Το μηχανικό ρολόι τσέπης που μπορεί να μετράει τον χρόνο σου για 1000 χρόνια

Οι Ελβετοί με τον χρόνο είναι ό,τι οι Γάλλοι για το κρασί. Το ξέρουν καλά και κάνουν θαύματα. Η Uwerk, είναι μία ωρολογοποιία που ειδικεύεται στα μηχανικά ρολόγια και το Uwerk Zeit Device 1001 είναι ένα μηχανικό θαύμα. Πρόκειται για ένα μηχανικό ρολόι τσέπης που είναι φτιαγμένο ώστε να μπορεί να δείχνει στον ιδιοκτήτη του την ώρα, αν είναι ημέρα ή νύχτα, τις ακριβείς μέρες του μήνα (ναι υπολογίζει αν ο μήνας έχει 30 ή 31 ημέρες) και ο μόνος μήνας κατά τον οποίο χρειάζεται ρύθμιση, είναι ο Φεβρουάριος που έχει 28 ημέρες.

Πέρα από τον τρομερά ιδιαίτερο τρόπο το UR 1001 δείχνει την ώρα και τις ημέρες, με ένα μεγάλο μέρος από τους δίσκους του να είναι ορατό, στο πίσω μέρος, μπορεί κανείς να μετρήσει και τα χρόνια που είναι σε λειτουργία το ρολόι, αλλά και τους αιώνες. Υπάρχει ένας μικρός δείκτης που κάνει ένα πλήρη κύκλο στα 100 χρόνια και τότε κινητοποιείται ένας μεγαλύτερος δείκτης που μετρά τους αιώνες που βρίσκεται σε λειτουργία το ρολόι. Έτσι, τα δισέγγονα ή τρισέγγονα εκείνου που αγοράζει το UR 1001 θα ξέρουν ακριβώς πόσο «παλιό» είναι αυτό το αριστούργημα που έχουν στα χέρια τους.

Και μιας και αναφερθήκαμε στο ενδεχόμενο να το αγοράσει κανείς… η τιμή του είναι στα 350000 ελβετικά φράγκα, δηλαδή, περίπου 290 χιλιάδες ευρώ. Κι αν σας φαίνεται υπερβολική η τιμή αυτή, σκεφτείτε το εξής. Πόσο πραγματικά μπορεί να αξίζει μία θαυμάσια μηχανή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για 1000 χρόνια και το μόνο που χρειάζεται να κάνει ο ιδιοκτήτης της, είναι να την κουρδίζει κάθε 39 ώρες και να την πηγαίνει για συντήρηση κάθε 5 χρόνια; (Ναι, υπάρχουν σχετικοί δείκτες πάνω στο ρολόι ΚΑΙ γι αυτά).


Πηγή: digitallife.gr
Συνέχεια»

Γιατί το τυπωμένο χαρτί υπερέχει από κάθε είδους οθόνη

Το μέσο που χρησιμοποιούμε για να διαβάσουμε επηρεάζει τον τρόπο ανάγνωσης, συνεπώς το τυπωμένο χαρτί υπερέχει από κάθε είδους οθόνη, όσον αφορά τον βαθμό που κατανοούμε και αφομοιώνουμε κείμενα, αλλά και τον χρόνο που τα θυμόμαστε. Σε αυτό το συμπέρασμα έχουν καταλήξει αρκετοί επιστήμονες με τις μελέτες τους, οι οποίες έχουν ξεκινήσει εδώ και σχεδόν μία 20ετία για να διερευνηθεί κατά πόσο υπάρχει ποιοτική διαφορά στο πώς προσλαμβάνουμε ένα κείμενο σε έντυπη μορφή και πώς σε ψηφιακή, την οποία θα διαβάσουμε σε ένα PC, ένα e-reader, μια ταμπλέτα ή ένα smartphone.

Μαζί με όλες τις παραπάνω συσκευές, η ηλεκτρονική ανάγνωση κερδίζει τα τελευταία χρόνια ολοένα μεγαλύτερη απήχηση, καθώς προσφέρει αρκετά πλεονεκτήματα. Μέσω του Ιντερνετ, για παράδειγμα, ένα e-book φτάνει αυτοστιγμεί στον παραλήπτη του, ο οποίος μπορεί να αποθηκεύσει σε ένα φορητό γκάτζετ του ολόκληρη τη βιβλιοθήκη του, ώστε να την έχει συνεχώς μαζί του. Ωστόσο, μέσα από πειράματα και συνεντεύξεις, επιστημονικές έρευνες φανερώνουν πως υπάρχει και αντίτιμο, όπως ότι η προσήλωση στην οθόνη είναι δυσκολότερη απ’ ό,τι στο χαρτί. Παράλληλα, η δυσκολία να «χαρτογραφήσει» κανείς ένα απόσπασμα μέσα σε ένα e-book αφήνει υπόνοιες πως υπονομεύει τη μνήμη.

Ηλεκτρονικό ξεφύλλισμα

Εξάλλου, σύμφωνα με μελέτες, πολλοί αναγνώστες επιλέγουν την ηλεκτρονική μορφή για κείμενα για τα οποία θέλουν απλώς να «πάρουν μια ιδέα», και την έντυπη για όσα θέλουν να κατανοήσουν. Ετσι, σε έρευνα το 2011 στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν, η πλειονότητα των φοιτητών που συμμετείχαν απάντησαν πως τυπώνουν τα άρθρα που σκοπεύουν να διαβάσουν προσεκτικά, τα οποία θα επιλέξουν αφού πρώτα «ρίξουν μια ματιά» στις online περιλήψεις δεκάδων δημοσιεύσεων. Το ίδιο έδειξε και έρευνα το 2003 στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικό, όπου το 80% των φοιτητών απάντησε πάλι πως εκτυπώνει τα κείμενα που θέλει να «καταλάβει σε βάθος».

Αν και διαισθητική, αυτή η προτίμηση φαίνεται να οφείλεται στο γεγονός ότι, συγκριτικά με την οθόνη, η ανάγνωση ενός εντύπου είναι πιο διεξοδική και επομένως εντυπώνεται καλύτερα στη μνήμη. Συγκεκριμένα, πείραμα το 2011 σε δύο ομάδες εθελοντών που είχαν να διαβάσουν το ίδιο κείμενο, οι μισοί σε υπολογιστή και οι μισοί στο χαρτί, έδειξε πως οι δεύτεροι αφιέρωσαν περισσότερο χρόνο, διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας συγκεκριμένα αποσπάσματα, με συνέπεια να πετύχουν καλύτερα αποτελέσματα στα τεστ που προέβλεπε η διαδικασία. Ακόμη όμως κι αν ο επιτρεπόμενος χρόνος δεν διαφέρει για τους εθελοντές, όπως έγινε σε πείραμα το 2003 στο βρετανικό πανεπιστήμιο του Leicester, περισσότεροι φοιτητές που είχαν διαβάσει το κείμενο σε έντυπη μορφή απάντησαν πως «γνώρισαν» και όχι απλώς «θυμούνταν» τις απαντήσεις.

Ο «χάρτης» του βιβλίου

Με βάση επιστήμονες σαν τον Σουηδό πειραματικό ψυχολόγο Erik Wastlund από το πανεπιστήμιο Karlstad, μια βασική αιτία για τις ποσοτικά και ποιοτικά καλύτερες επιδόσεις είναι πως οι οθόνες LCD των PC, των smartphone και των tablet εκπέμπουν φως. Επομένως, κουράζουν τα μάτια μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα και ατονεί η προσοχή του χρήστη. Από αυτή την άποψη φαίνεται να ξεχωρίζουν τα e-reader, οι οθόνες των οποίων αντανακλούν το εξωτερικό φως όπως και το συμβατικό χαρτί. Ωστόσο, άλλοι ειδικοί εκτιμούν, πως ανεξάρτητα από το είδος της συσκευής, μια ακόμη παρενέργεια των ψηφιακών κειμένων είναι πως η κάθε επιμέρους παράγραφος δεν έχει χαρακτηριστική «τοπογραφία» όπως στα συμβατικά έντυπα, με συνέπεια το «αποτύπωμά» της στη μνήμη να εξασθενεί πιο γρήγορα.

Αυτό είναι ένα από τα επιχειρήματα της Abigail J. Sellen στο βιβλίο που έγραψε μαζί με τον Richard H. R. Harper το 2001 και στο οποίο υποστηρίζει πως είναι μύθος η ιδέα ότι στα γραφεία του μέλλοντος δεν θα υπάρχει ίχνος χαρτιού («The Myth of the Paperless Office»). Με διδακτορικό στις γνωσιακές επιστήμες, η Sellen εργάζεται στο Ερευνητικό Κέντρο της Microsoft στο Cambridge και υποστηρίζει πως, όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο, δημιουργούμε έναν νοητικό χάρτη του. Στον χάρτη εντάσσονται τα συγκεκριμένα αποσπάσματα με βάση την οπτική εικόνα του σημείου στη σελίδα όπου βρίσκονται, αλλά και τη «χωροθέτησή» τους μέσα σε όλη την πλοκή του κειμένου, την οποία αντιλαμβάνεται ασυναίσθητα ο αναγνώστης, από το πάχος των σελίδων απλώς κρατώντας το βιβλίο. Με αυτό τον τρόπο, κάθε απόσπασμα κατανοείται βαθύτερα και μπορεί να ανακληθεί από τη μνήμη. Πηγή: kathimerini.gr
Συνέχεια»

Σπίτι από τον εκτυπωτή!

Μια ολλανδική αρχιτεκτονική εταιρεία άρχισε την προσπάθειά της να κατασκευάσει στο 'Αμστερνταμ ένα ολόκληρο σπίτι τα μέρη του οποίου θα έχουν όλα εκτυπωθεί από έναν τρισδιάστατο εκτυπωτή. Αν το καταφέρει, θα πρόκειται για μια παγκόσμια πρωτιά. Το σπίτι ανεγείρεται δίπλα σε ένα κανάλι της πόλης από την τοπική εταιρεία DUS Architects, η οποία, σύμφωνα με το New Scientist, χρησιμοποιεί τον 3D-εκτυπωτή «The KamerMaker" («κατασκευαστής δωματίων» στα ολλανδικά), ο οποίος είναι τοποθετημένος μέσα σε ένα εγκαταλειμένο ναυτιλιακό εμπορευματοκιβώτιο ύψους έξι μέτρων.

Το μηχάνημα λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο όπως ένας επιτραπέζιος τρισδιάστατος εκτυπωτής, αλλά σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, εκτυπώνοντας με διαδοχικά στρώματα τα μέρη που έχουν προηγουμένως σχεδιαστεί σε έναν υπολογιστή.

Ήδη οι περίεργοι περαστικοί μπορούν να πληρώσουν εισιτήριο δυόμισι ευρώ για να παρακολουθήσουν από κοντά το «χτίσιμο» - και παράλληλα να βοηθήσουν στην χρηματοδότησή του.

Κάθε δωμάτιο θα εκτυπωθεί ξεχωριστά και μετά το ένα δωμάτιο θα τοποθετηθεί πάνω ή δίπλα στο άλλο - όπως γίνεται με τα τουβλάκια «λέγκο». Το σπίτι, όταν -και αν- ολοκληρωθεί, εντός τριετίας με βάση τον αρχικό προγραμματισμό, θα μοιάζει εξωτερικά με ένα τυπικό παραδοσιακό ολλανδικό σπίτι των καναλιών.

Το κτίριο θα είναι ανοικτό για επισκέψεις στο κοινό ως μουσείο σχεδιασμού και τα 12 δωμάτιά του θα είναι αφιερωμένα σε διαφορετικά είδη τρισδιάστατης οικοδομικής εκτύπωσης.

Μέχρι τότε όμως, όπως δήλωσε ο Στέφεν Έρβιν του Εργαστηρίου Κατασκευών του Χάρβαρντ, θα πρέπει να αποδειχτεί ότι όλα θα πάνε καλά στην πορεία.

«Πράγματα που δουλεύουν θαυμάσια στον υπολογιστή ή στο εργαστήριο, ξαφνικά δεν δουλεύουν καθόλου καλά όταν γίνονται σε μεγαλύτερη κλίμακα» όπως είπε. Πηγή: real.gr
Συνέχεια»

Πλήρης αποκατάσταση προσώπου με τρισδιάστατο εκτυπωτή πέτυχαν Βρετανοί γιατροί

Βρετανοί γιατροί χρησιμοποίησαν τα αναγκαία εμφυτεύματα, που εκτύπωσαν σε τρισδιάστατο εκτυπωτή, για να αποκαταστήσουν το πρόσωπο ενός ασθενούς που είχε υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς και παραμόρφωση, μετά από ένα ατύχημα με τη μοτοσικλέτα του. Είναι ένας από τους πρώτους ασθενείς στον κόσμο, στον οποίο γίνεται εφαρμογή της νέας επαναστατικής χειρουργικής, με τη χρήση αποκλειστικά εκτυπωμένων μερών.

Οπως αναφέρει το AMΠΕ, η επέμβαση, με επικεφαλής τον γναθοπροσωποχειρουργό Άντριαν Σούγκαρ, σύμφωνα με το BBC, έγινε στο νοσοκομείο Μόριστον του Σουάνσι της Ουαλίας στον 29χρονο Στέφεν Πάουερ από το Κάρντιφ, ο οποίος, παρόλο που φορούσε κράνος, υπέστη πολλαπλά τραύματα στο σοβαρό τροχαίο που έγινε το 2012, στα μάγουλά του, το σαγόνι, τη μύτη και το κρανίο του.

Οι γιατροί χρειάστηκε να σπάσουν ξανά τα οστά τού προσώπου του, προτού προχωρήσουν στην ανάπλαση- εκτύπωση του νέου προσώπου του. Όπως είπε ο Στέφεν Πάουερ, η επέμβαση «του άλλαξε τη ζωή», καθώς μέχρι τότε έπρεπε να φορά καπέλο και γυαλιά για να κρύβει τα τραύματά του.

Η ιατρική ομάδα χρησιμοποίησε τομογραφίες για να σχεδιάσει και στη συνέχεια για να εκτυπώσει ένα συμμετρικό τρισδιάστατο μοντέλο του κρανίου του ασθενούς. Στη συνέχεια, εκτύπωσε επίσης όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα που χρειάζονταν για τη σύνδεση των οστών, καθώς και τα αναγκαία εμφυτεύματα από τιτάνιο.

Η τρισδιάστατη εκτύπωση κερδίζει συνεχώς έδαφος σε διάφορα πεδία, μεταξύ των οποίων και στην ιατρική. Όπως είπε ο Άντριαν Σούγκαρ, «χάρη στην εκτύπωση, τα αποτελέσματα ήταν ασύγκριτα με οτιδήποτε είχε γίνει στο παρελθόν. Η εκτύπωση μας επιτρέπει να είμαστε πολύ πιο ακριβείς και όχι να μαντεύουμε όπως παλιά».

