Ερευνητές κατασκεύασαν τα πρώτα ρομποτικά πόδια που ελέγχονται από τον εγκέφαλο

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια σε συνεργασία με το Ιατρικό Κέντρο “Long Beach Veterans Affairs” κατασκεύασαν επιτυχώς ένα ζευγάρι ρομποτικών ποδιών, τα οποία μπορούν να ελεγχθούν από τον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Με αυτή την ανακάλυψη ανοίγονται νέοι δρόμοι στην κατασκευή προσθετικών οργάνων για παραπληγικούς ανθρώπους. Η μελέτη έχει δημοσιευτεί στην ηλεκτρονική αποθήκη θετικών επιστημών arXiv και αναλύει τον τρόπο με τον οποίο η συσκευή μεταφράζει τα EEG σήματα του εγκεφάλου σε κινήσεις του σώματος.

Μελλοντικές τροποποιήσεις θα μπορούσαν να δώσουν τη δυνατότητα στους χρήστες της συσκευής να αλλάζουν την ταχύτητα και την κατεύθυνση των ενεργειών τους καθώς ακόμη και την επίτευξη περισσότερων κινήσεων όπως το κάθισμα σε μια καρέκλα.

Η συσκευή στη σημερινή της κατάσταση επιδέχεται δύο μόνο κινήσεις, αυτές του βαδίσματος και της στροφής. Ακόμη ένα στοίχημα για τους ερευνητές είναι η ελαχιστοποίηση των λανθασμένων μεταφράσεων των μηνυμάτων του εγκεφάλου που μερικές φορές μπορεί να οδηγήσουν σε σωματικές βλάβες.


Πηγή: insomnia.gr

Συνέχεια»

Έλληνες ανέπτυξαν σύστημα ανίχνευσης μεθυσμένων

Μια θερμική κάμερα, που ανιχνεύει την αυξημένη θερμότητα του προσώπου, μπορεί μελλοντικά να «προδίδει» τους μεθυσμένους, προτού αυτοί δημιουργήσουν προβλήματα σε μπαρ, αεροδρόμια και άλλους δημόσιους χώρους.

Η πρωτότυπη τεχνολογία αναπτύχθηκε από τον καθηγητή Βασίλη Αναστασόπουλο και την ερευνήτρια Γεωργία Κούκιου του Εργαστηρίου Ηλεκτρονικής του Τμήματος Φυσικής του πανεπιστημίου της Πάτρας.

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό για θέματα ηλεκτρονικής ασφάλειας "International Journal of Electronic Security and Digital Forensics", έχουν αναπτύξει ένα λογισμικό, το οποίο μπορεί με αντικειμενικό τρόπο να αναγνωρίσει έναν μεθυσμένο που έχει καταναλώσει υπερβολική ποσότητα αλκοόλ, χρησιμοποιώντας ως μέσο εντοπισμού μόνο τη θερμότητα που μία υπέρυθρη θερμική κάμερα ανιχνεύει πάνω στο πρόσωπό του.

Με αυτό τον τρόπο, όπως επισημαίνουν οι Έλληνες επιστήμονες, αποφεύγονται οι υποκειμενικού χαρακτήρα κρίσεις και εκτιμήσεις για το αν κάποιος είναι μεθυσμένος ή όχι, οι οποίες βασίζονται κυρίως στη συμπεριφορά του. Η τεχνολογία θερμικής απεικόνισης μπορεί συνεπώς να βοηθήσει τις αστυνομικές αρχές και άλλες υπηρεσίες, αλλά και κάθε άλλο ενδιαφερόμενο (π.χ. ιδιοκτήτη μπαρ) να γνωρίζει πότε κάποιος έχει πράγματι μεθύσει και έτσι να αρνείται να του σερβίρει ένα ακόμα ποτό ή να εμποδίζει εξαρχής την είσοδό του σε έναν χώρο.

Το σύστημα θερμικής αναγνώρισης βασίζεται σε δύο αλγόριθμους που συγκρίνουν τη θερμότητα σε συγκεκριμένα σημεία του προσώπου ενός ατόμου, με μία βάση δεδομένων που περιέχει τις θερμότητες των ίδιων σημείων σε νηφάλιους -και σίγουρα ξεμέθυστους- ανθρώπους. Καθώς το αλκοόλ προκαλεί διαστολή των αιμοφόρων αγγείων στην επιφάνεια του δέρματος του προσώπου, διάφορα θερμά σημεία ανιχνεύονται από την κάμερα και ταξινομούν κάποιον ως μεθυσμένο ή όχι.

Παρόμοια τεχνολογία έχει χρησιμοποιηθεί σε συνοριακούς σταθμούς και άλλα σημεία για να εντοπισθούν τυχόν άτομα προσβεβλημένα με κάποιον ιό, όπως της γρίπης ή του SARS.

Σύμφωνα με τα έως τώρα πειράματα, που έγιναν με 20 εθελοντές, οι οποίοι έπιναν ένα ποτήρι μπίρα κάθε 20 λεπτά (συνολικά τέσσερα), η αύξηση της θερμότητας στους μεθυσμένους είναι ιδιαίτερα αισθητή στην μύτη, ενώ το μέτωπο παραμένει συνήθως πιο δροσερό. Ο δεύτερος αλγόριθμος -που συνεργάζεται με τον πρώτο- αξιολογεί τις θερμοκρασιακές διαφορές μεταξύ των διαφορετικών σημείων του προσώπου. Πηγή: nooz.gr

Συνέχεια»

Ξεκίνησε η κατασκευή γιγάντιου κυνηγού... νετρίνων

Έπειτα από χρόνια προετοιμασίας, το πρώτο κομμάτι ενός γιγάντιου ανιχνευτή που θα μελετήσει τα φευγαλέα σωματίδια νετρίνα τοποθετήθηκε την Παρασκευή στη θέση του στο Ας Ρίβερ της Μινεσότα.

Ο ανιχνευτής NOvA του εργαστηρίου Fermilab, ο μεγαλύτερος ανιχνευτής νετρίνων στη Βόρειο Αμερική, ίσως επιτρέψει στους φυσικούς να μετρήσουν τη μάζα των θεμελιωδών αυτών σωματιδίων, και θα μελετήσει το κατά πόσο βοήθησαν την ύλη να κυριαρχήσει έναντι της αντιύλης λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη που γέννησε το Σύμπαν.

Μελέτη της ισχυρότερης δέσμης νετρίνων

Το γιγάντιο μηχάνημα που συναρμολογείται στη Μινεσότα θα μελετήσει την ισχυρότερη δέσμη νετρίνων του κόσμου, η οποία θα εκπέμπεται από έναν επιταχυντή του Fermilab κοντά στο Σικάγο και θα περνά μέσα από 810 χιλιόμετρα συμπαγούς βράχου.

Τα νετρίνα είναι θεμελιώδη σωματίδια που αλληλεπιδρούν τόσο σπάνια με την ύλη ώστε μπορούν να διαπεράσουν ολόκληρη τη Γη χωρίς να συναντήσουν αντίσταση. Περίπου 65 δισεκατομμύρια νετρίνα που πηγάζουν από τον Ήλιο εκτιμάται ότι περνούν από κάθε τετραγωνικό εδάφους κάθε δευτερόλεπτο.

Παρά τον καταιγισμό νετρίνων που δέχεται η Γη, η απροθυμία τους να αλληλεπιδράσουν με την ύλη δημιουργεί σοβαρά εμπόδια στη μελέτη τους.

Οι φυσικοί γνωρίζουν ότι υπάρχουν τρία είδη, ή «γεύσεις», νετρίνων. Και τα τρία είδη έχουν μικρή μάζα, η οποία όμως δεν έχει μετρηθεί με ακρίβεια ως σήμερα. Η πιο εντυπωσιακή, όμως, ιδιότητα των νετρίνων είναι ότι μπορούν να μεταπηδούν από τη μία γεύση στην άλλη, ένα φαινόμενο που επίσης δεν έχει εξηγηθεί.

Η σημασία της γωνίας

Απροσδιόριστη παραμένει και μια άλλη παράμετρος της συμπεριφοράς των νετρίνων, η οποία ονομάζεται «γωνία μείξης θ13». Και η τιμή της γωνίας αυτής έχει μεγάλη σημασία για μια άλλη θεωρία της σύγχρονης φυσικής, τη λεγόμενη παραβίαση φορτίου-ισοτιμίας, η οποία προτάθηκε προκειμένου να εξηγήσει γιατί η κανονική ύλη είναι πολύ περισσότερη από την αντιύλη στο σημερινό Σύμπαν.

Το πείραμα NOvA θα μελετήσει αυτές τις παραμέτρους με δύο ανιχνευτές, έναν κοντά στην πηγή της δέσμης νετρίνων, η οποία βρίσκεται έξω από το Σικάγο, και έναν δεύτερο στο τέλος της διαδρομής μέχρι τη Μινεσότα.

Η μελέτη της ίδιας δέσμης με δύο ανιχνευτές αναμένεται να προσφέρει στοιχεία για τη μυστηριώδη αλλαγή «γεύσεων».

H επιχείρηση της Παρασκευής αφορά την τοποθέτηση του πρώτου από τα 28 τμήματα του δεύτερου ανιχνευτή. Πιθανότατα θα χρειαστούν μέρες μέχρι να φτάσει στην τελική του θέση το εξάρτημα των 190 τόνων, και ο ανιχνευτής δεν θα τεθεί σε λειτουργία πριν από το 2013.

Λαμπερές συναντήσεις

Καθένας από τους δύο ανιχνευτές αποτελείται χιλιάδες πλαστικές σφαίρες γεμάτες με ένα υγρό σπινθηρισμού. Στις σπάνιες περιπτώσεις που τα νετρίνα καταδέχονται να αλληλεπιδράσουν με το υγρό, το αποτέλεσμα είναι η παραγωγή φορτισμένων σωματιδίων που γίνονται ορατά ως λάμψεις. Οι λάμψεις αυτές καταγράφονται από οπτικές ίνες που διαβιβάζουν τελικά το σήμα στα ηλεκτρονικά συστήματα του πειράματος.

Οι ερευνητές θα πρέπει πάντως να έχουν και την τύχη με το μέρος τους για να συγκεντρώσουν τις πολυπόθητες μετρήσεις που χρειάζονται: στα έξι χρόνια που προγραμματίζεται να λειτουργήσει ο ανιχνευτής αναμένεται να έχουν καταγραφεί μόνο 100 νετρίνα. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Υπερανθεκτικό υδροτζέλ επιβιώνει από τα χτυπήματα μεταλλικής μπάλας

Ένα υπερ-ανθεκτικό υδροτζέλ ανέπτυξαν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ με επικεφαλής τον μηχανικό Zhigang Suo. Το υδροτζέλ είναι ένα δίκτυο πολυμερών που απορροφούν πολύ νερό για να σχηματίσουν ένα ζελοειδές υλικό.

Βασικών ελάττωμα των υδροτζελ είναι ότι σπάνε εύκολα και δεν τεντώνονται αρκετά.

Τα πιο ανθεκτικά υδροτζελ που έχουν αναπτυχθεί μέχρι σήμερα χρησιμοποιούνται για την κατασκευή φακών επαφής και βασική επιδίωξη των επιστημόνων είναι να αυξήσουν την ανθεκτικότητά τους ώστε να μπορούν να αντικαταστήσουν τους χόνδρους των αρθρώσεων ή να χρησιμοποιηθούν ως βάση για την ανάπτυξη τεχνητών οργάνων.

Το υδροτζέλ που ανέπτυξαν οι επιστήμονες του Χάρβαρντ αποτελείται από δυο πολυμερή: το αλγινικό οξύ και την πολυακριλαμίδη.

Κάθε πολυμερές σχηματίζει δίκτυα χρησιμοποιώντας διαφορετικούς τύπους χημικών δεσμών: τα αλγινικά μόρια ενώνονται μεταξύ τους με ιοντικούς δεσμούς, ενώ τα μόρια πολυακριλαμίδης ενώνονται με ισχυρότερους ομοιοπολικούς δεσμούς.

Όταν το τζελ τεντώνεται, κόβεται ή δέχεται χτυπήματα, οι ιοντικοί δεσμοί σε κάθε σημείο του υλικού διασπώνται και ανασχηματίζονται, διαχέοντας ενέργεια σε μια ευρεία περιοχή και προστατεύοντας τους ομοιοπολικούς δεσμούς από ανεπανόρθωτη βλάβη.

Οι ομοιοπολικοί δεσμοί συγκρατούν το υλικό συμπαγές, γεγονός που του επιτρέπει να ανακτήσει το αρχικό του σχήμα.

Τα δυο πολυμερή αποτελούν ξεχωριστά υλικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη δυο διαφορετικών υδροτζέλ, ωστόσο όταν ενωθούν το αποτέλεσμα είναι πολύ ισχυρότερο.

Η απαιτούμενη ενέργεια για να σπάσει το πρωτοποριακό υδροτζέλ του Χάρβαρντ, το οποίο τεντώνεται μέχρι 20 φορές από το αρχικό του μήκος, ξεπερνά τα 9,000 joule ανά τετραγωνικό μέτρο.

Όπως τονίζουν οι ερευνητές μάλιστα, κανείς δεν μπορεί να κόψει το υδροτζελ με τα χέρια του.



Πηγή: econews

Συνέχεια»

Τηλεκατευθυνόμενες κατσαρίδες-διασώστες

Αμερικανοί ερευνητές βρήκαν ένα τρόπο, με τη βοήθεια μιας ηλεκτρονικής μικροσκοπικής συσκευής που προσαρτάται στις κατσαρίδες, να τις ελέγχουν και να τις κατευθύνουν εξ αποστάσεως. Στόχος των επιστημόνων δεν είναι να οδηγήσουν τις απεχθείς κατσαρίδες στην… αυτοκτονία, αλλά να βρουν μία μέθοδο «επικοινωνίας» με τα πανταχού παρόντα έντομα, ώστε να τα αξιοποιήσουν προς το συμφέρον των ανθρώπων.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Β. Καρολίνα, με επικεφαλής τον καθηγητή Άλπερ Μπόζκουρτ, που έκαναν τη σχετική παρουσίαση στο ετήσιο διεθνές συνέδριο του Ινστιτούτου Ηλεκτρολόγων Ηλεκτρονικών Μηχανικών (ΙΕΕΕ), έκαναν ένα πρώτο βήμα για τη δημιουργία μιας ασύρματης ηλεκτρονικής-βιολογικής διεπαφής (interface) με τις κατσαρίδες.

