεια μια νέα αποστολή στην Ευρώπη. Μια αποστολή που αυτή τη φορά θα αφορά την προσεδάφιση ενός σκάφους και την προσπάθεια διείσδυσης στον ωκεανό για εξερεύνηση.

«Η Ευρώπη είναι το πιθανότερο μέρος για την ύπαρξη ζωής μακριά από τη Γη και για αυτό υπάρχει υψηλό ενδιαφέρον από την επιστημονική κοινότητα αλλά και από το Αμερικανικό Κογκρέσο για μια αποστολή εκεί» ανέφερε σε επιστημονικό συνέδριο που γίνεται αυτές τις μέρες στη Βοστόνη ο Ρόμπερτ Παπαλάρντο, στέλεχος του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης (JPL) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας.

Οι πρώτες εκτιμήσεις των στελεχών της NASA κάνουν λόγο για μια αποστολή το κόστος της οποίας θα αγγίξει τα δύο δισεκατομμύρια δολάρια. Το υψηλό κόστος πάντως κάνει ορισμένους να διατηρούν επιφυλάξεις αναφέροντας ότι μπορεί στο προσεχές μέλλον η ύπαρξη της αποστολής να τεθεί σε αμφισβήτηση αν υπάρξουν προβλήματα με τον προϋπολογισμό της NASA.

Οι αμφιβολίες

Αν υπάρχει ωκεανός στην Ευρώπη αυτός βρίσκεται σε βάθος αρκετών χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια της. Αυτό κάνει ορισμένους ειδικούς να εκτιμούν ότι θα είναι από εξαιρετικά δύσκολο ως απίθανο να βρεθεί τρόπος να διεισδύσει κάποιο ρομποτικό σύστημα τόσο βαθιά. Κάποιοι άλλοι στην επιστημονική κοινότητα υποστηρίζουν ότι ο Εγκέλαδος, ο παγωμένος δορυφόρος του Κρόνου, είναι το πιθανότερο σημείο να υπάρχει ζωή στο ηλιακό μας σύστημα και εκεί και όχι στην Ευρώπη πρέπει να γίνει μια αποστολή εξερεύνησης. Κάποιες μελέτες έχουν υποδείξει μεν την παρουσία νερού σε υγρή μορφή κάτω από τους πάγους της Ευρώπης αλλά όχι και ζωής. Δείτε εδώ μια από αυτές. Εδώ δείτε ένα εκπληκτικό βίντεο για το πώς θα μοιάζει μια επανδρωμένη αποστολή εξερεύνησης στην Ευρώπη. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Τα όρια της επιστημονικής αλήθειας

Έχουμε κλείσει ήδη την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα και το θέμα μιας ερμηνείας της επιστημονικής αλήθειας και των ορίων της είναι πάντοτε επίκαιρο με δεδομένη τη φρενήρη εξέλιξη της θετικής επιστήμης και των τεχνολογιών αιχμής στο σύνολό τους. Τα ερωτήματα «βάθους» ωστόσο παραμένουν αναπάντητα: Υπάρχει ανάγκη μιας μεταφυσικής οντότητας-δημιουργού του γνωστού τουλάχιστον Σύμπαντος; Γιατί τελικά να υπάρχει κάτι παρά τίποτα;

Υπάρχει όντως κάποιο αινιγματικό σωμάτιο Higgs ή τουλάχιστον κάτι που είναι «σαν το σωμάτιο Higgs», όπως ανακοινώθηκε στην επιστημονική κοινότητα από τους ιθύνοντες του CERN στις 4 Ιουλίου του 2012, και το οποίο αναμένεται μέσω του ομώνυμου πεδίου να δώσει μια εμπειρική -επιστημολογική βάση στην ασυμβατότητα των παρατηρήσεων ανάμεσα στο κβαντικό και στο μακροσκοπικό επίπεδο πραγματικότητας; Είναι η Θεωρία της Μεγάλης Εκρηξης μια πλήρης θεωρία για το Σύμπαν με την έννοια ότι μπορεί να ενσωματώσει θεωρητικά οποιεσδήποτε νέες παρατηρήσεις ή είναι απλώς ένα θεωρητικό μοντέλο που περιγράφει ως ένα σημείο επιτυχώς το τρέχον παρατηρησιακό - επιστημολογικό εποικοδόμημα;

Ολα τα παραπάνω ερωτήματα ανάγονται ιστορικά περίπου στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, όταν οι θετικές επιστήμες οδηγήθηκαν μέσα από μια σειρά θεωρητικών προβληματισμών που προκάλεσε η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνικής μετά την πρώτη Βιομηχανική Επανάσταση του 19ου αιώνα σε νέους ριζοσπαστικούς προσανατολισμούς. Ηταν η εποχή της εισαγωγής της κβαντομηχανικής θεωρίας από τον Μαξ Πλανκ, η εποχή της εισαγωγής της ειδικής και μία δεκαετία περίπου αργότερα της γενικής σχετικότητας από τον Α. Αϊνστάιν, η εποχή της κρίσης των θεμελίων των μαθηματικών και της προσπάθειας συνεπούς θεμελίωσής τους από τους Ράσελ - Γουάιτχεντ μέσω του συστήματος της Principia Mathematica. Υπό μία έννοια, μάλιστα, δεν ήταν άσχετες οι ανατροπές στο κλασικό επιστημολογικό εποικοδόμημα με τη γενικότερη επανάσταση στον χώρο της τέχνης και της αισθητικής, ιδιαίτερα στον χώρο των αναπαραστατικών τεχνών.

Για παράδειγμα, η τάση της αφαίρεσης των μορφών και του μινιμαλισμού στη σύγχρονη τέχνη δεν μπορεί παρά να ιδωθεί, ιστορικά τουλάχιστον, παράλληλα με την αφαιρετική τάση στα μαθηματικά και τη θεωρητική φυσική, με την αναζήτηση των υποκείμενων μαθηματικών δομών και των μορφολογικών τους αναλλοίωτων, τάση που υπήρξε καθοριστική για την εξέλιξή τους καθ' όλον τον 20ό αιώνα. Ωστόσο, αυτές οι ριζικές ανατροπές δεν μπορούσαν παρά να δώσουν νέο περιεχόμενο στην ιστορικά φορτισμένη σχέση της επιστήμης με τη φιλοσοφία και την αναλυτική λογική.

Υπό το πρίσμα αυτό και με προϋπάρχουσα την αντιιδεαλιστική παράδοση του διαλεκτικού υλισμού είτε του θετικισμού του Ογκ. Κοντ, η συμβολή νέων φιλοσοφικών προσεγγίσεων - π.χ., της φαινομενολογικής - στη δόμηση ενός ανοικτού μοντέλου που είναι ικανό να «διαλεχθεί» με το επίκαιρο επιστημολογικό εποικοδόμημα στο σύνολό του είναι ακριβώς η ανάδειξη του ρόλου του συνειδότος υποκειμένου στη συγκρότηση μιας αντικειμενικής πραγματικότητας και το πλαίσιο ερμηνείας που εξ αυτού του λόγου καθορίζει. Αυτό το πλαίσιο ερμηνείας δίνει και το εύρος του πεδίου μέσα στο οποίο μπορεί το υποκείμενο να θέτει καλώς εννοούμενα οντολογικά ερωτήματα ώστε να αναμένει καλά θεμελιωμένες απαντήσεις.

Είναι χαρακτηριστικό να τονιστεί εδώ ότι η εναλλακτική αναλυτική θεωρία του Βαν Ορμαν Κουάιν εισάγει τον υπο-καθορισμό των επιστημονικών θεωριών, ακόμα και των τυπικο-λογικών, όπως η αναλυτική λογική και τα μαθηματικά, ως προς την εμπειρία και τον τρόπο πρόσληψης και συγκρότησής της τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Με άλλα λόγια, το μη μονοσήμαντο της επιστημονικής αλήθειας όπως αυτή τυποποιείται μέσω των αντίστοιχων θεωριών συνδέεται με το μέτρο κατά το οποίο η συγκρότηση της ίδιας της εμπειρίας επικαθορίζει το περιεχόμενο και τη φόρμα των θεωριών.

Αναφερόμενοι ειδικότερα στην έννοια του φαινομενολογικού ορίζοντα, νοούμενου όχι με τη συνηθισμένη έννοια του φυσικού ορίζοντα αλλά με την έννοια του πεδίου που καθορίζεται από την αποβλεπτικού τύπου συνείδηση του υποκειμένου κατά την εναργή παρουσία του στον κόσμο αλλά και από την ίδια τη φύση ως προ-αναγωγικό του πεδίο. Τα όρια του ορίζοντα αυτού είναι μεν αναλλοίωτα καθ' όσον αναφέρονται στη συνειδησιακή δομή του υποκειμένου και τον τρόπο συγκρότησης της πραγματικότητας από αυτό, είναι ωστόσο μετατοπίσιμα στον βαθμό που μετατοπίζεται το αποβλεπτικό του πεδίο.

Πώς θα ήταν το ταξίδι σε άλλο Σύμπαν;

Πιο απλά, αν υποθέσουμε ότι ευσταθούν κάποιες σύγχρονες κοσμολογικές θεωρίες που ισχυρίζονται ότι υπάρχουν άλλα παράλληλα ή εξωτικά σύμπαντα και σε κάποιο πολύ μακρινό μέλλον οι μελλοντικοί μας απόγονοι θα είχαν τις τεχνολογικές δυνατότητες να ταξιδέψουν ως εκεί, ποτέ δεν θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι όντως βρίσκονται σε κάποιο άλλο Σύμπαν και όχι στο δικό μας. Κι αυτό γιατί στον βαθμό που θα εξακολουθούσαν να είναι άνθρωποι με την ιδιαίτερη «αρχιτεκτονική» ενσωματωμένης συνείδησης και ορισμένου τύπου συγκρότησης της αντικειμενικής πραγματικότητας, θα μπορούσαν μόνο να ισχυριστούν ότι αυτό το οποίο βλέπουν ή αλληλεπιδρούν είναι απλώς μια επέκταση του δικού τους «ορίζοντα» όπως τον είχαν συγκροτήσει με όρους αμοιβαιότητας στο Σύμπαν-μήτρα τους.