Η όλη διαδικασία, που διήρκεσε οκτώ ώρες στο χειρουργείο, αποτελούσε έργο του ουαλικού Κέντρου Εφαρμοσμένων Αναπλαστικών Τεχνολογιών στην Χειρουργική, που έχει προκύψει από τη συνεργασία της Μονάδας Γναθοπροσωποχειρουργικής του νοσοκομείου Μόριστον του Σουάνσι και του Μητροπολιτικού Πανεπιστημίου του Κάρντιφ.

Το επόμενο βήμα αναμένεται να είναι η ευρύτερη χρησιμοποίηση της νέας τεχνολογίας στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας, πράγμα που θα συμβεί στο μέτρο που το κόστος της πέφτει σταδιακά. Πηγή: iefimerida.gr
Συνέχεια»

Αλεξίσφαιρο δέρμα από ιστό αράχνης

Προγράμματα που αποσκοπούν στην ανάπτυξη προηγμένων εξωσκελετών τύπου «Iron Man» για χρήση από στρατιώτες και εργαζομένους στη βιομηχανία υπάρχουν εδώ και καιρό, με χαρακτηριστικό το πρόγραμμα «TALOS». Ωστόσο, μία ολλανδή καλλιτέχνις επέλεξε να κινηθεί σε διαφορετική κατεύθυνση, βγαλμένη απευθείας μέσα από «κυβερνοπάνκ» ιστορίες και μυθιστορήματα του Ουίλιαμ Γκίμπσον: την ανάπτυξη ενός αλεξίσφαιρου δέρματος για ανθρώπους.





Σε συνέντευξή της στο Reuters η Τζαλίλα Εσαΐντι αναφέρει ότι η ιδέα της ήρθε το 2001 όταν διάβασε ένα άρθρο για διαγονιδιακές κατσίκες, το γάλα των οποίων περιείχε ιστό αράχνης, με σκοπό την παραγωγή του σε μεγάλες ποσότητες για τη δημιουργία αλεξίσφαιρων γιλέκων. «Και σκέφτηκα, γιατί να δημιουργήσουμε ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο και όχι έναν αλεξίσφαιρο άνθρωπο;» σημειώνει.


Το εγχείρημα ξεκίνησε ως καλλιτεχνικό project, ωστόσο η Εσαΐνιτι συνεργάστηκε με τον μοριακό βιολόγο Αμπντοελουαχέμπ Ελ Γκαλμπζουρί του LUMC (Leids Universitair Medisch Centrum) για την παραγωγή του τεχνητού δέρματος, το οποίο είναι τρεις φορές δυνατότερο από το Κέβλαρ και μπορεί να σταματήσει μία σφαίρα η οποία πετά στο 50% της κανονικής της ταχύτητας. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Ελ Γκαλμπζουρί, στο πείραμα «το δέρμα είχε μόνο τέσσερα στρώματα ιστού…οπότε πιστεύουμε ότι αν φτιάξουμε ένα μοντέλο δέρματος με 33 στρώματα, θα μπορούμε σίγουρα να σταματήσουμε μια σφαίρα».


Το όνομα του προγράμματος είναι 2.6g 329m/s (στάνταρ επίδοσης για αλεξίσφαιρα γιλέκα). Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του project, «ο ιστός αράχνης είναι πολύ ισχυρότερος σχετικά από το ατσάλι, και μπορεί να παραχθεί από ανθρώπινο πλάσμα…εάν το ανθρώπινο δέρμα μπορούσε να τον παράξει, τότε θα ήταν προστατευμένο από σφαίρες;».

Στο πλαίσιό του, η Εσαΐντι επιθυμεί να «εξερευνήσει τα κοινωνικά, πολιτικά, ηθικά και πολιτιστικά ζητήματα σχετικά με την ασφάλεια σε έναν κόσμο με πρόσβαση στις νέες βιοτεχνολογίες». Τέτοια θέματα προκύπτουν, όπως σημειώνεται, στη βάση της αρχαίας ανθρώπινης επιθυμίας να είναι κάποιος άτρωτος. «Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Αχιλλέας ήταν άτρωτος παντού εκτός από τη φτέρνα του. Μήπως στο κοντινό μέλλον, χάρη στη βιοτεχνολογία, δεν θα απαιτείται να είμαστε απόγονοι θεών για να έχουμε τέτοια χαρακτηριστικά;». Πηγή: naftemporiki.gr
Συνέχεια»

Πόσα megapixels είναι η ανάλυση του ανθρώπινου ματιού;

Έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν ότι ο αριθμός των megapixels δεν αρκεί από μόνος του για να κριθεί μια κάμερα καλύτερη από μια άλλη, ωστόσο (και δυστυχώς), ο μέσος καταναλωτής έμαθε να κοιτά πρώτα εκεί. Παρόλα αυτά, όλοι μας γνωρίζουμε ότι καμία κάμερα δεν μπορεί να αιχμαλωτίσει την εικόνα όπως την βλέπει στην πραγματικότητα το ανθρώπινο μάτι (τουλάχιστον μέχρι σήμερα) και τότε τίθεται το ερώτημα: Πόσα megapixels διαθέτει ο αισθητήρας του ανθρώπινου ματιού; Η απάντηση είναι 576MP, αλλά η ανάλυση της ομάδας Vsauce είναι αρκετά ενδιαφέρουσα!


Πηγή: techgear.gr
Συνέχεια»

"Ορμόνη αγάπης" εναντίον νευρικής ανορεξίας

Η λεγόμενη «ορμόνη της αγάπης» ωκυτοκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά για τη θεραπεία της νευρικής ανορεξίας, σύμφωνα με δύο νέες επιστημονικές έρευνες, μια βρετανική και μια νοτιοκορεατική. Η πρώτη μελέτη, με επικεφαλής την καθηγήτρια Τζάνετ Τρέζουρ του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής του King’s College του Λονδίνου, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ψυχονευροενδοκρινολογίας "Psychoneuroendocrinology", σύμφωνα με το BBC, δείχνει ότι χάρη στην ωκυτοκίνη είναι δυνατό να επηρεαστούν θετικά οι ανορεξικοί άνθρωποι απέναντι στο φαγητό.

Από νευρική ανορεξία πάσχουν περίπου 1 στα 150 νεανικής ηλικίας κορίτσια και, στη χειρότερη μορφή της, πέρα από την μεγάλη απώλεια βάρους, μπορεί να οδηγήσει στην αυτοκτονία. Επίσης, η διαταραχή αυξάνει τις ψυχολογικές δυσκολίες των ασθενών, το άγχος, την υπερευαισθησία και τα αρνητικά συναισθήματά τους, με αποτέλεσμα συχνά να οδηγεί στην κοινωνική απομόνωση.

Η ωκυτοκίνη, που φυσιολογικά εκκρίνεται μετά τον τοκετό και κατά τον θηλασμό (για την ανάπτυξη του συναισθηματικού δεσμού μητέρας - παιδιού), καθώς και στη διάρκεια του σεξ και των ώριμων συναισθηματικών δεσμών μεταξύ των ανθρώπων, έχει αρχίσει να δοκιμάζεται ως συνθετικό προϊόν για τη θεραπεία διαφόρων ψυχικών διαταραχών, ενώ έχει ήδη αποδειχτεί ότι μειώνει την κοινωνική απομόνωση των ατόμων με αυτισμό.

Στη νέα μελέτη, 31 ανορεξικοί ασθενείς και 33 υγιείς (για λόγους σύγκρισης) πήραν είτε μια δόση της ορμόνης μέσω ρινικού σπρέι, είτε εικονικό φάρμακο (πλασέμπο). Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να δουν εικόνες φαγητών (με πολλές ή λίγες θερμίδες) και σωμάτων (παχουλών και αδύνατων). Όπως διαπιστώθηκε, οι ανορεξικοί που είχαν πάρει την ωκυτοκίνη, εμφάνισαν λιγότερο αρνητικές αντιδράσεις απέναντι στις τροφές με πολλές θερμίδες και στα παχουλά σώματα.

Παρόμοια θετικά συμπεράσματα για την ορμόνη εξήχθησαν και από τη δεύτερη κορεατική μελέτη, με τη συμμετοχή των ίδιων ατόμων και με επικεφαλής την καθηγήτρια Γιουλ-Ρι Κιμ του Πανεπιστημίου της Σεούλ, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "PLoS One". Πηγή: nooz.gr
Συνέχεια»

Έλυσαν το μυστήριο του γυναικείου οργασμού

Είναι μια διαμάχη που κρατάει από την εποχή του Ζίγκμουντ Φρόιντ: μπορούν οι γυναίκες να έχουν οργασμό μόνο με διέγερση του κόλπου ή πάντοτε συνυπάρχει διέγερση της κλειτορίδας; Σε μια προσπάθεια να δώσουν επιστημονική απάντηση στο αιώνιο ερώτημα, ο γάλλοι γυναικολόγοι είδαν το θέμα από την πλευρά της φυσιολογίας και της ανατομίας.

Χρησιμοποιώντας ειδικό μηχάνημα υπερήχων οι ειδικοί κατάφεραν να μετρήσουν τις μικρές αλλαγές που γίνονται στη συγκέντρωση του αίματος στα οργανίδια του κόλπου κατά τη διάρκεια της εξωτερικής (κλειτοριδικής) και της εσωτερικής (κολπικής) διέγερσης.

Οι ειδικοί αποκάλυψαν ότι η διέγερση της εξωτερικής επιφάνειας της κλειτορίδας δεν οδηγεί και σε διέγερση της ρίζας της, η οποία βρίσκεται εσωτερικά στη βάσης της κλειτορίδας. Ωστόσο η διέγερση του κόλπου εμπλέκει στη διαδικασία της και τη διέγερση τόσο της ρίζας της κλειτορίδας όσο και της επιφάνειάς της, δηλαδή του εξωτερικού μέρους της.
Και αυτό το γεγονός, σύμφωνα με τους επιστήμονες, μαρτυρά ότι το σενάριο των δύο οργασμών είναι πραγματικό, αλλά λίγο διαφορετικό από ό,τι ήταν γνωστό μέχρι σήμερα.

Οι ειδικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι με βάση τα ευρήματα της συγκεκριμένης μελέτης δεν υπάρχει κολπικός και κλειτοριδικός οργασμός, αλλά τα δύο είδη του οργασμού προέρχονται μόνο από την κλειτορίδα, είτε από τη βάση της είτε από τη ρίζα της, που βρίσκεται λίγο πιο βαθιά στον κόλπο.

Βάσει του συμπεράσματος αυτού αποδεικνύεται και μύθος, ανατομικά τουλάχιστον, ότι το μεγάλο πέος είναι αυτό που προκαλεί τον οργασμό, καθώς σύμφωνα με τα νέα δεδομένα και τα δύο είδη οργασμού μπορούν να διεγερθούν μόλις στα 8 εκατοστά από την είσοδο του κόλπου. Πηγή: tanea.gr
Συνέχεια»

«Σοκολατοχαπάκια» για την υγεία της καρδιάς

Μπορεί να μην είναι εξίσου απολαυστικό με το να τρώει κάποιος μια πλάκα σοκολάτας, ωστόσο η λήψη… χαπιών που θα κλείνουν μέσα τους όλα τα καλά της μαύρης σοκολάτας χωρίς τα «κακά» παρελκόμενα (βλέπε ζάχαρη και λιπαρά) ίσως αποδειχθεί σωτήρια ενάντια στα καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια. Και τώρα μια νέα μελέτη ξεκινά προκειμένου να ανακαλυφθεί αν τα «σοκολατοχαπάκια» μπορούν να προστατεύσουν το καρδιαγγειακό σύστημα.

Τεράστιες ποσότητες θρεπτικών συστατικών σε ένα χάπι

Τα «σοκολατοχαπάκια» περιέχουν θρεπτικά συστατικά σε τόσο μεγάλες ποσότητες ώστε χρειάζεται να καταναλώσει κάποιος ατελείωτες σοκολάτες ώστε να λάβει τις αντίστοιχες. Στη νέα μελέτη στην οποία θα διερευνηθεί η επίδραση των…νόστιμων χαπιών στην καρδιά θα περιληφθούν 18.000 άνδρες και γυναίκες από τις ΗΠΑ.

«Οι άνθρωποι τρώνε σοκολάτα επειδή τους αρέσει και όχι επειδή πιστεύουν ότι είναι καλή για την υγεία τους. Η ιδέα της μελέτης μας είναι να κατανοήσουμε αν υπάρχουν οφέλη για την υγεία από τα συστατικά της σοκολάτας χωρίς τη ζάχαρη και τα λιπαρά που αυτή περιέχει και δεν ωφελούν την υγεία» ανέφερε η δρ ΤζοΑν Μάνσον, επικεφαλής του Τμήματος Προληπτικής Ιατρικής στο Νοσοκομείο Brigham and Women’s στη Βοστόνη.

Η συγκεκριμένη μελέτη θα είναι η μεγαλύτερη που θα εξετάσει την επίδραση των φλαβονολών του κακάο στην ανθρώπινη υγεία. Μέχρι σήμερα, μικρότερες μελέτες έχουν δείξει ότι οι φλαβονόλες του κακάο βελτιώνουν την αρτηριακή πίεση, τα επίπεδα χοληστερόλης, την ανοχή στην ινσουλίνη, την υγεία των αρτηριών και άλλους δείκτες υγείας.

Μελέτη και για την επίδραση των πολυβιταμινών

Ένα δεύτερο σκέλος της μελέτης θα διερευνήσει την επίδραση των πολυβιταμινών στην πρόληψη του καρκίνου. Προηγούμενες μελέτες επί του θέματος είχαν δείξει ότι υπάρχει κάποιο όφελος, αλλά στο σύνολό τους περιελάμβαναν μεγαλύτερους σε ηλικία άνδρες που είχαν (ασυνήθιστα για τα χρόνια τους) καλή υγεία. Ετσι οι επιστήμονες επιθυμούν τώρα να δουν αν οι πολυβιταμίνες μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καρκίνου σε έναν ευρύτερο πληθυσμό.

Η μελέτη θα χρηματοδοτηθεί από το Εθνικό Ινστιτούτο για την Καρδιά, τους Πνεύμονες και το Αίμα (ένα εκ των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ) καθώς και από την εταιρεία Mars, που φτιάχνει γνωστά προϊόντα με σοκολάτα όπως τα M&M και τα Snicker. Η εταιρεία έχει πατεντάρει μια μέθοδο η οποία επιτρέπει την εξαγωγή φλαβονολών από το κακάο σε υψηλές συγκεντρώσεις και την εισαγωγή τους σε κάψουλες. Τόσο η Mars όσο και κάποιες άλλες εταιρείες πωλούν ήδη κάψουλες που περιέχουν εκχύλισμα από κακάο, ωστόσο οι φλαβονόλες βρίσκονται σε πολύ μικρότερες ποσότητες από εκείνες που θα χρησιμοποιηθούν στη νέα μελέτη – σημειώνεται ότι οι σοκολάτες του εμπορίου περιέχουν ακόμα μικρότερες ποσότητες. «Δεν μπορεί κάποιος να λάβει τις προστατευτικές φλαβονόλες από τις περισσότερες σοκολάτες που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Και αυτό διότι συχνά αυτές καταστρέφονται κατά την επεξεργασία των προϊόντων» σημείωσε η δρ Μάνσον η οποία θα ηγηθεί της μελέτης μαζί με τον Χάουαρντ Σέσο, επίσης από το Νοσοκομείο Brigham and Women’s καθώς και με συναδέλφους της από το Ερευνητικό Κέντρο Fred Hutchinson για τον Καρκίνο στο Σιάτλ.