Ο απώτερος στόχος είναι να τις χρησιμοποιήσουν ως τηλεκατευθυνόμενους «έξυπνους» αισθητήρες, καθώς τα εν λόγω έντομα μπορούν να τρυπώνουν και να συλλέγουν πληροφορίες μέσα στα χαλάσματα, βοηθώντας π.χ. στην ανεύρεση επιζώντων μετά από ένα καταστροφικό σεισμό (ο επιζών δυστυχώς δεν θα ξέρει ότι οι κατσαρίδες που τον περιτριγυρίζουν, είναι για το καλό του!).

Όπως είπε ο Μπόζκουρτ, έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη η κατασκευή μικροσκοπικών ρομπότ που να μπορούν να λειτουργήσουν σε ένα αβέβαιο και δυναμικό περιβάλλον μετά από μία φυσική ή άλλη καταστροφή. Γι’ αυτό, οι ερευνητές στράφηκαν στην εναλλακτική λύση των «βιο-μποτικών» κατσαρίδων.

Οι αμερικανοί μηχανικοί, όπως γράφει το ΑΜΠΕ, ανέπτυξαν ένα φθηνό και ελαφρύ (βάρους μόλις 0,7 γραμμαρίων) ολοκληρωμένο κύκλωμα («τσιπάκι»), που περιλαμβάνει ένα ασύρματο δέκτη και πομπό και το οποίο τοποθετείται στην πλάτη των κατσαρίδων σαν σακίδιο. Το τσιπ περιέχει και έναν μικροελεγκτήρα που παρακολουθεί συνεχώς τη διεπαφή ανάμεσα στα εμφυτευμένα ηλεκτρόδια (που συνδέονται με το τσιπ) και τους βιολογικούς ιστούς της κατσαρίδας, ώστε η τελευταία να μην υποστεί νευρική βλάβη.

Το τσιπ συνδέεται ηλεκτρονικά με τις αντένες και με αισθητήρια όργανα στην κοιλιά της κατσαρίδας, δίνοντας ηλεκτρικές ωθήσεις ώστε αυτή να κινείται προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Οι ερευνητές, όπως έδειξαν πειραματικά, κατάφεραν να οδηγήσουν τις κατσαρίδες να κινηθούν κατά μήκος μίας γραμμής που ελισσόταν και δεν ήταν ευθεία. Πηγή: techit.gr

Συνέχεια»

Ρεκόρ βάθους για υποθαλάσσια ερευνητική γεώτρηση στον Ειρηνικό

Με απώτερο στόχο να ανοίξει την πρώτη γεώτρηση μέχρι το μανδύα της Γης, ένα στρώμα στο οποίο κανείς δεν έχει εισχωρήσει μέχρι σήμερα, ιαπωνικό πλοίο πέτυχε νέο ρεκόρ κατεβάζοντας το γεωτρύπανό του στα 2.111 μέτρα κάτω από το βυθό του ωκεανού έξω από την Ιαπωνία.

«Ανοίγουμε μια νέα εποχή στις επιστημονικές υποθαλάσσιες γεωτρήσεις. Το νέο ρεκόρ είναι μόνο η αρχή για το ερευνητικό πλοίο Chikyu» υπερηφανεύεται ο Φούμιο Ιναγκάκι, επιστημονικός συνυπεύθυνος της αποστολής.

Η γεώτρηση, έξω από τη χερσόνησο Σιμοκίτα στο βορειοδυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, είναι μόλις ένα μέτρο βαθύτερη από το φρεάτιο που κατείχε το προηγούμενο ρεκόρ.

Είναι η βαθύτερη γεώτρηση για επιστημονική έρευνα, όχι όμως και η βαθύτερη υποθαλάσσια γεώτρηση του κόσμού: η πλατφόρμα γεωτρήσεων Deepwater Horizon, από την οποία ξεκίνησε το 2010 η γιγάντια πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού, κατέχει το απόλυτο ρεκόρ με γεώτρηση που ολοκλήρωσε το 2009 έξω από το Τέξας μια γεώτρηση σε βάθος 10.683 μέτρων.

Το Chikyu της Ιαπωνικής Υπηρεσίας Θαλάσσιας Επιστήμης και Τεχνολογίας έχει τη δυνατότητα να φτάσει τελικά επτά χιλιόμετρα κάτω από τον πυθμένα και να φτάσει για πρώτη φορά στο μανδύα.

Ο μανδύας, αποτελούμενος από ημίρρευστα πετρώματα σε ακραίες θερμοκρασίες και πιέσεις, βρίσκεται κάτω από το εξωτερικό στρώμα του φλοιού, ο οποίος έχει πάχος μέχρι 75 χιλιόμετρα στην ξηρά αλλά λεπταίνει μέχρι τα επτά χιλιόμετρα κάτω από τους ωκεανούς.

Το Chikyu θα μπορούσε τελικά να προσφέρει μετρήσεις απευθείας από τις σεισμογόνες ζώνες του Ειρηνικού, να εξετάσει πώς η ζωή μπορεί να εμφανίστηκε σε συνθήκες μεγάλης θερμοκρασίας και πίεσης, και να ρίξει φως στη διαδικασία σχηματισμού κοιτασμάτων από υδρογονάνθρακες κάτω από τους ωκεανούς. Πηγή: in.gr

Συνέχεια»

Μπαταρία σε μορφή… τσίχλας

Αν σας συμβαίνει συχνά να εξαντλείται η μπαταρία όταν είστε εκτός σπιτιού, τότε το concept του Ping-Yi Lin θα σας φανεί αρκετά χρήσιμο.

Ο σχεδιαστής από τη Σιγκαπούρη είχε την ιδέα για λεπτές μπαταρίες που θα έχουν την εμφάνιση τσίχλας και θα πωλούνται σε εξωτερικούς χώρους, όπως περίπτερα και αυτόματους πωλητές για ώρες ανάγκης.

Ακόμα δεν γνωρίζουμε αν αυτή η ιδέα θα πάρει το δρόμο της παραγωγής, αλλά ο Ping-Yi Lin προτείνει οι μπαταρίες αυτές να είναι ανακυκλώσιμες.

Πιο συγκεκριμένα, κάθε φορά που ο χρήστης θα χρειάζεται να φορτίσει το κινητό ή το mp3 player του θα χρειάζεται να κολλάει την… τσίχλα στο πίσω μέρος της συσκευής.

Πηγή: techit.gr

Συνέχεια»

Μόσχα: Σχέδιο για υπόγειους θερμαινόμενους ποδηλατόδρομους

Με τη βοήθεια του «ποδηλατομετρό» είναι βέβαιο πως η μετακίνηση των Μοσχοβιτών με τα ποδήλατα θα γίνει πολύ δημοφιλής. Πρόκειται για ένα σχέδιο δημιουργίας κλειστών υπόγειων θερμαινόμενων ποδηλατόδρομων που είχε υποβληθεί στις αρχές της πόλης πριν από περίπου τριάντα χρόνια. Σήμερα, πλέον η κυβέρνηση της πρωτεύουσας της Ρωσίας, επαναφέρει το εν λόγω σχέδιο στο τοπικό κοινοβούλιο για διαβούλευση.

Πέρα από τον «θεραπευτικό» του ρόλο, το «ποδηλατομετρό» είναι βέβαιο πως θα βοηθήσει στην αποσυμφόρηση της κυκλοφορίας, δηλώνει ο δημιουργός της ιδέας, μηχανικός Πόλ Ράϊκιν. Τις τελευταίες δεκαετίες το σχέδιο έχει κυκλοφορήσει σε πολλές πόλεις του κόσμου αλλά σε περίπτωση που εγκριθεί από τη Μόσχα, τότε η πόλη θα αποκτήσει ποδηλατομετρό μέσα σε δύο, τρία χρόνια, μας βεβαιώνουν οι συγκοινωνιολόγοι.

«Το βασικό εμπόδιο στην Μόσχα είναι οι χαμηλές θερμοκρασίες τον χειμώνα, για το λόγο αυτό, εξετάζονται ακόμα και οι πιο απίθανες προτάσεις για να αντισταθμιστεί ο κλιματικός παράγοντας» δήλωσε έγκυρη πηγή στη Διεύθυνση Μεταφορών της Κυβέρνησης της Μόσχας. Το «ποδηλατομετρό» είναι μια από τις πιο εξωτικές ιδέες του μηχανικού Π. Ράϊκιν, κατοίκου πλέον του Ισραήλ, και το σχέδιο είχε υποβληθεί στις τοπικές Αρχές της Μόσχας το 1984-85.

Η συζήτηση για την ποδηλατοκίνηση είχε ανάψει ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 70. Φανατικός υποστηρικτής του ποδηλάτου και δημιουργός του όρου «ποδηλατομετρό» ήταν ο δημοσιογράφος Μιχαήλ Κρουσίνσκι. Το σχέδιο προέβλεπε τη δημιουργία δικτύου υπόγειων ποδηλατόδρομων στην πόλη, που θα επέτρεπε στους κατοίκους της μεγαλούπολης να μετακινούνται άνετα και ακίνδυνα σε μεγάλες αποστάσεις.

Οι στάσεις του «ποδηλατομετρό» θα έπρεπε να έχουν 1-2 χιλιόμετρα απόσταση μεταξύ τους και να είναι εξοπλισμένες με ανελκυστήρες για δίτροχα μηχανάκια και ποδήλατα. Ανεβαίνοντας στο «μεταφορικό τούνελ», ο χρήστης του «ποδηλατομετρό» θα μπορούσε να κινηθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση με ταχύτητα 30 km/h σε στεγνό χώρο και σε θερμοκρασία πάνω από δέκα βαθμούς Κελσίου. Σε ζεστό και ηλιόλουστο καιρό θα άνοιγαν οι θυρίδες εξαερισμού. Επίσης, στο αρχικό σχέδιο προβλεπόταν η χρήση των αποκλειστικά τυποποιημένων ποδηλάτων για την ενοποίηση των μηχανισμών ανύψωσης.
Τότε το απέρριψαν, σήμερα το συζητούν

Σε συνέντευξή του στον ανταποκριτή των «Νέων της Μόσχας» ο εφευρέτης του «ποδαλατομετρό», Π. Ράϊκιν, είπε ότι πριν από περίπου 30 χρόνια η Μόσχα είχε απορρίψει την υλοποίηση της ιδέας χωρίς να δώσει εξηγήσεις. Αργότερα η πρόταση για «ποδαλατομετρό» τέθηκε και σε άλλες χώρες. Στον Καναδά, ο αρχιτέκτονας Κρις Χάρντγουικ πρότεινε για το Τορόντο ένα παρόμοιο σύστημα μεταφορών που το ονόμασε Ουτοπία, αλλά το σχέδιο βρίσκεται ακόμα στα σκαριά…

Η κατασκευή του ποδηλατομετρό ολοκληρώνεται μέσα σε δύο έως τρία χρόνια, διαβεβαιώνουν τον ανταποκριτή των «Νέων της Μόσχας , οι άνθρωποι της εταιρείας «Ντόρμοστ». Ωστόσο, το κόστος παρόμοιας κατασκευής μπορεί να είναι μεγάλο. Τα τελευταία χρόνια, οι κατασκευές υπέργειων διαβάσεων πεζών σε διάφορες πόλεις της Ρωσίας έχουν προκαλέσει θύελλες διαβουλεύσεων και έντονες δημόσιες συζητήσεις.

Αρκετά επιφυλακτικοί εμφανίζονται οι εμπειρογνώμονες ενώ εκφράζονται επιφυλάξεις για το κόστος ενός τέτοιου έργου.

Για παράδειγμα, το κόστος μιας τέτοιας διάβασης στην κεντρική λεωφόρο Moskovsky Prospekt στην Αγία Πετρούπολη έφτασε τα 100 εκ. ρούβλια (2,58 εκ. ευρώ). Πάντως, οι εμπειρογνώμονες αμφισβητούν τη δυνατότητα πραγματοποίησης της ιδέας.

«Είναι καθαρή φαντασία, πουθενά στον κόσμο δεν εφαρμόζουν τέτοιες ιδέες», είπε στον ανταποκριτή των ΜΝ ο Επιστημονικός Διευθυντής Μεταφορών του Ερευνητικού Ινστιτούτου Μεταφορών και Οικονομίας Οδικών Συγκοινωνιών, Μιχαήλ Μπλίνκιν. «Η προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί στα μέσα μαζικής μεταφοράς, κατέληξε ο κ. Μπλίνκιν. Πηγή: kala-nea.gr

Συνέχεια»

Διαδραστικός χάρτης με τους φονικούς καύσωνες που θα σαρώσουν την Ευρώπη

Διαδραστικό χάρτη με τα κύματα καύσωνα που θα σαρώσουν την Ευρώπη τα επόμενα 60 χρόνια, αν η υπερθέρμανση του πλανήτη συνεχιστεί με τους σημερινούς ρυθμούς, κατάρτισε και έδωσε στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος (ΕΕΑ).

Όπως προκύπτει από τον χάρτη, στις περιοχές που αναμένεται να πληγούν από σφοδρά κύματα καύσωνα, συγκαταλέγεται η Ελλάδα, η νότια Γαλλία, η νότια Ισπανία, η Ιταλία, η Σερβία και η Δυτική Τουρκία, με περισσότερες από 50 ημέρες εξαιρετικά υψηλών θερμοκρασιών ετησίως.