Αυτή είναι εξάλλου και η επικρατούσα σήμερα τάση ερμηνείας των τεσσάρων θεμελιωδών σταθερών της φυσικής (και όχι κατά κοινή παρανόηση παγκόσμιων σταθερών), δηλαδή της «παγκόσμιας» σταθεράς της βαρύτητας G, της σταθεράς Πλανκ h, της ταχύτητας του φωτός c και της σταθεράς του Μπόλτσμαν κ. Οι σταθερές αυτές, δηλαδή, εκφράζουν εγγενώς τα όρια της ανθρώπινης γνώσης που είναι μεν αναπόφευκτα και μη αλλοτριώσιμα αλλά που ταυτόχρονα μετατοπίζονται όπως ο φαινομενολογικός ορίζοντας.

Είναι γεγονός ότι οι τέσσερις αυτές σταθερές αρθρώνουν την ύπαρξη των «γραμμών οριζόντων» που μας χωρίζουν από το άπειρα μικρό και το άπειρα μεγάλο. Η ταχύτητα του φωτός c, π.χ., είναι κατά τη γενική σχετικότητα το ανώτατο όριο ταχύτητας στο Σύμπαν γιατί η άρνησή της θα οδηγούσε σε φαινόμενα ακαριαίας επίδρασης από απόσταση και σε παράλογα αποτελέσματα όπως το νοητικό πείραμα Αϊνστάιν - Ποντόλσκι - Ρόουζεν (υπάρχει ωστόσο ένσταση με πειραματικές αξιώσεις γι' αυτή τη θέση). Η σταθερά του Πλανκ h εκφράζει ένα κατώτατο όριο δράσης στο Σύμπαν με την έννοια μιας ελάχιστης δράσης που πρέπει να παραχθεί από μια συσκευή μέτρησης ώστε να έχουμε «απόκριση» του μετρούμενου κβαντικού αντικειμένου (ΔΑ •ΔΕ≥ h , - πρώτη ανισότητα του Χάιζενμπεργκ).

Το κβαντικό κατώφλι της συνείδησης

Εν ολίγοις, οι σταθερές της σχετικότητας G και c έχουν σχέση με το αδύνατο του ορισμού ενός απόλυτου χώρου και ενός απόλυτου χρόνου στο Σύμπαν, ενώ οι σταθερές h και κ μπορεί να θεωρηθεί ότι ορίζουν τα όρια του υποατομικού Σύμπαντος με την ταυτόχρονη άρση μιας αιτιοκρατούμενης και καλώς ορισμένης πραγματικότητας. Μια σύγχρονη ερμηνεία, στο πλαίσιο της κβαντικής βαρύτητας, της σταθεράς «παγκόσμιας» έλξης G, σε συνδυασμό με τις σταθερές h και c, οδηγεί στις έννοιες του χρόνου και του μήκους Πλανκ και την υποψία ότι ο ίδιος ο χωρόχρονος έχει κβαντική δομή με συνεπαγόμενη μια α-κατανόητη μη περαιτέρω «διαιρεσιμότητά» του.

Με αυτό το δεδομένο, είναι σημαντική η μεταθεωρητική θέση ότι ο τρόπος συγκρότησης της πραγματικότητας από ένα υποκείμενο-φορέα αυτοσυγκροτούμενης χρονικής συνείδησης οριοθετεί όχι μόνο το «βάθος» της παρατήρησης εντός του φυσικού κόσμου αλλά και τα όρια της τυπικής γλώσσας των αντίστοιχων λογικο-μαθηματικών θεωριών. Η κατάσταση κβαντικής περιπλοκής (quantum entanglement) θεωρείται από πολλούς θεωρητικούς της κβαντομηχανικής ότι εκφράζει ακριβώς το κατώφλι μιας φυσικής κατάστασης «απρόσιτης» στην εξαντικειμένισή της από τη συνείδηση του υποκειμένου μέσω του τριγώνου κβαντικό γεγονός - συσκευή μέτρησης - νοούν υποκείμενο.

Αντίστοιχα σε τυπικο-λογικό επίπεδο είναι σήμερα ανοικτό στη μαθηματική κοινότητα κατά πόσο προτάσεις που αναφέρονται στο μαθηματικό συνεχές και στις ιδιότητές του ή το «ακαθόριστο» άπειρο είναι εν τέλει αναλυτικού χαρακτήρα και ως τέτοιες μπορεί κανείς να τις χειρισθεί. Είναι γνωστό ότι η αρχή της επαληθευσιμότητας των επιστημονικών θεωριών (Σχολή της Βιέννης) προσέκρουσε στην ένσταση του Καρλ Πόπερ για το μάταιο της επιβεβαίωσης των λεγόμενων καθολικών προτάσεων μιας τυπικής θεωρίας μέσω της επιστημονικής τους επαλήθευσης.

Πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την εγκυρότητα μιας καθολικής μαθηματικής πρότασης, πολύ περισσότερο μιας καθολικής εμπειρικής πρότασης της Φυσικής, αν δεν προϋποθέσουμε μια ad hoc επ' άπειρον επέκταση του πεδίου και της «μορφολογίας» της φυσικής μας εμπειρίας, την οποία ωστόσο δεν έχουμε κανέναν εμπειρικό τρόπο να αποδείξουμε; Η άρνηση, για παράδειγμα, μιας τέτοιας καθολικής πρότασης στα σύνολο των πραγματικών αριθμών (αρχιμήδεια ιδιότητα) μας οδηγεί στο «εξωτικό» σύμπαν των μη συμβατικών πραγματικών αριθμών. Η ποπεριανή υποκατάσταση της αρχής της επαληθευσιμότητας με το κριτήριο της διαψευσιμότητας όπου αρκεί μία και μόνο εμπειρική διάψευση μιας τυπικής πρότασης για να απορριφθεί εκφράζει ακριβώς και τους εγγενείς περιορισμούς της ανθρώπινης γνώσης. Δεν υπάρχει, δηλαδή, αντικειμενική πραγματικότητα ανεξάρτητη του τρόπου συγκρότησής της και, αν υπάρχει τέτοια, δεν είναι δυνατόν να περιγραφεί παρά μόνο διαμεσολαβούμενη και διυποκειμενικώς οριζόμενη μέσω των υποκειμένων-φορέων συνείδησης που είναι όλοι οι άνθρωποι.

Ομηροι του χωροχρόνου και της γλώσσας

Αν η επιστήμη είναι η εξαντικειμένιση της εμπειρίας, τότε η φυσική εμπειρία υπεκφεύγει της πλήρους επιστημονικής της σύλληψης κατά το «έλλειμμα» της συγκρότησής της σε μια αντικειμενική δομή εντός ενός αντικειμενικού χωροχρόνου και την επακόλουθη αφαίρεσή της στο πλαίσιο μιας τυπικής μαθηματικής θεωρίας. Κατ' ακολουθίαν, η επιστημονική αλήθεια συναρτάται εγγενώς (κατά τον Κουάιν στο γνωστό έργο του «Word and Object») με το εκφραστικό εύρος του νοητικού σχήματος και της γλώσσας διά των οποίων αυτή διαμεσολαβείται. Είναι αξιοσημείωτο, ωστόσο, ότι τόσο τα μαθηματικά μοντέλα όσο και οι θεωρητικές εξιδανικεύσεις της Φυσικής έχουν αποδειχθεί διαχρονικά ιδιαίτερα αποτελεσματικά εργαλεία στην εν τοις πράγμασι περιγραφή των φυσικών φαινομένων, τουλάχιστον σε μια ευρεία γκάμα τους.

Εν τέλει, αν τα μεγάλα ερωτήματα της μη πληρότητας των μαθηματικών θεωριών κατά Κ. Γκέντελ και της μη αποφασισιμότητας κρίσιμων εικασιών για το μαθηματικό άπειρο (βλ., π.χ., θεωρία των «πολυ-συμπάντων» του Γ. Χ. Γούντιν) έχουν μια υποκείμενη κοινή συνιστώσα με τα μεγάλα ανοικτά προβλήματα της θεωρητικής φυσικής - κβαντομηχανικής θεωρίας - κοσμολογίας, αυτή είναι εύλογο να υποτεθεί ότι είναι η αναγωγή στον θεμελιώδη τρόπο συγκρότησης του πεδίου αναφοράς τους και στην υποκειμενική αρχή του, η οποία δεν είναι άλλη από την ανθρώπινη συνείδηση με την (αυτοσυγκροτούμενη) χρονικότητά της εντός του κόσμου-φορέα νοήματος που την περιβάλλει.

Η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του ανθρώπου-φορέα συνείδησης σε σχέση με τον φυσικό κόσμο που τον «διαπερνά» και ταυτόχρονα τον υπερβαίνει και η έννοια του μετατοπίσιμου αλλά αναπαλλοτρίωτου κοσμικού ορίζοντα που επάγει η αρχιτεκτονική αυτή καθορίζουν τα όρια της επιστημονικής γνώσης για τον κόσμο αλλά και το εύρος των καλώς τιθέμενων ερωτημάτων σε σχέση με τον κόσμο αυτόν. Υπό το πρίσμα αυτό, ερωτήματα που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε μεταφυσικά ή τελεολογικά όπως, λ.χ., η αναζήτηση ενός υπέρτατου όντος δημιουργού του Σύμπαντος στερούνται νοήματος. Μάλλον εδώ πρέπει να μένουμε σιωπηλοί με τη βιτγκενσταϊνιανή έννοια της λέξης.

Ο κ. Στάθης Λειβαδάς είναι δρ Φιλοσοφίας Μαθηματικών και συγγραφέας.
Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Έτοιμα τα πρώτα αποτελέσματα του διαστημικού LHC

Όπως έγινε γνωστό τις προσεχείς εβδομάδες θα ανακοινωθούν τα πρώτα αποτελέσματα του σημαντικότερου και ακριβότερου επιστημονικού πειράματος που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ στο Διάστημα. Το Άλφα Μαγνητικό Φασματόμετρο ή AMS είναι «παιδί» του νομπελίστα φυσικού Σάμιουελ Τινγκ και μεταφέρθηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το 2011.