Πώς θα διεξαχθούν οι δοκιμές

Οι συμμετέχοντες θα λάβουν είτε εικονικό χάπι είτε δύο κάψουλες με φλαβονόλες του κακάο ημερησίως επί τέσσερα έτη – θα πρόκειται για μια διπλή, τυφλή δοκιμή, στην οποία ούτε οι εθελοντές ούτε οι ειδικοί θα γνωρίζουν τι παίρνει ποιος. Οι κάψουλες είναι άγευστες, είπε η Μάνσον, η οποία τις δοκίμασε και η ίδια.

Στο δεύτερο σκέλος της μελέτης οι εθελοντές θα λαμβάνουν είτε εικονικές κάψουλες πολυβιταμινών είτε πραγματικές κάψουλες με πλήθος βιταμινών και θρεπτικών στοιχείων σε ημερήσια βάση.

Η δρ Μάνσον είναι επικεφαλής και σε μια άλλη μελέτη με κρατική χρηματοδότηση η οποία διερευνά την επίδραση της βιταμίνης D σε 26.000 άνδρες και γυναίκες. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης αναμένονται σε τρία έτη. Όπως σημειώνει η ειδικός μεγάλη μερίδα του πληθυσμού λατρεύει τα συμπληρώματα βιταμινών, ωστόσο αυτά δεν πρέπει να λαμβάνονται προτού δοκιμαστούν ενδελεχώς. «Το περισσότερο δεν είναι απαραίτητα και καλύτερο» τόνισε η δρ Μάνσον και κατέληξε συμπληρώνοντας ότι μελέτες έχουν δείξει πως πολλά υποσχόμενα θρεπτικά συστατικά κάνουν αναπάντεχο κακό στον οργανισμό. Πηγή: tovima.gr
Συνέχεια»

Ερευνητές δημιούργησαν σύστημα που μας δείχνει τη λειτουργία του εγκεφάλου σε πραγματικό χρόνο!

Ερευνητές από τρία διαφορετικά τμήματα του University of California δημιούργησαν ένα εντυπωσιακό σύστημα που παρουσιάζει τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου σε πραγματικό χρόνο!

Πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος [Video]
 
Ουσιαστικά δημιούργησαν ένα ακριβέστατο τρισδιάστατο μοντέλο του εγκεφάλου, το οποίο επικοινωνεί με τον χρήστη μέσω της συσκευής ΗΕΓ (ηλεκτροεγκεφαλογράφημα) και εμφανίζει σε πραγματικό χρόνο (με διαφορετικό χρώμα) ποιες περιοχές είναι ενεργές, με ποια ένταση και που υπάρχει ανταλλαγή πληροφορίας (με φωτεινούς παλμούς) ανάλογα με τη δραστηριότητα του χρήστη!

Human Brain Project: Προσομοίωση του ανθρώπινου εγκεφάλου με υπερυπολογιστή [Video]


Πηγή: techgear.gr
Συνέχεια»

Μόνιμη απώλεια εγκεφαλικών κυττάρων ενδέχεται να προκαλεί η χρόνια έλλειψη ύπνου

Η χρόνια έλλειψη ύπνου λόγω αϋπνίας ή νυχτερινής εργασίας πιθανώς να είναι πιο σοβαρή από ό,τι θεωρούσαν ως τώρα οι επιστήμονες, καθώς, όπως έδειξαν πειράματα με ζώα, προκαλεί μια μόνιμη απώλεια εγκεφαλικών κυττάρων, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Είναι η πρώτη φορά που μια μελέτη διαπιστώνει άμεσα ότι ο χαμένος ύπνος μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή εγκεφαλικού ιστού. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί πλέον, είναι κατά πόσο η ζημιά αυτή είναι όντως μη ανατρέψιμη και στους ανθρώπους, κάτι για το οποίο θα χρειαστούν περαιτέρω έρευνες.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ζίγκριντ Βίζεϊ του Κέντρου Ύπνου και Κιρκαδιανής Νευροβιολογίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης "Journal of Neuroscience", σύμφωνα με το BBC, διαπίστωσαν ότι η παρατεταμένη έλλειψη ύπνου σε ποντίκια είχε ως συνέπεια να πεθάνει το 25% περίπου ορισμένων κυττάρων του εγκεφάλου τους.

Αν κάτι ανάλογο ισχύει και για τους ανθρώπους, τότε ίσως, σύμφωνα με τους ερευνητές, να είναι τελικά μάταιο να προσπαθεί κανείς να αναπληρώσει τον χαμένο ύπνο - αφού η ζημιά μπορεί να είναι μη αναστρέψιμη. Οι αμερικανοί επιστήμονες ελπίζουν πάντως ότι κάποια ημέρα θα είναι δυνατό να αναπτυχθεί ένα φάρμακο που θα προστατεύει τον εγκέφαλο από τις παρενέργειες του ανεπαρκούς ύπνου.

Οι ερευνητές φρόντισαν ώστε το πείραμα να προσομοιάζει με τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι. Μετά από αρκετές μέρες αϋπνίας, παρόμοιες με αυτές όσων εργάζονται σε νυχτερινές βάρδιες, τα πειραματόζωα είχαν χάσει περίπου το ένα τέταρτο μιας κατηγορίας νευρώνων (εγκεφαλικών κυττάρων), που εμπλέκονται στο να διατηρούν τον εγκέφαλο σε εγρήγορση.

Η Ζίγκριντ Βίζεϊ δήλωσε ότι το επόμενο βήμα θα είναι να εξεταστούν μετά θάνατον οι εγκέφαλοι εργαζομένων σε νυχτερινές βάρδιες, για να διαπιστωθεί αν παρατηρείται κάτι ανάλογο και σε αυτούς. Πηγή: kathimerini.gr
Συνέχεια»

Έρχονται τα βιονικά φυτά με νανοσωματίδια

Τα πρώτα βήματα στην «νανοβιονική των φυτών» έκαναν Αμερικανοί επιστήμονες οι οποίοι δημιούργησαν βιονικά φυτά τα οποία θα μπορούν να εκτελούν κατά πολύ βελτιωμένη φωτοσύνθεση. Τα φυτά .... σάιμποργκ έχουν ενσωματωμένα στα κύτταρά τους νανοσωματίδια και νανοσωλήνες με τα οποία μπορούν να αυξήσουν κατά πολύ την ενεργειακή αποδοτικότητα των φυτών κατά την μετατροπή της ηλιακής ακτινοβολίας.

Επιπλέον, παρά το γεγονός ότι για τις πρακτικές εφαρμογές θα χρειαστούν ακόμη αρκετά χρόνια, το νέο αυτό επίτευγμα μπορεί να ανοίξει το δρόμο για μια νέα κατηγορία υβριδικών βιονικών υλικών (χρήση σε κινητά τηλέφωνα, κτίρια κ.α.) που θα αναπτύσσονται και θα αποκαθιστούν μόνα τους τις όποιες βλάβες τους.
Επιπλέον, κάποτε μπορεί τα ίδια τα δέντρα να λειτουργούν ως κεραίες κινητής τηλεφωνίας.

Τη σχετική δημοσίευση, όπως αναφέρει το ΣΚΑΪ, έκαναν χημικοί μηχανικοί και βιολόγοι με επικεφαλής τον καθηγητή χημικής μηχανικής Μάικλ Στράνο του Πανεπιστημίου ΜΙΤ.

Στο κείμενό τους υποστηρίζουν ότι κατάφεραν να αυξήσουν κατά τουλάχιστον 30% την ικανότητα των φυτών να απορροφούν ηλιακή ενέργεια, εισάγοντας νανοσωλήνες άνθρακα στους χλωροπλάστες, δηλαδή, τα μικρά όργανα μέσα στα φυτικά κύτταρα όπου λαμβάνει χώρα η φωτοσύνθεση. Επιπλέον, ενσωματώνοντας στα φυτά ένα διαφορετικό είδος νανοσωλήνων άνθρακα, τα τροποποίησαν έτσι ώστε να είναι σε θέση να ανιχνεύουν αέριους ρύπους, όπως το οξείδιο του αζώτου, που εκλύεται από τις εξατμίσεις.

Τα βιονικά φυτά με πιο αποδοτική φωτοσύνθεση θα είναι πολύ πιο χρήσιμα για την παραγωγή τροφίμων και βιοκαυσίμων, θα απελευθερώνουν περισσότερο οξυγόνο στον περιβάλλοντα ανοικτό ή κλειστό χώρο, ενώ θα έχουν νέες ιδιότητες, αφού θα μπορούν να δρουν σε πραγματικό χρόνο ως περιβαλλοντικά «ραντάρ» στον αέρα και στο έδαφος, ως βιοχημικοί ανιχνευτές επικίνδυνων χημικών αερίων (όπως το σαρίν) ή εκρηκτικών ουσιών όπως η τρινιτροτολουόλη (ΤΝΤ), καθώς και βιολογικών τοξινών (βακτηρίων, μυκήτων κ.α.).

Οι ερευνητές, ήδη εργάζονται για να ενσωματώσουν στα φυτά όχι μόνο νανοσωματίδια, αλλά ολόκληρες μικροσκοπικές ηλεκτρονικές συσκευές και νανο-υλικά όπως το γραφένιο. «Οι δυνατότητες είναι πραγματικά ατελείωτες», δήλωσε ο Μάικλ Στράνο και τόνισε ότι «το απώτερο όραμα είναι η χρήση των φυτών ως μια ευρεία τεχνολογική πλατφόρμα». Πηγή: iefimerida.gr
Συνέχεια»

Δεκαέξι μη επανδρωμένοι εξερευνητές των ωκεανών

Δεκαέξι μη επανδρωμένα υποβρύχια αναλαμβάνουν να εξερευνήσουν τους ωκεανούς του κόσμου, στο πλαίσιο της αποστολής Challenger Glider του Rutgers University, σε συνεργασία με την Iridium Communications. Τα μήκους 2,2 μέτρων σκάφη θα διασχίσουν 128.000 χιλιόμετρα στις πέντε «λεκάνες» των ωκεανών, φέροντας εξοπλισμό για τη μελέτη των ισχυρότερων ρευμάτων – στην ουσία πρόκειται για υποβρύχια «ανεμόπτερα» (gliders), τα οποία θα βασίζονται στα ρεύματα για την κίνησή τους, σε ταχύτητες περίπου 35 χιλιομέτρων την ημέρα.

Στην αποστολή θα μπορούν να συμμετέχουν και άλλοι φορείς από όλο τον κόσμο, με δικά τους αντίστοιχα σκάφη, συνεισφέροντας τα δικά τους δεδομένα. Οι πληροφορίες που θα συγκεντρωθούν θα βοηθήσουν στην ανάλυση της «συμπεριφοράς» των ρευμάτων και στον έλεγχο της αξιοπιστίας των μοντέλων που χρησιμοποιούνται πάνω στο αντικείμενο αυτή τη στιγμή. Τα δεδομένα που συλλέγονται θα μεταδίδονται στα κέντρα ελέγχου της αποστολής μέσω δορυφόρων της Iridium, κάθε φορά που ένα υποβρύχιο αναδύεται.

Η αποστολή, που ξεκινά αυτό τον μήνα στο πλαίσιο της Oceanology International Conference στο Λονδίνο, θα διαρκέσει ως τον Μάρτιο του 2016. Σημειώνεται ότι το όλο εγχείρημα αποτελεί μία συμβολική «επανάληψη» της ερευνητικής αποστολής του HMS Challenger το 1872. To κάθε σκάφος (Teledyne Webb-Slocum) αναμένεται να διανύσει 6.000 – 8.000 χιλιόμετρα.

«Η υγεία των ωκεανών μας είναι στα αλήθεια ένδειξη της υγείας του πλανήτη μας, και η Challenger Glider Mission θα παρέχει το είδος δεδομένων υψηλής ανάλυσης που χρειάζονται οι ερευνητές για να αξιολογήσουν την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι ωκεανοί» δήλωσε ο Ντέιβιντ Γουΐγκλσγουορθ, ανώτερο στέλεχος της Iridium. Πηγή: naftemporiki.gr
Συνέχεια»

Στο φως από το... Διάστημα αρχαία ναυάγια

Αρχαιότητες για αιώνες κρυμμένες έως και 50 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας θα προσπαθήσει να φέρει στο φως από το... Διάστημα ένα νέο ευρωπαϊκό πρόγραμμα με συντονιστή την ελληνική εταιρεία Planetek Hellas και χρηματοδότηση από τον Εκτελεστικό Οργανισμό Ερευνας (REA) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Στόχος του προγράμματος είναι η δημιουργία μιας τεχνολογίας που, με τη βοήθεια πληροφοριών από υπάρχοντες δορυφόρους, θα μπορεί να εντοπίζει βυθισμένους αρχαίους οικισμούς και ναυάγια. Ετσι, μαζί με 11 επιχειρήσεις και φορείς από το εξωτερικό, οι επιστήμονες της Planetek θα ελέγξουν ποιο είδος δορυφορικών δεδομένων είναι κατάλληλο γι’ αυτό τον σκοπό, ενώ θα αναπτύξουν επίσης το λογισμικό επεξεργασίας τους.

«Το πρότζεκτ ξεκίνησε τον Ιανουάριο και στόχος είναι σε 27 μήνες η τεχνολογία να είναι έτοιμη να χρησιμοποιηθεί από μια αρχαιολογική υπηρεσία, για να ερευνήσει θαλάσσιες εκτάσεις στις οποίες εκτιμά πως μπορεί να υπάρξουν ευρήματα» λέει στην «Κ» ο Στέλιος Μπολλάνος, διευθυντής της Planetek. Με δεδομένο ότι αυτή τη στιγμή οι αρχαιολόγοι δεν έχουν στη διάθεσή τους κανένα ανάλογο εργαλείο, η μόνη επιλογή που έχουν στα χέρια τους είναι οι αποστολές δυτών.