Ειδικότερα για τις συγκεκριμένες περιοχές προβλέπονται τουλάχιστον 50 ημέρες τον χρόνο με θερμοκρασίες άνω των 35 βαθμών Κελσίου κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ τη νύχτα η θερμοκρασία δεν θα πέφτει κάτω από 20 βαθμούς.

Αντίθετα, το βόρειο τμήμα της ηπειρωτικής Ευρώπης (τα Βρετανικά Νησιά, η Σκανδιναβία και οι νότιες ακτές της Βαλτικής), δεν θα πληγεί από κύματα καύσωνα και υψηλές θερμοκρασίες.

Σημειώνεται ότι ο χάρτης, που εξετάζει 500 πόλεις, συνυπολογίζει πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων το φαινόμενο της θερμικής νησίδας (θερμότητα που παγιδεύεται σε δρόμους και ανάμεσα σε κτίρια), καθώς τους ελεύθερους χώρους πρασίνου, που προσφέρουν ανακούφιση δροσιάς κατά τη διάρκεια καλοκαιρινού καύσωνα.

Δείτε εδώ τον διαδραστικό χάρτη της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος

Πηγή: econews

Συνέχεια»

Τηλεκατευθυνόμενο ελικόπτερο πετά με τη δύναμη της σκέψης

Οι τεχνολογίες αναγνώρισης νοητικών εντολών είναι ένα καυτό ερευνητικό πεδίο, όμως αυτή η νέα εφαρμογή πραγματικά τις απογειώνει: ερευνητές κινεζικού πανεπιστημίου ανέπτυξαν ένα σύστημα που επιτρέπει στο χρήστη να ελέγχει με τη σκέψη ένα μικρό τηλεκατευθυνόμενο ελικόπτερο με τέσσερις ρότορες.

Η ερευνητική ομαδα στο Πανεπιστήμιο του Τσετσιάνγκ χρησιμοποίησαν ένα κράνος ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος Emotiv EPOC, το οποίο κυκλοφορεί ήδη στο εμπόριο, για να παρακολουθεί την εγκεφαλική δραστηριότητα του χειριστή. Τα σήματα από το κράνος μεταδίδονται μέσω Bluetooth σε ένα PC που τρέχει ειδικό λογισμικό, ο οποίος στη συνέχεια αναλαμβάνει να διαβιβάσει στις αντίστοιχες εντολέ σε ένα ελικόπτερο Parrot AR Drone 2.0.

Το εύρος ελιγμών του ελικόπτερου εξαρτάται βέβαια από τις νοητικές εντολές που μπορούν να αναγνωρίσουν το κράνος και το λογισμικό. Για την απογείωση, ο χειριστής πρέπει να σκεφτεί όσο πιο έντονα μπορεί την έννοια «αριστερά». Όταν πια βρεθεί στον αέρα, μπορεί να σκεφτεί «δεξιά» για να πετάξει προς τα εμπρός, «αριστερά» για να περιστραφεί... δεξιόστροφα, και «σπρώξε» για να ανέβει ψηλότερα.

Για να κατέβει το ελικόπτερο σε χαμηλότερο ύψος, ο χειριστής πρέπει απλά να σφίξει τα σαγόνια του, ενώ μπορεί να λάβει και φωτογραφίες από την κάμερα του ελικόπτερου ανοιγοκλοίνοντας τα μάτια.

Η ομάδα που ανέπτυξε το σύστημα ελπίζει ότι στο μέλλον ανάλογες τεχνολογίες θα επιτρέψουν ακόμα και σε παράλυτους πιλότους να ελέγχουν τα δικά τους αεροσκάφη.

Το κινεζικό σύστημα θα παρουσιαστεί το Σεπτέμβριο στο συνέδριο Ubiquitous Computing που θα πραγματοποιηθεί στο Πίτσμπουργκ.


Πηγή: in.gr

Συνέχεια»

Επένδυση της NASA σε υπερηχητικό αεροπλάνο

Η Nasa δεν τσιγκουνεύεται τα χρήματα όταν πρόκειται για υπερηχητικά αεροπλάνα, ακόμα κι όταν αυτά δεν φτάνουν στον… Άρη ή γενικότερα στο διάσημα. Η Διαστημική Υπηρεσία ενέκρινε μία επένδυση της τάξης των 100.000 δολαρίων για ένα υπερηχητικό αεροπλάνο.

Το αεροσκάφος θα έχει έναν τρόπο απογείωσης, παρόμοιο με αυτόν τον συμβατικών αεροπλάνων αλλά όταν σπάει το φράγμα του ήχου, θα συνεχίζει την πτήση του με ένα ξεχωριστό τρόπο που θυμίζει διαστημόπλοιο.

Η Daily Mail, παρομοιάζει το project, δικαιολογημένα με τα αστεράκια των νίντζα, με τις δύο μεριές του αεροσκάφους να είναι πιο μεγάλες από τις άλλες δύο.

Όταν το αεροσκάφος απογειώνεται χρησιμοποιεί τα μεγαλύτερα φτερά, τα οποία όμως στις υπερηχητικές ταχύτητες δημιουργούν μεγάλη αντίσταση. Κατά συνέπεια, το αεροσκάφος κάνει στροφή 90 μοιρών ώστε να είναι μακρύτερο και λεπτότερο σε σχέση με την απογείωση.

Η τεχνολογία παρουσιάστηκε από τον καθηγητή Gecheng Zha του Πανεπιστημίου του Miami. Πηγή: techit.gr

Συνέχεια»

Tο μακρύτερο λεωφορείο του κόσμου για 256 επιβάτες

Το μακρύτερο λεωφορείο του κόσμου θα κυκλοφορεί σύντομα στους δρόμους της Δρέσδης στη Γερμανία. Το - μήκους 30 μέτρων- Autotram Extra Grand, το οποίο διαθέτει αρκετά «πράσινα» χαρακτηριστικά», έχει χωρητικότητα 256 θέσεων που κατανέμονται σε τρεις καμπίνες. Το αρθρωτό λεωφορείο («φυσαρμόνικα») σχεδιάστηκε από το ινστιτούτο Fraunhofer IVI και το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης.

Οι δημιουργοί του υποστηρίζουν ότι, παρά το τεράστιο μέγεθός του, είναι πολύ ευέλικτο και οι οδηγοί δεν χρειάζονται ιδιαίτερη εκπαίδευση, χάρη σε ένα υπολογιστικό σύστημα που τους βοηθά να στρίψουν. Το βασικό χαρακτηριστικό του συστήματος διασφαλίζει ότι το πίσω τμήμα του οχήματος ακολουθεί διαρκώς τις δύο μπροστινές καμπίνες. Καθώς οι τέσσερις από τους πέντε άξονες μπορούν να στρίψουν, το Autotram έχει την ίδια ακτίνα στροφής με ένα συμβατικό λεωφορείο μήκους 12 μέτρων.

Σύμφωνα με τη Fraunhofer, που παρουσίασε το λεωφορείο την περασμένη εβδομάδα, στα «πράσινα» στοιχεία του περιλαμβάνεται ένας ηλεκτροκινητήρας που επιτρέπει στο Autotram να διανύει έως και 8 χιλιόμετρα αντλώντας ενέργεια από μπαταρία. Το ίδρυμα πιστεύει ότι το όχημα που ανέπτυξε, όπως προδίδει και η ονομασία του, «γεφυρώνει το κενό ανάμεσα στα συμβατικά λεωφορεία πόλης και στα τραμ προσφέροντας νέες δυνατότητες για δημόσιες μεταφορές φιλικές προς το περιβάλλον».

Οι κάτοικοι της Δρέσδης θα δουν το Autotram Extra Grand στους δρόμους μέσα στον Οκτώβριο και μετά από την ολοκλήρωση των τελευταίων τεστ ασφαλείας. Οι δημιουργοί του λένε ότι και άλλες πόλεις έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για το λεωφορείο, χάρη στο σχετικά μικρό λειτουργικό του κόστος και στη μεγάλη χωρητικότητά του.

Θα πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι, παρότι αυτό είναι το μακρύτερο λεωφορείο στον κόσμο, το κινεζικό Youngman JNP6259G City έχει τα πρωτεία σε ό,τι αφορά τη χωρητικότητα, αφού το όχημα που αναμένεται να παρουσιαστεί εντός των ημερών έχει μήκος 25 μέτρων και 300 θέσεις. Πηγή: naftemporiki.gr

Συνέχεια»

Μία τηλεόραση που ελέγχεται μόνο με τα μάτια

Μία φουτουριστική τηλεόραση, με τη χαρακτηριστική ονομασία «Gaze TV», η οποία ελέγχεται μόνο με τα μάτια τού θεατή και όχι με το τηλεκοντρόλ, παρουσίασε η κινεζική πολυεθνική εταιρία Haier στη διεθνή έκθεση καταναλωτικών ηλεκτρονικών προϊόντων IFA 2012 του Βερολίνου.

Η συσκευή χρησιμοποιεί, σύμφωνα με το BBC, μία καινοτομική τεχνολογία της σουηδικής εταιρίας Tobii που έχει ήδη αξιοποιηθεί για τον έλεγχο ηλεκτρονικών υπολογιστών με τα μάτια.

Οι χρήστες ελέγχουν την τηλεόραση κοιτάζοντας στο πάνω ή το κάτω μέρος της οθόνης, ενεργοποιώντας με αυτό τον τρόπο μία διεπαφή (interface) μέσω της οποίας, πάλι με το βλέμμα, μπορούν να αλλάξουν την ένταση του ήχου, τα κανάλια και να δώσουν άλλες εντολές στη συσκευή, ανάλογα με το εικονίδιο στο οποίο κάθε φορά διαλέγουν να εστιάσουν την ματιά τους.

Προς το παρόν, η πρωτοποριακή τεχνολογία βρίσκεται σε αρχικό στάδιο και έτσι δεν αποφεύγει τις δυσλειτουργίες, όμως έχει τις δυνατότητες να αποτελέσει μία εναλλακτική λύση στο παραδοσιακό τηλεχειριστήριο μελλοντικά.

Οι υπάρχουσες «έξυπνες» τηλεοράσεις προσφέρουν στον χρήστη - τηλεθεατή έλεγχο μέσω φωνής και χειρονομιών, όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις δεν αποφεύγονται πάντα τα λάθη και οι τεχνικές δυσκολίες, καθώς η σχετική τεχνολογία δεν έχει ακόμα ωριμάσει πλήρως.

Σε αυτό το αρχικό στάδιο, η τεχνολογία της σουηδικής Tobii δεν έχει ακόμα ενσωματωθεί μέσα στην κινεζική τηλεόραση, αλλά ένας συνδεδεμένος ξεχωριστός αισθητήρας μεσολαβεί μεταξύ του θεατή και της τηλεοπτικής συσκευής, παρακολουθώντας συνεχώς πού κατευθύνονται τα μάτια του χρήστη. Καταγράφοντας τις παραμικρές κινήσεις των ματιών του, ο αισθητήρας επιτρέπει στον τηλεθεατή να πλοηγείται στο μενού της διεπαφής που εμφανίζεται στην οθόνη και έτσι να την ελέγχει.

Η συσκευή πρέπει να «καλιμπράρεται» για κάθε ξεχωριστό τηλεθεατή πριν την αρχική χρήση της, ενώ γίνεται λιγότερο ακριβής αν ο τελευταίος φοράει γυαλιά.

Παρά πάντως τα υφιστάμενα μειονεκτήματά της, η πολλά υποσχόμενη τεχνολογία (που βασίζεται στο σουηδικό λογισμικό "Tobii Gaze Interaction") θα μπορούσε, μετά τη βελτίωσή της, να αξιοποιηθεί σταδιακά από πολλούς ακόμα κατασκευαστές τηλεοράσεων.

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής της σουηδικής εταιρίας Χένρικ Έσκιλσον, η επαναστατική τεχνολογία μπορεί να βρει διάφορες εφαρμογές στους υπολογιστές και σε άλλα καταναλωτικά ηλεκτρονικά προϊόντα, αλλά και σε άλλους τομείς όπως στα αυτοκίνητα (για την προβολή πληροφοριών πάνω στο παρμπρίζ), στις αίθουσες των χειρουργείων και στα βιντεοπαιγνίδια.

Αρχικά, η Tobii ανέπτυξε την εν λόγω τεχνολογία για να βοηθήσει τα άτομα με ειδικές ανάγκες να ελέγχουν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές χωρίς να έχουν ανάγκη από ποντίκι και πληκτρολόγιο.

Η σουηδική εταιρία ευελπιστεί ότι θα κυκλοφορήσει στην αγορά το πρώτο της προϊόν για καταναλωτές εντός του 2013. Από την πλευρά της, η κινεζική εταιρία Haier είχε φέτος τον Ιανουάριο παρουσιάσει στη διεθνή έκθεση καταναλωτικών ηλεκτρονικών προϊόντων του Λας Βέγκας μία άλλη καινοτομική, πλήρως ασύρματη, τηλεόραση. Πηγή: nooz.gr

Συνέχεια»

Ιράν και Βόρεια Κορέα υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας για την τεχνολογία και την επιστήμη

Μετά τις τελευταίες κυβερνοεπιθέσεις κατά του Ιράν (βλ. Stuxnet, Flame, πυρηνικά εργοστάσια κλπ.) η κυβέρνηση της χώρας συμφώνησε με αυτήν της Βόρειας Κορέας για συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών σχετικών με την επιστήμη και την τεχνολογία, κίνηση που προκάλεσε έντονη ανησυχία στις Δυτικές χώρες και τις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το Reuters, ο Ιρανός Υπουργός Επιστημών, Τεχνολογίας και Έρευνας, Farhad Daneshjoo, υπέγραψε συμφωνία με τον Υπουργό Εξωτερικών της Βόρειας Κορέας, Pak Ui-chun, ώστε να αλληλοβοηθηθούν για την αντιμετώπιση των κοινών εχθρών τους, αλλά και του λοιμού, ιδιαίτερα στη Βόρεια Κόρεα.