Εγκατεστημένο σε μια εξωτερική πλευρά του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, το γιγάντιο όργανο καταγράφει φαινόμενα υψηλότερης ενέργειας από ό,τι ο επιταχυντής LHC του CERN σε μια προσπάθεια να ανακαλύψει νέες, εξωτικές μορφές ύλης. Μέχρι σήμερα έχει καταγράψει δισεκατομμύρια προσκρούσεις κοσμικών ακτίνων και όπως ανακοίνωσε ο Τινγκ σε λίγες εβδομάδες θα δημοσιοποιηθούν στοιχεία που αφορούν τη μυστηριώδη σκοτεινή ύλη.

Δείτε σχετικά
Σε εξέλιξη το μεγαλύτερο διαστημικό πείραμα

Αόρατη αλλά απαραίτητη

Από τη δεκαετία του 1930 οι φυσικοί γνωρίζουν ότι η ύλη που βλέπουμε στο Σύμπαν δεν είναι αρκετή για να εξηγήσει την κίνηση των γαλαξιών: η ταχύτητα περιστροφής των γαλαξιών εξαρτάται από τη συνολική τους μάζα, και η μάζα αυτή πρέπει να είναι πολύ περισσότερη από την κανονική ύλη που παρατηρούμε στους γαλαξίες.

Η μόνη εξήγηση είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της μάζας του Σύμπαντος, και συγκεκριμένα το 83%, αντιστοιχεί σε μια μυστηριώδη μορφή της ύλης, η οποία δεν εκπέμπει, δεν απορροφά και δεν διαθλά το φως. Πρόκειται για την υποθετική «σκοτεινή ύλη», η οποία εξ ορισμού είναι κυριολεκτικά αόρατη. Τα υπολογιστικά μοντέλα των κοσμολόγων δείχνουν ότι η σκοτεινή ύλη πρέπει να είναι κατανεμημένη σχετικά ομοιόμορφα στο Σύμπαν. Με άλλα λόγια, η σκοτεινή ύλη πρέπει να υπάρχει παντού, ίσως και στη Γη, χωρίς όμως να αντιλαμβανόμαστε την παρουσία της.

Η έρευνα

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν πολλά πράγματα για τη σκοτεινή ύλη. Ενα από τα ερωτήματα που ζητούν απάντηση είναι από τι αποτελείται αυτή η ύλη. Μια δημοφιλής θεωρία κάνει λόγο για υποθετικά σωματίδια, τα WIMP (σωματίδια μεγάλης μάζας και ασθενούς αλληλεπίδρασης), από τα οποία ίσως αποτελείται η λεγόμενη σκοτεινή ύλη. Κανένα τηλεσκόπιο ή άλλο όργανο μέχρι σήμερα δεν έχει μπορέσει να εντοπίσει την ύπαρξη των WIMP. Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι το AMS θα καταφέρει να επιβεβαιώσει την ύπαρξη των WIMP και να φωτίσει ορισμένες από τις ιδιότητες τους.

Ετσι η επιστημονική κοινότητα αναμένει με ενδιαφέρον την ανακοίνωση για να δει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί. Ο Τινγκ, που εργάζεται στο ΜΙΤ, θα δημοσιεύσει σε κάποιο επιστημονικό περιοδικό τα πρώτα αποτελέσματα των ερευνών αλλά δεν έχει ακόμη αποφασίσει σε ποιο.

«Περιμέναμε 18 ολόκληρα χρόνια για να γράψουμε αυτή τη μελέτη και τώρα πλέον είμαστε στη φάση των τελικών ελέγχων των δεδομένων της. Υπάρχουν έξι ομάδες αναλυτών που τσεκάρουν τα ίδια αποτελέσματα ώστε να είμαστε απόλυτα βέβαιοι για την ορθότητα τους. Πιστεύω ότι σε 2-3 εβδομάδες θα είμαστε έτοιμοι να κάνουμε τη δημοσίευση» δήλωσε στους εκπροσώπους του Τύπου. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Η NASA αναθεωρεί προς τα πάνω τις εκτιμήσεις για το μετέωρο στα Ουράλια

Το μετέωρο που εξερράγη την Παρασκευή στα Ουράλια ήταν μεγαλύτερο από ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί και προσέφερε ένα τόσο εντυπωσιακό θέαμα επειδή εισήλθε στην ατμόσφαιρα σε μια ιδιαίτερα «ρηχή» βουτιά, δείχνουν οι νεότερες εκτιμήσεις της NASA.

O διαστημικός βράχος είχε διάμετρο γύρω στα 17 μέτρα (και όχι 15) και είχε μάζα περίπου 10.000 τόνους (και όχι 7.000).
Ήταν επίσης ταχύτερος από ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί στα 64.400 χιλιόμετρα την ώρα, ή σχεδόν 18 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο.
Η ενέργεια που απελευθέρωσε αντιστοιχούσε σε 500 χιλιάδες τόνους εκρηκτικών TNT, αντί για 470 kt στην προηγούμενη εκτίμηση. Συγκριτικά, η βόμβα της Χιροσίμα είχε ισχύ 16 kt.

Παρά την αστρονομική του ταχύτητα, το μετέωρο έμεινε ορατό για 30 ολόκληρα δευτερόλεπτα, γεγονός που δείχνει ότι το αντικείμενο εισήλθε στην ατμόσφαιρα υπό μικρή γωνία πριν εκραγεί τελικά πάνω από το Τσελιαμπίνσκ της Ρωσίας.

Διαβάστε επίσης:
Ψήγματα του «ενόχου» μετέωρου έχουν βρεθεί στο ρωσικό Τσερμπάκουλ 

Το μετέωρο πιστεύεται ότι ήταν ένας μικρός αστεροειδής στην κατηγορία των χονδριτών, οι οποίοι αποτελούνται κυρίως από πετρώματα με μικρή περιεκτικότητα σε μέταλλα.

Άλλοι αστεροειδείς αποτελούνται από συμπαγή σίδηρο και άλλα μέταλλα και είναι πιο πιθανό να περάσουν άθικτοι την ατμόσφαιρα και να προσκρούσουν στο έδαφος ως μετεωρίτες.

«Οι νέες αυτές εκτιμήσεις προήλθαν από νέα δεδομένα που συλλέχθηκαν από πέντε επιπλέον σταθμούς υποήχων σε όλο τον κόσμο» αναφέρουν ερευνητές του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA στην Καλιφόρνια.

«Η πρώτη ηχογράφηση προήλθε από την Αλάσκα, περισσότερο από 6.500 χιλιόμετρα μακριά από το Τσελιαμπίνσκ» επισημαίνουν.

Η «ηχώ» του μετεώρου ακούστηκε σε όλη τη Γη

Μπορεί τα συστήματα οπτικού εντοπισμού να μην κατάφεραν να δουν το μετέωρο που έπεσε την Παρασκευή το πρωί στη Ρωσία αλλά τα ηχητικά συστήματα τον… άκουσαν και μάλιστα σε όλο τον πλανήτη. Το ωστικό κύμα της έκρηξης δημιούργησε υποηχητικά κύματα τα οποία καταγράφηκαν από το παγκόσμιο δίκτυο που ανιχνεύει πυρηνικές εκρήξεις. Τα υποηχητικά κύματα έγιναν αντιληπτά από σταθμούς του δικτύου σε όλο τον κόσμο, από τη Γροιλανδία μέχρι την Αφρική.



Το δίκτυο και η ταυτότητα του μετέωρου

Το δίκτυο ανίχνευσης αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της συνθήκης CTBTO που ασχολείται με τον έλεγχο των πυρηνικών δοκιμών. Μια πολύ ισχυρή έκρηξη, όπως η πυρηνική, δημιουργεί υποηχητικά κύματα. Ο εντοπισμός και η μελέτη τους αποκαλύπτει στοιχεία για την έκρηξη που τα προκάλεσε, στοιχεία όπως είναι το μέγεθος της έκρηξης αλλά και η περιοχή όπου έγινε.

Τα υποηχητικά κύματα της έκρηξης μελέτησαν οι επιστήμονες του MEO, του τμήματος της NASA που ασχολείται με τους μετεωρίτες. Οπως αναφέρουν, το μετέωρο που έπεσε στη Ρωσία απελευθέρωσε ενέργεια 300 κιλοτόνων - πρόκειται για ενέργεια 20-25 φορές ισχυρότερη από εκείνη που απελευθέρωσαν οι ατομικές βόμβες οι οποίες έπεσαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Παράλληλα, μια καναδή αστρονόμος που μελέτησε και αυτή τα υποηχητικά κύματα της έκρηξης εκτίμησε ότι το μετέωρο είχε μάζα 40 τόνους και διάμετρο 15 μέτρα. Αυτό σημαίνει ότι είναι το μεγαλύτερο μετέωρο που έχει πέσει στη Γη τα τελευταία 100 έτη.

Πενήντα θραύσματα του μετεωρίτη εντόπισαν επιστήμονες του Πανεπιστημίου των Ουραλίων



Την ώρα που οι επίσημες αρχές της Ρωσίας ανακοίνωναν ότι δεν έχουν βρεθεί θραύσματα από τον μετεωρίτη που έπληξε την περιοχή των Ουραλίων επιστήμονες εντόπιζαν τουλάχιστον 50 από αυτά κοντά στη λίμνη Τσέρμπακουλ εκτιμώντας, παράλληλα, ότι ο κύριος όγκος του βρίσκεται μέσα σε αυτήν.

Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο των Ουραλίων ανακοίνωσαν σήμερα πως βρήκαν κομμάτια του μετεωρίτη. Το υπουργείο Εκτάκτων Καταστάσεων ανακοίνωσε χθες πως σταματά τις έρευνες αφού δύτες που ερευνούσαν όλη την ημέρα το βυθό της λίμνης Τσέμπαρκουλ δεν βρήκαν κανένα ίχνος του μετεωρίτη, τμήματα του οποίου υποτίθεται ότι είχαν πέσει στη λίμνη.

Όμως επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο των Ουραλίων που βρέθηκαν στο σημείο πτώσης του μετεωρίτη δήλωσαν ότι βρήκαν περίπου πενήντα θραύσματα κοντά στη λίμνη.