«Επομένως, αν πάρουμε ως παράδειγμα τη χώρα μας, σήμερα οι αρμόδιες υπηρεσίες αναγκαστικά περιορίζουν τις έρευνές τους σε ένα μικρό μέρος από τα 16.000 χιλιόμετρα των ελληνικών ακτογραμμών», προσθέτει. Αντίθετα, «επιστρατεύοντας» τους δορυφόρους που κινούνται γύρω από τη Γη, το πρόγραμμα θα επιχειρήσει να δημιουργήσει μια τεχνολογία που θα υποκαθιστά όσο το δυνατόν περισσότερο την αποστολή δυτών, για να κάνει την ίδια δουλειά σε λιγότερο χρόνο και με μικρότερο κόστος. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι αρχαιολογικές έρευνες θα γίνονται σε μεγαλύτερες περιοχές, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες να βρεθεί στις ελληνικές θάλασσες σπάνιος ιστορικός πλούτος, άγνωστος έως τώρα.

«Οι κατηγορίες δεδομένων που θα χρησιμοποιηθούν είναι οπτικές απεικονίσεις, εικόνες ραντάρ (SAR), αλλά και ο συνδυασμός τους» σημειώνει ο διευθυντής της εταιρείας. Οι επιστήμονες θα αναπτύξουν ειδικούς αλγόριθμους που θα αναλύουν τα δεδομένα, αναζητώντας για χαρακτηριστικά τα οποία να υποδηλώνουν πως, κάτω από το νερό, βρίσκονται «κρυμμένα» ναυάγια και αρχαίοι οικισμοί. «Για να ελέγξουμε κατά πόσο το λογισμικό που θα προκύψει λειτουργεί στην πράξη, θα χρησιμοποιήσουμε δύο θαλάσσιες περιοχές, μία στις δυτικές ακτές της Σικελίας και μία στις δυτικές ακτές του νότιου Παγασητικού, οι οποίες είναι γνωστές για την καταγεγραμμένη ύπαρξη τόσο αρχαίων ναυαγίων όσο και αρχαίων βυθισμένων οικισμών» συμπληρώνει ο κ. Μπολλάνος.

Αν και είναι η πρώτη φορά που η Planetek θα εξετάσει τη δυνατότητα εντοπισμού αντικειμένων σε βάθος έως και 50 μέτρα, οι ερευνητές της έχουν ήδη αναπτύξει ανάλογες τεχνολογίες που από δορυφορικά δεδομένα μπορούν να χαρτογραφήσουν τον πυθμένα για βάθη μέχρι και 25 μέτρα. Αλλωστε, η εμπειρία που έχει η εταιρεία στις δορυφορικές εφαρμογές για την παρακολούθηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος ήταν ένας λόγος που ο Εκτελεστικός Οργανισμός Ερευνας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποφάσισε να συμπεριλάβει το πρόγραμμα στα 6 πρότζεκτ που θα χρηματοδοτήσει, από τις 67 προτάσεις που είχαν υποβληθεί συνολικά.

Τα θαλάσσια λιβάδια της Μεσογείου

Εκτός από τον Εκτελεστικό Οργανισμό Ερευνας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Planetek έχει χρηματοδοτηθεί επίσης από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA) μέσα από 9 ερευνητικά προγράμματα, 4 από τα οποία «τρέχουν» αυτή τη στιγμή. «Τα προγράμματα αυτά αποτέλεσαν το έναυσμα για να αποκτήσουμε σημαντική τεχνογνωσία στις δορυφορικές εφαρμογές για την παρακολούθηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος», τονίζει ο διευθυντής της εταιρείας.

Για παράδειγμα, αν σήμερα η Planetek έχει στο ενεργητικό της τεχνολογίες που μπορούν να «δουν» και να χαρακτηρίσουν από δορυφορικές εικόνες τον θαλάσσιο πυθμένα, σε βάθος έως 25 μέτρα, αυτό οφείλεται σε δύο έργα της ESA, μέσω των οποίων η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία της ανέθεσε να βρει μια μέθοδο για να χαρτογραφηθεί η θαλάσσια Ποσειδωνία. Η Ποσειδωνία είναι υδρόβια βλάστηση που σχηματίζει λιβάδια, τα οποία παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο για το οικοσύστημα της Μεσογείου, με συνέπεια να προστατεύεται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. «Για να μπορεί να εφαρμοσθεί η νομοθεσία, η οποία π.χ. απαγορεύει την εγκατάσταση ιχθυοκαλλιεργειών, έπρεπε να δημιουργηθούν χάρτες που να υποδεικνύουν τις περιοχές όπου υπάρχουν αυτά τα λιβάδια», επισημαίνει ο κ. Μπολλάνος.

Το αγκάθι του ευτροφισμού

Η εταιρεία έχει δημιουργήσει επίσης λογισμικό που, πάλι με τη βοήθεια δορυφορικών εικόνων, παρέχει στοιχεία για τον ευτροφισμό των ελληνικών θαλασσών. Το λογισμικό δημιουργήθηκε στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας για την παρακολούθηση του βαθμού ευτροφισμού που παρατηρείται σε όλα τα ευρωπαϊκά ύδατα και τα στοιχεία που προσδιορίζει είναι η περιεκτικότητα του νερού σε χλωροφύλλη, η επιφανειακή θερμοκρασία και η διαύγεια.

Παράλληλα, στο τεύχος του περασμένου Ιανουαρίου, το μηνιαίο αμερικανικό περιοδικό τεχνολογίας Popular Science αναφέρθηκε στο C-Wams, ένα πρότζεκτ που συμμετέχει η Planetek Hellas και το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη, με σκοπό τη δορυφορική παρακολούθηση στις παράκτιες περιοχές των Αραβικών Εμιράτων της «ερυθράς παλίρροιας», δηλαδή της εμφάνισης μεγάλων συγκεντρώσεων φυτοπλαγκτού.

Η έγκαιρη προειδοποίηση για μια «ερυθρά παλίρροια» που πλησιάζει δίνει τη δυνατότητα στις αρχές να προστατεύσουν τα εργοστάσια αφαλάτωσης, αφού το φυτοπλαγκτόν μπορεί να καταστρέψει τα φίλτρα τους. Στην περιοχή υπάρχουν μερικά από τα μεγαλύτερα εργοστάσια αφαλάτωσης στον κόσμο, αφού μόνο στο Ντουμπάι παράγουν ετησίως 435 δισ. λίτρα πόσιμου νερού, καλύπτοντας τις ανάγκες 550.000 ανθρώπων.

Σε εξέλιξη βρίσκεται επίσης ένα ακόμη πρόγραμμα για λογαριασμό της ESA, η αξιοποίηση των δορυφόρων για τον έλεγχο περιπτώσεων ανεξέλεγκτης διάθεσης απορριμμάτων. «Ενα χαρακτηριστικό πρόβλημα στο οποίο στοχεύουμε να δώσουμε λύση είναι τα “νεκροταφεία πλοίων”, δηλαδή η παράνομη εγκατάλειψη “γερασμένων” εμπορικών σκαφών από τους ιδιοκτήτες τους σε περιοχές του αναπτυσσόμενου κόσμου. Ετσι, θέλουμε να δημιουργήσουμε μια δορυφορική υπηρεσία που θα διευκολύνει το έργο των διεθνών αρχών (π.χ. της Ιντερπόλ), που έχουν αναλάβει να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο».

Eλληνική διαστημική τεχνολογία

Η Planetek Hellas είναι ένα παράδειγμα από τις 20 περίπου εταιρείες διαστημικών εφαρμογών που από το 2005, όταν η χώρα μας έγινε επίσημα μέλος της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ESA), άρχισαν να κάνουν τα πρώτα «βήματά» τους στο Διάστημα, μέσα από προγράμματα της ESA. «Αν και πολλές χώρες της Ευρώπης έχουν διαστημική βιομηχανία που μετρά δεκαετίες “ζωής”, οι ελληνικές επιχειρήσεις μέσα σε λιγότερο από 10 χρόνια κατάφεραν να αναπτύξουν τεχνολογίες Διαστήματος, τόσο σε hardware όσο και σε λογισμικό, οι οποίες είναι διεθνώς καινοτόμες» λέει ο κ. Μπολλάνος από την Planetek Hellas. Το 2012, μαζί με ερευνητικά κέντρα από ελληνικά πανεπιστήμια, οι επιχειρήσεις αυτές ίδρυσαν το si-Cluster, τον εθνικό Συνεργατικό Σχηματισμό Διαστημικών Τεχνολογιών και Εφαρμογών. Ο Σχηματισμός τελεί σήμερα υπό τη διαχείριση του Corallia, ενώ για να γίνει πραγματικότητα σημαντικό ρόλο έπαιξε η Γενική Γραμματεία Ερευνας και Τεχνολογίας, η οποία συγχρηματοδοτεί την προσπάθεια. Πηγή: kathimerini.gr
Συνέχεια»

Τι σημαίνει η ανακάλυψη βαρυτικών κυμάτων

Η χθεσινή ανακοίνωση του κέντρου αστρονομίας του Χάρβαρντ περί ανακάλυψης βαρυτικών κυμάτων και επιβεβαίωσης της θεωρίας του κοσμικού πληθωρισμού ήταν μια από τις πιο σημαντικές επιστημονικές ανακαλύψεις των τελευταίων δεκαετιών και ήρθε έπειτα από μακροχρόνια και συλλογική προσπάθεια. Τι ήταν όμως αυτό που την κάνει τόσο σημαίνουσα; Για να γίνει κατανοητή η σημασία της, θα χρειαστεί να επεξηγηθούν μερικές έννοιες που δε βρίσκονται στο καθημερινό λεξιλόγιο.

Η Μεγάλη Έκρηξη

Η γνώσεις μας στην κοσμολογία αναπτύχθηκαν ραγδαία τον τελευταίο αιώνα. Είναι ενδεικτικό το γεγονός πως στις αρχές του 20ου αιώνα δε γνωρίζαμε πως υπήρχαν άλλοι γαλαξίες πέρα από το δικό μας. Στο πρώτο τέταρτο του προηγούμενου αιώνα έγινε γνωστό πως όχι μόνο υπάρχουν πολλοί άλλοι γαλαξίες αλλά και πως απομακρύνονται μεταξύ τους, ένα φαινόμενο που ονομάζεται διαστολή του Σύμπαντος και το οποίο ανέτρεψε την εικόνα ενός σταθερού, αιώνιου και αμετάβλητου Σύμπαντος.

Κάνοντας την αναγωγή προς τα πίσω, θα υπέθετε κανείς βάσιμα πως το Σύμπαν στο παρελθόν ήταν ολοένα και πιο πυκνό. Σύμφωνα με τις αστρονομικές παρατηρήσεις αλλά και τις θεωρητικές προβλέψεις, πιστεύουμε πως πριν από περίπου 13.8 δισεκατομμύρια χρόνια το Σύμπαν ήταν συμπυκνωμένο σε ένα σημείο άπειρης πυκνότητας, από το οποίο προέκυψε αυτό που ονομάζουμε Μεγάλη Έκρηξη. Οι φυσικές θεωρίες καταρρέουν τη στιγμή της γέννησης του Σύμπαντος, αλλά οι επιστήμονες εστιάζουν στις αμέσως επόμενες στιγμές οι οποίες ήταν καθοριστικές για τη μορφή που έχει το Σύμπαν σήμερα.



Ο κοσμικός πληθωρισμός

Το μοντέλο της Μεγάλης Έκρηξης δίνει αρκετές απαντήσεις για το Σύμπαν, αφήνει όμως μία σειρά από αναπάντητα ερωτήματα: γιατί το Σύμπαν είναι τόσο ομοιογενές και ισότροπο (δείχνει ίδιο σε όποιο κατεύθυνση και εάν κοιτάξουμε, σε όποιο σημείο και εάν βρεθούμε), γιατί το Σύμπαν είναι τόσο εκπληκτικά ρυθμισμένο ώστε να είναι επίπεδο (από όλες τις πιθανές τιμές, φαίνεται πως η πυκνότητά του ισορροπεί με απίστευτη ακρίβεια σε μία συγκεκριμένη τιμή που συνεπάγεται ένα Σύμπαν που περιγράφεται από την ευκλείδεια γεωμετρία) κ.ά.

Τα ερωτήματα αυτά διευθετεί με κομψό τρόπο η ιδέα του κοσμικού πληθωρισμού. Σύμφωνα με αυτή, σύντομα μετά τη Μεγάλη Έκρηξη (δε γνωρίζουμε ακριβώς πότε, αλλά περίπου 10-35 δευτερόλεπτα μετά), το Σύμπαν επεκτάθηκε εκθετικά, για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, εξαιτίας της παρουσίας ενός πεδίου. Η ακριβής μορφή του πεδίου πληθωρισμού δεν είναι γνωστή, καθώς υπάρχουν πολλά διαφορετικά μοντέλα τα οποία μπορούμε να διαχωρίσουμε ανάλογα με τις προβλέψεις τους, και για το λόγο αυτό επιστημονικές ανακαλύψεις όπως η χθεσινή είναι πολύ χρήσιμες.

Γενική Σχετικότητα και βαρυτικά κύματα

Η «γλώσσα» με την οποία περιγράφεται η σύγχρονη Κοσμολογία είναι η θεωρία της Γενικής Σχετικότητας, που επινόησε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν στο πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα. Είναι μία θεωρία βαρύτητας, και καθώς η βαρύτητα αν και η ασθενέστερη από τις δυνάμεις, είναι η επικρατέστερη στις μεγάλες αποστάσεις (η ύλη είναι κατά βάση ηλεκτρικά ουδέτερη, ενώ οι πυρηνικές δυνάμεις έχουν μικρή εμβέλεια), μέσω αυτής περιγράφεται η εξέλιξη του Σύμπαντος.



Τα βαρυτικά κύματα είναι μία πρόβλεψη της θεωρίας, η οποία όμως δεν είχε επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τον Γενική θεωρία της Σχετικότητας η βαρύτητα είναι συσχετισμένη με την παραμόρφωση της γεωμετρίας του χωροχρόνου η οποία προκαλείται από την παρουσία μάζας ή ενέργειας -είναι στην ουσία το ίδιο πράγμα. Η παραμόρφωση αυτή διαδίδεται με τη μορφή κυμάτων τα οποία είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν αφού προέρχονται από μία ασθενή δύναμη.

Ακτινοβολία υποβάθρου και πόλωση

Η κυριότερη απόδειξη για τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, είναι η λεγόμενη ακτινοβολία υποβάθρου, το φως δηλαδή που συνεχίζει να εκπέμπεται ακόμη και σήμερα, ως απόηχος της γέννησης του Σύμπαντος. Καθώς πρόκειται για φως (χαμηλής συχνότητας, αφού η μεσολάβηση 13.8 δισεκατομμυρίων ετών το έχουν «παγώσει»), φανερώνει την ιδιότητα της πόλωσης. Η πόλωση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας μπορεί να είναι πολλών ειδών, που αποκαλούνται τρόποι.