Μπορεί οι Μυστικές Υπηρεσίες των Δυτικών χωρών να παρακολουθούν στενά τη δραστηριότητα των δύο κρατών για τους δικούς τους λόγους (επιθέσεις, πυρηνικά προγράμματα κλπ.), αλλά για τον κόσμο του Internet η μόνη ανησυχία που μπορεί να προκύψει θα μπορούσε να αφορά τη δημιουργία και διοχέτευση κάποιου ιού που θα επηρρέαζε την καθημερινότητα των χρηστών. Πηγή: techgear.gr

Συνέχεια»

Γονιδιακή θεραπεία «νικά» τη συγγενή ανοσμία

Την ικανότητα να οσφραίνονται το περιβάλλον και την τροφή τους χάρισε σε ποντίκια που είχαν γεννηθεί χωρίς την αίσθηση της όσφρησης καινοτόμος γονιδιακή θεραπεία που ανέπτυξε διεθνής ομάδα επιστημόνων.

Τα πειραματόζωα έπασχαν από μια γενετική νόσο η οποία επηρεάζει τα μικροσκοπικά τριχίδια που βρίσκονται μέσα στα ρουθούνια και διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανίχνευση χημικών στον αέρα.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα νέα ευρήματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν μελλοντικά σε θεραπείες νοσημάτων που συνδέονται με προβλήματα σε τριχίδια όπως αυτά της μύτης, του αυτιού ή ακόμα και του ματιού, τα οποία ευθύνονται για προβλήματα όσφρησης, ακοής, όρασης κ.ά.

Το πείραμα

Σύμφωνα με δημοσίευση της επιστημονικής ομάδας, με επικεφαλής την ομάδα του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, στην επιθεώρηση «Nature Medicine», μια σειρά από βλάβες των μικροσκοπικών τριχιδίων συνδέεται με γενετικές ανωμαλίες. Μια από αυτές είναι και η συγγενής ανοσμία από την οποία έπασχαν τα τρωκτικά που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη.

Τα γενετικώς τροποποιημένα πειραματόζωα έφεραν μια μετάλλαξη στο γονίδιο Ift88, η οποία δεν επέτρεπε την ομαλή ανάπτυξη τριχιδίων στη μύτη με αποτέλεσμα τα τρωκτικά να μην έχουν όσφρηση.

Οι επιστήμονες ανέπτυξαν έναν ιό με στόχο τη «μόλυνση» των προβληματικών κυττάρων με μια ενεργή εκδοχή του γονιδίου Ift88. Προχώρησαν λοιπόν σε ενέσιμη χορήγηση το ιού στη μύτη των πειραματόζωων επί τρεις συνεχόμενες ημέρες. Διαπίστωσαν ότι η συγκεκριμένη μέθοδος οδήγησε στην επιτυχή αποκατάσταση της αίσθησης της όσφρησης των ποντικιών. Σύντομα τα τρωκτικά ήταν σε θέση να αναζητούν την τροφή τους μέσω της όσφρησης.

«Τα ευρήματα αυτά αποτελούν απόδειξη ότι μπορούμε να εισαγάγουμε το γονίδιο στα προβληματικά κύτταρα, για την παραγωγή της σωστής πρωτεΐνης και την ανάπτυξη των τριχιδίων που απαιτούνται για τη σωστή λειτουργία της όσφρησης» εξηγεί ο καθηγητής Φίλιπ Μπιλς από το Πανεπιστήμιο College του Λονδίνου που συμμετείχε στη μελέτη. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Εξαφανισμένο είδος γιγάντιας χελώνας επιστρέφει με κλωνοποίηση

Η ζωή του ήταν μοναχική και ο θάνατός του σηματοδότησε την εξαφάνιση ενός ολόκληρου είδους ζώων με ιστορία εκατοντάδων χιλιάδων χρόνων...

Πρόκειται για τον «Μοναχικό Τζορτζ», το τελευταίο μέλος ενός είδους γιγάντιων χελώνων από το νησί Λα Πίντα, ένα από τα μικρότερα νησιά του αρχιπελάγους των Γκαλάπαγκος. (Διαβάστε εδώ περισσότερες λεπτομέρειες)

Ωστόσο ένα μήνα μετά τον θάνατό του, ο «Μοναχικός Τζορτζ» ενδέχεται να καταφέρει αυτό που δεν κατάφερε σε όλη του τη ζωή, να αφήσει απογόνους.

Οι επιστήμονες έχουν καταψύξει ιστό από το ερπετό, που ξεπερνούσε σε μήκος το 1,5 μέτρο και σε ηλικία τα 100 χρόνια, ελπίζοντας ότι θα μπορέσουν μια μέρα να αναστήσουν μέσω της κλωνοποίησης το εξαφανισμένο είδος των γιγάντιων χελώνων «Chelonoidis nigra abingdonii».

Ο «Μοναχικός Τζορτζ» κατέστη σύμβολο των προσπαθειών για τη διάσωση απειλούμενων ειδών παγκοσμίως και οι προσπάθειες για την ανεύρεση κατάλληλης συντρόφου κέντριζαν πάντα το ενδιαφέρον του κοινού.

Τα δείγματα ιστού της γιγάντιας χελώνας έχουν καταψυχθεί σε υγρό άζωτο και θα διατηρηθούν σε αυτή την κατάσταση μέχρι οι επιστήμονες να διεξάγουν την απαραίτητη έρευνα πριν προσπαθήσουν να τον κλωνοποιήσουν.

Μεταξύ άλλων οι επιστήμονες πρέπει να βρουν ένα συμβατό αυγό παρόμοιου είδους χελώνας για να εμφυτεύσουν το γενετικό υλικό του «Μοναχικού Τζορτζ», το σώμα του οποίου θα ταριχευθεί και σύντομα θα ξεκινήσει να εκτίθεται στο το Εθνικό Πάρκο των νησιών Γκαλαπάγκος. Πηγή: econews

Συνέχεια»

Λονδίνο - Σίδνεϊ μέσω... Διαστήματος

Το Concorde μπορεί να έχει πλέον παροπλιστεί σε διάφορα μουσεία, το όνειρο όμως των υπερηχητικών αεροπορικών ταξιδιών δεν έχει πεθάνει. Οι καινοτόμοι, επαναχρησιμοποιήσιμοι πυραυλικοί κινητήρες που αναπτύσσονται αυτή τη στιγμή για διαστημικές χρήσεις είναι τόσο ισχυροί ώστε ίσως μια μέρα να μπορέσουν να «πετάξουν» ένα αεροπλάνο σε υποτροχιακή πτήση από το Λονδίνο ως το Σίδνεϊ μέσα σε μόλις 4 ώρες.

Ενώ το Concorde ταξίδευε με 2 Μαχ - ταχύτητα διπλάσια από αυτήν του ήχου - οι νέες αυτές μηχανές στοχεύουν στα 5 Μαχ και ακόμη παραπέρα - σε μια ταχύτητα που ονομάζεται «hypersonic» ή, σε ελεύθερη μετάφραση, «υπερ-υπερηχητική».

Τα πυραυλοκίνητα αεροπλάνα μπορούν να επιτύχουν πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες από εκείνα με τους απλούς κινητήρες αεριώθησης. Είναι όμως υπερβολικά ακριβά επειδή πρέπει να είναι αρκετά ισχυρά ώστε να σηκώσουν το βάρος των καυσίμων υγρού υδρογόνου και υγρού οξυγόνου που χρειάζονται. Αν μπορούσαν να γίνουν ελαφρύτερα, θα ήταν λιγότερο δαπανηρά, πώς όμως να κόψεις βάρος;

Η απάντηση είναι προφανής: ο αέρας μέσα από τον οποίο περνάει το αεροσκάφος είναι γεμάτος οξυγόνο. Αν μπορούσε να ρουφήξει αυτόν τον αέρα και να τον κάψει μαζί με υδρογόνο, η ποσότητα των οξειδωτικών που θα έπρεπε να μεταφέρει στις δεξαμενές του θα μειωνόταν άμεσα σε μόλις αυτήν που χρειάζεται για να προωθηθεί όταν βγει έξω από την ατμόσφαιρα.

Ο «cool» κινητήρας Sabre

Αυτή είναι η ιδέα πίσω από τον Sabre, έναν κινητήρα υδρογόνου-αέρα που αναπτύσσεται και δοκιμάζεται από τη βρετανική εταιρεία Reaction Engines. Εχει σχεδιαστεί για να φθάνει σε τροχιά ένα μελλοντικό διαστημικό αεροσκάφος εκτόξευσης δορυφόρων ονόματι Skylon και μπορεί να χρησιμοποιηθεί υποτροχιακά σε ένα επιβατικό αεροπλάνο των 5 Μαχ.

Το κύριο πλεονέκτημα του Sabre είναι ότι θα μπορούσε να κινήσει ένα επαναχρησιμοποιήσιμο αεροπλάνο το οποίο θα μπορεί να απογειώνεται από έναν διάδρομο αεροδρομίου και να ανεβαίνει στο Διάστημα με έναν μόνο τύπο κινητήρα. Αυτό το τοποθετεί πολύ μπροστά από τους scramjets - κινητήρες χωρίς κινούμενα μέρη οι οποίοι χρησιμοποιούν την υπερταχεία κίνηση του αεροπλάνου για να συμπιέσουν τον αέρα σε καύσιμο. Οι scramjets αρχίζουν να δουλεύουν μόνο από τα περίπου 4 Μαχ και χρειάζονται ενίσχυση από έναν πύραυλο για να φθάσουν σε αυτή την ταχύτητα.

«Αν χρειάζεσαι διαφορετικούς κινητήρες για διαφορετικά κομμάτια της διαδρομής, κουβαλάς ακριβό νεκρό βάρος» λέει ο Μπεν Γκάλαχερ, στέλεχος της Reaction Engines.
Το κλειδί της τεχνολογίας του Sabre είναι ένας «προψύκτης», ένα υπερταχύ, ελαφρό ψυγείο που επεξεργάζεται τον αέρα για να καεί με το υδρογόνο.

«Ο αέρας που μπαίνει στον κινητήρα Sabre στην ταχύτητα των 5 Μαχ ξεπερνάει σε θερμοκρασία τους 1.000 βαθμούς Κελσίου. Αυτό θα έλιωνε έναν κανονικό κινητήρα πυραύλων» λέει ο κ. Γκάλαχερ. «Ο προψύκτης μας λοιπόν παγώνει αυτόν τον αέρα στους -150 βαθμούς Κελσίου μέσα σε ένα εκατοστό του δευτερολέπτου».

Ακρα μυστικότης...

Οι ακριβείς λεπτομέρειες σχετικά με το πώς λειτουργεί αυτός ο προψύκτης είναι μυστικές - τόσο ώστε η Reaction Engines δεν έχει καταθέσει αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για αυτή την τεχνολογία. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι ο αέρας περνάει επάνω από πολύ λεπτούς σωλήνες οι οποίοι ψύχονται από ήλιο προσφέροντας μια μεγάλη επιφάνεια για την ψύξη.

Στη διεθνή αεροπορική έκθεση του Φάρνμπορο της Βρετανίας τον περασμένο Ιούλιο ο επικεφαλής της εταιρείας Αλαν Μποντ δήλωσε ότι στις πρόσφατες δοκιμές ο προψύκτης του Sabre λειτούργησε σταθερά, χωρίς δονήσεις, για περισσότερο από 6 λεπτά - χρόνος που απαιτείται για να φθάσει σε τροχιά ως μέρος ενός διαστημικού αεροπλάνου.
Βεβαίως δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πάρουμε τα λόγια του τοις μετρητοίς. Ο Μαρκ Φορντ όμως, μηχανικός αεριώθησης στο ESTEC, το ερευνητικό κέντρο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος στην Ολλανδία, παρευρέθη ως ανεξάρτητος μάρτυρας στις δοκιμές του Sabre.

«Τα αρχικά αποτελέσματα είναι πολλά υποσχόμενα και έχουμε εντυπωσιαστεί ιδιαίτερα» λέει. «Ο προψύκτης πρόσφερε σταθερή ροή αέρα σε θερμοκρασία υπό το μηδέν στον κινητήρα». Πιο απαιτητικές δοκιμές επρόκειτο να διεξαχθούν μέσα στον Αύγουστο προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο κινητήρας επιτυγχάνει τον στόχο του στο να προμηθεύει υπέρπυκνο αέρα των -150 βαθμών Κελσίου στους συμπιεστές.

Εμπνευση από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο

Εν τω μεταξύ μια δεύτερη απόπειρα για την κατασκευή ενός κινητήρα διαστημικού αεροπλάνου των 5 Μαχ ανακοινώθηκε στην έκθεση του Φάρνμπορο, χάρη σε μια συνεργασία της MBDA Missile Systems, της ιδιοκτήτριας του Airbus EADS και του Ινστιτούτου Υδροδυναμικής Λαβρέντιεφ στο Νοβοροσίσκ της Ρωσίας. Οι συνεργάτες αποκάλυψαν ότι αναπτύσσουν μια - ως τώρα μη δοκιμασμένη - παραλλαγή της τεχνολογίας του κινητήρα αεριώθησης παλμικής λειτουργίας που κινούσε τη γερμανική ιπτάμενη βόμβα V-1 στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο κινητήρας αεριώθησης παλμικής λειτουργίας - ο χαρακτηριστικός ήχος που σκορπούσε τον τρόμο στον άμαχο πληθυσμό των Συμμάχων, ιδιαίτερα όταν περνούσε επάνω από τα κεφάλια τους - λειτουργούσε ψεκάζοντας μικρούς παλμούς καυσίμου και αέρα σε ένα κανάλι και ανάβοντας το εύφλεκτο μείγμα. Ταυτοχρόνως οι γρίλιες στο μπροστινό μέρος του έκλειναν για να κάνουν τα προϊόντα της καύσης να φεύγουν προς τα πίσω, κινώντας το όχημα. Ο κινητήρας παλμικής έκρηξης πάει ένα βήμα μπροστά, κάνοντας τα καύσιμα και τον αέρα να εκραγούν κατά τη διάρκεια της κίνησης σε υπερηχητικές ταχύτητες.