Τα μέλη της αποστολής έστειλαν στο Εκατερίνεμπουργκ τα θραύσματα που βρήκαν αναφέρεται σε ανακοίνωση του Πανεπιστημίου.

«Σύμφωνα με τον επικεφαλής της αποστολής, τον Βίκτορ Γκροχόφσκι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών, ο μετεωρίτης αυτός ανήκει στην κατηγορία των χονδριτών--μετεωρίτες που αποτελούνται κυρίως από βράχους» επισημαίνεται στην
ανακοίνωση στην οποία προστίθεται πως τα θραύσματα περιέχουν 10% σίδηρο.

Ο συγκεκριμένος μετεωρίτης θα ονομαστεί «μετεωρίτης του Τσέρμπακουλ» διευκρινίζει το Πανεπιστήμιο.

«Αφού βρήκαμε θραύσματα, το κυρίως κομμάτι του μετεωρίτη θα πρέπει να βρίσκεται στη λίμνη» εκτιμά ο Γκροχόφσκι όπως μετέδωσε το πρακτορείο Ιντερφαξ.

Χιλιάδες τα βίντεο του μετωρίτη από τις κάμερες των ρωσικών ΙΧ

Η πτώση του μετεωρίτη στην κεντρική Ρωσία καταγράφηκε σε βίντεο από χιλιάδες κάμερες. Πώς συνέβη όμως αυτό; Ελάχιστοι γνωρίζουν, ότι σχεδόν κάθε Ρώσος που αγοράζει ένα αυτοκίνητο δυτικοευρωπαϊκής προέλευσης, το παραγγέλνει με κάμερα ελέγχου της κυκλοφορίας και του πίνακα οργάνων. Οι Dash-Cameras λειτουργούν, όπως οι κάμερες ασφαλείας που τοποθετούνται σε τράπεζες, βίλες, κλπ. για την αποτροπή ληστειών.

Οι κάμερες λειτουργούν μέσα στο αυτοκίνητο όλη τη διάρκεια της διαδρομής και εξασφαλίζουν στους οδηγούς αποδεικτικό υλικό για τα δικαστήρια σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος ή κάποιου άλλου συμβάντος. Αλλιώς είναι πολύ δύσκολο να αποδείξεις στη Ρωσία, ποιος ευθύνεται σε κάποιο ατύχημα. Mπορεί επίσης ο οδηγός να αντιμετωπίσει τις εκβιαστικές κατηγορίες των αστυνομικών οργάνων, ότι π.χ. είχε παραβιάσει το όριο ταχύτητας. Πρόκειται για ένα συχνό φαινόμενο, όπου οι αστυνομικοί δωροδοκούνται με κάποιο ποσό, για να μην κόψουν κλήση στον παραβάτη.

Στους δρόμους της χώρας έχασαν μόνον το 2012 περίπου 28.000 άνθρωποι τη ζωή τους σε 200.000 τροχαία ατυχήματα. Οι συνθήκες θυμίζουν ζούγκλα και επικρατεί ο νόμος του μεγαλύτερου οχήματος. Όσο πιο ογκώδες το όχημα, όσο πιο μεγάλο το πορτοφόλι του οδηγού του, τόσο πιο ανεξέλεγκτα κινείται στον δρόμο.
Σε αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε και την άθλια κατάσταση του οδικού δικτύου με άπειρες τρύπες και άλλες παγίδες. Ανάμεσά τους η έλλειψη προδιαγραφών ασφαλείας και φωτισμού, που κάνουν κάθε διαδρομή περιπέτεια με αβέβαιο τέλος.

Κερασάκι στην τούρτα θεωρείται η ρώσικη Τροχαία, γνωστή για σκάνδαλα διαφθοράς και δωροδοκίας, αλλά και για τη βάρβαρη συμπεριφορά της. Τα ρώσικα δικαστήρια δέχονται ως αποδεικτικό υλικό τα βίντεο από τις κάμερες και από τότε που εξοπλίζονται αρκετά αυτοκίνητα με Dash-Cams, έχει βελτιωθεί λίγο η κατάσταση.



Πηγές: in.gr, tovima.gr, tanea.gr

Συνέχεια»

Καλλιτέχνης ζωγραφίζει απίστευτα πορτρέτα σε iDevices

Κάποιοι άνθρωποι έχουν αυτό που λέμε «καλλιτεχνική φλέβα». Δεν είμαι ένας από αυτούς… Το καλύτερο που μπορώ να κάνω είναι άνισες γραμμές και κυματιστές καμπύλες στο Draw Something. Αν είσαι κι εσύ σαν εμένα, τότε δεν μπορείς παρά να ζηλέψεις τα ψηφιακά έργα του Seikou Yamaoka.

Πρόκειται για έναν καλλιτέχνη που έχει ως εργαλεία μόνο τις φορητές συσκευές iOS της Apple, τη mobile εφαρμογή Art Studio, και… τα δάχτυλα του (ούτε καν capacitive stylus). Η συγκεκριμένη εφαρμογή βρίσκεται στο App Store, με κόστος 2.7 ευρώ για το iPhone/iPod Touch και 4.5 ευρώ για το iPad. Από το 2010 μέχρι σήμερα, έχει φτιάξει αρκετά πορτρέτα, μεταξύ αυτών και του ίδιου του Steve Jobs!

Περίμενε όμως. Πιο εντυπωσιακά από τους έτσι κι αλλιώς εκπληκτικούς, ψηφιακούς πίνακες, είναι τα time-lapse videos που έχει δημιουργήσει (22 μέχρι σήμερα). Σε καθένα από αυτά, δείχνει ολόκληρη τη διαδικασία σχεδιασμού για κάθε πορτρέτο, από το απόλυτο κενό, μέχρι το τελικό έργο. Ο εν λόγω κύριος έχει και fan page στο Facebook, από όπου μπορείς να ενημερώνεσαι για όλα τα έργα του.



Πηγή: digitallife.gr

Συνέχεια»

Εύκολη αποστολή αρχείων μεγέθους έως και 1 TB μέσω του SoShare

Μία ομάδα ανθρώπων αποτελούμενη από προγραμματιστές και σχεδιαστές, ήθελαν μία καλύτερη υπηρεσία online μεταφοράς αρχείων για να μεταφέρουν τα μεγάλα projects τους. Τόσο μεγάλα, το μέγεθος των οποίων φτάνει έως και το 1 TB. Έτσι λοιπόν, δημιούργησαν τη δωρεάν υπηρεσία SoShare, η οποία ανήκει στη BitTorrent και απευθύνεται σε όλους τους χρήστες του ίντερνετ.

Η διαδικασία αποστολής των αρχείων θυμίζει την αντίστοιχη υπηρεσία WeTransfer, η οποία όμως έχει ως ανώτατο όριο αποστολής αρχεία μεγέθους 2 GB και όχι 1 TB. Ο χρήστης επιλέγει τα αρχεία που επιθυμεί να στείλει, τα κάνει upload και η υπηρεσία στέλνει ένα email στον παραλήπτη για να τον ενημερώσει πως υπάρχουν διαθέσιμα αρχεία για να τα κατεβάσει. Τα αρχεία μπορούν να είναι σε οποιοδήποτε format και σε οποιοδήποτε μέγεθος, αρκεί το συνολικό μέγεθος να μην υπερβαίνει το 1 TB.

Όσοι επιθυμείτε να χρησιμοποιήσετε την υπηρεσία SoShare, μπορείτε να δημιουργήσετε δωρεάν λογαριασμό. Η υπηρεσία θα σας παραπέμψει να εγκαταστήσετε και το SoShare Plugin, με το οποίο λειτουργεί, γι’αυτό μη φοβηθείτε να το κάνετε. Ύστερα, θα μπορείτε να στέλνετε και να δέχεστε αρχεία από άλλους χρήστες. Αν κάποιος σας στείλει αρχεία μέσω του SoShare, δεν είναι απαραίτητο να δημιουργήσετε λογαριασμό για να τα κατεβάσετε. Είναι απαραίτητο όμως να δημιουργήσετε λογαριασμό για να στείλετε αρχεία.

Τα αρχεία μένουν διαθέσιμα online για download έως και 30 ημέρες το μέγιστο. Ο χρήστης παρόλα αυτά μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να τα κατεβάσει, αν το επιθυμεί. Η υπηρεσία κρατάει και ιστορικό σχετικά με τα αρχεία που στέλνει και λαμβάνει ο χρήστης, το οποίο ιστορικό μπορεί εύκολα να διαγραφεί αν το επιθυμείτε.

Το SoShare βρίσκεται σε beta (δοκιμαστική) έκδοση ακόμη, γι’αυτό και ίσως παρουσιαστούν μικρό προβλήματα. Προσωπικά, το δοκίμασα και δε συνάντησα κάποιο μεγάλο πρόβλημα στην αποστολή ή λήψη αρχείων. Μιλάμε για 1 TB, όχι αστεία. Πηγή: digitallife.gr

Συνέχεια»

Διαδικτυακή «ασπίδα» προστασίας για ανηλίκους στο Facebook

Την προστασία προσωπικών δεδομένων, όπως τον τόπο διαμονής, υπόσχεται στους ανήλικους χρήστες, ηλικίας 13 με 17 ετών, το Facebook, σύμφωνα με το BBC.

Συγκεκριμένα, το δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο ανακοίνωσε ότι η δραστηριότητα των ανηλίκων δεν θα είναι ορατή σε ενήλικες μέσω της νέας υπηρεσίας αναζήτησης, του «κοινωνικού γραφήματος», το οποίο λάνσαρε το Facebook πριν από λίγο καιρό.

Όπως έγινε γνωστό, οι αναρτήσεις ανηλίκων, μέσω των οποίων μπορεί κάποιος χρήστης<…>

να προσδιορίσει την ηλικία αλλά και τον τόπο διαμονής τους, θα εμφανίζονται μόνο στον κύκλο των φίλων τους που ανήκουν στο ίδιο ηλικιακό γκρουπ.

Με λίγα λόγια, προσωπικά δεδομένα για άτομα ηλικίας 13 με 17 ετών, θα είναι ορατά μόνο σε συνομήλικους φίλους τους.