Αυτό που ανίχνευσαν οι επιστήμονες του πειράματος ΒICEP (Background Imaging of Cosmic Extragalactic Polarization) ήταν ένα συγκεκριμένο τρόπο πόλωσης στην ακτινοβολία υποβάθρου, που ονομάζεται τρόπος Β. Αυτός ο τρόπος αποτελεί μία «υπογραφή» της επίδρασης των βαρυτικών κυμάτων του πρώιμου Σύμπαντος, η οποία συνέβη διότι τα βαρυτικά κύματα πιέζουν το χώρο και το χρόνο καθώς διαδίδονται, και αυτή η συμπίεση δημιουργεί ένα μοτίβο για τη διαδιδόμενη ακτινοβολία. Εδώ εισάγεται και η έννοια του πληθωρισμού, αφού η ανακάλυψη αποτελεί πρόβλεψη της συγκεκριμένης θεωρίας. Το σημείο αυτό είναι ευαίσθητο μάλιστα, διότι ανοίγει ένα παράθυρο συμβατότητας μεταξύ της Γενικής Σχετικότητας (μιας κλασικής θεωρίας) με τη κβαντική μηχανική, κάτι που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης φυσικής.

H χθεσινή ανακάλυψη είναι λοιπόν σημαντική για μία πληθώρα από λόγους και πρόκειται να ανοίξει το δρόμο για νέες έρευνες. Καταρχάς αποτελεί την επιβεβαίωση μίας εκ των βασικών προβλέψεων της θεωρίας του κοσμικού πληθωρισμού και συνεπώς και της ίδιας της θεωρίας, ενώ δίνει και τη δυνατότητα στους επιστήμονες για ένα νέο τρόπο μελέτης του Σύμπαντος μέσω των βαρυτικών κυμάτων. Πηγή: naftemporiki.gr
Συνέχεια»

Mυστηριώδη ανθρωπογενή αέρια καταστρέφουν το όζον

Οι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας τέσσερα άγνωστα έως τώρα και, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, νέα ανθρωπογενή αέρια, τα οποία συμβάλλουν στην καταστροφή του όζοντος. Πρόκειται για τρεις χλωροφθοράνθρακες (CFCs) και έναν υδροχλωροφθοράνθρακα (HCFC), η προέλευση των οποίων είναι άγνωστη προς το παρόν.

Θεωρείται σχεδόν σίγουρο ότι η πηγή τους είναι κάποιες χημικές βιομηχανίες στο βόρειο ημισφαίριο, αλλά είναι ακόμη άγνωστο αν η παραγωγή τους παραβαίνει τη διεθνή περιβαλλοντική νομοθεσία ή γίνεται με βάση κάποιο «παραθυράκι» των κανονισμών του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ.

Οι ερευνητές από διάφορες χώρες, με επικεφαλής τον δρα Γιοχάνες Λάουμπε της Σχολής Περιβαλλοντικών Επιστημών του Πανεπιστημίου East Anglia, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών "Nature Geoscience", σύμφωνα με το BBC, το πρακτορείο Ρόιτερ και το "New Scientist", δήλωσαν ότι «αυτά τα αέρια δεν υπήρχαν στην ατμόσφαιρα καθόλου έως τη δεκαετία του '60, πράγμα που δείχνει ότι είναι ανθρωπογενή».

Τα αέρια έχουν τις ονομασίες CFC-112, CFC-112a, CFC-113a και HCFC-133a. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μέχρι σήμερα πάνω από 74.000 τόννοι αυτών των τεσσάρων νέων αερίων έχουν απελευθερωθεί. Δύο από αυτά εμφανίζουν σημαντική τάση συσσώρευσης στην ατμόσφαιρα (το πιο ανησυχητικό από τα τέσσερα είναι το CFC-113a, που αυξάνεται με τον πιο ταχύ ρυθμό).

Η ανακάλυψη έγινε, όταν οι ερευνητές σύγκριναν σημερινά δείγματα αέρα με αέρα που είχε παγιδευτεί στους πολικούς πάγους, οι οποίοι αποτελούν ένα ιστορικό «αρχείο» των μεταβολών στην ατμόσφαιρα. Επίσης έκαναν συγκρίσεις δειγμάτων αέρα μεταξύ 1978 και 2012 στην απομονωμένη Τασμανία, που δεν έχει ατμοσφαιρική ρύπανση.

Οι χλωροφθοράνθρακες, που εφευρέθηκαν στον μεσοπόλεμο και βρήκαν ευρείες πρακτικές εφαρμογές (στα ψυγεία, στα κλιματιστικά, στα σπρέι κ.α.), είναι χημικές αέριες ουσίες που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος πάνω από τις πολικές περιοχές, προκαλώντας ιδίως την «τρύπα» πάνω από την Ανταρκτική, η οποία για πρώτη φορά είχε ανακαλυφθεί το 1985. Οι εκπομπές τους είχαν φθάσει στο ύψος-ρεκόρ του ενός εκατομμυρίου τόννων ετησίως.

Το διεθνές Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ (1987) και οι έλεγχοι που τέθηκαν στην παραγωγή αυτών των ουσιών από το τέλος της δεκαετίας του ΄80, επέτρεψαν να βελτιωθεί η κατάσταση διεθνώς. Όμως, αν και το 2010 υπήρξε σχεδόν καθολική απαγόρευση αυτών των ουσιών, υπάρχουν ακόμα «παραθυράκια» στη διεθνή νομοθεσία, τα οποία επιτρέπουν την παραγωγή χλωροφθορανθράκων για κάποιες περιπτώσεις που έχουν εξαιρεθεί.

«Η ανίχνευση αυτών των τεσσάρων νέων αερίων είναι πολύ ανησυχητική, επειδή θα συμβάλουν στην καταστροφή του στρώματος του όζοντος. Δεν γνωρίζουμε από πού εκπέμπονται αυτά τα αέρια και αυτό είναι κάτι που πρέπει να διερευνηθεί», δήλωσε ο Λάουμπε. Οι πιθανές πηγές προέλευσης είναι η χρήση χημικών ουσιών για την παραγωγή εντομοκτόνων και η χρήση διαλυτικών ουσιών για τον καθαρισμό εξαρτημάτων από τις βιομηχανίες ηλεκτρονικών.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, «οι τρεις χλωροφθοράνθρακες καταστρέφονται πολύ αργά στην ατμόσφαιρα, έτσι ακόμα κι αν επρόκειτο να σταματήσουν αμέσως οι εκπομπές τους, θα συνεχίσουν να παραμένουν στην ατμόσφαιρα για πολλές δεκαετίες ακόμη».

Το στρώμα του όζοντος, σε ύψος 15 έως 30 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια της Γης, παίζει ζωτικό ρόλο στην προστασία από τις επικίνδυνες για την υγεία υπεριώδεις ηλιακές ακτίνες, οι οποίες προκαλούν καρκίνο του δέρματος και καταρράκτη στα μάτια στους ανθρώπους, καθώς και προβλήματα αναπαραγωγής στα ζώα.

'Αλλοι επιστήμονες επεσήμαναν πως -προς το παρόν τουλάχιστον- οι συγκεντρώσεις των τεσσάρων νέων αερίων στην ατμόσφαιρα είναι μικρές (κάτω του 1% των εκπομπών προ του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ) και δεν αποτελούν πηγή άμεσης ανησυχίας. Όμως, όπως είπε, ο καθηγητής Πιρς Φόρστερ του Πανεπιστημίου του Λιντς, δείχνουν ότι «η καταστροφή του όζοντος δεν είναι χθεσινή ιστορία».

Σύμφωνα με τους ερευνητές, πέρα από την καταστροφή του όζοντος, τα τέσσερα νέα αέρια πιθανότατα λειτουργούν και ως «αέρια του θερμοκηπίου», επιδεινώνοντας την κλιματική αλλαγή. Τέλος, δεν απέκλεισαν η ανακάλυψή τους να είναι μόνο η «κορυφή του παγόβουνου» και να ανιχνευθούν και άλλα άγνωστα ως τώρα παρόμοια αέρια. Πηγή: nooz.gr
Συνέχεια»

Τελικά, τι είναι η πραγματικότητα; Δείτε μια ενδιαφέρουσα εξήγηση

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι είναι τελικά η πραγματικότητα; Ακόμη και αν δεν έχετε μπει σε τέτοιου είδους φιλοσοφικές αναζητήσεις, σίγουρα καταλαβαίνετε ότι η πραγματικότητα που βιώνει ο καθένας μας μπορεί να είναι τελείως διαφορετική. Για παράδειγμα, ένας ψυχικά ασθενής ή εθισμένος σε ναρκωτικές ουσίες αντιλαμβάνεται τον κόσμο πολύ διαφορετικά σε σύγκριση με έναν (λέμε τώρα…) φυσιολογικό άνθρωπο.

Από επιστημονικής πλευράς, όμως, η πραγματικότητα πρέπει να αναζητηθεί με άλλον τρόπο και το NewScientist κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα προσπάθεια να την εξηγήσει “βουτώντας” στα πιο θεμελιώδη στοιχεία του Σύμπαντος. Αξίζει να το παρακολουθήσετε (τα Αγγλικά του είναι αρκετά καθαρά και εύκολα, αλλά μπορείτε να ενεργοποιήσετε και captions).

Πάντως, ο Hegel έλεγε ότι “το νοητό είναι πραγματικό και το πραγματικό, αληθινό” (άντε βγάλε άκρη…)


Πηγή: techgear.gr
Συνέχεια»

Ο πλανήτης Χ παραμένει “φάντασμα”

Κανένα στοιχείο δεν αποδεικνύει την ύπαρξη του Πλανήτη Χ, στις παρυφές του ηλιακού μας συστήματος, παρά τις ενδελεχείς παρατηρήσεις των διαστημικών τηλεσκοπίων της NASA. Ο πλανήτης που υποτίθεται ότι βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, “κρυμμένος” πίσω από την τροχιά του πιο απόμακρου πλανήτη τους ηλιακού μας συστήματος, τον Πλούτωνα, έχει δώσει λαβή για διάφορες καταστροφολογικές θεωρίες που προμηνύουν την Ημέρα της Κρίσης.

Στο ίδιο μήκος κύματος με το Τέλος του Κόσμου που προέβλεπαν οι Μάγια για την 21η Δεκεμβρίου 2012, ο Πλανήτης Χ θα δημιουργούσε μα σύγκρουση εντός του ηλιακού μας συστήματος, η οποία θα προκαλούσε μια κατάσταση πλήρους βαρυτικής ανισορροπίας που με τη σειρά της θα πυροδοτούσε μια ηλιακή καταιγίδα που θα κατέστρεφε τη Γη.

Ορισμένοι συνομωσιολόγοι φτάνουν στο σημείο να υποστηρίξουν ότι ο Πλανήτης Χ είναι ο φανταστικός πλανήτης Νιμπίρου, ο οποίος κατοικείται από τους Αννουνάκι, μια εξωγήινη φυλή που θα διεκδικήσει τη Γη.

—Τι υποστηρίζει η επιστήμη

Παρά τις ανοησίες περί Ημέρας της Κρίσης, οι προσπάθειες ανακάλυψης του Πλανήτη Χ έχουν ρεαλιστική επιστημονική βάση.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο αμερικανός αστρονόμος Πέρσιβαλ Λόουελ πρότεινε την ύπαρξη ενός τέτοιου ουρανίου σώματος για να εξηγήσει ορισμένες δυσεξήγητες ιδιοτυπίες της τροχιάς του πλανήτη Ουρανού.

Ορισμένοι αστρονόμοι θεώρησαν ότι ο Πλούτωνας, που ανακαλύφθηκε το 1930, ήταν ο μυστηριώδης πλανήτης.

Ωστόσο, ο Πλούτωνας διαπιστώθηκε τελικά ότι δεν είχε αρκετά μεγάλη μάζα για να εξηγεί τις τροχιακές ανωμαλίες των εξώτερων πλανητών.

—Το τελευταίο επεισόδιο

Στην τελευταία μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση
Astrophysical Journal και που βασίζεται σε δεδομένα από το υπέρυθρο διαστημικό τηλεσκόπιο WISE αναφέρεται ότι δεν υπάρχει αντικείμενο στο μέγεθος του Κρόνου ή μεγαλύτερο σε απόσταση μέχρι 10.000 αστρονομικές μονάδες.

Το στοιχείο αυτό αποκλείει την ύπαρξη του Πλανήτη Χ.

Οι επιστήμονες της NASA μελέτησαν δεδομένα από παρατηρήσεις του συνόλου του ουράνιου θόλου μεταξύ 2010 και 2011. Συγκεκριμένα, εξέτασαν τα 750 εκατομμύρια αντικείμενα που είχε παρατηρήσει το τηλεσκόπιο -άστρα, γαλαξίες, αστεροειδείς κλπ- και αναζήτησαν αντικείμενα που είχαν μετακινηθεί κοντύτερα στη Γη από την πρώτη σάρωση μέχρι τη δεύτερη.

Σημειώνεται ότι μια αστρονομική μονάδα (AU) ισούται με τη μέση απόσταση Γης-Ήλιου, περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Ο Πλούτωνας βρίσκεται σε απόσταση περίπου 40 AU από τον Ήλιο.

—Η δεύτερη θεωρία

Αποκλείστηκε επίσης το ενδεχόμενο ο Πλανήτης Χ να είναι στην πραγματικότητα ένας “καφέ νάνος”, συνοδό άστρο του Ήλιου που βρίσκεται στο κέντρο του ηλιακού μας συστήματος.

Υποτίθεται ότι ένα τέτοιο άστρο θα διατάρασσε τις τροχιές των αστεροειδών κατευθύνοντάς τους προς τη Γη.

Η ανακάλυψη του “Γκρεμού του Κούιπερ” μιας περιοχής όπου καταγράφεται απότομη πτώση σωμάτων από τη Ζώνη του Κούιπερ – πρόκειται για ένα μεγάλο σύνολο μικρών σωμάτων στην περιοχή του εξώτερου Ηλιακού Συστήματος- στην περιοχή πίσω από τον Πλούτωνα υποτίθεται ότι υποστήριζε αυτή την άποψη.

Επίσης, γεωλογικά δεδομένα συνδέουν τη μαζική εξαφάνιση ειδών από τη Γη με συγκρούσεις με κομήτες. Θα μπορούσε ένα μακρινό ουράνιο σώμα σε τροχιά γύρω από τον ήλιο να στέλνει κομήτες στη Γη σε περιοδική βάση;

“Το εξώτερο ηλιακό σύστημα δεν περιέχει κανέναν μεγάλο πλανήτη αερίου είτε μικρό συνοδό άστρο” δήλωσε ο Κέβιν Λούμαν του Κέντρου Εξωπλανητών και Κατοικήσιμων Κόσμων του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια.