Οι συνεργάτες προσπαθούν να προχωρήσουν αυτή την ιδέα ακόμη πιο πέρα, στον υπερ-υπερηχητικό τομέα, με έναν κινητήρα «κύματος διαρκούς έκρηξης», όπως τον αποκαλούν. Ανεβάζουν την πίεση των ψεκασμών καυσίμου κατά αρκετές χιλιάδες φορές το δευτερόλεπτο για να δημιουργήσουν ανάφλεξη με τη μορφή μιας συνεχούς σειράς ωστικών κυμάτων, τα οποία καίνε το καύσιμο πιο αποτελεσματικά και μπορούν να παραγάγουν ώθηση για ταχύτητες ως και 5 Μαχ.

Μετατροπές για τα ευρωπαϊκά αεροδρόμια

Φυσικά οι υπεριλιγγιωδών ταχυτήτων υποτροχιακές αεροπορικές πτήσεις για απλούς επιβάτες αποτελούν ακόμη ένα αρκετά μακρινό ενδεχόμενο, όμως αυτές οι πρόσφατες επιτυχίες στις δοκιμές των απαιτούμενων κινητήρων έκαναν τον αρμόδιο για τις επιστήμες υπουργό της Βρετανίας Ντέιβιντ Γουίλετς να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Αεροπορικής Ασφάλειας (EASA) να διερευνήσει το ζήτημα της καταλληλότητας των αεροδρομίων της Ευρωπαϊκής Ενωσης για χρήση από διαστημικά αεροπλάνα. «Αυτό δεν σημαίνει ότι θεωρούμε ότι η EASA αντιμετωπίζει αρνητικά τα διαστημικά αεροπλάνα» δήλωσε ο βρετανός υπουργός στο «New Scientist». «Απλώς δεν έχει ρυθμιστικό καθεστώς για αυτά». Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Δέντρα από το φεγγάρι

Από όλα τα είδη της Γης, ποιο έχει δει τους περισσότερους εκπροσώπους του να πηγαίνουν στο φεγγάρι; Δεν είναι οι άνθρωποι. Τα βακτήρια θα μπορούσαν να διεκδικήσουν αυτή την πρωτιά, ένας εξίσου ισχυρός υποψήφιος θα μπορούσε όμως να είναι μια ατρόμητη ομάδα δέντρων. Νομίζετε ότι ξέρουμε πού μεγαλώνουν τώρα. Και όμως όχι.

Το 1971 οι επιστήμονες της αμερικανικής Δασολογικής Υπηρεσίας είχαν την περιέργεια να δουν αν ένα ταξίδι στο Διάστημα θα επηρέαζε την ανάπτυξη των σπόρων.

Στράφηκαν στον αστροναύτη της αποστολής «Apollo 14» Στιούαρτ Ρούζα, ο οποίος είχε εργαστεί ως δασοπυροσβέστης στην υπηρεσία. Αυτός πήρε μαζί του στη Σελήνη περίπου 500 σπόρους από έλατα, συκομουριές, κόμμι και πεύκα.

Επιστρέφοντας σχεδόν όλοι οι σπόροι είχαν φυτρώσει. Τα δέντρα δόθηκαν ως δώρα σε αμερικανικές Πολιτείες, καθώς και σε ξένα κράτη, όπως η Ελβετία, η Βραζιλία και η Ιαπωνία. Κανένας όμως δεν σημείωσε πού φυτεύτηκαν.

Ο Ντέιβιντ Γουίλιαμς του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Γκοντάρ της NASA στο Μέριλαντ αποφάσισε να τα βρει.

Εχει εντοπίσει περισσότερα από 80, εκ των οποίων 65 εξακολουθούν να ζουν σε 22 αμερικανικές Πολιτείες και στη Βραζιλία.

Ενας από τους εναπομείναντες ξεχασμένους σεληνιακούς εξερευνητές μπορεί να μεγαλώνει σε κάποιον κήπο δίπλα σας. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

REVEL: Νέα τεχνολογία αφής της Disney που προσθέτει extra απτική αίσθηση σε οποιαδήποτε επιφάνεια

Η ερευνητικό εργαστήριο της Disney δημιούργησε μια νέα τεχνολογία αφής ειδικά σχεδιασμένη για να τροποποιείται ο τρόπος που αισθάνεται απτικά ο χρήστης τον πραγματικό κόσμο που τον περιβάλλει (κάτι σαν Augmented Reality).

Το σύστημα ονομάζεται REVEL και προσθέτει ένα επιπλέον στρώμα τεχνητής υφής επάνω σχεδόν σε οποιαδήποτε επιφάνεια ή αντικείμενο, με αποτέλεσμα ο χρήστης να αλληλεπιδρά με έναν επιπλέον τρόπο επάνω της χρησιμοποιώντας τα ακροδάκτυλα του ως αισθητήρες.

Δείτε στο παρακάτω video τη λειτουργία του REVEL:



“Το REVEL προέρχεται από τις λέγεις Reverse Electrovibration. Διοχετεύει ένα ασθενές ηλεκτρικό σήμα που δημιουργεί ένα ταλαντόμενο ηλεκτρικό πεδίο γύρω από το δέρμα του χρήστη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αισθάνεται ξεκάθαρα διακριτά ερεθίσματα από το φυσικό αντικείμενο”. Πηγή: techgear.gr

Συνέχεια»

«Αόρατο» κράνος για ποδηλάτες

Κακά τα ψέμματα, το κράνος μπορεί να σώζει ζωές, η χρήση του όμως ειδικά για μεγάλο χρονικό διάστημα και ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες δεν είναι και ό,τι πιο ευχάριστο για τους αναβάτες και τους ποδηλάτες.

Γι’αυτό το λόγο μια νέα εταιρία από την Σουηδία, ή Hövding εφήυρε ένα «αόρατο» κράνος το οποίο ενεργοποιείται μόνο σε περίπτωση πτώσης ή σύγκρουσης.

Πρόκειται για έναν αερόσσακο που φοριέται γύρω από τον λαιμό. Χρησιμοποιώντας επιταχυνσιόμετρο και γυροσκόπιο μπορεί να ανιχνεύσει απότομες κινήσεις που δείχνουν πως ο ποδηλάτης είχε πτώση ή ατύχημα. Σε περίπτωση που συμβεί αυτό, μια μικροσκοπική τρόμπα αερίου φουσκώνει αυτόματα τον αερόσακκο ο οποίος παίρνει το σχήμα κράνους, προστατεύοντας επαρκώς τον αναβάτη από πτώση ή πρόσκρουση.

Το προϊόν και ολόκληρη η εταιρεία πίσω από αυτό το εγχείρημα ξεκίνησε ως διπλωματική εργασία δυο φοιτητριών στο πανεπιστημίου του Lund, της Anna Haupt και της Terese Alstinat. Μετά από πέντε χρόνια ερευνών και 10 εκατομμύρια δολάρια, αφού συμβουλεύτικαν ειδικούς και πειραματίστηκαν κυρίως με μοτοσυκλέτες (αν και το κράνος είναι μόνο για ποδηλάτες) η Hövding είναι πια έτοιμη να περάσει στην μαζική παραγωγή του.

Δυστυχώς όμως δεν λείπουν και τα προβλήματα, τα οποία είναι αρκετά. Μπορεί να προωθείται ως «αόρατο» κράνος, η αλήθεια όμως είναι πως είναι αρκετά ορατό, αφού φοριέται ως κολάρο. Το βάρος του επίσης, στα 700 γραμμάρια το κάνει όχι μόνο αρκετά αισθητό αλλά πολύ πιο βαρύ από ένα κοινό κράνος. Κάποιοι χρήστες μάλιστα ανέφεραν πως τους προκαλούσε αίσθημα ασφυξίας όσο ήταν τυλιγμένο γύρω από τον λαιμό τους.

Το κόστος του επίσης αγγίζει τα 600 δολάρια, ή 485 ευρώ. Κόστος που σε καμία περίπτωση δεν θεωρείται απαγορευτικό από τη στιγμή που σώζει ζωές, δυστυχώς όμως το «αόρατο» κράνος μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μια φορά. Αν σκεφτούμε πως ένα υψηλής ποιότητας κράνος για ποδηλάτες διατίθεται στο ένα τρίτο αυτής της τιμής και πως κάποια από αυτά (αναλόγως του ατυχήματος) μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν, θα κρίναμε την τιμή όντως απαγορευτική.

Αποτελεί όμως ένα πολύ ενδιαφέρον proof of concept και δίνει πολλές ελπίδες για την δημιουργία λιγότερο παρεμβατικών μεθόδων προστασίας στο μέλλον, τόσο για ποδηλάτες όσο και για αναβάτες. Πηγή: techit.gr

Συνέχεια»

Πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η εικονική πραγματικότητα

Με αφορμή πρόσφατες εφευρέσεις όπως το Google Project Glass, δυο νεαροί σκηνοθέτες, οι Eran May-raz και Daniel Lazo, εμπνεύστηκαν τον κόσμο του μέλλοντος. Στην ταινία μικρού μήκους «Sight», οι δυο τελειόφοιτοι της ακαδημίας τεχνών της Ιερουσαλήμ μας παρουσιάζουν έναν κόσμο όπου η πρόοδος της τεχνολογίας ξεκινά να καταστρέφει, αντί να βοηθά την ζωή των ανθρώπων.

Όπως φαίνεται, ένας κόσμος στον οποίο η εικονική πραγματικότητα, ή αλλιώς το λεγόμενο augmented reality, χρησιμοποιείται ευρέως μπορεί να φαίνεται διασκεδαστικός ή πρακτικός, στην πραγματικότητα όμως είναι απλά «άδειος». Απόδειξη σε αυτό, οι τοίχοι του σπιτιού του πρωταγωνιστή της ταινίας, Patrick. Μπορεί μέσω των φακών του να τους βλέπει «γεμάτους», με πίνακες παιχνιδιών και έργα τέχνης, χωρίς τους ειδικούς φακούς όμως φαίνεται πως είναι άδειοι και μουντοί.

Δείτε το βίντεο...


Πηγή: newsbeast.gr

Συνέχεια»

Γνωριμίες χωρίς το ρίσκο της απογοήτευσης;

Πολλοί υποστηρίζουν ότι το ίντερνετ είναι πλέον ο βασικός τόπος δημιουργίας γνωριμιών και προετοιμασίας των συναντήσεων. Το «online ραντεβού» εμφανίζεται πιο επιτυχημένο από όλους του συμβατικούς τόπους γνωριμίας, δηλαδή το γραφείο, το γυμναστήριο, τα πάρτι και τις εμπορικές εκθέσεις.

Όμως είναι πράγματι έτσι; Τα γραφεία γνωριμιών οnline παρουσιάζουν μελέτες που επιβεβαιώνουν την επιτυχία των διαδικτυακών τόπων. Πολλοί επιστήμονες έχουν ωστόσο διαφορετική άποψη. Τι λένε όμως οι ίδιοι οι χρήστες;

Εάν κάποια δεν μου κάνει την απομακρύνω με το πάτημα ενός πλήκτρου

«Εάν δεν υπήρχαν αυτά τα πόρταλ θα είχα μεγάλες δυσκολίες με τις γυναίκες. Στον ψηφιακό χώρο υπάρχει μεγάλη ποικιλία και οι στόχοι του κάθε χρήστη είναι πιο σαφείς. Εάν κάποια δεν ψάχνει αυτό που αναζητώ εγώ, την απομακρύνω από τη ζωή μου με το πάτημα ενός πλήκτρου, χωρίς να έχω επενδύσει τίποτε συναισθηματικά και χωρίς να απογοητεύομαι στο τέλος», λέει ο Κρίστιαν.

Στο διαδίκτυο η αναζήτηση συντρόφου λειτουργεί όπως το συμβόλαιο αγοράς κάποιου προϊόντος, υποστηρίζουν μερικοί. Με τη μέθοδο του ερωτηματολογίου αναζητείται το κατάλληλο ραντεβού.

Το προφίλ των μελών είναι τόσο ακριβές που θυμίζει λίγο το προφίλ που διαμορφώνουν οι αστυνομικές αρχές όταν αναζητούν κάποιον ύποπτο.

Αρχίζει από το χρώμα των ματιών και των μαλλιών, το ύψος και φτάνει μέχρι το ερώτημα «εάν κοιμάστε με ανοιχτό παράθυρο».

Οι άνδρες θέλουν φωτογραφία και οι γυναίκες πτυχίο

Τα κριτήρια αναζήτησης συντρόφου των χρηστών είναι συνήθως συμβατικά. Οι άνδρες επιδιώκουν να δουν αμέσως μια φωτογραφία της υποψήφιας, ενώ οι γυναίκες επικοινωνούν συνήθως με υποψηφίους που έχουν το ίδιο ή ανώτερο μορφωτικό επίπεδο από αυτές.

«Όχι, τόσο απεγνωσμένη θα είμαι από τα 30 μου και μετά», λέει η Άννα, η οποία ωστόσο είναι μέλος ενός πόρταλ εδώ και δύο χρόνια. Πόσοι Γερμανοί κάνουν χρήση των υπηρεσιών που προσφέρουν τα online γραφεία γνωριμιών δεν γνωρίζει κανείς πραγματικά.

Τα γραφεία κάνουν λόγο για 8 εκατομμύρια χρήστες και η τάση είναι ανοδική. Ωστόσο κάποιοι που είναι μέλη δεν είναι τόσο πεπεισμένοι ή απλώς επικαλούνται τους πιο περίεργους λόγους γα να εξηγήσουν την προτίμησή τους σε κάποιο πόρταλ γνωριμιών.