Σε περίπτωση που κάποιος ενήλικας αναζητήσει – μέσω του «κοινωνικού γραφήματος» – κάποιο άτομο με τα χαρακτηριστικά «ελεύθερη γυναίκα ετών 17», το σύστημα θα του αποδώσει μηδενικά αποτελέσματα. Πηγή: secnews.gr

Συνέχεια»

Kim Dotcom: Πληρωμές με Bitcoins στην υπηρεσία Mega και σύντομα ασφαλείς λειτουργίες email, chat & voice, video και mobile εφαρμογές

Ο Kim Dotcom χρησιμοποιεί ακόμα μία φορά το λογαριασμό του στο Twitter για να ανακοινώσει τις νέες προσθήκες για την cloud υπηρεσία Mega, η οποία στο εξής θα δέχεται το “Internetικό” νόμισμα Bitcoin για πληρωμή των premium λογαριασμών, μια λογική εξέλιξη από τη στιγμή που δεν ανήκει σε κανέναν κρατικό οργανισμό έτσι ώστε να υπάρχει έλεγχος ή παρακολούθηση από αρμόδιες αρχές.

Ακόμη, ο Dotcom ανέφερε ότι σύντομα η υπηρεσία Mega θα προσφέρει λειτουργίες email, chat & voice και video, ενώ θα κυκλοφορήσουν οι αντίστοιχες εφαρμογές της για φορητές συσκευές.

Μάλιστα, συγκρίνει τις νέες λειτουργίες με δημοφιλέστατες υπηρεσίες οι οποίες παρακολουθούνται από τις κυβερνήσεις (π.χ. Gmail, iCloud, Skype κλπ.) και τονίζει για ακόμα μία φορά ότι το Mega είναι η “The Privacy Company” που διασφαλίζει την ασφάλεια και την ιδιωτικότητα των χρηστών του. Πηγή: techgear.gr

Συνέχεια»

Γιατρός διαμαρτυρήθηκε για ασθενή μέσω Facebook…και έμπλεξε

Η γιατρός Amy Dunbar, κοινοποίησε ένα σχόλιο μέσω Facebook, το οποίο αφορούσε έναν ασθενή που καθυστερούσε συνεχώς στα προγραμματισμένα ραντεβού τους.

Το σχόλιο αναφέρει: “Έχω έναν ασθενή που έχει επιλέξει είτε να μην εμφανίζεται ή να καθυστερεί (μερικές φορές ώρες) σε όλες τις επισκέψεις για υπερήχους προγεννητικού ελέγχου. Τώρα έχει ήδη καθυστερήσει 3 ώρες για την εισαγωγή της. Μπορώ να καθυστερήσω και εγώ όταν έρθει;”

Όταν η γιατρός, ρωτήθηκε μέσω των σχολίων για ποιόν λόγο δεν ακυρώνει την διαδικασία ή δεν αναθέτει την γυναίκα σε άλλον γιατρό, η Dunbar ισχυρίστηκε ότι παλαιότερα η ασθενής είχε γεννήσει ένα νεκρό έμβρυο. Το σχόλιο ήταν εμφανές δημόσια όχι μόνο στους 470 φίλους που έχει η γιατρός στο γνωστό κοινωνικό δίκτυο.

Μια γυναίκα με το όνομα Amanda Johnson, πήρε ένα screenshot του status της γιατρού και προφανώς, εξοργισμένη από την αντιεπαγγελματική συμπεριφορά, δημοσίευσε την εικόνα σε μια ομάδα του Facebook που διατηρεί το νοσοκομείο που εργάζεται η Dunbar, Mercy Moms To Be.

Έτσι, ξεκίνησε ένας γολγοθάς σχολίων, όπου κατέκριναν την γιατρό και ζητούσαν την απόλυσή της, ωστόσο, το νοσοκομείο δήλωσε ότι δεν είχε παραβιαστεί κανένας νόμος περί απορρήτου των ασθενών.

Φυσικά, υπήρχαν και υποστηρικτικά σχόλια που επέκριναν την ασθενή ως ανεύθυνη και αγενή.

Η άποψή μας είναι ότι θα πρέπει να γίνεται συνετή χρήση των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης και δεν θα πρέπει να εκθέτουμε γεγονότα που αφορούν την εργασία ή άλλους ανθρώπους, χωρίς την έγκρισή τους. Λόγω της δημοτικότητας που έχει το Facebook θα πρέπει να προσέχουμε οτιδήποτε αναφέρουμε γιατί μπορεί να τύχει προιόν εκμετάλλευσης από τον καθένα. Πηγή: secnews.gr

Συνέχεια»

Το sleep texting είναι μία πραγματικότητα σε ολοένα και περισσότερους εφήβους (και όχι μόνο)

Οι έφηβοι είναι γνωστοί για την εξάρτησή τους από τα κινητά τους τηλέφωνα -κάποιοι έχει υπολογιστεί ότι ανταλλάσσουν έως και 60 μηνύματα την ημέρα- πόσο πολύ όμως μπορεί αυτή να τους επηρεάσει; Τόσο ώστε να στέλνουν SMS ακόμη και στον… ύπνο τους! Αυτό, τουλάχιστον, υποστηρίζουν ειδικοί, λέγοντας ότι το φαινόμενο γίνεται ολοένα και συχνότερο.

Η Dr. Elizabeth Dowbell, καθηγήτρια νοσηλευτικής στο Villanova University, το πιστεύει ακράδαντα. «Είναι κάτι καινούριο» αναφέρει «Τώρα μόλις ξεκινάμε να το διαχειριζόμαστε… Πιστεύω ότι θα το συναντάμε περισσότερο όσο τα κινητά γίνονται προσιτά σε όλες τις ηλικίες».

Κατά τη διάρκεια του «sleep texting», λοιπόν, ο ήχος ενός κινητού ξυπνάει… ελαφρά ένα άτομο, ώστε να είναι σε φάση να δει ένα μήνυμα και να απαντήσει σ’ αυτό – πολλές φορές χωρίς η απάντηση να βγάζει κάποιο νόημα. Ωστόσο, το πρωί είναι προφανές ότι δε θυμάται αυτή του την πράξη.

Η Dr. Dowdell εξηγεί ότι, ενώ δεν έχει διεξάγει έρευνα για το συγκεκριμένο φαινόμενο, έχει αρκετά ανεπίσημα στοιχεία που δείχνουν ότι βρίσκεται σε άνοδο. Αρχικά, το είχε ακούσει από μία μαθήτριά της, η οποία το ανέφερε, όταν όμως το έθεσε υπόψη των υπολοίπων, πολλοί παραδέχθηκαν ότι τους είχε συμβεί.

Τώρα, προσπαθώντας να μελετήσει τους λόγους για μία τέτοια συμπεριφορά, σημειώνει ότι πολλοί γονείς της είπαν ότι τα παιδιά τους ασχολούνται πάρα πολύ με την τεχνολογία και δεν κοιμούνται αρκετά. Πιστεύει, μάλιστα, ότι ο ήχος των μηνυμάτων σε ένα κινητό κατά τη διάρκεια της νύχτας, μπορεί να συντελέσει στο πρόβλημα.

Τη νέα πραγματικότητα του «sleep texting» όμως παραδέχεται και ο Dr Michael Breus, κλινικός ψυχολόγος και ειδικός σε θέματα ύπνου, με βάση διάφορα που έχει ακούσει από τους ασθενείς του. Ο ίδιος πιστεύει, μάλιστα, ότι πρόκειται για ένα φαινόμενο που δεν παρατηρείται μόνο σε εφήβους, αλλά και σε ενήλικες.

Εμάς η αλήθεια είναι ότι δε μας έχει συμβεί ακόμη, αλλά, δεδομένου ότι κοιμόμαστε με το κινητό στο κομοδίνο, τίποτα δεν αποκλείεται… Πηγή: digitallife.gr

Συνέχεια»

Ο διαδικτυακός πειρασμός μειώνει την παραγωγικότητα

H πρώτη μελέτη που διαπίστωσε να υπάρχει σχέση ανάμεσα στον πειρασμό και στην παραγωγικότητα της εργασίας, όσον αφορά το διαδίκτυο, και η οποία μάλιστα προτείνει να καθιερωθούν ειδικά διαλείμματα των εργαζομένων για «σερφάρισμα», όπως αυτά για το κολατσιό!

Όχι μόνο το «σερφάρισμα» στο Ίντερνετ είναι η Νο 1 αιτία για την απώλεια παραγωγικού χρόνου στη δουλειά, κοστίζοντας δισεκατομμύρια ευρώ στις ιδιωτικές εταιρίες και στους δημόσιους οργανισμούς κάθε χρόνο, αλλά μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα διαπίστωσε ότι αρκεί απλώς ο διαδικτυακός πειρασμός για να πέσει η παραγωγικότητα των εργαζομένων.

Είναι η πρώτη μελέτη που διαπίστωσε να υπάρχει σχέση ανάμεσα στον πειρασμό και στην παραγωγικότητα της εργασίας, όσον αφορά το διαδίκτυο, και η οποία μάλιστα προτείνει να καθιερωθούν ειδικά διαλείμματα των εργαζομένων για «σερφάρισμα», όπως αυτά για το κολατσιό!

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Βερόνα στην Ιταλία, «Τζορτζ Μέισον» στις ΗΠΑ και της Κοπεγχάγης στη Δανία, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ανοικτής πρόσβασης "PLoS ONE", πραγματοποίησαν πειράματα με 60 εθελοντές. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όταν ζητείται από τους εργαζόμενους να μην χρησιμοποιούν το Ίντερνετ στη δουλειά για προσωπική χρήση τους, τότε τους βάζουν σε μεγάλο πειρασμό και σε εσωτερική σύγκρουση με τη θέλησή τους.