Σημειώνεται ότι το υπέρυθρο διαστημικό τηλεσκόπιο WISE τέθηκε σε κατάσταση αναμονής το 2011. Το 2013 ενεργοποιήθηκε εκ νέου και μετονομάστηκε
NEOWISE προκειμένου να αναλάβει να βοηθήσει τη NASA στον εντοπισμό δυνητικά επικίνδυνων αστεροειδών. Πηγή: econews.gr
Συνέχεια»

«Ανελκυστήρας» προς τη Σελήνη και αερόπλοιο για την εξερεύνηση της Αφροδίτης

Ο διαστημικός «ανελκυστήρας» είναι ένα από τα πιο παλαιά όνειρα της επιστημονικής φαντασίας, ωστόσο το ενδεχόμενο πραγματικής κατασκευής του έχει αρχίσει να εξετάζεται εδώ και χρόνια, καθώς θα διευκόλυνε πολύ τη δραστηριότητα στο Διάστημα. Στην περίπτωση του LiftPort Group (Σιάτλ), ένα τέτοιο concept κατασκευής εξετάζεται για την μεταφορά φορτίων από και προς τη Σελήνη.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του space.com, ένα τέτοιο πρόγραμμα θα αξιοποιούσε υπάρχουσα τεχνολογία και θα βασιζόταν σε απλές αρχές. Η βασική ιδέα είναι ένα «όχημα» το οποίο θα κινείται πάνω και κάτω σε ένα καλώδιο, συνδεδεμένο/ «αγκυροβολημένο» στην επιφάνεια της Σελήνης, και θα επιτρέπει «μαλακές» προσεδαφίσεις στον δορυφόρο της Γης.

Ειδικότερα, το όραμα του LiftPort Group περιλαμβάνει την εκτόξευση πυραύλου από τη Γη σε ειδική επανδρωμένη διαστημική εγκατάσταση (PicoGravity Laboratory) σε σημείο Λαγκράνζ, από όπου και ξεκινά η μεταφορά του φορτίου προς τη Σελήνη. Το πρόγραμμα αποκαλείται LSEI (Lunar Space Elevator Infrastructure) και, σύμφωνα με το LiftPort Group, η μεταφορά ανθρώπων στη Σελήνη θα είναι δυνατή από τα πρώτα κιόλας χρόνια της λειτουργίας μιας τέτοιας εγκατάστασης.

Όπως αναφέρει στο space.com ο πρόεδρος του LiftPort Group, Μάικλ Λέιν, σημειώνεται πρόοδος όσον αφορά στο πρόγραμμα, καθώς η Σελήνη προσέλκυσε έντονο ενδιαφέρον μέσα στο προηγούμενο έτος.

Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του LiftPort Group, στόχος είναι η Σελήνη να καταστεί οικονομικά προσβάσιμη για εξερεύνηση, αποικισμό και εξόρυξη φυσικών πόρων.

Ρομποτικό αερόπλοιο για τους ουρανούς της Αφροδίτης

Πάνω στο concept ενός μη μεγάλου μη επανδρωμένου αεροπλοίου, που θα μπορεί να περιπλανιέται στους ουρανούς της Αφροδίτης για διάστημα μέχρι ενός έτους εργάζονται μηχανικοί της Northrop Grumman και της L’Garde. Σύμφωνα με το space.com, το Venus Atmospheric Maneuverable Platform (VAMP) θα μπορεί να μένει εν πτήσει για μεγάλα χρονικά διαστήματα, συνδυάζοντας τις τεχνολογίες αεροπλάνων και αεροπλοίων και συλλέγοντας πληροφορίες για την Αφροδίτη και την ατμόσφαιρά της.


Το VAMP θα είναι ένα μεγάλο, αλλά ταυτόχρονο ελαφρύ φουσκωτό αεροσκάφος, με άνοιγμα φτερών 46 μέτρων. Στο σχέδιο μίας πιθανής αποστολής του περιλαμβάνεται η μεταφορά του σε τροχιά με διαστημόπλοιο και στη συνέχεια η ανάπτυξη και το φούσκωμά του ενώ είναι ακόμα συνδεδεμένο με το «μητρικό σκάφος». Στη συνέχεια, το σκάφος θα απελευθερωθεί και θα εισέλθει ομαλά στην ατμόσφαιρα του πλανήτη, χωρίς να απαιτείται πολύς προστατευτικός εξοπλισμός.

Το σκάφος θα πετά σε ύψος 55-70 χιλιομέτρων, χρησιμοποιώντας ηλιακούς κινητήρες την ημέρα και αιωρούμενο σε χαμηλότερα ύψη μετά τη δύση του Ηλίου. Το φορτίου του θα μπορεί να κυμαίνεται από 20 έως 200 κιλά, ανάλογα με το ύψος στο οποίο επιδιώκεται να ίπταται. Τα δεδομένα που συλλέγονται θα μεταδίδονται στο «μητρικό σκάφος», σε τροχιά γύρω από την Αφροδίτη, βοηθώντας τον επιστημονικό κόσμο να κατανοήσει πώς ο πλανήτης μετατράπηκε από έναν πιθανώς ικανό να υποστηρίξει ζωή πριν δισεκατομμύρια χρόνια κόσμο, στην υψηλότατων θερμοκρασιών «κόλαση» που είναι σήμερα. Πηγή: naftemporiki.gr
Συνέχεια»

Νέα πηγή ενέργειας από το... Διάστημα

Όταν ο ήλιος δύει, τα ηλιακά πάνελ πάνε για... ύπνο, εκτός και αν συνοδεύονται από μια μπαταρία ικανή να αποθηκεύσει τη συλλεχθείσα ενέργεια. Ωστόσο αμερικανοί φυσικοί από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ οραματίζονται μια νέα πηγή ενέργειας η οποία θα εκμεταλλεύεται την υπέρυθρη ακτινοβολία που εκπέμπει ο πλανήτης μας προς το Διάστημα.

Με τη βοήθεια σύγχρονων τεχνολογιών, οι ερευνητές πιστεύουν ότι θα μπορούσαμε να εκμεταλλευθούμε την υπερθέρμανση του πλανήτη μετατρέποντάς τη σε πολύτιμη πηγή ενέργειας.

«Θα μπορούσαμε ενδεχομένως να εκμεταλλευθούμε την υπέρυθρη ακτινοβολία του πλανήτη προς το παγωμένο Διάστημα» εξηγεί ο κύριος ερευνητής δρ Φεντερίκο Καπάσο. «Η παραγωγή ενέργειας από την εκπεμπόμενη ακτινοβολία αποτελεί περίεργη υπόθεση. Παρ' όλα αυτά πιστεύουμε ότι με τη βοήθεια της Φυσικής και της νανοκλίμακας μια τέτοια καινοτόμος εφαρμογή θα ήταν εφικτή».

Σε παρόμοια λογική με εκείνη των φωτοβολταϊκών πάνελ, η ιδέα των ερευνητών βασίζεται σε μια συσκευή η οποία αντί να αιχμαλωτίζει την ορατή ακτινοβολία θα παράγει ηλεκτρισμό, απελευθερώνοντας υπέρυθρη ακτινοβολία.

«Το ηλιακό φως έχει ενέργεια, οπότε τα φωτοβολταϊκά έχουν νόημα: λειτουργούν συλλέγοντας την ηλιακή ενέργεια. Η αντίστοιχη παραγωγή ενέργειας μέσω υπερύθρων δεν είναι τόσο απλή» προσθέτει ο κύριος συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences», δρ Στίβεν Μπάιρνς. «Το πόση ενέργεια μπορούμε να παραγάγουμε μέσω της εν λόγω μεθόδου δεν είναι προφανές, ούτε το αν αξίζει να κινηθούμε κατ' αυτόν τον τρόπο, ωστόσο όλα αυτά γίνονται προφανή μόλις καθήσει κανείς και κάνει όλους τους απαραίτητους υπολογισμούς με χαρτί και μολύβι».

«Η συσκευή αυτή θα μπορούσε να συνδυαστεί, για παράδειγμα, με μια ηλιακή μπαταρία, για να λαμβάνουμε επιπλέον ενέργεια κατά τη διάρκεια της νύχτας» προσθέτει ο Μπάιρνς.

Υπέρυθρη «μπαταρία» της Γης
Για να παρουσιάσουν το τεράστιο εύρος των δυνατοτήτων της νέας μεθόδου παραγωγής ενέργειας, οι ειδικοί προτείνουν δύο είδη συσκευών: μια αντίστοιχη της ηλιακής γεννήτριας και μια δεύτερη παρόμοια με μια φωτοβολταϊκή μπαταρία.

Η πρώτη συσκευή θα αποτελείται από δύο πλάκες: από μια θερμή, στη θερμοκρασία της Γης, και από μια παγωμένη η οποία θα είναι τοποθετημένη ακριβώς από πάνω της. Η παγωμένη επιφάνεια με όψη προς τα επάνω θα είναι κατασκευασμένη από ένα υλικό το οποίο παγώνει απελευθερώνοντας θερμότητα προς τον ουρανό. Βάσει μετρήσεων των εκπομπών υπερύθρων που πραγματοποιήθηκαν στη Λαμόντ, στην Οκλαχόμα, οι ερευνητές υπολογίζουν ότι η διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στις δύο πλάκες θα ήταν ικανή να αποδώσει μερικά βατ ανά τετραγωνικό μέτρο μέρα-νύχτα. Η διατήρηση ωστόσο της παγωμένης πλάκας σε θερμοκρασία χαμηλότερη από εκείνη του περιβάλλοντος θα είναι δύσκολη αλλά όχι ανέφικτη.

«Η συγκεκριμένη προσέγγιση βασίζεται σε αρχές που ήδη εφαρμόζονται» αναφέρει ο δρ Μπάιρνς.

Η δεύτερη συσκευή των ερευνητών αφορά τη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα σε διάφορα ηλεκτρονικά μέρη - διόδους και κεραίες - σε επίπεδο νανοκλίμακας.

«Αν για παράδειγμα έχουμε δύο μέρη με ίδια θερμοκρασία, προφανώς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, αν όμως έχουμε δύο μέρη με διαφορετική θερμοκρασία, μπορούμε να κάνουμε δουλειά» εξηγεί ο δρ Καπάσο.

Με απλά λόγια, τα μέρη ενός ηλεκτρικού κυκλώματος μπορούν να διοχετεύουν το ηλεκτρικό ρεύμα προς διάφορες κατευθύνσεις - κάτι τέτοιο ονομάζεται ηλεκτρικός «θόρυβος». Βάζοντας στον ρόλο της αντίστασης μια μικροσκοπική κεραία οι ερευνητές πιστεύουν ότι θα μπορούσαν επιτυχώς να στείλουν την υπεριώδη ακτινοβολία προς τον ουρανό, ψύχοντας παράλληλα τα ηλεκτρόνια μόνο σε ένα μέρος του κυκλώματος.

Οπως αναφέρουν στη δημοσίευσή τους, μια επίπεδη συσκευή καλυμμένη από πολλά μικροσκοπικά κυκλώματα με φορά προς τον ουρανό θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Πηγή: tovima.gr
Συνέχεια»

Ευέλικτο συναρμολογούμενο διαστημικό όχημα

Η εταιρεία Northrop Grumman παρέδωσε στην αμερικανική αεροπορία το πρώτο, ανοικτής αρχιτεκτονικής διαστημικό όχημα, το οποίο θα επιτρέπει την ταχύτατη εκτόξευση δορυφόρων, για απόλυτα εξειδικευμένες αποστολές. Το Modular Space Vehicle (MSV) κατασκευάστηκε μέσα σε 30 μήνες από την αεροδιαστημική εταιρεία Northrop Grumman, εκπληρώνοντας ένα συμβόλαιο αξίας 50 εκατομμυρίων δολαρίων με το Operationally Responsive Space Office (ORS), της αμερικανικής αεροπορίας.

Βασική αποστολή του εν λόγω «οχήματος» είναι να επιτρέπει στους σχεδιαστές στρατιωτικών επιχειρήσεων να αναπτύσσουν δορυφόρους, μικρούς σε μέγεθος και οικονομικούς, σε σύντομο χρονικό διάστημα και για την εκπλήρωση συγκεκριμένων αποστολών.

Επίσημα το MSV χαρακτηρίζεται «διαστημικό όχημα», ωστόσο στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο από ένα βασικό μοντέλο δορυφόρου, το οποίο μπορεί να εξοπλιστεί με εναλλακτικούς αισθητήρες και φορτία. Ο όρος «συναρμολογούμενο» αποδίδεται, πρωτίστως, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, στη δυνατότητα μεταφοράς εναλλακτικών φορτίων.

Τα πλεονεκτήματα που προσφέρει είναι αρκετά. Καταρχήν μπορούν να χρησιμοποιηθούν κοινά εργαλεία ελέγχου φορτίου, ενώ μπορεί να γίνει χρήση εναλλακτικών συστημάτων ισχύος (μπαταρίες και ηλιακά πάνελ) ανάλογα με το είδος της αποστολής. Επιπλέον, παρέχει τη δυνατότητα αλλαγής φορτίου, την τελευταία στιγμή, χωρίς να επηρεάζεται το κόστος και το χρονοδιάγραμμα της αποστολής.

Το Modular Space Vehicle μπορεί να τεθεί σε διάφορες τροχιές γύρω από τη Γη και να αναλάβει μια πληθώρα εναλλακτικών αποστολών: ηλεκτρονικός εντοπισμός θέσεων ραντάρ, έγκαιρη προειδοποίηση εκτόξευσης πυραύλων, εφαρμογές πρόγνωσης καιρικών φαινομένων και στρατιωτικές επικοινωνίες. Ένα σύστημα MSV θα μπορεί να παραμείνει σε τροχιά για χρονικό διάστημα από ένα έως επτά χρόνια, ενώ για την εκτόξευσή του στο διάστημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια ευρεία γκάμα πυραυλικών μέσων, που χρησιμοποιούνται ήδη. Πηγή: naftemporiki.gr
Συνέχεια»

Επίγεια λέιζερ εναντίον διαστημικών σκουπιδιών

Η επιστημονική κοινότητα πασχίζει τα τελευταία χρόνια να βρει μια λύση στο πρόβλημα των λεγόμενων «διαστημικών σκουπιδιών» που έχουν περικυκλώσει τη Γη και ο όγκος τους αυξάνεται συνεχώς δημιουργώντας. Το θέμα επανήλθε στη δημοσιότητα με αφορμή την ταινία «Gravity» που σάρωσε πριν λίγες μέρες τα Οσκαρ παρουσιάζοντας το πρόβλημα με εντυπωσιακό ομολογουμένως τρόπο. Στο τραπέζι έχουν πέσει δεκάδες πιθανές αλλά και… απίθανες προτάσεις αντιμετώπισης των διαστημικών σκουπιδιών. Ειδικοί από την Αυστραλία προτείνουν μια νέα μέθοδο και πιο συγκεκριμένα την καταστροφή με τη χρήση επίγειων λέιζερ.

Η διαστημικη χωματερή

Σε τροχιά γύρω από τη Γη υπολογίζεται ότι βρίσκονται δεκάδες χιλιάδες αντικείμενα που είναι συντρίμμια δορυφόρων και πυραύλων. Ο αριθμός τους μάλιστα πολλαπλασιάζεται καθώς έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους και σπάνε σε περισσότερα κομμάτια. Τα διαστημικά σκουπίδια υπολογίζεται ότι κινούνται με ταχύτητες μεγαλύτερες των 28 χιλιάδων χλμ./ώρα.