«Εγώ το κάνω μόνο από κοινωνιολογικό ενδιαφέρον», λέει ένας από αυτούς.

Ο συνομιλητής μας ζει στο Βερολίνο και έχει μάλιστα μόνιμη σχέση. Αλλά, όπως λέει, ποιος ξέρει πόσο θα κρατήσει αυτή σχέση;

Τα στατιστικά στοιχεία της Γερμανίας είναι εντυπωσιακά. Ο ένας στους πέντε ζει σήμερα μόνος του. Ο ένας στους τρεις είναι διαζευγμένος.

Τόσο απλά. Και τόσο βαρετά!

Στις μεγάλες πόλεις, Βερολίνο και Αμβούργο το ποσοστό των διαζευγμένων αγγίζει το 50%. Άγνωστο είναι το ποσοστό εκείνων που απλά συμβιώνουν, χωρίς να έχουν πλέον πραγματική σχέση.

Άλλοι εξαιτίας των παιδιών και άλλοι επειδή φοβούνται την μοναξιά. Άλλοι προτιμούν να διατηρούν «λευκό» γάμο και αναζητούν εύκολα «συμπληρώματα» στο διαδίκτυο.

Ακριβώς αυτή η μεγάλη ποικιλία του διαδικτύου λειτουργεί αντιπαραγωγικά για μία σχέση. Όσο πιο εύκολο είναι να αντικαταστήσει κανείς τον σύντροφό του, τόσο πιο λίγο εκτιμά μια μακροχρόνια σχέση, λέει η ισραηλινή κοινωνιολόγος Εύα Ιλούζ.

Κι αυτό γιατί όποιος, για τον έναν ή τον άλλο λόγο, ξεμείνει από σύντροφο μπορεί πολύ εύκολα να αναζητήσει άλλον διαθέτοντας 10 με 50 ευρώ το μήνα.

Όλα αυτά με την μέθοδο των ψευτο-τεστ και με ερωτηματολόγια που εγγυώνται ότι ταιριάζουν τα γούστα των ενδιαφερομένων. Πηγή: nooz.gr

Συνέχεια»

Το Facebook προσπαθεί να καταπολεμήσει το φαινόμενο των ψεύτικων Likes

Στην προσπάθεια της να αντιμετωπίσει το φαινόμενο των ψεύτικων Likes, η Facebook ανακοίνωσε ότι προχώρησε σε αναβάθμιση των συστημάτων του κοινωνικού δικτύου της, κάτι που αναμένεται να ωφελήσει τόσο τους χρήστες όσο και τους ιδιοκτήτες Σελίδων.

Σύμφωνα με την εταιρεία, οι βελτιωμένοι μηχανισμοί θα εντοπίζουν και θα αφαιρούν τα Likes που πραγματοποιήθηκαν μέσω κακόβουλων λογισμικών, λογαριασμών που παραβιάστηκαν ή εξαπατήθηκαν καθώς και αυτά που αγοράστηκαν μαζικά. Και ενώ η εταιρεία ισχυρίζεται ότι πάντοτε διέθετε μηχανισμούς προστασίας ενάντια σε τέτοιου είδους απειλές, το νέο σύστημα προορίζεται αποκλειστικά και μόνο για την αντιμετώπιση των ύποπτων Likes.

Σε επίσημη ανακοίνωση που δημοσίευσε στη Σελίδα Ασφαλείας της, η Facebook αναφέρει:

”Ένα Like που δεν προέρχεται από κάποιον πραγματικά ενδιαφερόμενο για τη Σελίδα δεν ωφελεί κανέναν. Το Facebook χτίστηκε πάνω στην αρχή της πραγματικής ταυτότητας και το ίδιο θέλουμε να επεκταθεί και στις Σελίδες. Θεωρούμε ότι αναμφίβολα κάτι τέτοιο θα έχει θετικές συνέπειες για όλους τους χρήστες του Facebook και ανυπομονούμε να βοηθήσουμε ακόμα περισσότερους ανθρώπους να συνδεθούν με τους ανθρώπους και τα brands που τους ενδιαφέρουν.”

Συνεχίζοντας, η Facebook ισχυρίζεται ότι “από τις Σελίδες θα αφαιρεθεί λιγότερο από το 1% των συνολικών Likes, κάτι το οποίο δε θα έχει σημαντικό αντίκτυπο σε αυτές”. Θυμίζουμε πάντως ότι ένα μήνα πριν η εταιρεία Limited Run κατηγόρησε τη Facebook ότι το 80% των επισκέψεων της επίσημης ιστοσελίδας της (click-throughs) από τα Facebook Ads δεν προερχόταν από πραγματικούς χρήστες αλλά από bots. Πηγή: techgear.gr

Συνέχεια»

Επιστήμονες ανακάλυψαν πρωτεΐνη που θα σε κάνει να μοιάζεις στον Hulk!

Παλεύεις ακόμα με ειδική διατροφή, συμπληρώματα και σκληρή γυμναστική για να γίνεις φουσκωτός; Μπορεί σε λίγο καιρό να μη χρειάζεται τίποτε απ’ όλα αυτά, καθώς επιστήμονες από την Αυστραλία ισχυρίζονται ότι βρήκαν την πρωτεΐνη που ενεργοποιεί την αύξηση της μυικής μάζας και του βάρους!

Η πρωτεΐνη Grb10 (εντελώς τυχαία την ονόμασαν “Hulk”…) εξετάστηκε σε πειραματόζωα και έδειξε ότι παίζει τον σημαντικότερο ρόλο στην αύξηση της μυικής μάζας χωρίς να χρειαστεί καμία αλλαγή στην ενεργητικότητα και τη δίαιτα των ζώων που χρησιμοποιήθηκαν, χωρίς μάλιστα να υπάρχουν αρνητικές επιδράσεις στην υγείας τους.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο FASEB Journal και βρίσκετε σε πρωταρχικό στάδιο, αλλά τα πρώτα αποτελέσματα είναι αρκετά ενθαρρυντικά. Για την ακρίβεια, στα ποντίκια όπου η λειτουργία της πρωτεΐνης Grb10 ήταν σε φυσιολογικά επίπεδα, οι μυς τους ήταν φυσιολογικοί και λειτουργικοί. Όμως, όταν “πείραξαν” την πρωτεΐνη κατά τη διάρκεια της προγεννετικής ανάπτυξης παρατήρησαν ότι τα ποντίκια που γεννήθηκαν είχαν σημαντικά αυξημένη μυική μάζα, χωρίς καμία διαφορά στη διαίτα και το περιβάλλον.

Βέβαια, δεν μπορούν να υποσχεθούν παρόμοια αποτελέσματα και για τους ανθρώπους, αλλά αν αποδείξουν οριστικά ότι μπορούν να διαμορφώνουν τη λειτουργία της Grb10 χωρίς καμία επιπλοκή, τότε θα μπορούσαν να θεραπεύσουν ασθενείς με προβλήματα απώλειας μυικής μάζας, από ατυχήματα, διαβητικούς κλπ. Πηγή: endiaferonta.com

Συνέχεια»

Ελεύθερο στην Αυστραλία το χάπι διακοπής κύησης

Το χάπι RU486 για διακοπή μιας ανεπιθύμητης κύησης θα είναι ευρέως διαθέσιμο στην Αυστραλία, μετά το «πράσινο φως» που έδωσε ο Οργανισμός Θεραπευτικών Αγαθών (ΟΘΑ) στην εταιρεία Marie Stope International να προχωρήσει στην εισαγωγή του στη χώρα.

Ως εκ τούτου, οι γυναίκες θα μπορούν πλέον να έχουν ευκολότερη πρόσβαση στο RU486, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στη λίστα βασικών παρασκευασμάτων του Διεθνούς Οργανισμού Υγείας, αλλά ως τώρα η εισαγωγή και χρήση του στην Αυστραλία δεν επιτρεπόταν.

Η υπουργός Υγείας, Τάνια Πλίμπερσεκ, δήλωσε πως ήταν κάτι που έπρεπε να είχε γίνει από καιρό, δεδομένου ότι «για περισσότερο από δύο δεκαετίες εκατομμύρια γυναίκες ανά τον κόσμο το χρησιμοποιούν.

«Είναι θετικό οι γυναίκες της Αυστραλίας να έχουν την ίδια επιλογή, όπως οι γυναίκες της Αγγλίας, των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Ν. Ζηλανδίας» είπε η υπουργός, η οποία πρόσθεσε πως ο ΟΘΑ είναι ανεξάρτητος οργανισμός και η κυβέρνηση Γκίλαρντ δεν είχε καμία ανάμιξη στο θέμα.

Σημειώνεται ότι μόνο γιατροί με ειδικότητα θα έχουν δικαίωμα να παρέχουν συνταγή του RU486.

«Μεγάλο λάθος» χαρακτήρισε η εκπρόσωπος του Αυστραλιανού Χριστιανικού Λόμπι, Γουΐντι Φράνσις, την απόφαση του ΟΘΑ, τονίζοντας ότι «είναι προσβλητικό το συγκεκριμένο χαπάκι να θεωρείται "φάρμακο".

Η εγκυμοσύνη δεν είναι ασθένεια και δεν πρέπει να στιγματίζεται μ' αυτόν τον τρόπο. Οι γυναίκες, που αντιμετωπίζουν μια απρόβλεπτη εγκυμοσύνη, θα πρέπει να στηρίζονται από την κοινωνία να κάνουν σωστές επιλογές και όχι να τους προσφέρεται ένα σκεύασμα». Πηγή: nooz.gr

Συνέχεια»

Βρέθηκε το γονίδιο που κάνει ευτυχισμένες τις γυναίκες

Το «γονίδιο του πολεμιστή» που κάνει επιθετικούς τους άντρες, είναι το «γονίδιο της ευτυχίας» για τις γυναίκες, σύμφωνα με μία νέα μελέτη. Όπως ανακάλυψαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Φλόριντα, η χαμηλή έκφραση του γονιδίου ΜΑΟΑ προκαλεί θετικά συναισθήματα στις γυναίκες. Στους άντρες, όμως, ασκεί ακριβώς την αντίθετη δράση, καθώς σχετίζεται με την επιθετικότητα.

«Είναι το πρώτο γονίδιο της ευτυχίας που εντοπίζεται στις γυναίκες», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Χένιαν Τσεν, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Επιδημιολογίας & Βιοστατιστικής του Κολεγίου Δημοσίας Υγείας του πανεπιστημίου.

Το γονίδιο ΜΑΟΑ ρυθμίζει τη δραστηριότητα ενός ενζύμου που διασπά τη σεροτονίνη, τη ντοπαμίνη και άλλες «χημικές ουσίες της ευφορίας» στον εγκέφαλο.
Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν την έκφραση του γονιδίου σε 193 γυναίκες και 152 άνδρες, που είχαν επίσης συμπληρώσει ειδικά ερωτηματολόγια για την ευτυχία που ένιωθαν.

Όπως διαπίστωσαν, οι γυναίκες που διέθεταν έστω και μία κόπια από τον τύπου του ΜΑΟΑ με χαμηλή έκφραση, ανέφεραν πως είναι πολύ πιο ευτυχισμένες απ’ όσες δεν διέθεταν καμία.

Αντιθέτως, οι άντρες που έφεραν την ίδια κόπια, δεν ανέφεραν μεγαλύτερη ευτυχία απ’ ό,τι οι συνομήλικοί τους δίχως αυτήν.

Για να καταλήξουν στο συμπέρασμά τους για τη συσχέτιση με την ευτυχία, οι ερευνητές έλαβαν υπ’ όψιν και άλλους παράγοντες που την επηρεάζουν, όπως η ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο και το εισόδημα.

Όπως γράφουν στην επιθεώρηση «Πρόοδος στην Νευρο-Ψυχοφαρμακολογία & Βιολογική Ψυχιατρική» (PNPBP), η διαφορά μεταξύ των δύο φύλων ενδεχομένως οφείλεται στην τεστοστερόνη, η οποία μπορεί να μετριάζει την θετική επίδραση του ΜΑΟΑ στους άνδρες.

Όπως και να ‘χει, οι ερευνητές εξέφρασαν έκπληξη για τα ευρήματά τους, διότι η χαμηλή έκφραση του ΜΑΟΑ έχει σχετισθεί με προβλήματα, όπως ο αλκοολισμός, η επιθετικότητα και η αντικοινωνική συμπεριφορά, κατά τον δρα Τσεν.

«Εξαιτίας αυτών των συσχετίσεων, αποκαλείται ακόμα και “γονίδιο του πολεμιστή” από ορισμένους επιστήμονες», εξήγησε. «Ωστόσο η μελέτη μας δείχνει πως στις γυναίκες τουλάχιστον, έχει και μια πολύ πιο φωτεινή πλευρά». Πηγή: endiaferonta.com

Συνέχεια»

Χωράφι ονείρων

Και ποιος δεν θα ήθελε, αντί για τσίμπημα, να τρώει μια μπανάνα; Κάπως έτσι είχαν οραματιστεί τη φαρμακευτική γεωργία οι εμπνευστές της. Η αλήθεια αποδείχθηκε ωστόσο πιο σκληρή. Δεν είναι και τόσο εύκολο να καλλιεργεί κανείς χαπάκια στον κήπο... Κι αυτό γιατί εγείρονται τεράστια ζητήματα ασφαλείας, κυρίως σε σχέση με τις γειτνιάζουσες καλλιέργειες.

Φαίνεται όμως πως τώρα υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις που αρχίζουν να αποφέρουν καρπούς. Το πρώτο σκεύασμα για τη θεραπεία μιας σπάνιας νόσου που παράγεται από φυτά πήρε έγκριση από την αυστηρότατη Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών (FDA) και αναμένεται να ακολουθήσουν μια σειρά άλλα φάρμακα. Το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός οφείλεται στην αξιοποίηση των κυτταροκαλλιεργειών και των προηγμένων θερμοκηπίων που προσπερνούν τον σκόπελο του φαρμακευτικού αγρού.