Τελικά η παραγωγικότητα του υπαλλήλου μειώνεται χωρίς καν να χρησιμοποιήσει το Ίντερνετ, αλλά απλώς και μόνο επειδή πασχίζει να αντισταθεί στον πειρασμό, με συνέπεια να χάνει λιγότερο ή περισσότερο την ικανότητα συγκέντρωσής του και η νοητική του δύναμη να εστιάζει εκτός των θεμάτων της δουλειάς του. Όσο πιο απαιτητική για συγκέντρωση και όσο πιο μικρά περιθώρια λάθους έχει η δουλειά ενός εργαζόμενου, τόσο πιο σημαντικός -και επικίνδυνος- μπορεί να είναι ο πειρασμός του Ίντερνετ. Αντίθετα, σε εργασίες ρουτίνας με μεγαλύτερα περιθώρια λάθους, η σημασία του διαδικτυακού πειρασμού για τη μείωση της παραγωγικότητας είναι μικρότερη.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα ευρήματά τους έχουν πρακτική εφαρμογή σε πολλά εργασιακά περιβάλλοντα. Όπως συνιστούν, οι εργοδότες δεν θα πρέπει, από τη μία, να απαγορεύουν το Ίντερνετ για προσωπική χρήση, αλλά, από την άλλη, να το αφήνουν ελεύθερα προσβάσιμο στον υπολογιστή του εργαζομένου, βάζοντάς τον έτσι σε πειρασμό. Καλύτερα, όπως υποστηρίζουν, θα ήταν είτε να απαγορεύεται τελείως η χρήση του Ιντερνετ (εφόσον αυτό είναι εφικτό με βάση τα καθήκοντα του εργαζόμενου), είτε να επιτρέπονται ειδικά διαλείμματα, όπως αυτά για φαγητό ή καφέ και τσιγάρο, όπου οι εργαζόμενοι θα μπορούν να ξεδίνουν με την ησυχία τους -και με τη συγκατάθεση του αφεντικού τους- στο διαδίκτυο. Πηγή: skai.gr

Συνέχεια»

Η ψηφιακή «ματιά του αετού»

Η αυταρέσκεια του ανθρώπου και ο κομπασμός του ότι είναι το τελειότερο δημιούργημα της πλάσης, σίγουρα έχουν να κάνουν με τον εξελικτικό θρίαμβο του εγκεφάλου του - και μόνο. Διότι, κατά τα λοιπά... ποιος άνθρωπος δεν έχει ζηλέψει την όραση του αετού; Αυτός δεν είναι άλλωστε και ο συνειρμικός λόγος που το πτηνό αυτό κυματίζει ακόμη στις σημαίες πολλών χωρών του πλανήτη;

Πώς βλέπει ο αετός
Οι πραγματικοί λόγοι που οι αετοί έχουν ως και πέντε φορές καλύτερη όραση από τον άνθρωπο είναι συγκεκριμένοι: Κατά πρώτον, οι αμφιβληστροειδείς τους είναι πολύ πιο πυκνά επικαλυμμένοι με τα φωτοευαίσθητα κύτταρα που αναγνωρίζουν τα χρώματα και που ονομάζονται κωνία. Αυτό τους παρέχει πολύ μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα, με τον τρόπο που η υψηλότερη πυκνότητα εικονοστοιχείων (pixels) αυξάνει τη διακριτική ικανότητα των φωτογραφικών μηχανών. Κατά δεύτερον, τα μάτια των αετών έχουν πολύ βαθύτερο βοθρίο (fovea) - τη δομή που επικαλύπτεται με κωνία και που βρίσκεται στο πίσω μέρος του οφθαλμού, ανιχνεύοντας το φως από το κέντρο του οπτικού πεδίου. Ενώ το βοθρίο του ανθρώπινου οφθαλμού είναι σαν κούπα τσαγιού, στον αετό ή το γεράκι μοιάζει με βαθύ πηγάδι. Αυτό επιτρέπει στα μάτια τους να λειτουργούν ως τηλεφακοί, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα μεγέθυνσης στο κέντρο του οπτικού τους πεδίου.

Πέρα από τη διακριτική και τη μεγεθυντική ικανότητα, τα μάτια των αετών βλέπουν και «πουσαρισμένα» τα χρώματα: Αφενός, τα βλέπουν όλα πιο έντονα, ώστε να διακρίνουν ακόμη και μέσα στις σκιές. Αφετέρου, βλέπουν ακόμη και το υπεριώδες φάσμα του φωτός (UV) - πράγμα που τους επιτρέπει να διακρίνουν και τις ανακλάσεις των... ούρων των λαγών σε αυτό το μήκος κύματος. Τέλος, η τοποθέτηση των ματιών των αετών σε γωνία 30 μοιρών μεταξύ τους, τους δίνει ένα σχεδόν πανοραμικό οπτικό πεδίο 340 μοιρών, ενώ το πεδίο της ανθρώπινης όρασης περιορίζεται στις 180 μοίρες. Το μόνο «μείον» των αετών είναι ότι χρειάζεται να κουνούν πιο συχνά το κεφάλι τους. Αρχικά ρίχνουν «πλάγιες ματιές», σαρώνοντας με το τηλεσκοπικό βοθρίο τους το τοπίο ώσπου να εντοπίσουν κάποιο θήραμα. Αφού το βρουν, το κοιτούν κατά μέτωπο, με στερεοσκοπική όραση ώστε να υπολογίσουν την απόσταση και να ρυθμίσουν την ταχύτητα με την οποία πρέπει να ορμήσουν στο ανυποψίαστο θύμα.

Τα καλά νέα είναι ότι αυτή η περιζήτητη όραση των αετών έγινε πλέον μηχανή ανθρώπων, μέσω της επινοητικότητας ενός Ελληνα. Τα κακά νέα είναι πως όλοι εμείς οι κοινοί θνητοί μπορούμε κάλλιστα να παίξουμε τον ρόλο του... θηράματος.

Η τεχνολογία υποκαθιστά τη φύση
Πριν από ακριβώς 100 χρόνια ο μόνος συντοπίτης μας που κατάφερε να δει τον κόσμο με τη «ματιά του αετού» ήταν ο Χρήστος Κάκαλος, που ανέβηκε πρώτος στο Πάνθεον του Ολύμπου (τον Μύτικα) στις 2 Αυγούστου 1913. Κοίταξε αριστερά και είδε όλο τον κορμό της Πίνδου ως τα Γιάννενα. Κοίταξε δεξιά και αντίκρισε και τα τρία πόδια της Χαλκιδικής να λούζονται στο αστραφτερό Αιγαίο, ως τον Αθω... Ομως στον υπόλοιπο κόσμο είχε ήδη αρχίσει η εποποιία της τεχνολογικής κατάκτησης μιας τέτοιας ματιάς. Το πρώτο βήμα έγινε με τα διπλάνα, το δεύτερο με τα ελικόπτερα, το τρίτο με τα αεριωθούμενα, το τέταρτο με τους δορυφόρους, το πέμπτο με τα «λεωφορεία του Διαστήματος». Θα μπορούσε να πει κανείς πως ο άνθρωπος κοίταξε όχι μόνον από το ύψος που πετάει ο αετός αλλά και από πολύ μακρύτερα. Ωστόσο, ποιοτικά συνεχίζαμε να υστερούμε, καθ' ότι οι φωτογραφικές μηχανές που χρησιμοποιούσαμε αιχμαλώτιζαν είτε «εικόνες τοπίου» ή «τηλεσκοπικά εστιασμένες λεπτομέρειες» - ποτέ και τα δύο ταυτόχρονα. Δηλαδή η ευελιξία του πανόπτη αετίσιου οφθαλμού ακόμη μας διέφευγε.

Συνδυάζοντας 368 φωτοαισθητήρες (αριστερά), σύμφωνα με τον κ. Ι. Αντωνιάδη (δεξιά), τέσσερις ψηφιακοί φακοί συνθέτουν την τελειότερη φωτογραφική μηχανή

Μας διέφευγε... ως εφέτος. Διότι έπειτα από πυρετώδεις δοκιμές πέντε χρόνων, τον Ιανουάριο που μας πέρασε αποκαλύφθηκε σε αμερικανικό κρατικό ντοκυμαντέρ το ψηφιακό υποκατάστατο ενός τέτοιου οφθαλμού. Οπως περιέγραψε ο εφευρέτης του και τεχνικός διευθυντής συστημάτων τηλεπισκόπησης της βρετανικής ΒΑe Systems δρ Γιάννης Αντωνιάδης (βλ. www. youtube. com/watch?feature=player _embedded&v= QGxNyaXfJsA), η χρονική πίεση της ΓΓΕΤ του Πενταγώνου (DARPA) για γρήγορο αποτέλεσμα τον έκανε να σκεφθεί την πιο απλή λύση: πήρε 368 τσιπάκια φωτογραφικών μηχανών των 5 Megapixel, από αυτά που μπαίνουν στα κινητά μας τηλέφωνα, και τα ένωσε ανά 92 σε τέσσερα καρέ. Δημιούργησε έτσι μια φωτο-κυψέλη τεσσάρων ψηφιακών τηλεφακών εστιακού βάθους 90 mm, με ευκρίνεια 1,8 Gigapixel (δισεκατομμυρίων εικονοστοιχείων). Δεδομένου ότι η τελειότερη επαγγελματική φωτογραφική μηχανή ήταν ως τώρα μια σουηδική Hasselblad των 200 Megapixel (εκατομμυρίων εικονοστοιχείων), εύκολα λες ότι ο Αντωνιάδης εννεαπλασίασε την ποιότητα της ψηφιακής μας ματιάς. Το δύσκολο είναι να περιγράψεις τι σημαίνει μια τέτοια δυνατότητα...

Ο πανόπτης Αργος
Η φωτογραφική κυψέλη που έστησε ο Αντωνιάδης επιτρέπει ταυτόχρονα τη σάρωση μεγάλης έκτασης και την εστίαση σε απίστευτα μικρή λεπτομέρεια. Για παράδειγμα, από ύψος 17.500 ποδιών (5,33 χλμ.) μπορεί να διακρίνει αντικείμενα μεγέθους 15 εκατοστών, όπως το κινητό σας τηλέφωνο, σε μια έκταση 40 τετραγωνικών χιλιομέτρων! Αν το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στην τόσο μικρή λεπτομέρεια όσο στην κίνηση οχημάτων, από ύψος 46.000 ποδιών (14 χλμ.) μπορεί να σαρώσει έκταση 220 τετραγωνικών χιλιομέτρων - έναν κύκλο διαμέτρου 17 χιλιομέτρων. Οπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Γιάννης Αντωνιάδης, μια τέτοια δυνατότητα αντιστοιχεί στο να έχεις συγκεντρωμένα πάνω από την ίδια πόλη 100 κατασκοπευτικά τηλε-αεροπλανάκια τύπου Predator.