Εκτιμάται ότι περίπου 20 χιλιάδες διαστημικά σκουπίδια έχουν μέγεθος άνω των δέκα εκατοστών, γεγονός που τα καθιστά ιδιαιτέρως επικίνδυνα. Εκτιμάται επίσης ότι υπάρχουν περισσότερα από 370 χιλιάδες αντικείμενα μεγέθους 1-10 εκατοστών τα οποία «ταξιδεύουν» στο Διάστημα. Τα διαστημικά σκουπίδια απειλούν τους δορυφόρους που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη, τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό αλλά και τα διαστημικά σκάφη που ξεκινούν από τη Γη για να πραγματοποιήσουν αποστολές.

Σύμφωνα με τη NASA, ο αριθμός των διαστημικών σκουπιδιών αυξάνεται με τέτοιο ρυθμό ώστε πολύ σύντομα θα είναι πλέον αδύνατο να πραγματοποιηθούν διαστημικές αποστολές. Και αυτό διότι θα είναι απίθανο τα σκάφη και οι δορυφόροι που θα εκτοξεύονται να μην χτυπηθούν κατά την έξοδο τους από τη Γη από κάποιο διαστημικό σκουπίδι.

Η νέα πρόταση

Ανάμεσα στις διάφορες προτάσεις που έχουν γίνει είναι η κατασκευή διαστημικών οχημάτων που θα συλλέγουν και στη συνέχεια με διαφόρους τρόπους θα καταστρέφουν τουλάχιστον τα μεγαλύτερα (και άρα πιο επικίνδυνα) διαστημικά σκουπίδια. Εχει προταθεί επίσης η δημιουργία διαστημικών σκαφών που θα χρησιμοποιώντας λέιζερ θα εξαϋλώνουν κυριολεκτικά τα διαστημικά σκουπίδια.

Ομάδα ειδικών της Σχολής Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας υποστηρίζουν ότι είναι εφικτό με σχετικά χαμηλό κόστος να κατασκευαστούν επίγεια λέιζερ τα οποία σε μια διαδικασία που θυμίζει… vidogame θα εντοπίζει διαστημικά σκουπίδια, θα τα στοχεύει και θα εξαπολύει ισχυρές δέσμες λέιζερ που θα τα διαλύουν.

Το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας συμμετέχει ενεργά στη δημιουργία ενός νέου αστεροσκοπείου στην Αυστραλία, το Mount Stromio Observatory, στη χρηματοδότηση του οποίου συμμετέχουν οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και ιδιωτικές εταιρείες. Το κόστος της δημιουργίας του αστεροσκοπείου υπολογίζεται ότι θα ανέλθει στα 150 εκ. δολάρια και αποστολή θα είναι ο εντοπισμός και η χαρτογράφηση όλων των διαστημικών σκουπιδιών.

Βασικό εργαλείο σε αυτή τη διαδικασία θα είναι υπερσύγχρονα λέιζερ υπερύθρων. Οι ειδικοί του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας υποστηρίζουν ότι με μια μικρή αύξηση του προϋπολογισμού (ίσως κατά λίγες δεκάδες εκ.) είναι εφικτό τα λέιζερ αυτά να αναβαθμιστούν έτσι ώστε να μπορούν εκτός από τον εντοπισμό και τη χαρτογράφηση να καταστρέφουν ολοσχερώς τα διαστημικά σκουπίδια. Πηγή: tovima.gr
Συνέχεια»

Δεκατριάχρονος έφηβος έκανε πυρηνική σύντηξη

Ένα δεκατριάχρονο αγόρι από το Πρέστον της Βρετανίας, ο Τζέιμι Έντουαρντς, έγινε ο νεότερος άνθρωπος στον κόσμο που πέτυχε πυρηνική σύντηξη στο εργαστήριο. Το προηγούμενο ρεκόρ κρατούσε ένας δεκατετράχρονος Αμερικανός, ο Τέηλορ Γουίλσον που κατασκεύασε πυρηνικό αντιδραστήρα στο γκαράζ του σπιτιού του.

Πριν από μερικά χρόνια, ο Τζέιμι είχε χρησιμοποιήσει όλο το χριστουγεννιάτικο χαρτζιλίκι του για να αγοράσει έναν μετρητή Γκάιγκερ. Ξεκίνησε να κατασκευάζει τον δικό του αντιδραστήρα με την καθοδόγηση των καθηγητών του.

Τότε έλαβε μια επιδότηση 2.500 Ευρώ για να κατασκευάσει και να δοκιμάσει τον αντιδραστήρα του, γνωστό ως Farnsworth Fusor, στις εγκαταστάσεις του σχολίου.

Ο νεαρός κατάφερε τελικά να συντήξει δύο άτομα υδρογόνου και να δημιουργήσει το στοιχείο ήλιο.

Ο Έντουαρντς διατηρεί ένα blog στο οποίο καταγράφει τις προόδους του, ενώ το σχολείο του τον βοήθησε να προμηθευτεί ένα θάλαμο κενού, ένα κάνιστρο του δευτερίου (βαρέος υδρογόνου) και άλλα στοιχεία απαραίτητα για το πείραμα. Πηγή: econews.gr
Συνέχεια»

Βιονικά χέρια ετοιμάζονται να μας κάνουν υπερανθρώπους

Όταν μιλάμε για ιταλική κατασκευαστική, μπορεί οι πρώτες λέξεις που μας έρχονται στο μυαλό να είναι Lamborghini και Ferrari, τα πράγματα όμως μέλλει να αλλάξουν. Γιατί εδώ μιλάμε για ρομποτική συσκευή που τη φοράς και σου επιτρέπει να σηκώνεις πάνω από 45-50 κιλά σε κάθε χέρι.

Το μηχανικό «κοστουμάκι» κατασκευάστηκε από την Perceptual Robotics Laboratory (Percro) στη Scuola Superiore Sant'Anna της Πίζα με σκοπό να χρησιμοποιηθεί σε εξερευνητικές και διασωστικές αποστολές που ακολουθούν τις φυσικές καταστροφές.

Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι ο εξωσκελετός τους είναι ό,τι πιο προωθημένο τεχνολογικά υπάρχει στον τομέα, κι αυτό χάρη στις δυνατότητές του: η ρομποτική προέκταση του σώματος είναι σε θέση να σηκώνει 50 περίπου κιλά σε κάθε χέρι, την ίδια ώρα που εφαρμόζει 10πλάσια πίεση σε ένα αντικείμενο, συγκρινόμενη με την αντίστοιχη που προέρχεται από έναν μέσο υγιή άνθρωπο.


Και σαν να μη φτάνει αυτό, η λειτουργία του ρομπότ μπορεί να τροποποιηθεί εύκολα σύμφωνα με τις εκάστοτε ειδικές ανάγκες, με τις προοπτικές χρήσης του ακόμα και στη βαριά βιομηχανία να είναι κάτι παραπάνω από προφανείς.

Το σημαντικότερο πάντως χαρακτηριστικό του σε επίπεδο καινοτομίας είναι ότι ο εξωσκελετός ανιχνεύει τις κινήσεις του σώματος και επεμβαίνει ακριβώς για να μεγεθύνει τα αποτελέσματά τους, αυξάνοντας την ενέργεια και τη δύναμη του χρήστη. Φανταστείτε τι μπορεί να κάνει στον πάγκο με τα βάρη!


Ο εξωσκελετός Body Extender διαθέτει χέρια και πόδια, τα οποία φορά ο κάτοχος παίρνοντας έτσι τον έλεγχο του ρομπότ και εκμεταλλευόμενος τις δυνατότητές του. Κι έτσι η επιστημονική φαντασία γίνεται πραγματικότητα σε ιταλικό εργαστήριο...


Πηγή: newsbeast.gr
Συνέχεια»

Τα χέρια μας εκπέμπουν φως!

Τα ανθρώπινα χέρια λάμπουν, αλλά τα νύχια απελευθερώνουν το περισσότερο φως, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη, η οποία βρήκε ότι όλα τα μέρη του χεριού εκπέμπουν ανιχνεύσιμα επίπεδα φωτός. Τα ευρήματα της μελέτης υποστηρίζουν προηγούμενη έρευνα, που πρότεινε ότι τα περισσότερα έμβια όντα, συμπεριλαμβανομένων των φυτών, εκπέμπουν φως.

Εφόσον η εξασθένηση και η αρρώστια φαίνονται να επηρεάζουν τη ισχύ και τη μορφή της λάμψης, η ανακάλυψη αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε λιγότερο επεμβατικούς τρόπους διάγνωσης των ασθενειών.

Ο Mitsuo Hiramatsu, επιστήμονας στο Κεντρικό Ερευνητικό Εργαστήριο του Hamamatsu Photonics στην Ιαπωνία, ο οποίος διηύθυνε την έρευνα, είπε στην εφημερίδα «Discovery News», ότι τα χέρια δεν είναι τα μοναδικά τμήματα του σώματος τα οποία λάμπουν, εκπέμποντας φωτόνια, ή λεπτές φωτεινές ακτίνες ενέργειας. «Όχι μόνο τα χέρια, αλλά και το μέτωπο ή οι φτέρνες των ποδιών εκπέμπουν φωτόνια», είπε ο Hiramatsu, και συμπλήρωσε ότι σε ό,τι αφορά τα χέρια «η παρουσία φωτονίων σημαίνει ότι τα χέρια μας παράγουν φως συνεχώς».

Το φως δεν είναι ορατό στο γυμνό μάτι, έτσι ο Hiramatsu και η ομάδα του χρησιμοποίησαν έναν ισχυρό μετρητή φωτονίων για να το «δουν». Ο ανιχνευτής εντόπισε ότι τα νύχια εκπέμπουν 60 φωτόνια, τα δάχτυλα εκπέμπουν 40 και οι παλάμες είναι οι λιγότερο λαμπερές από όλα τα υπόλοιπα μέρη, εκπέμποντας σύμφωνα με τις μετρήσεις 20 φωτόνια.

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο τρέχον τεύχος του περιοδικού «Journal of Photochemistry and Photobiology B: Biology». Ο Hiramatsu δεν είναι σίγουρος για το λόγο που τα νύχια εκπέμπουν περισσότερο φως από τα άλλα τμήματα του χεριού, αλλά είπε πως μπορεί αυτό να οφείλεται στην ιδιότητα των νυχιών, να λειτουργούν σαν ένα πρίσμα, που διασκορπίζει το φως.

Για να βρει την αιτία της δημιουργίας του φωτός αρχικά, αυτός και ο συνάδελφός του Kimitsugu Nakamura εξέτασαν υποκείμενα που κρατούσαν πλαστικές μποτίλιες γεμάτες με καυτό ή κρύο νερό, πριν μετρηθεί η εκπομπή φωτονίων από τα χέρια τους.

Οι ερευνητές ακόμη διοχέτευσαν άζωτο ή αέριο οξυγόνο μέσα σε ένα σκοτεινό δοχείο, όπου τα υποκείμενα έβαλαν τα χέρια τους κατά τη διάρκεια της ανάλυσης. Οι ζεστές θερμοκρασίες αύξησαν την εκπομπή φωτονίων, όπως και η εισαγωγή του οξυγόνου. Το τρίψιμο ορυκτέλαιου πάνω στα χέρια, αύξησε επίσης τα επίπεδα του φωτός.

Βασισμένοι σε αυτά τα αποτελέσματα, οι επιστήμονες διατύπωσαν τη θεωρία ότι το φως που εκπέμπεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις «είναι ένα είδος χημικής φωτοβολίας», μιας φωτοβολίας η οποία βασίζεται σε χημικές αντιδράσεις, όπως αυτές που κάνουν τις πυγολαμπίδες να λάμπουν.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι το 40% του φωτός προκύπτει από τη χημική αντίδραση, η οποία σταθερά λαμβάνει χώρα καθώς το δέρμα των χεριών μας αντιδρά με το οξυγόνο. Από τη στιγμή που το ορυκτέλαιο το οποίο διεισδύει μέσα στο δέρμα αυξάνει το φως, πιστεύουν πλέον ότι το 60% της λάμψης μπορεί να προέρχεται από χημικές αντιδράσεις, που λαμβάνουν χώρα μέσα στο δέρμα.

Ο Fritz-Albert Popp από το στο Διεθνές Ινστιτούτο Βιοφυσικής στη Γερμανία, ο οποίος είναι διεθνούς κύρους ειδικός σε ό,τι αφορά φωτόνια που σχετίζονται με τη βιολογία, συμφωνεί με τα ευρήματα και δεν εκπλήσσεται από αυτά.

Ο Popp είπε στην εφημερίδα Discovery News, ότι μπορούν να βρεθούν στην λάμψη που εκπέμπουν ορισμένα σημεία του σώματος, ξεκάθαρες συσχετίσεις που αφορούν το είδος και τον βαθμό, καθώς επίσης τον τύπο και τη σοβαρότητα των ασθενειών.

Ο Popp και η ομάδα του πιστεύουν ότι το φως από το μέτωπο και τα χέρια πάλλεται με τον ίδιο βασικό ρυθμό, αλλά ότι αυτοί οι παλμοί γίνονται ακανόνιστοι σε άρρωστους ανθρώπους. Μια μελέτη, που διεξήγε σε ασθενή που έπασχε από μυϊκή σκλήρυνση φαινόταν να επικυρώνει τη θεωρία.

Και αυτός και ο Hiramatsu ελπίζουν ότι μελλοντικές μελέτες θα αποκαλύψουν περισσότερα, σχετικά με την εκπομπή φωτονίων από τον άνθρωπο, ιδιότητα η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε εφαρμογές ιατρικής διάγνωσης. Πηγή: newsbomb.gr
Συνέχεια»

"Διαβάζουν" τη μαθηματική σκέψη του εγκεφάλου

Πολύ σημαντική πρόοδος επετεύχθη από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Stanford οι οποίοι είναι σε θέση να γνωρίζουν πότε κάνουμε σκέψεις που σχετίζονται με αριθμητικούς υπολογισμούς. Σύμφωνα με το σχετικό επιστημονικό άρθρο που δημοσιεύτηκε, οι ερευνητές μπόρεσαν να διαπιστώσουν πότε κάποιος από τους εθελοντές της έρευνας έβλεπε, άκουγε, διάβαζε ή μιλούσε για αριθμούς.

Με μια τεχνική καταγραφής του φλοιού συγκεκριμένου τμήματος του ανθρώπινου εγκεφάλου η οποία εφαρμόζεται στους επιληπτικούς για προεγχειρητικό έλεγχο, οι επιστήμονες ήταν σε θέση να παρακολουθήσουν σε πραγματικό χρόνο τις μεταβολές στην εγκεφαλική δραστηριότητα των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνα, την στιγμή που ο εγκέφαλός τους επεξεργαζόταν κάποια έννοια που σχετίζεται με αριθμούς.