Φαίνεται μάλιστα πως τα «γεωργικά» φάρμακα υπερέχουν έναντι εκείνων που βασίζονται σε ζώα, πρώτον γιατί δεν μολύνονται από ιούς που μπορεί να προσβάλουν και τον άνθρωπο και, δεύτερον, γιατί μπορούν να παραχθούν πιο γρήγορα και σε μεγαλύτερες ποσότητες. Το πλεονέκτημα αυτό μπορεί να είναι κρίσιμο σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως μια ξαφνική θανατηφόρος επιδημία γρίπης για την οποία ζητούνται άμεσα εμβόλια.

«Εχω εκπαιδευτεί ως οδοντίατρος» λέει ο Julian Ma. Αλλά στα τέλη της δεκαετίας του 1980 συνέβαλε σε μια ανακάλυψη που θα μπορούσε να αφήσει ανέργους πολλούς οδοντιάτρους: ανακάλυψε έναν τρόπο εξουδετέρωσης των βακτηρίων που προκαλούν τερηδόνα χωρίς να ενοχλείται η αβλαβής στοματική χλωρίδα. Τότε γιατί ζούμε ακόμη με τον φόβο του οδοντιατρικού τροχού;

Το αντίδοτο του Ma στην καταστροφή των δοντιών συνίσταται σε αντισώματα τα οποία απαγορεύουν στα κακά βακτήρια να προσκολληθούν στα δόντια μας. Τα αντισώματα όμως παράγονται μόνο από ζωντανά κύτταρα. Χωρίς μια μέθοδο μαζικής και οικονομικής παραγωγής αντισωμάτων, το αντίδοτό του δεν έχει νόημα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, όταν ο Ma ολοκλήρωνε τη διδακτορική διατριβή του, εμφανίστηκε μια ευκαιρία.

Μια εταιρεία στην Καλιφόρνια πέτυχε να δημιουργήσει αντισώματα με τη βοήθεια φυτών. «Ηταν καθαρή τύχη, αλλά προέκυψε από την ανάγκη να αρχίσουμε να παράγουμε κάτι που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όπως η οδοντόπαστα από εκατομμύρια, δισεκατομμύρια ανθρώπους» λέει ο Ma ο οποίος βρήκε τον εαυτό του να συμμετέχει στη γέννηση ενός νέου επιστημονικού πεδίου, της φαρμακευτικής γεωργίας (pharmaceutical farming ή pharming).

Ολα άρχισαν με μεγάλα όνειρα. Η ναυαρχίδα της ελπίδας ήταν τα βρώσιμα εμβόλια τα οποία θα μπορούσαν να σώσουν εκατομμύρια ζωές στις φτωχές χώρες καθιστώντας τον εμβολιασμό τόσο απλό όσο το να τρώει κανείς ένα φρούτο. Με το να δημιουργήσει εξελιγμένα φάρμακα ιδιαίτερα προσιτά η φαρμακευτική γεωργία θα άνοιγε εντελώς νέες πόρτες. «Τι θα λέγατε αν μπορούσαμε να κάνουμε μπάνιο με αντισώματα εναντίον του σταφυλόκοκκου» λέει ο Μa και προσθέτει: «Μπορεί κανείς να φανταστεί τόσο πολλές πιθανότητες αξιοποίησης των αντισωμάτων. Θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα αντιβιοτικά εντελώς».

Στο ράφι τα πρώτα «γεωργικά» φάρμακα!

Φυσικά δεν είμαστε ακόμη εκεί. Αλλά η επανάσταση της φαρμακευτικής γεωργίας είναι τελικά καθ' οδόν. Τον Μάιο του 2012 το πρώτο φάρμακο που παρήχθη από φυτά έλαβε έγκριση στις ΗΠΑ, ενώ πολλά ακόμη βρίσκονται στη διαδικασία έγκρισης. Πάντως, η επανάσταση δεν συμβαίνει με τον τρόπο που την είχαν οραματιστεί οι πρωτοπόροι της.
Ενας από τους λόγους για τους οποίους η φαρμακευτική γεωργία άργησε να ξεκινήσει είναι η τεχνολογία.

Ενώ πολλά φάρμακα έχουν φυτική προέλευση, αυτά είναι συνήθως μικρά μόρια τα οποία παράγονται με φυσικό τρόπο και μάλιστα σε μεγάλες ποσότητες. Το να οδηγήσει κανείς τα φυτά να συνθέσουν ξένες πρωτεΐνες, όπως είναι τα αντισώματα, απαιτεί γενετική μηχανική. Πρόκειται για αργές διαδικασίες: πρώτα πρέπει να προστεθούν σε φυτικά κύτταρα τα κατάλληλα γονίδια και μετά να δημιουργηθούν φυτά από αυτά τα κύτταρα, πράγμα που παίρνει μήνες.

Σε αυτό το στάδιο μπορεί κανείς να ανακαλύψει ότι κανένα από τα φυτά δεν παράγει αρκετή από την επιθυμητή πρωτεΐνη, ή ότι η πρωτεΐνη δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ακόμη όμως και αν όλα πάνε καλά, θα πρέπει να δημιουργηθούν καθαρές σειρές φυτών με το γονίδιο για παραγωγή μεγάλης κλίμακας. «Συχνά αυτό παίρνει πολλά χρόνια» λέει ο George Lomonossoff στο Κέντρο John Innes στο Νόριτς της Αγγλίας.

Ο φόβος της επιμόλυνσης

Εξαιτίας αυτών των θεμάτων, πολλοί επέλεξαν να τροποποιήσουν γενετικώς φυτά που παραδοσιακά καλλιεργούνται για την τροφή, όπως το καλαμπόκι, έστω και αν δεν σχεδίαζαν να δημιουργήσουν φαγώσιμα προϊόντα. Το πλεονέκτημα των φυτών αυτών είναι ότι υπάρχει μεγάλη εμπειρία στην καλλιέργειά τους. Ωστόσο, αυτή η απόφαση κατέστησε δύσκολη τη λήψη άδειας για καλλιέργεια των γενετικώς τροποποιημένων φυτών στους αγρούς. Η κοινή γνώμη ήταν νευρική σχετικά με την πιθανή επιμόλυνση της τροφής τους και πολλοί επιστήμονες συμφώνησαν ότι μόνο μη φαγώσιμα φυτά θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή φαρμάκων.

Στις ΗΠΑ το θέμα έφτασε σε οριακό σημείο το 2002. Την προηγούμενη καλλιεργητική περίοδο, σε ένα χωράφι στη Νεμπράσκα ένας αγρότης είχε καλλιεργήσει για λογαριασμό της εταιρείας ProdiGene γενετικώς τροποποιημένο καλαμπόκι το οποίο έφερε ένα συστατικό που παρέμενε κρυφό. Το 2002, όταν ο αγρότης φύτεψε στο ίδιο χωράφι σόγια η οποία προοριζόταν για κατανάλωση ως φαγητό, εναπομείναντες σπόροι καλαμποκιού φύτρωσαν ανάμεσα στα φυτά σόγιας. Οταν αυτό αποκαλύφθηκε προκάλεσε σειρά αντιδράσεων οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την άρση του προγράμματος της ProdiGene και τη θέσπιση αυστηρότερων κανόνων για την καλλιέργεια φαρμακευτικών φυτών στο πεδίο. Πολλές εταιρείες εγκατέλειψαν συνολικά την ιδέα της φαρμακευτικής γεωργίας σε αγρούς.

Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα

Το να λάβει κανείς έγκριση για να καλλιεργήσει φαρμακευτικά φυτά στους αγρούς είναι σχετικά ευκολότερο σε σχέση με το επόμενο στάδιο: το να διενεργήσει κλινικές δοκιμές που θα καταδεικνύουν ότι το προϊόν είναι ασφαλές και αποτελεσματικό. Η έγκριση φαρμάκων είναι μια αργή και πολύ ακριβή διαδικασία η οποία καθίσταται ακόμη δυσκολότερη όταν το φάρμακο έχει παραχθεί με έναν καινούργιο τρόπο.

Παραδείγματος χάριν, μια εύλογη ανησυχία είναι αν μια πρωτεΐνη η οποία παράγεται από ένα φυτικό κύτταρο είναι ταυτόσημη με εκείνη που παράγεται από τα ζωικά υπό τις ίδιες οδηγίες. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι οι φυτικά παραγόμενες πρωτεΐνες θα μπορούσαν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις αν βρεθούν στην ανθρώπινη αιματική κυκλοφορία. Προκειμένου να επιλύσουν το πρόβλημα, ορισμένες ερευνητικές ομάδες τροποποιούν τα φυτά έτσι ώστε να προσθέτουν στις παραγόμενες πρωτεΐνες τις ίδιες ομάδες σακχάρου που προσθέτουν τα ζωικά κύτταρα. Ωστόσο, οι διεργασίες αυτές θα απαιτήσουν χρόνο. Με τόσες δυσκολίες, δεν είναι να απορεί κανείς που η πρόοδος στο πεδίο της φαρμακευτικής γεωργίας είναι τόσο αργή.

Ο Ma, ο οποίος τώρα εργάζεται στο Πανεπιστήμιο St George του Λονδίνου, πέτυχε να δημιουργήσει φυτά καπνού ικανά να παράγουν τα αντισώματα που προστατεύουν από την τερηδόνα. Ωστόσο, 20 και πλέον χρόνια αργότερα το εμπορικό προϊόν της τεχνολογίας που ανέπτυξε και το οποίο ονομάζεται CaroRx δεν έχει ακόμη βγει στην αγορά, παρά τις επιτυχείς κλινικές δοκιμές του. Για την ακρίβεια, ως τον περασμένο Μάιο κανένα παραγόμενο σε φυτά φάρμακο δεν είχε πάρει το πράσινο φως από τον αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων, παρά το γεγονός ότι μερικά τέτοια προϊόντα υπάρχουν ήδη στο εμπόριο.

«Καπνεμβόλιο» ηπατίτιδας και πρωτεΐνες από... ρύζι

Ενα από αυτά φτιάχνεται στην Κούβα, της οποίας το Κέντρο για τη γενετική Μηχανική και τη Βιοτεχνολογία στην Αβάνα δημιούργησε ένα πρωτοποριακό εμβόλιο για την ηπατίτιδα Β. Το εμβόλιο ονομάζεται Heberbiovac-HB και εξάγεται σε περισσότερες από 30 χώρες. Το ενεργό συστατικό του εμβολίου καθαρίζεται με τη βοήθεια ενός αντισώματος το οποίο δημιουργούνταν σε πειραματόζωα.

Το 2006 το Κέντρο άρχισε να χρησιμοποιεί για τον καθαρισμό του ενεργού συστατικού του εμβολίου ένα αντίσωμα που παράγεται από φυτά. Για την ακρίβεια, από φυτά καπνού τα οποία καλλιεργούνται μέσα σε θερμοκήπια και μάλιστα με ένα σύστημα που δεν απαιτεί παρουσία χώματος. Η αλλαγή αυτή είχε ως αποτέλεσμα να μειώσει το κόστος και να αυξήσει την παραγωγή του εμβολίου, σώζoντας ταυτόχρονα τις ζωές χιλιάδων πειραματοζώων (ποντικιών).

Ενας άλλος πρωτοπόρος είναι η εταιρεία Ventria Bioscience στο Φορτ Κόλινς της Καλιφόρνιας η οποία καλλιεργεί ρύζι για την παραγωγή πρωτεϊνών όπως η λακτοφερίνη που εντοπίζεται στο γάλα, τα δάκρυα και το σάλιο. Η λακτοφερίνη μάς βοηθά να αντιμετωπίζουμε τις λοιμώξεις και αντίθετα με τα άλλα προϊόντα της φαρμακευτικής γεωργίας αποτελεί ήδη μέρος της διατροφής μας. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος επιμόλυνσης, αλλά ούτως ή άλλως η Ventria είναι αναγκασμένη να καλλιεργεί το ρύζι της μακριά από άλλες καλλιέργειες ρυζιού.

Η εταιρεία ήδη πουλά τη φυτικά παραγόμενη λακτοφερίνη για να προστίθεται στο βρεφικό γάλα. Ελπίζει επίσης να πάρει έγκριση για τη χρήση της πρωτεΐνης ως φαρμάκου για την πρόληψη της διάρροιας που προκαλείται από τη λήψη αντιβιοτικών. Η Ventria πάντως είναι η μόνη εταιρεία που έχει λάβει άδεια να καλλιεργεί σε αγρούς.

Θησαυρός οι κυτταροκαλλιέργειες

Οι περισσότερες άλλες ομάδες ερευνητών χρησιμοποιούν μια άλλη προσέγγιση χάρη στις τεχνολογικές προόδους. Μια από αυτές συνίσταται στη δυνατότητα καλλιέργειας φυτικών κυττάρων, και όχι ολόκληρων φυτών, σε μεγάλους κάδους όπως συμβαίνει και με τις αντίστοιχες ζωικές κυτταροκαλλιέργειες. Μεγάλες ποσότητες κυττάρων μπορούν να παραχθούν πολύ γρηγορότερα απ' ό,τι ολόκληρα φυτά. Το μεγάλο πλεονέκτημα δε της χρήσης φυτικών κυττάρων έναντι των ζωικών είναι ότι δεν υπάρχει κίνδυνος αυτά να μολυνθούν από ιούς που μολύνουν θηλαστικά και θα μπορούσαν να περάσουν και στον άνθρωπο.

Και επειδή τα κύτταρα καλλιεργούνται σε καλά κλεισμένους κάδους και ποτέ δεν παράγουν σπόρους ή γύρη δεν υπάρχει κίνδυνος τα γονίδια που φέρουν να περάσουν σε καλλιεργούμενα ή άγρια φυτά. Αυτό σημαίνει ότι οι εταιρείες δεν χρειάζονται το είδος της έγκρισης που απαιτείται για την καλλιέργεια γενετικώς τροποποιημένων φυτών σε αγρούς.