Εκατό ήταν υποτίθεται και τα μάτια του πανόπτη Αργου της ελληνικής μυθολογίας, που φρουρούσε για λογαριασμό της Ηρας την ερωμένη του Δία Ιώ. Οπότε, ελληνοκεντρικά επόμενο ήταν να βαφτίσει ομώνυμα το σύστημά του ο Αντωνιάδης: ARGUS-IS (από το Autonomous Real-Time Ground Ubiquitous Surveillance Imaging System, που σημαίνει Πανταχού Παρόν Αυτόνομο Σύστημα Απεικονικής Επιτήρησης Εδάφους). Συνολικά, κόστισε 30 μήνες σε αυτόν να το αναπτύξει και 18,5 εκατομμύρια δολάρια στην DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency). Αν απορείτε για το χρονικό και χρηματικό ύψος του κόστους, σκεφθείτε ότι δεν πρόκειται απλά για την τελειότερη φωτογραφική μηχανή, αλλά για μια βιντεοκάμερα που υποστηρίζεται από υπολογιστικό σύστημα αντίστοιχο εκείνου της Διεύθυνσης Ασφάλειας μιας μεγαλούπολης. Kαταγράφει 12 ως 15 καρέ ανά δευτερόλεπτο και ο ενσωματωμένος επεξεργαστής της (Intel Pentium Core 2 Duo Single Board Computer) τα στέλνει στον συνεργαζόμενο Σταθμό Ελέγχου με ρυθμό 424 Gbits/sec.

Η ποσότητα των στοιχείων που «κατεβάζει» αυτός ο πανόπτης είναι τρομακτική. Γύρω στο ένα εκατομμύριο terabytes ανά ημέρα, δηλαδή το ισοδύναμο περίπου 5.000 ωρών βίντεο υψηλής ανάλυσης. Επιπλέον, το λογισμικό που υποστηρίζει τη διαχείριση αυτού του υλικού επιτρέπει τη διαμοίρασή του σε άνω των 100 διαφορετικών χρηστών ανά τον κόσμο, οι οποίοι μπορούν να ανοίγουν ακόμη και 65 «παράθυρα βίντεο» των 640x480 pixels. Οι χειριστές αυτής της ροής εικόνων μπορούν να «εγκλωβίζουν» με χρωματικά διαφοροποιημένα πλαίσια τους κινούμενους στόχους παρακολούθησης, ξεχωρίζοντας «εχθρούς» και «φίλους». Η παρακολούθηση γίνεται σε «ζωντανό χρόνο», αλλά οποτεδήποτε μπορεί να ανατρέξει κανείς σε παρελθόντα χρόνο. Ετσι, αν συμβεί κάποια ληστεία, τρομοκρατικό χτύπημα ή επίθεση από στρατιωτική μονάδα, μπορεί να δει κανείς πώς συνέβη, από πού προήλθε και πού κατέληξαν οι δράστες.

Ο τετρακέφαλος ARGUS (δεξιά) μπαίνει με τον υπολογιστή του σε πλωτήρα (αριστερά) και αγκιστρώνεται στην κοιλιά ενός τηλεκατευθυνόμενου (επάνω)

Πετάει, πετάει... ο Μεγάλος Αδελφός
Η τετρακέφαλη συσκευή λήψης του ARGUS-IS βρίσκεται τοποθετημένη σε έναν «πλωτήρα» που αγκιστρώνεται στην κοιλιά τηλεαεροπλάνου παρακολούθησης (drone στην καθομιλουμένη αγγλική). Οι όποιες δοκιμές της έγιναν στα χέρια του Πενταγώνου και της CIA, που την αξιοποίησαν κατά κόρον στο Αφγανιστάν. Τα αποτελέσματα ήταν τόσο συναρπαστικά που κατέδειξαν γρήγορα την ανάγκη για κατασκευή drone με μεγάλη αυτάρκεια πτήσης. Ετσι, στις 14 Σεπτεμβρίου 2010 η DARPA υπέγραψε σύμβαση με την Boeing για την ανάπτυξη του SolarEagle (Ηλιαετού): ένα τηλεκατευθυνόμενο ηλιακό αεροπλάνο που θα μπορεί να παραμένει εν πτήσει στα 60.000 πόδια (18.300 μέτρα) για πέντε ολόκληρα χρόνια! Το αεροσκάφος αυτό προβλέπεται να έχει ηλεκτροκινητήρες υψηλής απόδοσης, που θα φορτίζονται την ημέρα από τον ήλιο ώστε να συνεχίζουν τη νύχτα την πτήση. Για την απαιτούμενη επιφάνεια φωτοβολταϊκών τα πτερύγιά του θα έχουν μήκος 122 μέτρα έκαστο. Η πρώτη δοκιμαστική πτήση του αναμένεται το 2014. Στο μεταξύ, η ομάδα του Γιάννη Αντωνιάδη στην BAe λέγεται ότι ετοιμάζει την επόμενη έκδοση του ARGUS, που θα βλέπει ακόμη και τη νύχτα, μέσω υπέρυθρης ακτινοβολίας.

Επικοινώνησα με τον εφευρέτη ζητώντας επιβεβαίωση για το τελευταίο, αλλά και ρωτώντας τον για το πόσο συμφερότερος και αποδοτικότερος θα είναι ο συνδυασμός ARGUS-SolarEagle από τους κατασκοπευτικούς δορυφόρους. Επίσης, τον ρώτησα για το αν προβλέπεται η κατοπινή πώληση τέτοιων συστημάτων και σε τρίτες χώρες. Τέλος, μια και στο ντοκυμαντέρ εμφανιζόταν ως επίδειξη η παρακολούθηση αμερικανικής πόλης, τον ρώτησα πώς βλέπει το ενδεχόμενο να αξιοποιηθεί το ARGUS από κυβερνήσεις για την παρακολούθηση των ίδιων των πολιτών τους. Ο συμπατριώτης μας - που σπούδασε φυσικός στο Rensselaer Polytechnic Institute και πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Meryland - αρνήθηκε ευγενικά να απαντήσει. Είπε ότι «σύμφωνα με τους κανόνες που οφείλω να ακολουθώ, κάθε πληροφορία σχετιζόμενη με το ARGUS που παρέχω σε άτομα εκτός των ΗΠΑ πρέπει να εγκρίνεται από την DARPA και την εταιρεία - πράγμα συνήθως χρονοβόρο».

Ενα drone να σε φυλάει...
Τους δισταγμούς αυτούς δεν είχαν διόλου οι κατασκευαστές τηλεαεροπλάνων, οι οποίοι παρουσίασαν τα τελευταία μοντέλα τους στο Farnborough Airshow της Βρετανίας (14-15 Ιουλίου 2012). Οπως δήλωσε στο CNN ο ιδιοκτήτης της ιταλικής Alpi Aviation, πιστεύει πως «το μέλλον τους είναι πολιτικό». Τι εννοεί; «Αντί να προσλαμβάνει κανείς δέκα νυχτοφύλακες για να φυλάνε τις εγκαταστάσεις του, θα του έρχεται πολύ φθηνότερο να χρησιμοποιεί δύο τηλελικοπτεράκια που θα τα ελέγχει υπολογιστής». Πόσο φθηνότερα; Η τιμή ενός καινούργιου drone, όπως το Penguin B της αμερικανικής UAV Factory, κοστίζει 50.000 δολάρια. Ακόμη φθηνότερα προβλέπεται να κοστίζει το διαστάσεων «αγκαλιάς» αεροπλανάκι iStart της βρετανικής Blue Bear Ltd. Αλλά κι αν θέλει κανείς προϊόν στρατιωτικών προδιαγραφών, δεν έχει παρά να παζαρέψει με τους Ισραηλινούς της Elbit Systems την τιμή αγοράς ενός καλοδιατηρημένου Hermes 450, έπειτα από 50.000 ώρες πτήσης στο Αφγανιστάν... Συνολικά η καναδέζικη εταιρεία ερευνών Global Research εκτιμά πως η παγκόσμια αγορά των drone θα φθάσει ως το 2014 το ύψος των 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Χαρακτηριστικό του ενδιαφέροντος είναι το ότι έχουν ήδη καταγραφεί εκατοντάδες επιχειρήσεις ανά τον κόσμο που κατασκευάζουν τηλεκατευθυνόμενα αεροπλανάκια παρακολούθησης και κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο οδηγίες κατασκευής ακόμη και ερασιτεχνικών μοντέλων από ιδιώτες. Γιατί όχι, άλλωστε, αφού στις 6 Φεβρουαρίου 2013 παρουσιάστηκε στους καθηγητές σχολείων των ΗΠΑ ένα ισραηλινού σχεδιασμού πακέτο διδασκαλίας Μαθηματικών και Φυσικής μέσω των κινήσεων τηλελικοπτέρου και ρομποτικού βραχίονα (www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=6PBgNRN9Ms8). Η γενιά των εικόνων ήταν ίσως θέσφατο να αρχίσει να μαθαίνει και να ζει με αυτούς τους «έξυπνους», ρομποτικούς και ιπτάμενους μηχανισμούς...