Αρχικά, οι επιστήμονες διέγνωσαν εγκεφαλική δραστηριότητα όταν οι εθελοντές κλήθηκαν να επιλέξουν αν μία αριθμητική πράξη του τύπου 2+2=5 είναι ορθή. Εν συνεχεία οι συμμετέχοντες αφέθηκαν ελεύθεροι να ασχοληθούν με τις καθημερινές τους δραστηριότητες.

Οι επιστήμονες συνέχισαν την παρακολούθηση μαγνητοσκοπώντας τους ταυτόχρονα. Κατόπιν, συνδύασαν τα αποτελέσματα των εγκεφαλογραφημάτων με το βίντεο, διαπιστώνοντας ότι η συγκεκριμένη εγκεφαλική δραστηριότητα καταγραφόταν όταν οι ασθενείς έβλεπαν, άκουγαν οι μιλούσαν για αριθμητικά δεδομένα.

Ωστόσο οι επιστήμονες δεν μπορούσαν να μαντέψουν τους ακριβείς αριθμούς ή τα ακριβή μαθηματικά στοιχεία που επεξεργάζονταν οι εθελοντές.

Έχουμε πολύ καιρό λοιπόν ακόμα, λένε οι επιστήμονες, μέχρι τα σενάρια ταινιών επιστημονικής φαντασίας που κάποιος διαβάζει τη σκέψη του άλλου να αποτελέσουν πραγματικότητα... Πηγή: real.gr
Συνέχεια»

Τεστ αίματος για άνοια και Αλτσχάιμερ

Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ένα νέο τεστ αίματος, που μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια τουλάχιστον 90% κατά πόσο ένας υγιής άνθρωπος θα εμφανίσει ήπια άνοια ή νόσο Αλτσχάιμερ μέσα στα επόμενα τρία χρόνια.

Το πρώτο

Είναι το πρώτο -υπό δοκιμή ακόμη- τεστ που μπορεί να κάνει τόσο πρώιμη, καθώς επίσης μη επεμβατική, γρήγορη και φθηνή, διάγνωση του κινδύνου, προτού καν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα εγκεφαλικού και νοητικού εκφυλισμού. Μένει πάντως το νέο τεστ να επιβεβαιωθεί από άλλες επιστημονικές ομάδες και από μεγαλύτερες κλινικές δοκιμές, έτσι ώστε να μπορεί να μιλήσει κανείς με βεβαιότητα για ιστορικό ορόσημο.

Μέχρι σήμερα έχουν υπάρξει κάποια τεστ ή απεικονιστικές τεχνικές που, με μικρότερη ή μεγαλύτερη επιτυχία, κάνουν διάγνωση της νευροεκφυλιστικής νόσου, η οποία τείνει να εξελιχτεί σε παγκόσμια επιδημία, αλλά κανένα δεν μπορεί να κάνει πρόγνωση -και μάλιστα τόσο πρόωρη- ότι η ασθένεια θα πλήξει κάποιον άνθρωπο.

Οι βιοδείκτες

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή νευρολογίας Χάουαρντ Φεντέροφ του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν, ευελπιστούν ότι το νέο προγνωστικό αιματολογικό τεστ θα βοηθήσει, ώστε να ξεκινά έγκαιρα η θεραπεία για άνοια ή Αλτσχάιμερ και έτσι να είναι πιο αποτελεσματική, καθυστερώντας ή και εμποδίζοντας την εμφάνιση των συμπτωμάτων.

Οι βιοχημικοί δείκτες που μετρά το τεστ, είναι δέκα μεταβολίτες (φωσφολιπίδια) στο αίμα, το επίπεδο των οποίων είναι χαμηλότερο στα άτομα που πρόκειται να εμφανίσουν άνοια. Το τεστ -αν επιβεβαιωθεί σε μεγαλύτερες κλινικές δοκιμές- αναμένεται να είναι έτοιμο για χρήση μέσα στην επόμενη διετία, ενώ, σύμφωνα με τους δημιουργούς του, θα διερευνηθούν και άλλες πιθανές διαγνωστικές χρήσεις του.

Τα πειράματα

Η ανάπτυξη του τεστ βασίστηκε στην μελέτη 525 υγιών ατόμων ηλικίας άνω των 70 ετών, που έδιναν δείγματα αίματος κατά τακτά χρονικά διαστήματα επί μία πενταετία. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου 74 άνθρωποι διαγνώστηκαν με ήπια άνοια ή Αλτσχάιμερ. Μέσα από τη συγκριτική ανάλυση των δειγμάτων αίματος, εντοπίστηκαν τελικά οι δέκα βιοδείκτες (λιπίδια), που φαίνεται να αποκαλύπτουν πρόωρα την έναρξη της βλάβης στα εγκεφαλικά κύτταρα.

Η περαιτέρω εφαρμογή του τεστ σε μια δεύτερη ομάδα απέδειξε ότι μπορεί να προβλέψει -με ποσοστό επιτυχίας που φθάνει έως το 96%- αν ένας άνθρωπος θα εμφανίσει άνοια ή Αλτσχάιμερ μέσα στα επόμενα δύο έως τρία χρόνια ή όχι. Οι αμερικανοί ερευνητές ήδη κατέθεσαν αίτηση για τη σχετική πατέντα, καθώς θεωρούν ότι το τεστ μπορεί να έχει ευρεία εφαρμογή μελλοντικά, ενώ δεν αποκλείουν την περαιτέρω βελτίωσή του, ώστε η πρόγνωση να γίνεται πολύ νωρίτερα και από την τριετία, ίσως πριν μια δεκαετία.

Επιπλέον, οι ερευνητές έχουν εντοπίσει τις συναφείς μεταβολές στα γονίδια που συνδέονται με τις αλλαγές στα εν λόγω δέκα λιπίδια - κλειδιά, οπότε, όπως υποστηρίζουν, ανοίγει ένα νέο «παράθυρο», τόσο για την ακόμη πιο έγκαιρη πρόγνωση (πριν μια εικοσαετία), όσο και για τη θεραπεία της νόσου με γονιδιακά φάρμακα. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Nature Medicine».

Αναζητούν την αιτία

Προς το παρόν, οι επιστήμονες δεν είναι βέβαιοι γιατί τα συγκεκριμένα λιπίδια μεταβάλλονται στον εγκέφαλο των ασθενών, αλλά οι εν λόγω μεταβολίτες, μεταξύ άλλων, παίζουν ζωτικό ρόλο στη διατήρηση των κυτταρικών μεμβρανών γύρω από τους νευρώνες οπότε είναι πιθανό πως η μεταβολή του επιπέδου τους αντανακλά έγκαιρα την έναρξη της «σιωπηλής» βλάβης των εγκεφαλικών κυττάρων.

Από άνοια πάσχουν περίπου 44 εκατ. άνθρωποι παγκοσμίως και από τη νόσο Αλτσχάιμερ (τη πιο σοβαρή μορφή άνοιας) περίπου 36 εκατομμύρια, ενώ, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο αριθμός τους σχεδόν θα τριπλασιαστεί στα 115 εκατ. έως το 2050. Η νόσος -που χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση τοξικών πρωτεϊνών (όπως το αμυλοειδές) και τη δημιουργία «πλακών»- αρχίζει να δρα «ύπουλα» στον εγκέφαλο καταστρέφοντας τα εγκεφαλικά κύτταρα, τους νευρώνες, τουλάχιστον μία δεκαετία πριν την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων, όπως η σταδιακή απώλεια της μνήμης.

Οι θεραπείες

Προς το παρόν, οι υπάρχουσες θεραπείες μπορούν μόνο να επιβραδύνουν την εμφάνιση των συμπτωμάτων, όμως δεν έχει βρεθεί κανένα φάρμακο που να «φρενάρει» πραγματικά την εξέλιξη της νόσου. Μια πιθανή αιτία είναι ότι η φαρμακευτική θεραπεία -λόγω ανυπαρξίας συμπτωμάτων- ξεκινά με καθυστέρηση, όταν πια η βλάβη στον εγκέφαλο έχει προχωρήσει αρκετά. Γι’ αυτό θεωρείται πολύ σημαντικό να βρεθούν τεστ έγκαιρης διάγνωσης εκείνων των ανθρώπων που ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου.

Όμως ένα ζήτημα βιοηθικής φύσης που μπορεί να προκύψει, σύμφωνα με ορισμένους επιστήμονες, είναι κατά πόσο είναι ορθό να μαθαίνουν, τόσα χρόνια νωρίτερα, οι υποψήφιοι ασθενείς του Αλτσχάιμερ τι τους περιμένει, ιδίως αν στο μεταξύ δεν έχει βρεθεί μια αξιόπιστη θεραπεία. Ο αντίλογος είναι ότι «η γνώση είναι δύναμη» και ότι έτσι οι μελλοντικοί ασθενείς θα προετοιμάζονται κατάλληλα με σωστή διατροφή, σωματική και νοητική άσκηση, φαρμακοθεραπεία κτλ. Πηγή: tovima.gr
Συνέχεια»

Ιατρικό εμφύτευμα σου προσφέρει οργασμό με το πάτημα ενός κουμπιού!

Επιστήμονες του Concordia Univeristy στο Μόντρεαλ του Καναδά δημιούργησαν ένα νέο θαυματουργό ιατρικό εμφύτευμα που προσφέρει οργασμούς στις γυναίκες με το πάτημα ενός κουμπιού!

Το εμφύτευμα έχει μέγεθος λίγο μικρότερο από ένα πακέτο τσιγάρα, τοποθετείται υποδόρια στην περιοχή των γλουτών και αποτελείται από μια γεννήτρια και από ηλεκτρόδια που συνδέονται με τα νεύρα των εσωτερικών γεννητικών οργάνων. Η γεννήτρια εκπέμπει χαμηλής συχνότητας ηλεκτρικό ρεύμα που διεγείρει τα νεύρα και προκαλεί οργασμό.

Το εμφύτευμα είναι συμβατό με ένα τηλεχειριστήριο, το οποίο με ένα πάτημα του κουμπιού προκαλεί οργασμό ή ακόμα και προγραμματίζει οργασμούς σε προκαθορισμένες χρονικές στιγμές σε εβδομαδιαία ή και ημερήσια βάση.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, στόχος του εμφυτεύματος δεν είναι να μεταφέρει την ανθρωπότητα σε μια κατάσταση συνεχούς ευχαρίστησης αλλά να προσφέρει λύση σε ένα μεγάλο μέρος του γυναικείου πληθυσμού που πάσχει από διαταραχή οργασμού. Πηγή: techgear.gr
Συνέχεια»

Τεστ αναπνοής για διάγνωση του καρκίνου του μαστού

Ένα τεστ αναπνοής μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να ανιχνεύσει τον καρκίνο του μαστού. Τα στοιχεία δείχνουν μάλιστα ότι το νέο τεστ που ονομάζεται BreathLink είναι εξίσου ακριβές με τη μαστογραφία – αν όχι περισσότερο.

Μέσα σε 10 λεπτά

Το BreathLink αναπτύχθηκε από την αμερικανική εταιρεία Menssana Research και κυκλοφορεί ήδη στην αγορά της Ευρώπης. Η όλη διαδικασία διεξαγωγής του δεν διαρκεί περισσότερο από 10 λεπτά. Η γυναίκα αρχικώς εκπνέει σε έναν αναλυτή αναπνοής και ο αέρας μεταφέρεται σε ένα μηχάνημα το οποίο αναλύει τα επίπεδα χημικών. Τα αποτελέσματα εισάγονται σε πρόγραμμα υπολογιστή το οποίο προσδιορίζει αν το μοτίβο των χημικών στην αναπνοή δείχνει την ύπαρξη καρκίνου του μαστού.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, το καινούργιο, μη παρεμβατικό τεστ μπορεί να μειώσει σημαντικά την ανάγκη για μαστογραφία, μια εξέταση που είναι «άβολη» για πολλές γυναίκες οι οποίες συχνά αποφεύγουν την υποβολή τους σε αυτήν. Παράλληλα στο πλαίσιο της μαστογραφίας η γυναίκα εκτίθεται σε ακτινοβολία, κάτι που αποφεύγεται με τη νέα εξέταση.

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι πρόσφατα ερευνητικά στοιχεία έχουν δείξει ότι ίσως η μαστογραφία δεν αυξάνει τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών με καρκίνο του μαστού καθώς αποτυγχάνει να διαχωρίσει τους επιθετικούς όγκους από εκείνους που αναπτύσσονται με πολύ αργούς ρυθμούς και δεν χρειάζεται να αντιμετωπιστούν επιθετικά. Ετσι έχει χάσει ως έναν βαθμό την αξιοπιστία της – αν και κάποιοι ειδικοί συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι αποτελεί ένα σημαντικό «όπλο» που σώζει ζωές πολλών γυναικών.

Εξίσου ακριβές με τη μαστογραφία

Σε κάθε περίπτωση, τα ερευνητικά ευρήματα σχετικά με το BreathLink που δημοσιεύθηκαν στην on-line επιθεώρηση «PLoS ONE» και δείχνουν ότι είναι εξίσου ακριβές με τη μαστογραφία, προσφέρουν μια σημαντική εναλλακτική για τις γυναίκες.

Όπως ανέφερε ο Μάικλ Φίλιπς, καθηγητής στο Ιατρικό Κολέγιο της Νέας Υόρκης που ήταν και ο εμπνευστής του τεστ αναπνοής, «αν μια γυναίκα λάβει αρνητικό αποτέλεσμα του τεστ οι πιθανότητες είναι μεγαλύτερες από 99,9% να μην πάσχει από καρκίνο του μαστού. Τελικώς με βάση αυτά τα αποτελέσματα η γυναίκα και ο γιατρός της μπορεί να αποφασίσουν ότι δεν χρειάζεται να υποβληθεί σε μαστογραφία».

Η ακρίβεια του τεστ λοιπόν είναι πολύ μεγάλη σε ό,τι αφορά τη μη ύπαρξη καρκίνου, ωστόσο δεν είναι τόσο μεγάλη όταν υπάρχει νόσος. Ετσι, κατά τον ειδικό, όταν το τεστ αναπνοής βγει θετικό για καρκίνο του μαστού η γυναίκα θα πρέπει να υποβληθεί και σε μαστογραφία.

Απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες

Πάντως ο καθηγητής Φίλιπς τονίζει ότι απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες προτού το τεστ αναπνοής μετατραπεί σε εξέταση πρώτης επιλογής για τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού. Είναι όμως αισιόδοξος ότι στα χρόνια που έρχονται τα τεστ που βασίζονται στην ανάλυση της αναπνοής θα έχουν ευρεία χρήση όπως τα τεστ αίματος και ούρων. «Τα μη παρεμβατικά αυτά τεστ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο πολλών διαφορετικών ασθενειών – πολλών μορφών καρκίνου αλλά και λοιμώξεων – και αναμένεται να αποδειχθούν πολύτιμα» καταλήγει. Πηγή: tovima.gr
Συνέχεια»