«Επειδή χρησιμοποιούμε κύτταρα και όχι φυτά που μεγαλώνουν σε αγρούς, δεν υποκείμεθα στην ίδια νομοθεσία» λέει ο David Aviezer, ο οποίος ηγείται της εταιρείας Protalix Biotherapeutics στο Ισραήλ. Η χρήση κυτταρικών καλλιεργειών γίνεται για να εξασφαλιστεί η καθαρότητα του παραγόμενου προϊόντος ενώ ταυτόχρονα προστατεύεται και το περιβάλλον.

Καροτο-θεραπεία για τη νόσο Gaucher

Το πρώτο προϊόν της εταιρείας είναι μια θεραπεία για τη νόσο Gaucher, μια σπάνια γενετική διαταραχή όπου η ανεπάρκεια του ενζύμου γλυκοσερεβροσιδάση έχει ως αποτέλεσμα την άθροιση λίπους σε ζωτικά όργανα. Η Protalix παράγει μια συνθετική εκδοχή του ενζύμου, το οποίο ονομάζεται taliglucerase-alpha, σε τροποποιημένα κύτταρα καρότου τα οποία καλλιεργούνται μέσα σε τεράστιες πλαστικές σακούλες μιας χρήσης. Την 1η Μαΐου η taliglucerase-alpha έγινε η πρώτη γενετικώς τροποποιημένη πρωτεΐνη που παράγεται από φυτά και έλαβε έγκριση από τον αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων.

Το ένζυμο αυτό θα ανταγωνίζεται με μια άλλη συνθετική μορφή της γλυκοσερεβροσιδάσης η οποία ονομάζεται imiglucerase και παράγεται από καλλιέργειες κυττάρων χάμστερ από την εταιρεία Genzyme στο Αλστον της Μασαχουσέτης. Πρόκειται για ένα από τα ακριβότερα φάρμακα που υπάρχουν: κοστίζει 200.000 δολάρια τον χρόνο για κάθε ασθενή και πρέπει να λαμβάνεται για όλη του τη ζωή. Ακόμη χειρότερα, η Genzyme αναγκάστηκε το 2009 να σταματήσει προσωρινά την παραγωγή εξαιτίας μιας ιικής λοίμωξης η οποία προσέβαλε τα κύτταρα της καλλιέργειας, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα ελλείψεις στο φάρμακο.

Η προσδοκία για παραγωγή φθηνότερων και ασφαλέστερων φαρμάκων με χρήση φυτικών κυττάρων έχει τραβήξει το ενδιαφέρον των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών. Η κολοσσιαία Pfizer έχει λάβει την έγκριση για την τεχνολογία της Protalix και έτσι η taliglucerase-alpha θα είναι το πρώτο φάρμακο που αναπτύχθηκε με αυτόν τον τρόπο. Ωστόσο, το όνειρο παραγωγής φθηνών φαρμάκων παραμένει μακρινό: με ένα κόστος της τάξεως των 150.000 δολαρίων τον χρόνο η taliglucerase-alpha είναι φθηνότερη από το ανταγωνιστικό φάρμακο, αλλά κανείς δεν θα μπορούσε να την περιγράψει ως φθηνή.

Το κλειδί στα αμπελοφάσουλα!

Μια πειραματική παράκαμψη στη δημιουργία πρωτεϊνών σε φυτά θα μπορούσε να υλοποιήσει το όνειρο. Αντί να ξοδεύουν μήνες ή χρόνια για τη δημιουργία γενετικώς τροποποιημένων φυτών, η ιδέα είναι να προστεθεί το DNA που κωδικοποιεί για την επιθυμητή πρωτεΐνη στα φύλλα κανονικών φυτών. Αυτό συνήθως γίνεται με τη διαπότιση φύλλων καπνού με ένα διάλυμα που περιέχει το βακτήριο Agrobacterium το οποίο έχει την ικανότητα να εισάγει κομμάτια DNA μέσα σε φυτικά κύτταρα.

Στη συνέχεια αυτό που γίνεται είναι να περιμένει κανείς για μια-δυο εβδομάδες ώσπου τα φύλλα να αρχίσουν να παράγουν την πρωτεΐνη και να συλλέξει τα φύλλα. Αυτή η μέθοδος είναι γνωστή ως παροδική έκφραση (transient expression), καθώς βαθμηδόν η παραγωγή της πρωτεΐνης μειώνεται και σε λίγες εβδομάδες παύει να παράγεται. Το DNA που είχε προστεθεί σπάνια ενσωματώνεται στο γενετικό υλικό των φυτών, στην πλειονότητα των περιπτώσεων αποικοδομείται.

Παρά το γεγονός ότι η παροδική έκφραση προσφέρει ένα τεράστιο πλεονέκτημα σχετικά με την ταχύτητα, ποτέ δεν έχει χρησιμοποιηθεί για εμπορικούς λόγους, καθώς τα ποσά της πρωτεΐνης που παράγονται είναι πολύ μικρά. Οι αλλεπάλληλες προσπάθειες των ερευνητών για επίτευξη καλύτερων αποδόσεων δεν καρποφόρησαν.

Και εδώ υπεισέρχεται ο Lomonossoff ο οποίος ανακάλυψε έναν ιό των φυτών, τη μωσαϊκή των αμπελοφάσουλων. Ο ιός αυτός περιέχει αλληλουχίες γενετικού υλικού οι οποίες όταν βρίσκονται εκατέρωθεν ενός γονιδίου ενισχύουν σημαντικά την έκφρασή του. Με την προσθήκη μιας ακόμη αλληλουχίας η οποία αφοπλίζει τους μηχανισμούς αντίδρασης του κυττάρου σε ξένο RNA είναι δυνατό να λάβει κανείς περισσότερο από ένα γραμμάριο πρωτεΐνης από ένα κιλό φυτού - ποσότητα η οποία θεωρείται μεγάλη.

Το παραπάνω σύστημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μικρή κλίμακα για την επιτάχυνση των πειραμάτων, παράγοντας μερικά χιλιοστογραμμάρια πρωτεΐνης τη φορά. Χρησιμοποιείται όμως και σε μεγάλη κλίμακα για την παραγωγή κιλών πρωτεΐνης από εταιρείες όπως η Medicago στο Κεμπέκ του Καναδά. Αυτή η εταιρεία έχει απομονώσει θερμοκήπια γεμάτα με φυτά καπνού και έχει αναπτύξει ένα αυτοματοποιημένο σύστημα για την εισαγωγή σε αυτά επιθυμητού DNA. Η τεχνολογία αυτή χρησιμοποιείται για τη δημιουργία εμβολίων κατά της γρίπης. Τα εμβόλια περιέχουν ένα κενό κέλυφος ιού στο οποίο ενσωματώνονται πρωτεΐνες της επιφάνειας του ιού της γρίπης.

Ακαριαία ανταπόκριση στον ιό της γρίπης

Για την παραγωγή των εμβολίων της γρίπης χρησιμοποιούνται αβγά κότας και η διαδικασία απαιτεί μήνες. Η Medicago έχει αποδείξει ότι μπορεί να φτάσει στο ίδιο αποτέλεσμα μέσα σε λίγες εβδομάδες από την αποκάλυψη της αλληλουχίας του γενετικού υλικού του ιού. Η αλληλουχία του ιού χρησιμοποιείται για να συντεθούν τα μόρια DNA που θα περάσουν στα φυτά με τη βοήθεια του Agrobacterium.

Η Medicago χρηματοδοτείται από τον αμερικανικό στρατό προκειμένου να αναπτύξει και να δοκιμάσει μεθόδους ταχείας παραγωγής εμβολίων για την περίπτωση που ο ιός της γρίπης των πτηνών αρχίσει να μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Εχει ήδη χτίσει ένα εργοστάσιο στη Βόρεια Καρολίνα το οποίο είναι ικανό να παράγει 10 εκατομμύρια δόσεις εμβολίου σε έναν μήνα. Ο Andy Sheldon, διευθυντής της Medicago, ισχυρίζεται ότι η φυτική μέθοδος δεν είναι μόνο ταχύτερη αλλά και 10-20 φορές φθηνότερη από τους κλασικούς τρόπους παραγωγής εμβολίων. Αυτό σημαίνει ότι κάποια μέρα η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για την παραγωγή των κοινών εμβολίων κατά της γρίπης, ίσως και για την παραγωγή άλλων πρωτεϊνών.

Η Medicago έχει εξετάσει τα σχετικά δεδομένα και θεωρεί ότι η εντός θερμοκηπίων παραγωγή φαρμάκων μπορεί να είναι συμφέρουσα. Υπάρχει λοιπόν κάποια ανάγκη για καλλιέργεια σε ανοιχτούς αγρούς;

Ναι, λέει ο Ma ο οποίος ηγείται ενός προγράμματος για την παραγωγή σε φυτά καπνού αντισωμάτων έναντι του ιού HIV, ένα εκ των οποίων δοκιμάστηκε πέρυσι επιτυχώς σε κλινικές δοκιμές. Μόνο τα φυτά που μεγαλώνουν στους αγρούς επιτρέπουν την παραγωγή ενός κοκτέιλ αντισωμάτων με κόστος που θα επέτρεπε να χρησιμοποιηθούν για την καταπολέμηση της νόσου στην υποσαχάρια Αφρική. Η κατασκευή θερμοκηπίων είναι πολύ ακριβή. Το ίδιο ισχύει και για την παραγωγή μη φαρμακευτικών προϊόντων, όπως βιομηχανικών ενζύμων τα οποία πρέπει να είναι εξαιρετικά φθηνά για να είναι ανταγωνιστικά.

Για προϊόντα υψηλής αξίας σε πλούσιες χώρες τα απομονωμένα θερμοκήπια μπορεί να είναι η λύση. «Η τεχνολογία των θερμοκηπίων είναι τρομερή τώρα» λέει ο Ma και προσθέτει: «Στην Ολλανδία ή στη Νότια Ισπανία μοιάζουν με πόλεις, είναι τεράστια».
Η φαρμακευτική γεωργία αρχίζει τελικά να γίνεται πραγματικότητα, αλλά απ' ό,τι φαίνεται θα λαμβάνει χώρα πίσω από καλά σφραγισμένες πόρτες και όχι στους αγρούς. Δυστυχώς, αν η τιμή της taliglucerase-alpha δείχνει κάτι, θα περάσουν αρκετά χρόνια προτού αρχίσουμε να πλενόμαστε με αντισώματα ή να βουρτσίζουμε τα δόντια μας με αυτά. Πηγή: tovima.gr

Συνέχεια»

Αναζητώντας απάντηση στην απότομη εξαφάνιση των Μάγια

Απότομη φαίνεται πως ήταν η πτώση του πολιτισμού των Μάγια σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρχαιολόγων όπως αυτές προκύπτουν από τα τελευταία τους ευρήματα στο Κοπάν στην βορειοδυτική Ονδούρα.

Περίπου 25 χιλιόμετρα δυτικά από τα κύρια αρχαιολογικά ευρήματα, στο αρχαιολογικό πάρκο της Río Amarillo, αρχαιολόγοι από την Ονδούρα, τη Γουατεμάλα, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ είναι αποφασισμένοι να δώσουν απάντηση στο μυστήριο της εξαφάνισης των Μάγια.

«Από τα ευρήματά μας φαίνεται πως η πτώση του πολιτισμού ήταν απότομη. Άφησαν κτίρια ημιτελή και εργαλεία σκορπισμένα γύρω από αυτά. Το ερώτημα είναι που πήγαν και δεν επέστρεψαν ποτέ;», αναφέρει ο γάλλος ερευνητής René Viel κατά τη διάρκεια παρουσίασης των ανασκαφών στον Τύπο.

Όταν ανακαλύφθηκε η Río Amarillo «είδαμε κομμάτια που έλλειπαν αλλά καμία ένδειξη λεηλασίας. Φαίνεται να ξεκίνησαν κάποια έργα αλλά να μην τα τελείωσαν ποτέ. Πρόκειται για τα τελευταία έργα στην αρχαία πόλη Κοπάν που αποδεικνύουν πως το τέλος ήταν απότομο», σημειώνει ο René Viel και συνεχίζει:

«Που πήγαν; Υπήρχαν δημογραφικά προβλήματα; Εξετάζουμε το ενδεχόμενο να υπήρχε ένα υψηλό ποσοστό θνησιμότητας των παιδιών κάτω των 5 ετών δίνοντας ένα απότομο τέλος στον πολιτισμό των Μάγια».

Ο σπουδαίος πολιτισμός των Μάγια, που εξαπλωνόταν στο νότιο Μεξικό, τη Γουατεμάλα, την Ονδούρα και το Ελ Σαλβαδόρ, άκμασε μεταξύ του 426 και 822 μΧ με την καταγραφή 16 βασιλιάδων.

«Παρά το γεγονός πως η πόλη Κοπάν εγκαταλείφθηκε, εδώ στο Río Amarillo κατοικούσαν άνθρωποι μέχρι και το 1,000 μΧ, δηλαδή μετά την κατάρρευση του πολιτικού συστήματος, οι άνθρωποι συνέχισαν να ζουν υπό άλλες συνθήκες», τονίζει στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Edy Barrios αρχαιολόγος από τη Γουατεμάλα.

Σύμφωνα με τον ίδιο ο πληθυσμός των Μάγια διανέμεται σε 26 οικισμούς σε 35 εκτάρια.

Στη Κοπάν υπάρχει μια μεγάλη πλατεία, αλλά και μια ακρόπολη με χιλιάδες μνημεία και άλλες κατασκευές. Στην κοιλάδα της περιοχής έχουν ανακαλυφθεί πάνω από 3,400 κατασκευές και οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι κατά τη διάρκεια της ακμής της, στο σημείο πρέπει να ζούσαν περισσότεροι από 28.000 άνθρωποι. Πηγή: tvxs.gr

Συνέχεια»