Βιντεοσκοπώντας από ψηλά τα πάντα, οι χειριστές του ARGUS παρακολουθούν πολλαπλότητα στόχων ταυτόχρονα

ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΡΑΤΟΣΦΑΙΡΑ!
Η νέα εποχή παρακολούθησης
Τεχνολογικά, ο άνθρωπος του 21ου αιώνα μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος: κατασκεύασε συσκευές που πετούν ως αετοί και βλέπουν όπως αυτοί. Ομως κοινωνικά πού τον οδηγεί αυτή η πλήρης απώλεια της ιδιωτικότητας;

Το θέμα έχει αποκτήσει ιδιαίτερη επικαιρότητα στις μέρες μας, στις ΗΠΑ, καθόσον ο υποψήφιος για αρχηγός της CIA είναι ο άνθρωπος που ως σταθμάρχης της CIA στη Σαουδική Αραβία ξεκίνησε το πρόγραμμα των τηλεκτελέσεων τρομοκρατών από αέρος. Κατά την ακρόασή του από τη Γερουσία κλήθηκε να εξηγήσει τους όρους υπό τους οποίους μπορούν να τηλεκτελούνται ακόμη και αμερικανοί πολίτες... Ωστόσο προτού φθάσουμε στη δολοφονική δράση των drone και το πώς ξεχωρίζουν «τον καλό από τον κακό», υπάρχει το στάδιο της παρακολούθησης και κατά πόσον αυτή επιτρέπεται να γίνεται όχι μόνον σε εχθρική χώρα αλλά και στο έδαφος της ίδιας της χώρας που υπερασπίζονται.

Οι υπέρμαχοι των θεσμών και της δυνατότητας ενός δημοκρατικού κράτους να ελέγχει την εφαρμογή των νόμων θα τόνιζαν εύκολα ότι, όπως ακριβώς τα δικαστήρια δεν δέχονται ως πειστήρια παρανομίας μια μαγνητοφώνηση άνευ αδείας, έτσι και οι από αέρος βιντεοσκοπήσεις ιδιωτικών στιγμών θα είναι απαράδεκτες. Ομως στην περίπτωση των ΗΠΑ ο Δούρειος Ιππος έχει ήδη βρεθεί. Σύμφωνα με απόφαση των Ανωτάτου Δικαστηρίου, το 1986, η από αέρος παρακολούθηση δεν συνιστά παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν γίνεται από το ύψος δημόσιων αεροδιαδρόμων.

Αυτό σημαίνει πρακτικά πως, αφού τα ύψη πτήσεων των αεροπλάνων και ελικοπτέρων είναι «κούρσα θανάτου» για τα τηλεαεροπλανάκια, θα υποχρεώνονται να πετούν είτε μέχρι ύψος 100 μέτρων πάνω από τα σπίτια ή πάνω από το ύψος των αεροδιαδρόμων, στη στρατόσφαιρα. Για τις χαμηλές πτήσεις θα ισχύει το «παράνομες βιντεοσκοπήσεις». Για τη στρατόσφαιρα όμως, που εκτείνεται από τα 40.000 ως τα 150.000 πόδια ύψος, το πεδίο είναι ελεύθερο σε όποιον μπορεί τεχνικά και έχει τη δυνατότητα οικονομικά. Θυμίζουμε τον αναμενόμενο SunEagle της Boeing που θα μεταφέρει τον ARGUS αενάως, αλλά και τωρινά διαθέσιμα ηλιοπλάνα μεγάλου υψομέτρου, όπως το Zephyr της βρετανικής QinetiQ και το Solar Impulse που σχεδίασε και κατασκεύασε η École Polytechnique της Λωζάννης, στην Ελβετία. Ολα τα αμέτρητα αρχεία βίντεο που θα καταγράφουν τα μάτια των μελλοντικών Αργων, κρεμασμένα κάτω από τέτοια φτερά, θα είναι «νόμιμες παρακολουθήσεις»!

Πιθανώς να μη σας νοιάζει. Και πιθανότατα θα σας αρέσει το ότι κανένας διαρρήκτης δεν θα μπορεί μελλοντικά να μπει σε μαγαζί ή σπίτι χωρίς η αστυνομία να τον δει στο «replay» του ARGUS και να ακολουθήσει τα ίχνη του ως τη σύλληψή του. Αλλά το αντίτιμο θα είναι η συνειδητοποίηση της ζωής υπό συνεχή εποπτεία, μιας ζωής «χωρίς στιγμή ελευθερίας». Και αν αυτό στρώσει τον δρόμο για πλήρη εκφασισμό της δημοκρατίας... ίσως πάλι να μη σας νοιάζει. Αλλά θυμηθείτε τότε το τι δεν έχει ενσωματώσει ακόμη το ARGUS από την όραση του αετού: Στην υπεριώδη ακτινοβολία εκείνος βλέπει ακόμη και τα ίχνη του κατουρημένου λαγού. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

«Αυτοθεραπευόμενος» υπολογιστής

Το «χάος» που παρατηρείται στη Φύση χρησιμοποιεί ως «πρότυπο» και κεντρική ιδέα ένας υπολογιστής που αναπτύσσεται από το University College London (UCL) για να προβαίνει σε επισκευές πάνω στον εαυτό του και να διορθώνει προβληματικά δεδομένα.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του New Scientist, με τίτλο «Machine, heal thyself» («μηχανή, αυτοθεραπεύσου») τον πρωτοποριακό αυτό υπολογιστή, ο οποίος δεν «κρασάρει», δημιούργησαν οι Πίτερ Μπέντλεϊ και Χρήστος Σακελλαρίου. Όπως γράφει ο ίδιος ο Έλληνας ερευνητής στην ιστοσελίδα του, «τα φυσικά συστήματα παρέχουν μοναδικά παραδείγματα υπολογισμού, σε μία μορφή πολύ διαφορετική από τις σημερινές αρχιτεκτονικές υπολογιστών.

Η βιολογία επίσης παρουσιάζει δυνατότητες όπως η προσαρμογή, η αυτοθεραπεία και η αυτοοργάνωση, που γίνονται όλο και πιο επιθυμητές από την τεχνολογία…ο βασικός στόχος του ερευνητικού προγράμματος, που είναι υπό την επίβλεψη του δρος Πίτερ Μπέντλεϊ και σε συνεργασία με την Toumaz Technology Limited, είναι η διερεύνηση εφαρμογών hardware ενός ‘συστημικού’ υπολογιστή, με χαρακτηριστικά όπως η αντοχή στα προβλήματα και η ομαλή υποβάθμιση».

Στην ουσία, το μηχάνημα αυτό θα μπορούσε να συνεχίζει να λειτουργεί ακόμα και υπό συνθήκες «υποβάθμισης» λόγω διαφόρων ζημιών και προβλημάτων, καθώς μπορεί να προβαίνει σε «αυτοθεραπεία». Για παράδειγμα, στην περίπτωση ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους, θα μπορούσε να επαναπρογραμματίζεται για να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, εάν έχει δεχτεί, λ.χ, εχθρικά πυρά και έχει υποστεί ζημιές. Στον εν λόγω υπολογιστή, τα δεδομένα συνδυάζονται με «οδηγίες» πάνω στο τι μπορεί να γίνει σχετικά με αυτά: για παράδειγμα, εάν η θερμοκρασία έξω είναι πολύ υψηλή, το σύστημα «ξέρει» τι να κάνει όταν «διαπιστώνει» ότι έχει πολλή ζέστη.

Τα αποτελέσματα αυτών των υπολογισμών διαμοιράζονται σε «δεξαμενές» από ψηφιακές «οντότητες» τα αποκαλούμενα «συστήματα» (εξ ου και ο «συστημικός» υπολογιστής). Το κάθε «σύστημα» έχει τη δική του μνήμη, με δεδομένα που του επιτρέπουν να «συνεργαστεί» με άλλα, παρεμφερή συστήματα. Η λειτουργία τους καθορίζεται μέσω γεννήτριας ψευδοτυχαίων αριθμών, με στόχο τη μίμηση του «τυχαίου» που παρατηρείται στη φύση, και τα συστήματα λειτουργούν παράλληλα, όχι το ένα μετά το άλλο (program counter), όπως στους σημερινούς υπολογιστές.

Ο «συστημικός» υπολογιστής περιλαμβάνει πολλαπλά αντίγραφα των εκάστοτε «οδηγιών», έτσι ώστε εάν υπάρξει πρόβλημα σε ένα, να μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάποιο άλλο για να γίνουν οι απαραίτητες επισκευές κώδικα. Και, αντίθετα με τα «συμβατικά» συστήματα, τα οποία «κρασάρουν» όταν δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε ένα τμήματα μνήμης, ο «συστημικός» υπολογιστής συνεχίζει να λειτουργεί, καθώς το κάθε «σύστημα» έχει τη δική του μνήμη. Επί της παρούσης, η έρευνα επικεντρώνεται στο να «μάθει» ο υπολογιστής να ξαναγράφει τον δικό του κώδικα, εάν παρατηρούνται μεταβολές στο περιβάλλον του.

Σε παρεμφερές πλαίσιο κινείται και το πρόγραμμα του υπολογιστή Spinnaker, του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, με σκοπό τη δημιουργία ενός υπερυπολογιστή ενός δισεκατομμυρίου νευρώνων, που θα μιμείται τον ανθρώπινο εγκέφαλο, χρησιμοποιώντας τσιπ ARM, τα οποία χρησιμοποιούνται στα σημερινά smartphones. Πηγή: naftemporiki.gr

Συνέχεια»

Η «ξύστρα» που μετατρέπει οποιοδήποτε αντικείμενο σε… ερωτικό αξεσουάρ

Άκου να δεις τώρα τι σκέφτηκαν οι άνθρωποι. Μία συσκευή (θα μπορούσε κάποιος να την παρομοιάσει με μία… ξύστρα) που μετατρέπει οποιοδήποτε αντικείμενο επιθυμείτε σε… ερωτικό αξεσουάρ. Πρόκειται για ένα δημιούργημα του Francesco Morackini, ο οποίος αποκαλεί τη συσκευή «dildomaker».

Αναφέρει ότι είχε ως πηγή έμπνευσης γι’ αυτή μία ξύστρα από τα σχολικά του χρόνια, με τη μόνη διαφορά ότι από τη συσκευή του δεν προκύπτουν καλοσχηματισμένες μύτες μολυβιών αλλά… homemade dildos.

Το dildomaker του Morackini είναι, αυτή τη στιγμή, σε concept περίοδο, επομένως, αν επιθυμείτε να το αποκτήσετε, πρέπει να κάνετε λιγάκι υπομονή. Προς το παρόν, το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να διαβάσετε γι’ αυτό και να εμβαθύνετε στις σχετικές φωτογραφίες (ιδού και το site του, αν έχετε τέτοιες ανησυχίες). Πηγή: digitallife.gr

Συνέχεια»